Επιλογή Σελίδας

Του Γιάννη Σερέτη

Την ίδια ώρα που ο Φράνκο Μπαλντίνι έχει αρχίσει την έρευνα αγοράς για να κλείσει μέχρι τέλος Μαϊου τον καινούριο προπονητή του Παναθηναϊκού και οι Κοτσόλης – Κορόνα ασχολούνται ήδη εδώ και αρκετές εβδομάδες με τη μεταγραφική ενίσχυση του Τριφυλλιού σε θέσεις όπου χρειάζεται προσθήκες… ανεξαρτήτως προπονητή (τερματοφύλακας, στόπερ, χαφ) σε μέρος της κοινής γνώμης έχει διαμορφωθεί η στρεβλή άποψη ότι οι Πράσινοι αποφάσισαν να απολύσουν τον Ράφα Μπενίτεθ επειδή ζήτησε… 10-11 νέους βασικούς.

Η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός, βάσει των σημερινών δεδομένων, θα κάνει τουλάχιστον εννέα μεταγραφές. Αλλά χωρίς τον Μπενίτεθ στον πάγκο. Με άλλο προπονητή. Θα πάρει, δηλαδή, δύο τερματοφύλακες, έναν δεξιό μπακ (Τσάπρας αν δεν αλλάξει κάτι), έναν αριστερό μπακ, δύο στόπερ, δύο χαφ, έναν εξτρέμ. Αυτοί είναι οι «σίγουροι». Μπορεί να πάρουν και επιθετικό: είναι σύνθετο και δύσκολο το θέμα αποφάσεων για Ντέσερς – Σφιντέρσκι, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν και η γνώμη του νέου κόουτς. Μπορεί να πάρουν τρεις και όχι δύο μέσους, δεδομένου ότι αποχωρούν σίγουρα οι Σισοκό, Σάντσες, πιθανώς και με πώληση ο Τσέριν. Μπορεί να πάρουν δύο και όχι έναν εξτρέμ αν πωληθεί ο Πελίστρι, δεδομένης της αποχώρησης του Τζούρισιτς του οποίου το συμβόλαιο λήγει και αναμένεται να αποχωρήσει όπως και ο Κώτσιρας, Λαφόν, Τσάβες, Ερνάντεθ. Γι’ αυτό λέμε «τουλάχιστον» εννέα μεταγραφές. Μπορεί να είναι δέκα ή έντεκα. Και ασφαλώς με τόσες μεταβολές και πάλι στο ρόστερ, πάλι με νέο προπονητή, ο βασικός στόχος του Παναθηναϊκού δεν μπορεί, δεν πρέπει και δεν θα είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα είναι να δημιουργήσει μια πολύ καλή, παραγωγική και με νοοτροπία νικητή, ομάδα. Αν τα καταφέρει, θα έχει και πιθανότητες να είναι ανταγωνιστικός για τίτλο. Αν όχι, δεν θα έχει καμία απολύτως πιθανότητα.

Ο βαθμός δυσκολίας θα είναι πολύ μεγάλος λόγω της ανάγκης εύρεσης χημείας μεταξύ προπονητή – παικτών, αλλά και της προσαρμογής των πολλών καινούριων παικτών. Γι’ αυτό και στόχος είναι ο νέος κόουτς να έχει κλείσει μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα, δηλαδή περίπου 15 μέρες μετά τη λήξη των play offs και του πρωταθλήματος. Δύσκολο κι αυτό, αλλά για να δούμε και τον Μπαλντίνι που έκανε το λάθος με τον Μπενίτεθ, ο οποίος είχε ενθουσιάσει τον Γιάννη Αλαφούζο: με δεύτερη σερί λανθασμένη επιλογή, θα βρεθεί κι εκείνος σε δύσκολη θέση απέναντι στον μεγαλομέτοχο, αν και προσώρας η σχέση τους δεν έχει «σύννεφα».

Δεδομένου, λοιπόν, ότι ο Παναθηναϊκός θα πάει να κάνει τουλάχιστον εννέα μεταγραφές, το… πρόβλημα με τον Μπενίτεθ δεν είναι ότι θέλει γενναία ενίσχυση της ομάδας. Αυτό θέλουν και οι διοικούντες. Και προφανώς με αρκετούς «έτοιμους» παίκτες, διότι τον Ιανουάριο η ανανέωση έγινε σε μεγάλο βαθμό. Πρόβλημα οικονομικό, άλλωστε, δεν υφίσταται: 4.5 εκατ. Ευρώ θα πάρει ως αποζημίωση ο Ράφα, την καλύτερη επαγγελματικά περίοδο της ζωής του διανύει ο μεγαλομέτοχος της ομάδας, τον Βλαχοδήμο και τον Μαυροπάνο θα ήθελε ο Παναθηναϊκός ως «πυλώνες» στην άμυνά του την επόμενη σεζόν, δηλαδή πανάκριβες μεταγραφές (τις οποίες δεν νομίζω ότι θα καταφέρει να κάνει). Ούτε το ότι ο ίδιος ο κόουτς ήθελε τον Κραλ που έχει παίξει δυο ματς ως βασικός στην Ουνιόν εφέτος, πήρε με δική του απόφαση τον 37χρονο Σισοκό και δεν έκανε άλλες δικές του προτάσεις τον Ιανουάριο είναι πρόβλημα. Θα «παραβλεπόταν» κι αυτό, αν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα ήταν καλώς καμωμένα – σε μια συνεργασία ποτέ δεν είναι όλα τέλεια. Ελα, όμως που δεν είναι καλώς καμωμένα…

Το πρόβλημα είναι βασικά ποδοσφαιρικό, βάσει αυτού που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός και δευτερευόντως «κόκκινων γραμμών». Κόκκινη γραμμή, επί παραδείγματι, είναι να θες τον 37χρονο Σισοκό στην επόμενη σεζόν. Οχι να θες τον Ερνάντεθ: εκεί μπορεί να συμβιβαστεί η διοίκηση. Κόκκινη γραμμή είναι να θες αγορά του Λαφόν. Να θες – πάνω στο εξάμηνο – τον δανεισμό και του Αντίνο και του Γιάγκουσιτς. Να αποκαλείς «κατόρθωμα» ότι ξεπέρασες τον Λεβαδειακό. Να αντικαθιστάς τον πιο επικίνδυνο επιθετικό σου και τον παίκτη στον οποίο στηρίζεις το 70% της επιθετικής λειτουργίας σου, αλλά να αφήνεις τον Γεντβάι 95 λεπτά εντός γηπέδου στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Κόκκινη γραμμή είναι να παίζεις σαν μικρομεσαία ομάδα στα μεγάλα ματς διότι δεν έχεις δουλέψει πάνω σε κάτι άλλο στην καθημερινότητα, επειδή δεν πιστεύεις στους ίδιους παίκτες με τους οποίους έφτασες στους «16» του Europa League «μετά από 16 χρόνια» όπως εσύ ο ίδιος λες με καμάρι στις συνεντεύξεις σου στην Ιταλία.

Κόκκινη γραμμή, για να το τελειώνουμε, είναι να συμπεριφέρεσαι ως μεγαλύτερο μέγεθος από το κλαμπ στο οποίο εργάζεσαι, αλλά να μην το πιστοποιείς αυτό με τη δουλειά σου. Ακόμα κι αν, όντως, είσαι μεγαλύτερο μέγεθος από την ομάδα σου στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα.

Υ.Γ. Για το προφίλ και τα κριτήρια επιλογής που πρέπει να έχει ο Παναθηναϊκός ενόψει νέου προπονητή, θα τα πούμε σε επόμενο σημείωμα.

Πηγή: Gazzetta