Του Richard Jolly
Δεν είναι μια φυσιολογική μέθοδος για πρόοδο αλλά ο Ουνάι Εμερι έβαλε τετράγωνους γόμφους για να καλύψει στρογγυλές τρύπες. Επρεπε, γιατί αλλιώς θα είχαν μείνει κενές. Τα κομμάτια μπορεί να μην ταιριάζουν αλλά τα αποτελέσματα μοιάζουν με απόδειξη της δύναμης μιας ομάδας που χτίζεται. Η Αρσεναλ ήταν οκτώ λεπτά μακριά από την 8η σερί νίκη στο πρωτάθλημα, πριν την ισοφαρίσει από το σημείο του πέναλτι η Κρίσταλ Πάλας με τον Λούκα Μιλιβόγιεβιτς. Εχουν 11 νίκες σε 12 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις.
Ο Εμερι έχει γίνει ειδικός στην αξιοποίηση μιας… μπερδεμένης κληρονομιάς. Κληρονόμησε μια ομάδα όπου κανείς μέσος ή επιθετικός δε θα ήθελε να παίξει σε οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές, ακόμη και ο Χένρικ Μικιταριάν εξέφρασε πέρυσι την επιθυμία του να παίζει σαν 10άρι. Παρ’ όλα αυτά, ο Αρμένιος, ο Πιερ-Ερικ Ομπαμεγιάνγκ, ο Μεσούτ Οζίλ, ο Αλεξ Ιβόμπι και ο Ντάνι Ουέλμπεκ έχουν όλοι πάρει τον χρόνο τους στις πτέρυγες στο 4-2-3-1 που ο Ισπανός καθιέρωσε σε Σεβίλλη και Βαλένθια.
Αλλά μια αναγέννηση αποτελεί εικόνα της αριστείας του. Ωστόσο, καθώς η Αρσεναλ αντιμετωπίζει το Σάββατο τη Λίβερπουλ, ο πειρασμός είναι το να αναρωτηθείς αν αντιμετωπίζει επίσης μια ομάδα με ένα σύστημα που θα ταίριαζε ακόμη περισσότερο στους δικούς της παίκτες. Το 4-3-3 του Γιούργκεν Κλοπ είναι διαφορετικό από όλα τα άλλα. «Δεν υπάρχει άλλη ομάδα στον κόσμο που να επιτίθεται με τόσους πολλούς παίκτες… μέσα», είπε ο Πεπ Γκουαρδιόλα πριν δύο χρόνια.
Ηταν πριν αποκτηθεί ο Μοχάμεντ Σαλάχ αλλά οι αρχές παρέμεναν οι ίδιες. Τόσο η τριάδα στα χαφ όσο και αυτή στην επίθεση κινούνται εντός του πλάτους των δύο περιοχών. Οι πλάγιοι μπακ μπορούν να αναλάβουν μόνοι τους τις δύο πλευρές με έναν τρόπο που θα ταίριαζε στον Εκτορ Μπεγερίν, ο οποίος ήδη έχει πιο επιθετικά καθήκοντα από τον Εμερι, και ίσως περισσότερο από τον πάντα πρόθυμο Νάτσο Μονρεάλ, τον Σιντ Κολάσινατς.
Φανταστείτε τους παίκτες της Αρσεναλ στους ρόλους που έχουν οι συνάδελφοι τους της Λίβερπουλ. Κανείς δε θα έπρεπε να παραστήσει τον εξτρέμ. Θα μπορούσαν όλοι να παίζουν πιο κεντρικά, με περισσότερους από έναν τρόπους. Ο Ομπαμεγιάνγκ ήταν αποτελεσματικός ερχόταν από αριστερά. Με δεδομένες τις υποχρεώσεις του Σαντιό Μανέ πιο μέσα, το να κόβει από αριστερά με ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα μπορεί να είναι το ιδανικό για αυτόν. Ή τουλάχιστον το ιδανικό για την Αρσεναλ αφού έτσι θα μπορούσαν να συνεργαστούν οι Ομπαμεγιάνγκ και Αλεξάντρ Λακαζέτ χωρίς να χαραμίζεται οποιοσδήποτε εκ των δύο με το να αναγκάζεται να παριστάνει τον εξτρέμ.
Στο σύστημα του Κλοπ, ο Γάλλος θα μπορούσε να αναλάβει τα καθήκοντα του Μοχάμεντ Σαλάχ, φαινομενικά στη δεξιά πλευρά, αλλά ουσιαστικά θα ήταν ο πιο κοντινός στον στράικερ, έχοντας ως στόχο να επιτεθεί στην απέναντι πλευρά μεταξί πλάγιου μπακ και στόπερ. Για τον Ρομπέρτο Φιρμίνο να πούμε τον Μεσούτ Οζίλ; Ο Κλοπ έχει υπερασπιστεί δυνατά τον συμπατριώτη του, αν και ο καλύτερα αμοιβόμενος παίκτης της Αρσεναλ δε θα μπορούσε ποτέ να περιγραφεί σαν… ίδιος με τον Βραζιλιάνο. Δε θα μπορούσε να είναι αυτός που θα αρχίζει το πρέσινγκ.
Παρ’ όλα αυτά, ο Οζίλ μάγεψε σαν false-9 στη Γερμανία. Αυτό θα μπορούσε να του δώσει έναν κεντρικό ρόλο σαν ένα σχεδόν 10άρι, όπου θα μπορούσε να… φτιάχνει τους γρήγορους μπροστά του. Οσο για τον άτυχο Μικιταριάν, ακόμη ένας που θα μπορούσε να πάρει αυτή τη θέση, μπορεί να είναι η ιδανική εναλλακτική λύση.
Μετά την εκπληκτική σεζόν του Ααρον Ράμσεϊ το 2013-14, υπήρξαν δυσκολίες στο να χωρέσει στην ίδια 11άδα με τον Οζίλ, κάτι που μπορεί να εξηγεί το γεγονός ότι αποσύρθηκε η πρόταση ανανέωσης του συμβολαίου του. Αυτό το 4-3-3, όμως, μπορεί να δώσει μια απάντηση, μια λύση.
Ο σχηματισμός του Κλοπ είναι συχνά λίγο “ανοιχτός”. Ενα από τα 8άρια του -σε διάφορες περιόφους ήταν ο Ανταμ Λαλάνα, ο Φιλίπ Κουτίνιο ή ο Αλεξ Οξλέιντ-Τσάμπερλεν, ενώ στο μέλλον μπορεί να είναι ο Ναμπί Κεϊτά- πηγαίνει πιο μπροστά, γίνεται ο 4ος επιθετικός και αναλαμβάνει περισσότερες ευθύνες και στο θέμα του σκοραρίσματος. Αυτό μοιάζει σαν… τέλειο για τον Ράμσεϊ, ο οποίος θα είχε την ασφάλεια δύο πιο αμυντικογενών χαφ δίπλα του και θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μια πιο γρήγορη ομάδα, κάτι που θα “ανταποκρινόταν” και στον δυναμισμό του.
Πράγματι, μέρος όσων έχει κάνει ο Εμερι, αντιγράφοντας την αρχική επιρροή του Κλοπ στο Anfield, είναι να δώσει ταχύτητα στην ομάδα του μπροστά. Η Αρσεναλ είναι 1η σε ό,τι αφορά τα σπριντ και τις αποστάσεις που καλύπτονται στο γήπεδο, με έναν τρόπο που ήταν συνηθισμένη να το κάνει η Λίβερπουλ του Γερμανού. Αυτό δείχνει ότι υπάρχει κοινός τρόπος σκέψης: Και οι δύο προπονητές μπορούν να λειτουργήσουν με τις αμυντικές γραμμές ψηλά. Και στους δύο αρέσει να πρεσάρουν.
Ο,τι κι αν συμβεί στο Emirates Stadium το Σάββατο, η Λίβερπουλ είναι αναμφισβήτητα και λογικά πιο μπροστά από την Αρσεναλ στη διαδικασία του χτισίματος της ομάδας. Το άριστο ξεκίνημα του Εμερι, όμως, σημαίνει ότι θα έπρεπε να υπάρχουν λιγότερες… οδυνηρές ματιές προς τον πάγκο των φιλοξενούμενων και θα έπρεπε να είναι λιγότεροι οι οπαδοί που θα αναρωτιούνται πώς θα ήταν αν…
Ο Κλοπ μοιάζει με την τεράστια απώλεια της Αρσεναλ, ένας προπονητής που αγαπάει το επιθετικό ποδόσφαιρο και εμπιστεύεται νεαρούς ποδοσφαιριστές, αποδεχόμενος το ύψος του μπάτζετ. Στο τέλος, όμως, ο Αρσέν Βενγκέρ το σκεφτόταν τόσο πολύ, ώστε οι υποτιθέμενοι διάδοχοι του είτε να υπογράψουν σε αντιπάλους της Αρσεναλ είτε να απογοητευτούν. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στον Εμερι να βγει στο προσκήνιο.
Είναι περισσότερα από τρία χρόνια, πλέον, από όταν η Λίβερπουλ διέκοψε τις διακοπές του Κλοπ. Από τότε οι Reds έχουν γίνει… Kloppified, αποκτώντας ποδοσφαιριστές για να υπηρετήσουν ένα σύστημα με έναν τρόπο που ο Εμερι, έχοντας μόνο μία μεταγραφική περίοδο στη διάθεση του και με την ενίσχυση της άμυνας να αποτελεί επείγουσα ανάγκη, δεν είχε την ευκαιρία να κάνει. Ούτε τον χρόνο.
Το σύστημα του Κλοπ μπορεί να χρειάζεται ένα χρόνο προσαρμογής, όπως οι Τσάμπερλεν και Φαμπίνιο μπορούν να επιβεβαιώσουν με τον χρόνο που πέρασαν στον πάγκο μέχρι να νιώσουν άνετα με τις τακτικές του προπονητή τους. Την ίδια ώρα, ο Εμερι έχει δείξει ότι μπορεί να πετύχει ως ένας βραχυπρόθεσμος strategist, συνδυάζοντας αποτελέσματα με αξιοσημείωτη σταθερότητα.
Το έκανε με τον τρόπο του και ίσως κανείς άλλος δε θα μπορούσε να αντιγράψει τον Κλοπ. Αλλά το προφίλ του ανισόρροπου ρόστερτης Αρσεναλ θα μπορούσε να ταιριάζει με τις ιδέες του προπονητή της Λίβερπουλ.
Πηγή: Four Four Two
