Ατλέτικο Μαδρίτης: Τα 10 facts πίσω από το 11ο πρωτάθλημα

Είχε τις λύσεις, είχε τον δικό της «εκδικητή» Σουάρες και το ισχυρότερο κίνητρο. Η Ατλέτικο Μαδρίτης κατέκτησε το 11^ο πρωτάθλημα και το PlanetFootball εστιάζει στα 10 αγωνιστικά και μη γεγονότα που έβαψαν τον τίτλο στα Ροχιμπλάνκος, με τη… συμβολή των Ρεάλ και Μπαρτσελόνα.

Άντεξε στις αντιξοότητες, κρατούσε για καιρό στα χέρια της τα «κλειδιά» προς την αίθουσα της κούπας κι ακόμη και υπό τον φόβο μιας άνευ προηγουμένου κατάρρευσης, δεν λύγισε. Η Ατλέτικο Μαδρίτης έφτασε μέχρι το τέλος του δρόμου, κατέκτησε το 11^ο πρωτάθλημα της ιστορίας της και πρώτο μετά το 2014 και παράλληλα εκμεταλλεύθηκε στο έπακρον μια σεζόν γεμάτη προβλήματα και μεταβάσεις για Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα, που αμφότερες θα ήθελαν να την αφήσουν άμεσα πίσω τους.

Το σίριαλ Μέσι που δίχασε, η επεισοδιακή διαδοχή του Μπαρτομέου και ο «πυρετός» των εκλογών που… αποπροσανατόλισε και η «αυτοκτονία» των Μπλαουγκράνα στα δύσκολα, εκεί που είχαν πείσει άπαντες ότι μπορούν να κάνουν την ανατροπή. Ο εξαφανισμένος Ράμος, ο «υπ’ ατμόν» Ζιντάν και η Βασίλισσα της μηδενικής ενίσχυσης σε σχέση με την περασμένη σεζόν, της Βασίλισσας που το σώμα της είναι στο νερόβραστο «Αλφρέδο Ντι Στέφανο», αλλά το μυαλό της στο νέο «Σαντιάγο Μπερναμπέου».

Όσες όμως κι αν ήταν οι αφορμές που έδωσαν οι δύο παραδοσιακές δυνάμεις, οι Ροχιμπλάνκος έχουν να αντιπαραβάλλουν άλλες τόσες αιτίες πίσω από την επιστροφή τους στον ισπανικό θρόνο. Το PlanetFootball, λοιπόν, καταγράφει τα 10 πιο σημαντικά γεγονότα στην πορεία τίτλου των Κολτσονέρος, με ή χωρίς την εμπλοκή των Καταλανών και των «μισητών» συμπολιτών.

10. Ο Σουάρες των 22 βαθμών και το «έγκλημα» της Μπαρτσελόνα

Πιθανώς τίποτα από όλα όσα συνέβησαν το περασμένο Σάββατο (22/5) να μην είχε συμβεί αν ο Ρόναλντ Κούμαν και η Μπαρτσελόνα δεν ωθούσαν τον Λουίς Σουάρες στην πόρτα της εξόδου. Ο Ουρουγουανός στράικερ δεν λησμόνησε σε κανένα σημείο της σεζόν την ασέβεια της πρώην του ομάδας και το ξεπλήρωσε με σεζόν MVP από αντίπαλο στρατοπέδο, με 21 γκολ στο πρωτάθλημα, οι οποίοι χάρισαν 22 βαθμούς στους Ροχιμπλάνκος στη διαδρομή προς τον τίτλο! «Καθάρισε» μόνος του τα παιχνίδια με Αλαβές και Έιμπαρ (από τρεις βαθμούς σε αυτά τα ματς), χάρισε τις νίκες με Έλτσε, Χετάφε, Κάντιθ, Αθλέτικ Μπιλμπάο, Αλαβές, Οσασούνα και Βαγιαδολίδ (από δύο βαθμούς σε αυτά τα ματς), γλίτωσε την Ατλέτικο από ήττα κόντρα σε Θέλτα και Ρεάλ (ένα βαθμό σε κάθε παιχνίδι).

9. Ανθεκτική στον Covid-19, ανταπόκριση του πάγκου

Την ώρα που η Ρεάλ αντιμετώπιζε το ένα πλήγμα τραυματισμού μετά το άλλο και η Μπαρτσελόνα έψαχνε τη χαμένη της ταυτότητα, η Ατλέτικο είχε να αντιμετωπίσει ίσως τη μεγαλύτερη αβεβαιότητα. Οι Ροχιμπλάνκος «χτυπήθηκαν» από τον κορονοϊό όσο λίγες ομάδες στη φετινή La Liga (Χιμένες, Φέλιξ, Τορέιρα, Ερέρα, Λεμάρ, Σουάρες, Ντεμπελέ) αλλά χάρη στο βάθος του πάγκου τους αντιστάθμισαν τις απώλειες και κάλυψαν τα κενά τους με μαεστρία. Όχι απλά από ανάγκη, αλλά ενίοτε και από επιλογή, κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα από την αποχώρηση του Ντιέγκο Κόστα ως ελεύθερου μεσούσης της σεζόν, με τον Μούσα Ντεμπελέ να προστίθεται αργότερα ως back-up του Σουάρες.

8. Το ερωτηματικό του Μέσι και ο εκλογικός «πυρετός» στη Μπαρτσελόνα

«Είναι χαρούμενος ο Μέσι;». «Μπορεί να δίνει το μάξιμουμ ενώ έχει δηλώσει ότι θα μείνει ελεύθερος στο τέλος της σεζόν;». Μεταξύ αυτών των ερωτημάτων και της αγωνιστικής αστάθειας της Μπαρτσελόνα στο πρώτο τρίτο της σεζόν, η Ατλέτικο βρήκε μεγάλο πάτημα να ανοίξει την ψαλίδα από τον έναν εκ των δύο βασικών ανταγωνιστών της. Η προσοχή στους Μπλαουγκράνα έμενε στραμμένη σταθερά εκτός γηπέδου, έχοντας ένα ακόμη μέτωπο ανοιχτό μέχρι και τον περασμένο Μάρτιο, αυτό των εκλογών. Η σύλληψη του Τζουσέπ Μαρία Μπαρτομέου, η εκστρατεία των υποψηφίων και οι προγραμματικές τους δηλώσεις, η επανεκλογή Λαπόρτα μετά από μια 11ετία, δημιούργησαν ένα δεύτερο σίριαλ, ενδεχομένως πολύ πιο καθοριστικό για την επόμενη μέρα του συλλόγου σε σχέση με την αγωνιστική περίοδο της ομάδας του Ρόναλντ Κούμαν, που οι Ροχιμπλάνκος δεν το άφησαν ανεκμετάλλευτο.

7. Ο εξαφανισμένος Σέρχιο Ράμος

Από τον Νοέμβριο κατάφερε να αγωνιστεί μόλις 8 φορές στο πρωτάθλημα. Οι τραυματισμοί δεν άφησαν τον Σέρχιο Ράμος να ηγηθεί της Ρεάλ Μαδρίτης και να ενισχύσει τις προσπάθειες για το back-to-back, γεγονός που δεν συμβάδιζε με την παντός καιρού παρουσία του στις υποχρεώσεις της Βασίλισσας τις προηγούμενες σεζόν. Οι 15 εμφανίσεις του συνολικά φέτος είναι οι λιγότερες σε μία χρονιά στη La Liga μετά την παρθενική του σεζόν με τη Σεβίλλη, στα 19 του χρόνια κι όσο κι αν «ρόλαραν» στην πορεία Μιλιτάο και Νάτσο, αυτή η απουσία στέρησε πολλά από το σύνολο του Ζινεντίν Ζιντάν στην κούρσα του τίτλου, σε άμυνα κι επίθεση, μα κυρίως σε ψυχολογία.

6. Ο Σιμεόνε και η «κατάρα» που έσπασε κόντρα στη Μπαρτσελόνα

Για να πάρει το πρωτάθλημα το 2014 δεν είχε χρειαστεί η νίκη κόντρα στη Μπαρτσελόνα. Κάποια στιγμή, όμως, θα έπρεπε να το κάνει, εκτός Κυπέλλου και Champions League. Για πρώτη φορά στη 10ετία που προπονεί την Ατλέτικο, ο Ντιέγκο Σιμεόνε πανηγύρισε νίκη απέναντι στους Μπλαουγκράνα στο πρωτάθλημα (1-0), λήγοντας ένα σερί 17 αγώνων (0-11-6), σε μία αρκετά συμβολική εξέλιξη που επιβεβαίωσε ότι η φετινή Ατλέτικο έχει τα φόντα να στεφθεί ξανά πρωταθλήτρια.

5. Ρεάλ χωρίς ενίσχυση, με το βλέμμα στο νέο «Μπερναμπέου»

Μεταγραφές δεν έκανε, έχοντας επιλέξει να διαθέσει την περίοδο του κορονοϊού στη διαμόρφωση του νέου «Σαντιάγο Μπερναμπέου». Ο Εντέν Αζάρ έμεινε πολύ μακριά από την απόσβεση των 115 εκατ. ευρώ για δεύτερη σερί χρονιά, όντας το μεγαλύτερο διάστημα τραυματίας. Χωρίς «ενέσεις» ποιότητας, φρεσκάδας, βάθους, λοιπόν, ο Ζινεντίν Ζιντάν αναγκάστηκε να προβιβάσει επτά παίκτες από την Καστίγια και η Βασίλισσα αναμετρήθηκε με τις δυνάμεις της για να αντέξει ως την τελευταία αγωνιστική στο κόλπο του τίτλου. Κι όλα αυτά , φυσικά, χωρίς καν να ληφθούν υπόψη οι τραυματισμοί, που δεν είχαν προηγούμενο στη διάρκεια της χρονιάς.

4. Το πιο ισχυρό κίνητρο τίτλου και οι μεγάλες ανατροπές

Η Ρεάλ προερχόταν από την κατάκτηση του πρώτου τίτλου στην εποχή του Covid-19 κι έδειξε σημάδια κορεσμού. Η Μπαρτσελόνα από τη χειρότερη σεζόν στη σύγχρονη ιστορία της, χωρίς διάθεση για «αντίδραση», με τα προβλήματα να τη βαραίνουν για μεγάλο διάστημα στην εκκίνηση της σεζόν. Η Ατλέτικο, όμως, ήταν πιο έτοιμη και «πεινασμένη» κι από τις δυο τους. Επτά χρόνια μετά το τελευταίο πρωτάθλημα, οι παίκτες του Τσόλο Σιμεόνε έδειξαν πάθος και μέταλλο στα κρίσιμα σημεία, κι αυτό αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στις δύο τελευταίες νίκες, που «κλείδωσαν» το 11^ο πρωτάθλημα. Ανατροπή κόντρα στην Οσασούνα με γκολ στο 82’ και το 88’, ανατροπή μέσα στην έδρα της Βαγιαδολίδ στο 2^ο ημίχρονο και κάπως έτσι ήταν αδύνατον να μη στεφθεί πρωταθλήτρια.

3. Σεβίλλη, ο ανταγωνιστής που έγινε… σύμμαχος

Η φετινή κούρσα τίτλου στη La Liga ήταν δίχως αμφιβολία η πιο αμφίρροπη εδώ και δεκαετίες. Και σε αυτό συνέβαλε τα μέγιστα η Σεβίλλη, που με ένα ντεμαράζ επτά νικών σε οκτώ ματς ως τα τέλη Απριλίου πρόσθεσε έναν ακόμα «πονοκέφαλο» στην πρωτοπόρο Ατλέτικο, την οποία και νίκησε στο μεταξύ τους ματς στην 29^η αγωνιστική. Η ομάδα του Ζουλιέν Λοπετέγκι εν τέλει λύγισε πρώτη από όλους, αλλά πρώτα είχε κάνει ένα ευπρόσδεκτο δώρο στους Ροχιμπλάνκος, κόβοντας βαθμούς στο ντέρμπι με τη Ρεάλ Μαδρίτης (0-0).

2. Οι «αυτοκτονίες» της Μπαρτσελόνα

Η Ατλέτικο μπορεί να υπερηφανεύεται για το δικό της αήττητο πέντε αγώνων στην τελική ευθεία. Η Μπαρτσελόνα, όμως, ήταν αυτή που είχε την τύχη στα χέρια της στα τέλη Απριλίου. Ωστόσο, στα έξι ματς που έδωσε εκείνη μέχρι το φινάλε, κατάφερε να αποτύχει τέσσερις φορές, οι τρεις σε «must» παιχνίδια που ήταν το φαβορί και είχε προηγηθεί με ένα ή και δύο γκολ διαφορά! Τα 1-2 από τη Γρανάδα και από τη Θέλτα εντός έδρας και ειδικά η ισοπαλία με τη Λεβάντε από 3-1 σε 3-3 εκτός έδρας έβαλαν την «ταφόπλακα» στα όνειρα τίτλου των Μπλαουγκράνα και επανέφεραν την Ατλέτικο σε θέση ισχύος.

1. Χωρίς το βάρος της Ευρώπης στο τελευταίο «σπριντ»

Ο αποκλεισμός από τους «16» του Champions League απογοήτευσε. Ειδικά με βάση το αποτέλεσμα (δύο ήττες από την Τσέλσι) και τη ράθυμη εικόνα της και στα δύο παιχνίδια, εικόνα μιας ομάδας που δεν έπειθε για την ευρωπαϊκή διάκριση. Όπως συνέβη και σε άλλες πρωταθλήτριες φέτος (βλ. Ίντερ), όμως, η απαλλαγή από την Ευρώπη από τις αρχές Μαρτίου ένωσε όλες τις δυνάμεις του Τσόλο και των παικτών του, για τον βασικό στόχο που ήταν έτσι κι αλλιώς η κατάκτηση της La Liga. Στα 11 ματς που ακολούθησαν του αποκλεισμού, υπέπεσε μόλις σε 2 ήττες (7-2-2), ένα επιμέρους ρεκόρ που αποτέλεσε το «κλειδί» για να φτάσει πρώτη στην κούπα.

Πηγή: Planetfootball – Gazzetta