Του Βασίλη Σκουντή
Άντε τον φάγαμε πάλι τον γάιδαρο, η ουρά του απόμεινε για να την καταβροχθίσουμε κι αυτή και ύστερα να δούμε ποια καθαρόαιμα άλογα θα συνεχίσουν να τρέχουν στην κούρσα!
Πλάκα πλάκα, μιας και το έφερε από την αρχή η κουβέντα στην… πανίδα και δη στη συγκεκριμένη συνομοταξία των τετραπόδων, ως ελληνικό μπασκετικό έθνος ελπίζουμε και ευχόμαστε να μην ακουστεί ούτε καν ως ψίθυρος -πολλώ δε μάλλον ως κραυγή απόγνωσης- εκείνη η ατάκα του Θανάση Βέγγου στην παλιά ελληνική κωμωδία…
Μουλάρι ο Αστραχάν!
Δυο συνηθισμένα καθαρόαιμα άλογα στέκονται απόψε στην εκκίνηση και ανυπομονούν ν’ ανοίξουν οι πόρτες για να φύγουν μπροστά: αυτή η αλληγορία αφορά κυρίως τον ίππο των στάβλων του Σφαιρόπουλου, που εσχάτως σταμάτησε να καλπάζει και μάλιστα σε τρεις απανωτές κούρσες τρέκλιζε!
Σε αντίθεση με τον Ολυμπιακό που κουβαλάει τα βαρίδια της Βιτόρια, της Μόσχας και του Βελιγραδίου (χώρια η ήττα στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό), ο ίππος των στάβλων του Ομπράντοβιτς φιγουράρει αυτή τη στιγμή ως το μεγαλύτερο γκανιάν!
Δεν εννοώ ότι είναι η Φενέρμπαχτσε είναι το μεγαλύτερο φαβορί για να διατηρήσει τα (κεκτημένα πέρυσι στο σπίτι της) σκήπτρα τον Μάιο στο Βελιγράδι, αλλά ότι στην παρούσα φάση δείχνει να έχει βρει τη φόρμα της και σε κάθε περίπτωση τρέχει το μεγαλύτερο ζωντανό ρεκόρ στη διοργάνωση και έχει να ηττηθεί από πέρυσι!
Οι Τούρκοι έχουν πετύχει πέντε συναπτές νίκες μέσα στον Ιανουάριο, αφήνοντας πίσω τους το στραβοπάτημα της 28ης Δεκεμβρίου, όταν δυο λεπτά πριν από τη λήξη του θρίλερ στην Πόλη ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είδε τον Λούκα Ντόντσιτς να βάζει ¾ βολές μετά το αντιαθλητικό φάουλ του Γιαν Βέσελι και να γράφει το 77-79 που δεν άλλαξε μέχρι να ακουστεί ο ήχος της κόρνας.
Εκείνο το βράδυ το τελευταίο «wonder-boy» του ευρωπαϊκού μπάσκετ έφτασε μια ανάσα από το triple double figure, έχοντας 20 πόντους, 8 ριμπάουντ και 10 ασίστ, μάλιστα –και αυτό το γεγονός καταδεικνύει την ψυχραιμία του- το σκοράρισμα του υπήρξε ως επί το πλείστον προϊόν της ευστοχίας του στις ελεύθερες βολές (11/12), ενώ είχε 3/3 δίποντα και 1/7 τρίποντα.
Έκτοτε η Φενέρμπαχτσε έριξε στο κανναβάτσο την Μπασκόνια, τη Βαλένθια, τον Παναθηναϊκό, την Αναντολού Εφές και την Μπαρτσελόνα και αυτή τη στιγμή φιγουράρει στο Νο 2 της κατάταξης με 14-6, πίσω από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας (16-4) και μπροστά από τη Ρεάλ Μαδρίτης, τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό που συνωστίζονται στην τρίτη θέση με 13-7.
Τις τέσσερις από αυτές τις ήττες οι φιναλίστ της περυσινής Euroleague τις υπέστησαν μέσα σε έναν μήνα, με θύτες τη Ζαλγκίρις, την Μπασκόνια, τη Χίμκι και τον Ερυθρό Αστέρα και ούτως ειπείν απόψε θα επιδιώξουν να δραπετεύσουν από τη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού και να ξανανιώσουν την απαραίτητη φωτολουσιά με την προσδοκία πως αυτή θα λαμπυρίσει πάνω στα νερά του Σαρωνικού και δεν θα διαθλασθεί προς εκείνα του Βοσπόρου.
Τούτη η αλληγορική και γλαφυρή αναφορά έχει το νόημα και το ιδεολογικό υπόβαθρο της, διότι όσο κι αν φαίνεται πρόωρο, υπερβολικό, ακραίο ή ακόμη και άδικο για τον μόχθο του Ολυμπιακού, ο αποψινός αγώνας μοιάζει με τελικό!
Δεν είναι τελικός όπως εκείνος που οι δυο ομάδες έπαιξαν πέρυσι, ανήμερα της γιορτής του Κώστα Σλούκα και του Κώστα Παπανικολάου στο «Sinan Erdem Dome», αλλά έχει τα στοιχεία ενός αγώνα στον οποίο περισσεύουν τα «πρέπει»!
Με την επιθυμητή και ευκταία νίκη απόψε ο Ολυμπιακός δεν εξασφαλίζει τη θέση στην τετράδα, αλλά ούτε με μια ανεπιθύμητη και απευκταία ήττα βγαίνει εκτός μάχης. Στην πραγματικότητα περισσότερο από αγώνας χωρίς αύριο, ο αποψινός είναι αγώνας χωρίς χθες!
Το εννοώ αυτό, διότι οι Ερυθρόλευκοι οφείλουν να πράξουν αυτό που ανέκαθεν έλεγε ο σημερινός και βιωματικός (μετά από 13 χρόνια στον πάγκο του Παναθηναϊκού) αντίπαλος τους, Ζέλικο Ομπράντοβιτς: να αλλάξουν το τσιπάκι, να ρίξουν στη λήθη τις ήττες, τις οικτρές εμφανίσεις, την παρατεταμένη κατάρρευση, την κρίση, τη γκρίνια και την εσωστρέφεια και να καταθέσουν στο παρκέ αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι…
Tabula rasa, που σημαίνει άγραφος χάρτης, πάνω στον οποίο θα γράψουν ένα καινούργιο κεφάλαιο, χρησιμοποιώντας τον αποψινό αγώνα ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ στην οποία θα εξαγνίσουν τις τελευταίες αμαρτίες τους και θα καθαρίσουν την ψυχή τους!
Την τελευταία φορά που ο Ολυμπιακός έπαιξε στο σπίτι του έριξε μια τριαντάρα σβουριχτή στη Μακάμπι Τελ Αβίβ, ωστόσο εκείνο το εμφατικό 94-64 αποδείχθηκε πομφόλυγας, που έσκασε και μάλιστα έκανε κρότο μετά από 48 ώρες στα περίχωρα της Μόσχας και από εκεί τα σκάγια του βρέθηκαν στο Βελιγράδι.
Ο Ολυμπιακός ξαναγυρίζει στη θαλπωρή του σπιτιού του όπου έχει γνωρίσει μια ήττα στα τελευταία δέκα ματς: εκείνη από τον Παναθηναϊκό (62-70) στις 10 του περασμένου Νοεμβρίου, που ήταν η δεύτερη στη σειρά μετά από το 51-75 στη Βαρκελώνη.
Τότε οι Πειραιώτες είχαν αντιδράσει άμεσα και αρχής γενομένης από τη νίκη επί της Φενέρμπατχτσε στην Πόλη (στην παράταση, χωρίς τον Σπανούλη, με ήρωα τον μετέπειτα άφαντο Μπράιαν Ρόμπερτς και με τον Ζοτς να φοράει πάλι το… μελιτζανί χρώμα στη φάτσα του) έτρεξαν ένα σερί 5-0 και στάνιαραν για τα καλά!
Αυτό το γεγονός (της δύναμης που αντλεί από την έδρα του) ασφαλώς προσμετράται ως θετικό, αλλά ο Ολυμπιακός απόψε πέφτει στην περίπτωση ενός αντιπάλου, ο οποίος παίζει καλύτερα όταν απομακρύνεται από το δικό του σπίτι!
Πέρα από το ρέον 5-0 που τρέχει η Φενέρμπαχτσε έχει να επιδείξει οκτώ νίκες σε δέκα εκτός έδρας ματς!
Τις δυο ήττες τους οι πρωταθλητές Ευρώπης του 2017 τις γνώρισαν μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο στην αρχή της διοργάνωσης και μάλιστα σε αγώνες που κρίθηκαν στην εκπνοή και στον πόντο: με 68-67 στις 12 Οκτωβρίου στη Μάλαγα όπου ο Κώστας Σλούκας αστόχησε στο τελευταίο σουτ και με 70-68 στις 27 Οκτωβρίου στο ΟΑΚΑ με το τρίποντο του Νίκου Παππά!
Είχε μεσολαβήσει η νίκη στο Μιλάνο και έκτοτε η Φενέρμπαχτσε έχει επτά στα επτά σε ξένα σπίτια, συμπεριλαμβανομένων της άλωσης της Μόσχας (ΤΣΣΚΑ) και του εξορκισμού των δαιμόνων που κατέτρυχαν τον Ομπράντοβιτς στη Βιτόρια.
Απόψε λοιπόν ο Ολυμπιακός υποδέχεται τη Φενέρμπαχτσε απέναντι στην οποία έχει τη μερίδα του λέοντος με 13 νίκες και 9 ήττες σε είκοσι δυο ματς που αναμετρήθηκαν από τη σεζόν 1995-96 και εντεύθεν.
Υποδέχεται επίσης ένα πρώην δικό του παιδί, τον πλέον τρις πρωταθλητή Ευρώπης, Κώστα Σλούκα…
Και βεβαίως ξαναβρίσκει απέναντι του τον Ομπράντοβιτς για 95η φορά (!) σε μια διελκυστίνδα που στήθηκε στις 21 Απριλίου του 1994 στο «Γιαντ Ελιάου» του Τελ Αβίβ (Τζουβεντούτ Μπανταλόνα-Ολυμπιακός 59-57) και έμελλε, χωρίς κανείς να το υποψιάζεται τότε, να εξελιχθεί σε ρουτίνα μετά από τρία χρόνια, όταν ο Ζοτς ήρθε στα μέρη μας, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού και συνδύασε όσο κανείς άλλος ένθεν και ένθεν συνάδελφος του, το όνομα του με το γαϊτανάκι των ντέρμπι των αιωνίων…
Ο Ομπράντοβιτς ήταν παρών και… αναψοκοκκινισμένος στο θρίλερ της 15 του περασμένου Νοεμβρίου, όταν ο Ολυμπιακός πέρασε σαν Σουλτάνος από την ασιατική πλευρά της Πόλης, σε αντίθεση με τον Σπανούλη, ο οποίος έτρωγε τα …νύχια του από την αγωνία, παρακολουθώντας το από την τηλεόραση του σπιτιού του.
Απόψε θα ξανασυναντηθούν και προφανώς δεν θα αλλάξουν ούτε ματιά, καθότι η βεντέτα που άνοιξαν τον Ιούλιο του 2010 (με την α λα Λεμπρόν Τζέιμς «decision» του Βασίλη να πάρει τα ταλέντα του από το ΟΑΚΑ και να τα κουβαλήσει στον Πειραιά) δεν γεφυρώθηκε.
Δεν γεφυρώθηκε ούτε δημοσίως, ούτε κατ’ ιδίαν, εκείνο το πρωινό της 21ης Μαίου του 2017, ανήμερα του τελικού, όταν ο διάολος το ‘κανε να κατεβαίνουν μαζί προς τη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου «Polat»!
Κάποιος που έτυχε να είναι μέσα, είπε πως σε αυτή την απροσδόκητη συνεύρεση των ολίγων δευτερολέπτων οι δυο συνταξιδιώτες δεν κοιτάχτηκαν ποτέ: ο ένας είχε στραμμένο το πρόσωπο του στην πόρτα και ο άλλος στον καθρέφτη του ασανσέρ!
Σε αντίθεση με την προέλαση της στη Euroleague τις προάλλες η Φενέρμπαχτσε την πάτησε για πρώτη φορά μετά από δυο μήνες στο τουρκικό πρωτάθλημα, όπου ηττήθηκε στην Πάνορμο από τη Μπάνβιτ με 63-61 σε ένα ματς που ίσως ο Ομπράντοβιτς το αντιμετώπισε δίκην scrimmage game ενόψει της σημερινής αναμέτρησης στο Νέο Φάληρο…
Στο πλαίσιο αυτής της προσομοίωσης τσατίστηκε, πήρε εκείνο το παροιμιώδες μελιτζανί χρώμα και –για να ανάψει τα αίματα και να ξυπνήσει τα πνεύματα των παικτών του-έριξε έναν μπάτσο στον αρχηγό του, τον Μελίχ Μαγμούτογλου!
Δεν ξέρω τι διημείφθη μεταξύ τους πριν από το χαστούκι, αλλά είμαι βέβαιος πως κατά την προσφιλή συνήθεια του, όταν τσατίζεται με κάποιον παίκτη, ο Ζέλικο θα τον προσφώνησε κι αυτόν «Μίστερ Μαχμούτογλου»!
Μιλούσα πριν από μερικές ημέρες με τον Σλούκα και όταν η κουβέντα στράφηκε σε αυτό το χούι του Ομπράντοβιτς, ο Κώστας έβαλε τα γέλια και το επιβεβαίωσε μέχρι κεραίας.
«Ναι όταν παίζουμε καλά ο κόουτς μας λέει με το μικρό όνομα μας, αλλά όταν θυμώνει και θέλει να μας βάλει χέρι για κάποιο λάθος, παίρνει εκείνο το μελιτζανί χρώμα στο πρόσωπο του και τότε δεν είμαι ο Κώστας, αλλά ο Μίστερ Σλούκας» μου είπε, αποκαλύπτοντας ήταν υποψιασμένος για τα δυο πρόσωπα του Ζοτς…
«Ναι, ήξερα γι αυτές τις μεταλλάξεις στον τρόπο με τον οποίο απευθύνεται στους παίκτες, αναλόγως της απόδοσης τους. Το είχα διαβάσει στην αυτοβιογραφία του Γιασικέβιτσους, όμως είναι άλλο να το ακούς και άλλο να το ζεις από κοντά»!
Πιθανότατα η… αγοραία (αλλά όχι πρωτοφανής από τον ίδιο και από άλλους προπονητές) αντίδραση του Ομπράντοβιτς εντάσσεται στο κλίμα τεχνητού πανικού που ήθελε να δημιουργήσει ενόψει του αγώνα με τον Ολυμπιακό.
«Ο Μελίχ ξέρει πόσο τον αγαπώ» σχολίασε. «Είναι ο αρχηγός της ομάδας και βρίσκεται μαζί μου από την πρώτη ημέρα που ήρθα εδώ. Νιώθω σαν πατέρας του και έχουμε μια ξεχωριστή σχέση. Οι παίκτες μου ξέρουν πώς αντιδρώ, όσο για τους υπόλοιπους δεν με νοιάζει. Μπορούν να λένε ό,τι θέλουν».
Γιατί ασχολούμαι εκτεταμένα με αυτό το επεισόδιο; Διότι φαντάζομαι πως τα (στην κυριολεξία) επίχειρα του θα φανούν απόψε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, όταν κάποια στιγμή ο Ομπράντοβιτς θα φωνάξει τον Μαχμούτογλου για να μαρκάρει τον Σπανούλη!
Παρεμπιπτόντως ο 28άχρονος Τούρτκος γκαρντ δεν είχε παίξει ούτε δευτερόλεπτο στους δυο αγώνες της περυσινής κανονικής περιόδου με τον Ολυμπιακό (από έναν εκ των οποίων έλειψε και ο Σπανούλης), ενώ στον τελικό πάτησε το παρκέ για εβδομήντα δυο δευτερόλεπτα για να ξεπιαστεί από το καθισιό, ώστε να μην πάθει καμιά θλάση ή αγκύλωση όταν θα σήκωνε το τρόπαιο!
Πηγή: Gazzetta
