Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Άφοβα πια, οι κρυμμένοι δικαστές του Πειθαρχείου μπορούν να φανερωθούν. Το ποδόσφαιρο, τους έλυσε το θέμα. Κρύωσε, για χάρη τους, τη ζεστή πατάτα. Και πόντους ν’ αφαιρέσουν, δεν αλλάζει στην κατάταξη του πρωταθλήματος (επί της ουσίας) τίποτα. Πλέον, τους δίνεται η εξτρά πολυτέλεια να το παίξουν, από πάνω, και άτεγκτοι. Δράκοντες, εκ του ασφαλούς.
Η εξέλιξη στο νήμα, φυσικά είναι επιτυχία ΑΕΚ. Από 4η στην κανονική περίοδο, στο -8 από τον ΠΑΟΚ (δηλαδή -11 αφού ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε με -3), γέλασαν τελευταίοι. Μαγκιά τους. Δεύτερη χρονιά από την επιστροφή, μα πέρυσι με το κύπελλο, μα εφέτος με τη 2ηθέση και το Τσάμπιονς Λιγκ, κάπως στο φινάλε τα καταφέρνουν και «το γυρίζουν».
Ακόμη περισσότερο από επιτυχία ΑΕΚ, η εξέλιξη στο νήμα είναι αποτυχία ΠΑΟΚ. Είχε, μπαίνοντας στα πλέι-οφ, όλους τους άσους της τράπουλας στα χέρια. Βρήκε και τράβηξε…άλλον ένα, απ’ το μανίκι, στη Λεωφόρο. Κι όμως, στην τελευταία γύρα, έχασαν τη «δική τους» παρτίδα. Μετά Βόλο, δεν έπεισαν κανένα. Ευτυχώς οι υπαίτιοι έφυγαν τον Ιανουάριο για να (μη γίνεται να) τους δώσουν και τον Μάιο. Πάντοτε στο τέλος, το ποδόσφαιρο είναι ό,τι πιο δυνατό.
«Βρέχει στη Θεσσαλονίκη, ο Σαββίδης φταίει» έγραψε προ ημερών, εκεί που γράφει, ο τζούνιορ. Εάν ανατρέξει σε χρόνια που ήταν αγέννητος, θα μάθει πως κάποτε έφταιγε ο Βαρδινογιάννης, κατά πολλούς…Βαρδιλογιάννης (με λάμδα), ως και για την ώρα που έδυε ο ήλιος. Μετά, αν είχε καύσωνα, έφταιγε ο Κόκκαλης κ.λπ. Ο τζούνιορ δεν είναι πρόβλημα. Θα μεγαλώσει, θα χαλαρώσει. Ολοι οι τζούνιορ, λίγο-πολύ έτσι ήταν ή θα είναι. Ο Πέτρος, ο Γιάννης, ο Δημήτρης, αύριο-μεθαύριο ο Μιλτιάδης…
Ζούμε, γενικώς, ημέρες Σαββίδη στο πολιτικό/οικονομικό/μιντιακό/ποδοσφαιρικό (που όλα αυτά είναι ένα) προσκήνιο. Του την πέφτουν, τους την πέφτει, του την ξαναπέφτουν, πάει λέγοντας. Κλασικά παιγνίδια,εξουσίας και ισχύος. Με τη μόνη διαφορά ότι ο καινούργιος Σαββίδης είναι φορέας μιας άλλης κουλτούρας για τις μπίζνες, ανατολικής αν θέλετε. Ενός άλλου τρόπου, εκφοράς δημόσιου λόγου. Πιο αδρού κι ακατέργαστου. Λιγότερο politically correct. Γδέρνει.
Αυτό δεν τον κάνει…ξένο που φιλοξενείται στην Ελλάδα. Το είχε πει ο Ολυμπιακός πρώτος, μια χοντράδα, και το μάζεψαν άρον-άρον με επικλήσεις(ώστε ν’ ακουστούν όσο γίνεται πιο πειστικές) του γένους της μητέρας Μαρινάκη. Το γένος των Υψηλάντηδων! Αργότερα, μέσες-άκρες το αναμάσησε και ο Παναθηναϊκός εκείνο το δύσκολο βράδι με τη μπύρα, κάτι για ξενόφερτα πράγματα, ανοησίες.
Το πολύ πέσιμο, μόνον ένα πράγμα μπορεί να κάνει τον Σαββίδη. Δημοφιλέστερο. Ο πραγματικός κίνδυνος για τον Σαββίδη δεν είναι τα πεσίματα των αντιπάλων. Είναι η αλόγιστη προσωπολατρεία των «ημετέρων δυνάμεων». Ένα πλήθος που αλαλάζει και ομνύει στο όνομά του. Η προσωπολατρεία οδηγεί, ευθεία γραμμή, στον καισαρισμό. Δεν έχει γλιτώσει, ιστορικά, κανείς.
Ο Παναθηναϊκός σήμερα, άνετα θα μπορούσε να είναι ΑΕΚ αντί της ΑΕΚ. Συνέβη το περιστατικό Ιβιτς, το πλήρωσε στη φιξ τιμή, δεν του αντιστοιχεί να μυξοκλαίει, τέλος. Και αρχή της επόμενης συζήτησης.Όταν μου αφαιρείς τρεις πόντους σε πλέι-οφ, είναι τρεις από 18 που έχω να διεκδικήσω. Όταν μου αφαιρείς τρεις πόντους στην κανονική περίοδο, είναι τρεις από 90 που έχω να διεκδικήσω.
Κι ένας σκράπας το αντιλαμβάνεται, η κύρωση στα πλέι-οφ είναι ακριβώς πενταπλάσιας βαρύτητας. Είναισαν να μου αφαιρείς στην κανονική περίοδο, όχι τρεις, αλλά 15 πόντους. Ισχύει και για τις κυρώσεις εις βάρος ποδοσφαιριστών. Τρεις αγωνιστικές στα πλέι-οφ, είναι…το μισό πρωτάθλημα. Είναι, σαν 15 αγωνιστικές στην κανονική περίοδο.
Όταν καλώς ή κακώς, πριν καμιά δεκαριά χρόνια, ξεκίνησαν τα πλέι-οφ, βασική αστοχία ήταν ότι θεωρήθηκαν «συνέχεια» της κανονικής περιόδου. Ενώ, στην πραγματικότητα, είναι ένα άλλο (μίνι) πρωτάθλημα έξι αγωνιστικών. Ούτε οι κάρτες των παικτών νοείται να μεταφέρονται, στον αυτούσιο αριθμό τους. Ούτε βαθμοί ν’ αφαιρούνται στα πλέι-οφ, με το ζύγι της κανονικής περιόδου.
Εάν (επαναλαμβάνω, εάν) πρόκειται του χρόνου τα πλέι-οφ ν’ αναβαθμιστούν όπως έχουν πει, a la belge, με top-6, με δέκα αγωνιστικές αντί έξι, με ανάδειξη και του πρωταθλητή μέσα, το πρώτο που επείγει, αυτό το καλοκαίρι κιόλας, είναι η εκλογίκευση των στοιχειωδών.
Πηγή: Sport DNA
