Αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και για τον Παναθηναϊκό, αλλά και για τον ίδιο και την καριέρα του, ο δρόμος που βαδίζει όλο και περισσότερο τους τελευταίους μήνες της θητείας του στον Παναθηναϊκό, ο Μαρίνος Ουζουνίδης. Ολο και λιγότερο προπονητής του Παναθηναϊκού, όλο και περισσότερο όλα τα υπόλοιπα.
Προφανώς από τον σεβασμό και την αφοσίωσή του στο club, στο οποίο έχει περάσει και τα καλύτερα ποδοσφαιρικά χρόνια του, αλλά κυρίως λόγω της ανάγκης να καλυφθούν όλες οι κενές καρέκλες στην δομή της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, η οποία σίγουρα έχει πολλές τέτοιες από το καλοκαίρι και μετά, ο Μαρίνος Ουζουνίδης νομίζω ότι έχασε τον δρόμο του. Και ενώ πιστεύει ότι έτσι βοηθά την ομάδα, νομίζω ότι της δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα.
Βεβαίως είναι φυσιολογικό να συμβεί. Είναι τέτοιες οι ελλείψεις σε στελέχη και ανθρώπινο δυναμικό στην ΠΑΕ όπου ο Ουζουνίδης τα κάνει όλα, με το δεδομένο ότι είναι ο μοναδικός μέχρι σήμερα που έχει την αποδοχή των φίλων της ομάδας.
Κάπως έτσι λοιπόν είναι λίγο πρόεδρος, γιατί δεν υπάρχει κανείς άλλος να μιλήσει με τους παίκτες για τα οικονομικά θέματα και αυτοί να ακούσουν με προσοχή, κάπως έτσι είναι λίγο τεχνικός διευθυντής από το καλοκαίρι και μετά γιατί δεν υπάρχει άλλος, κάπως έτσι δια του εκπροσώπου του έγινε διαπραγματευτής, γιατί επίσης δεν υπήρχε κανείς άλλος, κάπως έτσι βρέθηκε να κάνει όλες τις δουλειές στην ΠΑΕ και φυσικά πολύ λιγότερο αυτή του προπονητή, διότι η ημέρα εξακολουθεί να έχει 24 ώρες.
Και είναι και φυσιολογικό και απολύτως ανθρώπινο να σκέφτεται ας πούμε κατά την διάρκεια της προηγούμενης εβδομάδας πολύ λιγότερο το ματς με τον Πανιώνιο και πως θα το παίξει και πολύ περισσότερο πως θα πείσει τους παίκτες να μην κάνουν προσφυγή επειδή δεν πληρώθηκαν και να τιναχτούν όλα στον αέρα. Είναι φυσιολογικό να σκέφτεται ποιοι παίκτες θα μπορούσαν να πωληθούν ώστε να φέρουν χρήματα για να πληρωθούν οι υπόλοιποι που θα μείνουν και ποιοι θα έπρεπε να είναι αυτοί ώστε εσωτερικά να μπορέσουν να καλυφθούν τα κενά. Οσο φυσιολογικό και ανθρώπινο και να είναι όμως λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στον Παναθηναϊκό, δεν βοηθά κανέναν, ούτε τον ίδιο τον Μαρίνο Ουζουνίδη και την καριέρα του, ούτε φυσικά τον σύλλογο.
Μπορεί να είναι αρκετοί εντός και εκτός της ομάδας του Παναθηναϊκού, στην λογική και την διάθεση “τι νόημα έχει να νικήσουμε τον Πανιώνιο αν τον Γενάρη έχουμε πτωχεύσει και δεν υπάρχουμε ως club”, αλλά από την άλλη αν υπάρχει μία πιθανότητα ο Παναθηναϊκός να προσελκύσει κάποιον επενδυτή είναι με την ομάδα του και αυτό που θα παρουσιάζει στον αγωνιστικό χώρο.
Ενας Παναθηναϊκός με απαξιωμένο ρόστερ απαξιωμένο προπονητή και 10ος στη βαθμολογία μόλις τέσσερις βαθμούς μακριά από τον υποβιβασμό, αποκλείεται να προκαλέσει το παραμικρό επενδυτικό ενδιαφέρον. Ενας Παναθηναϊκός που θα διεκδικούσε πρωτάθλημα είχε 5% ή 10% πιθανότητες, αλλά πάντως σίγουρα περισσότερες, να προσελκύσει κάποιον. Και τέλος πάντων δεν θα κριθεί ο Ουζουνίδης για τις διαπραγματευτικές ικανότητές του με τους παίκτες που μπορούν να κάνουν προσφυγή, όπως δεν πρέπει να κριθεί και ως τεχνικός διευθυντής.
Αλλωστε αν αυτό εδώ ήταν ένα κείμενο στο οποίο θα επιθυμούσα να ασκήσω απλώς κριτική και μάλιστα έντονη, θα ξεκίναγα από αυτό. Μουνιέ, Καμπέσας, Σιλά, Γιόχανσον, Ινσούα, Αλτμαν, κ.ο.κ δεν κάνουν για τον Παναθηναϊκό και την ευθύνη την έχει αυτός που τους έφερε.
Κάπως έτσι θα έκλεινα την κουβέντα και πιθανότατα θα γινόμουν και αρεστός σε πολλούς και θα αποκτούσα και μπόλικα likes, η πραγματικότητα όμως είναι ότι ακόμη και αυτές οι κινήσεις έγιναν στο πόδι, χωρίς να υπάρχει σχεδιασμός όταν το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός ξέμεινε και από τεχνικό διευθυντή και ο Ουζουνίδης έπρεπε να κάνει και αυτή τη δουλειά. Ναι μέχρι τώρα οι περισσότερες από τις μεταγραφές του καλοκαιριού μοιάζουν και αρκετές σίγουρα θα αποδειχτούν τέτοιες, απολύτως αποτυχημένες και το εύκολο θα ήταν να πέσει το ανάθεμα στον Ουζουνίδη που διάλεξε τους περισσότερους από αυτούς τους παίκτες, αλλά επαναλαμβάνω πρέπει να δούμε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γίνονται όλα στον Παναθηναϊκό τους τελευταίους μήνες.
Ο Ουζουνίδης λοιπόν νομίζω ότι οφείλει στον εαυτό του, στην μέχρι τώρα καριέρα του, αλλά και στον σύλλογο να επιστρέψει στον βασικό του ρόλο και να ασχοληθεί αν όχι αποκλειστικά, κυρίως με αυτόν. Πρέπει να ξαναγίνει μόνο ο προπονητής του Παναθηναϊκού και να πάψει να καταναλώνει την ενέργεια και τις ώρες του, σε ζητήματα που άπτονται της αρμοδιότητας άλλων.
Δεν θα του πει κανείς μπράβο για αυτό στο τέλος της ημέρας και πολύ περισσότερο δεν θα μπορέσει να προσφέρει καμία σπουδαία υπηρεσία στο club αν δεν είναι ο προπονητής που θα καθοδηγεί την ομάδα με αποτελεσματικό τρόπο. Και μέχρι τώρα ο κόουτς Ουζουνίδης την φετινή σεζόν έχει αποτύχει…
Πηγή: Gazzetta















