Του Γιάννη Φιλέρη
Κανείς δεν θα ήταν ευχαριστημένος αν στο ξεκίνημα της χρονιάς έλεγαν στους παναθηναϊκούς ότι η ομάδα τους δεν θα έμπαινε απευθείας στα πλέι-οφ και θα αναγκαζόταν -για να διεκδικήσει τις πιθανότητες του για το Final Four- να περάσει από τη διαδικασία των play-in. Άλλες ήταν οι φιλοδοξίες της “πράσινης” ομάδας, που παρά τα προβλήματα της (τραυματισμός Λεσόρ, παντελής έλλειψη προετοιμασίας) είχε συμπεριληφθεί εξ αρχής στα φαβορί όχι μόνο για το Final Four, αλλά για την κατάκτηση της EuroLeague. Ειδικά, από την στιγμή που αποφασίστηκε οριστικά ότι η κορυφαία τετράδα θα κυνηγήσει το τρόπαιο στο T-Center του ΟΑΚΑ (24-26/5) ο Παναθηναϊκός ήταν πάντα μέσα στη σχετική κουβέντα
Κανείς δεν έμεινε ευχαριστημένος στον Παναθηναϊκό, μετά την 7η θέση και τις 22 νίκες σε 38 αγώνες. Προφανώς κάτι δεν πήγε καλά σε αυτή την κανονική περίοδο, στην οποία το τριφύλλι δεν βρήκε ποτέ μια σταθερή πορεία, έκανε δυο βήματα μπρος και ένα πίσω, με αποτέλεσμα στο τέλος να μείνει εκτός εξάδας.
Η νίκη της Ζαλγκίρις κόντρα στην Παρί, πιστοποίησε κάμποση ώρα μετά δικό του τζάμπολ εναντίον της Εφές, ότι δεν θα έπαιζε απευθείας στα πλέι-οφ. Θα δοκιμάσει εναντίον της Μονακό, την ερχόμενη Τρίτη. Αν νικήσει, θα’ ναι οριστικά 7ος και θα αγωνιστεί (με μειονέκτημα έδρας) σε πλέι-οφ εναντίον της Βαλένθια. Αν χάσει, θα έχει μια ακόμη ευκαιρία, με το νικητή του 9-10 (Μπαρτσελόνα-Ερ.Αστέρας), αλλά σε αυτή την περίπτωση θα βρεθεί στο δρόμο του Ολυμπιακού.
Ο ΠΑΟ πλήρωσε αυτή την αστάθεια, τις αναποδιές που του έτυχαν μέσα στην περίοδο, προχώρησε προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ του, αλλά δεν κατάφερε επί της ουσίας να κάνει την περίφημη επανεκκίνηση που ευαγγελίστηκαν όλοι μέσα στον πράσινο οργανισμό, αρκετές φορές μέσα στη χρονιά.
Όταν μια ομάδα με αυτό το ρόστερ και το συγκεκριμένο υπέρογκο μπάτζετ μπαίνει στα play-in σημαίνει ότι βασανίστηκε από προβλήματα, από ατυχίες, από αστοχίες και άλλου είδους εμπόδια τα οποία δεν μπόρεσε ποτέ να τα ξεπεράσει. Όπως και να’ χει ο Παναθηναϊκός της φετινής σεζόν στο μαραθώνιο της Ευρωλίγκας περισσότερο προβλημάτισε από το να επιβεβαιώσει τα προγνωστικά.
Κι όμως παραμένει φαβορί…
Ακόμα κι έτσι, όμως, ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός έρχεται, πλέον, από την 7η θέση στις όποιες κουβέντες και προβλέψεις για τις τέσσερις φιναλίστ του Μαΐου, συμπεριλαμβάνεται πάντα στα φαβορί. Κανείς δεν θα τον ξεγράψει τώρα που μπαίνει στην τελική ευθεία, έστω και από την πιο δύσκολη στροφή που θα μπορούσε να του τύχει, τα play-in.
Ναι, οι εφτάκις πρωταθλητές Ευρώπης κερδίζουν τις προτιμήσεις για μια θέση στο φετινό Final Four ακόμα κι αν χρειαστεί να δώσουν έξτρα ματς, ή να έχουν ντεζαβαντάζ έδρας στα πλέι-οφ.
Λογικό είναι. Το ρόστερ της ομάδας παραμένει πανάκριβο, παραμένει λαμπερό και διαθέτει την εμπειρία αλλά και την κλάση για να υπερκεράσει τα εμπόδια που της υψώνονται από την Τρίτη και μετά.
Ο Παναθηναϊκός μπορεί να απέτυχε να φτάσει στους στόχους της κανονικής περιόδου, εξακολουθεί, ωστόσο, να έχει παίκτες όπως ο Κέντρικ Ναν και ο Κώστας Σλούκας, έχει ενισχυθεί από τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις, ξαναβρήκε τον Λεσόρ, ενώ με την Εφές στο ματς που οι παίκτες του Αταμάν πάτησαν το γκάζι επέστρεψε και ο Ρογκαβόπουλος με άψογο παιχνίδι, στατιστικά και 24 πόντους με ένα μόλις χαμένο σουτ.
Ο δωδέκατος παίκτης που μπήκε στο ματς με τους Τούρκους ήταν ο Ντίνος Μήτογλου. Μόνο αυτό αναδεικνύει την ποιότητα, αλλά και το βάθος του ρόστερ των “πρασίνων”.
Η Μονακό των “8” στο ματς του όλα για όλα
Όλα για όλα, λοιπόν, είναι το σύνθημα στον Παναθηναϊκό. Η πρώτη αντίπαλος του (ελπίζει να μην υπάρξει άλλη) για να μπει στα πλέι-οφ είναι η Μονακό. Οι Μονεγάσκοι έχουν μείνει με ένα ρόστερ οκτώ παικτών, παρόλα αυτά κέρδισαν και τα τρία τελευταία ματς που έδωσαν (όλα βέβαια στο γήπεδό τους) με τελευταίο αυτό κόντρα στη Χάποελ.
Η “Roca” δεν έχει λύσεις, αλλά οι 8 που είναι ετοιμοπόλεμοι, διαθέτουν την ποιότητα, αλλά και την … τρέλα να κυνηγήσουν ό,τι καλύτερο γίνεται σε αυτή τη διαδικασία. Ο Παναθηναϊκός δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση να την υποτιμήσει, γιατί εκτός των άλλων η αντίπαλος του έρχεται στην Αθήνα για να παίξει χωρίς άγχος.
Στο πρόσφατο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, οι “πράσινοι” είχαν κάνει μια τρομερή δεύτερη περίοδο και επί της ουσίας καθάρισαν το παιχνίδι. Θα χρειαστεί μια τέτοια εμφάνιση και στο πρώτο ματς των play-in, ώστε να … ξεμπερδεύει και να προετοιμαστεί πλέον για τις μεγάλες μάχες με τη Βαλένθια.
Δεν θα’ ναι εύκολος αντίπαλος η ομάδα του Μάικ Τζέιμς, ειδικά σε ένα παιχνίδι 40 λεπτών και όχι σε μια σειρά αγώνων, όπου λογικά η λειψανδρία της Μονακό θα έπαιζε σημαντικό ρόλο. Το σίγουρο είναι ότι στο πλευρό του ΠΑΟ θα βρίσκονται 20.000 φίλοι του, που έχουν ήδη ξεχάσει τι συνέβη στην κανονική περίοδο και ετοιμάζονται όπως και η ομάδα για την δύσκολη πορεία μέχρι το Final Four.
ΥΓ: Θλιβερό το νέο από τη Βραζιλία. Ο μεγαλύτερος σκόρερ που είδαμε ποτέ εκτός ΝΒΑ, άφησε την τελευταία του πνοή μόλις στα 68 του χρόνια. Ο Όσκαρ Σμιντ έφυγε από τη ζωή, αλλά η φιγούρα του θα συντροφεύει όλα τα μπασκετικά όνειρα των ανθρώπων που μεγάλωσαν βλέποντας και θαυμάζοντας τα τρομερά κατορθώματα του. Το 1987 όταν η Εθνική μας νικούσε τους Σοβιετικούς στον τελικό του Ευρωμπάσκετ, ο Όσκαρ γινόταν ο ήρωας της Βραζιλίας στο έπος της Ιντιανάπολις και τη νίκη επί των Αμερικανών με 120-115. Σημείωνε 46 πόντους και η ομάδα του κατακτούσε το χρυσό μετάλλιο, απέναντι σε μια ισχυρότατη κολεγιακή ομάδα με Ντέιβιντ Ρόμπινσον και Ντάνι Μάνιγκ. Δυο χρόνια αργότερα, ο Όσκαρ φορούσε τη φανέλα της Φόνολα Καζέρτα και έφτανε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων, στον οποίο εναντίον της Ρεάλ σκόραρε 44 πόντους. Οι Ισπανοί είχαν νικήσει 117-113 σε μια μοναδική ραψωδία, καθώς απέναντι στον Όσκαρ βρισκόταν ο Ντράζεν Πέτροβιτς των … 62 πόντων! Η μάχη του με τον Νίκο Γκάλη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 για τον τίτλο του πρώτου σκόρερ ήταν συγκλονιστική, με τον Έλληνα άσο να κερδίζει τον τίτλο. Το 1990 ο Βραζιλιάνος είχε μέσο όρο … 34.6π (ξεκίνησε με 44 εναντίον της Ελλάδας και 52 κόντρα στην Αυστραλία) και αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ. Με την Ελλάδα τον συνδέει το ματς στις 2 Αυγούστου 1996, όταν η Εθνική επικρατούσε με 92-71 και κατακτούσε την 5η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα. Σε αυτό το ματς είπαν αντίο στις εθνικές τους ομάδες ο Οσκαρ και ο Παναγιώτης Γιαννάκης. Ο ανεπανάληπτος άσος, που δεν έπαιξε ποτέ στο ΝΒΑ, τελείωσε την καριέρα του με ένα απίστευτο μέσο όρο πόντων (32.6) σημειώνοντας 42.044 πόντους σε 1.289 αγώνες. Όλο το παγκόσμιο μπάσκετ υποκλίνεται στο μεγαλείο του…
