Επιλογή Σελίδας

Του Χρήστου Σωτηρακόπουλου

Ο Αρτέτα προετοίμασε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να έχει «καθαρίσει» από το 20’, έκανε λάθος, έβγαλε… σημάδια Πεπ Γκουαρδιόλα, αλλά η Άρσεναλ πανηγύρισε μία νίκη τίτλου απέναντι στη Γουέστ Χαμ, στο «London Stadium». Ο Ράγια την κράτησε, ο Έντεγκααρντ την ξεκλείδωσε και έδειξε γιατί είναι ο αρχηγός της και ο Λεάντρο Τροσάρ έβαλε, ίσως, το πιο κομβικό γκολ της καριέρας του. Οι «κανονιέρηδες» απέχουν τρία ματς από την κορυφαία στιγμή στην ιστορία τους. Ίσως, από το να ξεπεράσουν τους «Invincibles», όπως είχε πει ο Τιερί Ανρί. Πρακτικά, αυτό θα συμβεί, αν σηκώσουν το Champions League. Και όλα αυτά, βασισμένοι στο σύνολο, με λίγα «σημεία αναφοράς» και δίχως τους «σούπερ σταρ»…

«Unforgettables» και «Invincibles»: Η Άρσεναλ είναι τρία ματς μακριά από την απόλυτη σεζόν στην ιστορία της, χωρίς «σούπερ» σταρ!

Είναι ένα πολύ μεγάλο βράδυ αυτό που πέρασε για την Άρσεναλ. Εξακολουθώ και πιστεύω, και πώς να μην το κάνω τώρα άλλωστε, πως όπως σας λέω από τον Δεκέμβριο  και έπειτα, η Άρσεναλ θα κατακτήσει αυτό το πρωτάθλημα.

Επέμενα και μετά το ματς των «κανονιέρηδων» με τη Μάντσεστερ Σίτι στο «Έτιχαντ» και την ήττα τους με 2-1, πως μία από τις δύο, αν όχι αμφότερες, δεν θα έπαιρναν όλα τα ματς τους.

Το νιώθεις, το καταλαβαίνεις, πως καμία από τις δύο δεν θύμιζε ούτε τη Μάντσεστερ Σίτι ή τη Λίβερπουλ του 2019 των απόλυτων νικών και του 98-97 αλλά ούτε και το πρωτάθλημα του 2022

Φέτος, και η Άρσεναλ και η ομάδα του Πεπ Γκουαρδιόλα έμοιαζαν εύθραυστες. Αποδείχθηκε αυτό, αλλά η καλύτερη και πιο σταθερή ομάδα της χρονιάς, βρίσκεται πιο κοντά στο να κατακτήσει το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 22 χρόνια.

Στα του ματς, χθες, εγώ έβλεπα μία πιο άνετη επικράτηση των «κανονιέρηδων» και εξακολουθώ και πιστεύω πως ακριβώς αυτό θα συνέβαινε, αν είχαν προηγηθεί νωρίς σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις.

Το ματς δεν θέλει πολύ για να «στραβώσει». Ειδικά όταν όλο αυτό που διεκδικείται, και για τις δύο ομάδες, είναι τόσο μεγάλο. Ένα πρωτάθλημα για τη μία, αλλά και μία κατηγορία για την άλλη.

Τελικά, η ομάδα του Μικέλ Αρτέτα βρήκε τον τρόπο, αφού πρώτα ο προπονητής της την μπέρδεψε σε μεγάλο βαθμό. Έκανε μεγάλο λάθος ο Ισπανός στο πρώτο ημίχρονο, όταν πήρε τον Ράις από τα χαφ, τον έβαλε δεξί μπακ και απορρύθμισε την ομάδα του, μετά τον τραυματισμό του Μπεν Γουάιτ. Το κατάλαβε, το διόρθωσε σε πρώτη φάση στην ανάπαυλα και εν συνεχεία, με την αλλαγή στην… αλλαγή του Θουμπιμέντι.

Έμοιαζε να θέλει να αποδείξει κάτι. Πως θα πάρει το ματς με τους δικούς του όρους, πράγμα που σαφώς απορρέει από τη θητεία του δίπλα στον Πεπ. Στα δικά μου μάτια, τουλάχιστον, έμοιαζε ακατανόητο πώς παίρνεις τον πιο εμβληματικό σου ποδοσφαιριστή από τη θέση του, αντί να βάλεις απλώς έναν δεξιό μπακ στη θέση του και να προχωρήσεις παρακάτω.

Δεν το πλήρωσε, όμως, αυτό η Άρσεναλ. Βρήκε το γκολ με έναν από τους πιο σταθερούς της παίκτες στην χρονιά, τον Τροσάρ, και σωστά στο τέλος δεν μέτρησε το γκολ του Γουίλσον, που «σόκαρε» ούτως ή άλλως τους πάντες.

Η φάση δεν «σηκώνει» συζήτηση, αλλά θυμίζω πως υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις μέσα στη σεζόν που έχουν συμβεί τέτοια πράγματα. Το γκολ του Καλαφιόρι στην πρώτη αγωνιστική με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, για παράδειγμα. Αλλά πράγματι, το γκολ σωστά ακυρώνεται, διότι υπάρχει κράτημα, δεν επιτρέπεται στον Ράγια να σηκωθεί και δεδομένα, ο Ντάρεν Ίνγκλαντ, πράττει σωστά που καλεί τον Κρις Κάβανα να το δει.

Δεν θα αποφάσιζε ο VAR-ίστας για την τύχη ενός ολόκληρου πρωταθλήματος και ο διαιτητής επιλέγει σωστά. Βλέπει φάουλ, δίνει φάουλ και η Άρσεναλ μοιάζει να απέχει 180 λεπτά από μία κατάκτηση που έχει ανάγκη ολόκληρος ο «οργανισμός».

Από πλευράς ποδοσφαιριστών της, τώρα, οφείλουμε να δώσουμε τα credits στον  Ράγια, που είναι μακράν ο καλύτερος γκολκίπερ της σεζόν, στον Γκάμπριελ, που αποτελεί έναν εκ των πιο σταθερών παικτών της όλη την χρονιά, αλλά και στον Έντεγκααρντ. Σε ένα παιδί που έλειψε πολύ, ταλαιπωρήθηκε με τραυματισμούς σε μεγάλο βαθμό, έχει παίξει μόλις 23 ματς φέτος, έχει σκοράρει μία φορά, αλλά ποτέ  δεν κρύβεται. Και μία ασίστ του ήταν αρκετή για τη νίκη, με τον Τροσάρ, επαναλαμβάνω, να είναι πάντα παρών, με κρίσιμα γκολ, όταν ο Αρτέτα τον εμπιστεύεται. Παρένθεση, πρέπει να το θυμάστε, πως ο Βέλγος αποκτήθηκε αντί του Μούντρικ, όταν η Τσέλσι «νίκησε» την Άρσεναλ στην «κούρσα» απόκτησης του Ουκρανού.

Για τον Ράγια σας τα έχω γράψει πολλές φορές και δεχόμουν και πολλά μηνύματα τότε το 2023 πως ο Αρτέτα κάνει λάθος που τον προτιμά από τον Ράμσντεϊλ. Είναι ένας εξαιρετικός  τερματοφύλακας, σε κάθε κομμάτι του παιχνιδιού. Εντυπωσιακός με τα πόδια, κορυφαίος για τρεις σερί χρονιές παίρνοντας το χρυσό γάντι , οι αριθμοί αποτυπώνουν τη συνεισφορά του και νομίζω πως αν βάζαμε τις δέκα  κορυφαίες αποκρούσεις στις τρεις τελευταίες χρονιές της Premier League, οι μισές θα ήταν δικές του.

Η Άρσεναλ, τώρα, πρέπει να ευχαριστηθεί την στιγμή, να το ζήσει, να το πιστέψει. Αν υπάρχει ένα πράγμα που μπορεί να την ανησυχεί, είναι πως δεν είχε σούπερ σταρ. Όλο αυτό το κάνει πιο εντυπωσιακό.

Και αφού κάνει τη δουλειά πια στα δύο τελευταία ματς να κοιτάξει και τον τελικό με την Παρί μετά!

Ήδη έχει κάνει το ρεκόρ των σε μία σεζόν στην ιστορία της με 42 σε όλες τις διοργανώσεις, βελτιώνοντας κατά μία την επική χρονιά του 70-71 και του πρώτου νταμπλ στην ιστορία της!

Αν κάνει το άλμα προς την αιωνιότητα φέτος, αυτό που δεν κατάφεραν ο Ανρί, ο Μπέργκαμπ, ο Βιεϊρά, ο Πιρές, ο Κόουλ και ο Κάμπελ με τον Βενγκέρ στον πάγκο, τότε respect! Κάνεις δεν είπε ποτέ, άλλωστε, πως το ποδόσφαιρο είναι ένα δίκαιο παιχνίδι!

Πηγή: England365