Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Μια αγωνιστική. Ούτε καν. Μια ώρα αγώνα και μια λάθος απόφαση υπέρ του ΠΑΟΚ. Τόσο χρειάστηκε για να ξεκινήσει η νέα εκστρατεία προπαγάνδας εναντίον του. Μέσα σε ελάχιστες ώρες από τον καταλογισμό του πέναλτι στην Τούμπα, διάβασα: Για παράγκα, για στημένο πρωτάθλημα, για αλλοίωση από την πρώτη αγωνιστική, για τον Ιβάν που φέτος δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο, για την «εξυγίανση» που συνεχίζεται (ειρωνικό), για την διαφθορά που ζει και βασιλεύει και πάρα πολλά άλλα. Σχόλια αναγνωστών, σχόλια χρηστών των social media, σχόλια δημοσιογράφων.
Τι δεν διάβασα; Δεν διάβασα για την αποβολή που χαρίστηκε στον Αστέρα στο πρώτο ημίχρονο – Δηλαδή το διάβασα από τους ρεπόρτερ ΠΑΟΚ. Όλοι οι υπόλοιποι αποφάσισαν να μην αφήσουν την συγκεκριμένη λεπτομέρεια να τους χαλάσει μια ωραία ιστορία.
Δεν διάβασα και γενικώς δεν διαβάζω, σε καμία από τις περισπούδαστες αναλύσεις για την νέα «παράγκα» του Ιβάν, ότι αυτός, ο Σαββίδης, πρώτος από όλους τους ιδιοκτήτες μεγάλων ομάδων τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του VAR εδώ και δυο χρόνια και μάλιστα πρότεινε να το πληρώσει ο ίδιος.
Δεν διάβασα και γενικώς δεν διαβάζω και το εξής: Αν ο ΠΑΟΚ έχει στήσει τα πάντα, όπως του καταλογίζουν οι περισσότεροι από πέρυσι και με χαρακτηριστική άνεση ξεκίνησαν να το ισχυρίζονται και φέτος, πώς ρε γαμώτο στη φάση που θα του έδινε πρωτάθλημα και τελικά και του το στέρησε και τον έστειλε και στο -2 στην τρέχουσα σεζόν, ο διαιτητής , μέσα στην κατάμεστη Τούμπα, αποφάσισε εις βάρος του (αρχικά τουλάχιστον, πριν γίνουν όσα τραγελαφικά έγιναν στη συνέχεια…).
Θα το γράψω όπως το νιώθω: Όλα τα παραπάνω είναι απλώς γελοιότητες. Γελοιότητες με προφανή σκοπιμότητα, πάντως γελοιότητες.
Ο ΠΑΟΚ έκανε λάθη πέρυσι. Και τα πλήρωσε. Σκληρά. Αυτό θα έπρεπε να αρκεί ως επιχείρημα για να αποστομώσει όσους είχαν βιαστεί να τον ανακηρύξουν νέο «Χαλίφη». Οι «Χαλίφηδες» δεν πληρώνουν τα λάθη τους.
Δρουν ή αντιδρούν όπως γουστάρουν δίχως την παραμικρή συνέπεια. Το έχουμε δει και το έχουμε υποστεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο για χρόνια και χρόνια. Θα έπρεπε να αναγνωρίζουμε την διαφορά.
Προφανώς πολλούς δεν τους βολεύει να την αναγνωρίσουν. Προτιμούν να έχουν διαρκώς τον ΠΑΟΚ είτε από κάτω (ανίσχυρο και αδύναμο), είτε στη γωνία και διαρκώς απολογούμενο.
Ευελπιστώ ότι όλοι στο σύλλογο, βγήκαν σοφότεροι από τα περυσινά. Και δεν θα κάνουν τέτοια χάρη σε κανέναν. Δεν θα παίξουν ούτε το παιχνίδι της ενοχής, επειδή πήραν ένα τζούφιο πέναλτι, ούτε όμως το παιχνίδι της αλαζονείας. Θα παίξουν απλώς καλή μπαλίτσα στο χορτάρι (αυτή που δεν έπαιξε ο ΠΑΟΚ το Σάββατο) και θα πάρουν το πρωτάθλημα, ωραία και καθαρά, κι ας σκούζουν όσοι περιμένουν πως και πως ένα σφύριγμα υπέρ των «Ασπρόμαυρων» για να εξυπηρετήσουν το έωλο αφήγημά τους.
Τούτων δοθέντων, βεβαίως, υπάρχει κάπου εδώ και ένα αλλά: Για να γίνει ο ΠΑΟΚ κάτι διαφορετικό από όσα είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε και να ακούμε, οφείλει πρώτα από όλα να είναι, να είμαστε ειλικρινείς σε όλα. Να βλέπουμε τα πράγματα όπως συμβαίνουν και όχι όπως θα θέλαμε να έχουν συμβεί.
Που πάει να πει, όχι παιδιά, δεν ήταν πέναλτι! Διότι δεν ήταν ανατροπή. Δεν ανέτρεψε ο τερματοφύλακας τον Πρίγιοβιτς. Ο Πρίγιοβιτς έπεσε μόλις ένιωσε λίγη επαφή – για την ακρίβεια ξεκίνησε να πέφτει ακόμα νωρίτερα.
Δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση πέναλτι, από όσες κάμερες κι αν το δείτε, όσα φωτογραφικά καρέ κι αν απομονώσετε.
Και δεν δέχομαι ότι επειδή οι άλλοι μας την πέφτουν, εμείς αμυνόμενοι κάνουμε το άσπρο – μαύρο για να τους απαντήσουμε. Το γινάτι δεν επιχείρημα, είναι ανοησία.
Δεν ήταν πέναλτι. Τελεία. Και όσο ισχυριζόμαστε ότι ήταν, να, δείτε εδώ, υπήρξε επαφή, καθαρή πεναλτάρα σου λέω, και άλλα τέτοια γραφικά, γινόμαστε απλώς όσα κοροϊδεύαμε επί δεκαετίες.
Και όσα λέγαμε ότι δεν θα γίνουμε ποτέ. Και δε θα γίνουμε.
Πηγή: Sport DNA
