Ο ΜΕΓΑΛΟΜΕΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΑΕ ΑΝΑΙΡΕΣΕ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥ
Ο Γιάννης Σερέτης γράφει για τη σημερινή κατάθεση του Γιάννη Αλαφούζου και την τεράστια ευκαιρία που έχασε ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ πετώντας τη μπάλα στην εξέδρα, παρότι… εκτελούσε πέναλτι σε κενή εστία.
Από τότε που ανέλαβε τα ηνία στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός, εδώ και οκτώ χρόνια, ο Γιάννης Αλαφούζος “κλικ” δεν έκανε στους φίλους του Παναθηναϊκού, οι οποίοι ήταν συνηθισμένοι σε… άλλα γούστα. Είτε αυτά απεικονίζονταν στον Γιώργο Βαρδινογιάννη, είτε στον ηπιότερο και με διαφορετικό προφίλ Γιάννη Βαρδινογιάννη, είτε στο brutal στυλ “οδοστρωτήρα” του Νικόλα Πατέρα στην περίοδο της πολυμετοχικότητας.
Μέσω των διαδοχικών ups και downs του ίδιου του Αλαφούζου και του Παναθηναϊκού σ’ αυτά τα επτά χρόνια, ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ άφησε τρεις κηλίδες στην ιστορία του συλλόγου. Η μια βαθύτερη από την άλλη: α) δύο αποκλεισμοί από την Ευρώπη λόγω χρεών β) υποβιβασμός λόγω οφειλών ο οποίος αποφεύχθηκε χάρη στην τροποποίηση του σχετικού νόμου από τις ομάδες της Super League γ) “στροφή” από την αρχική πορεία του και ανακωχή με τον Ολυμπιακό, περίπου ενάμιση χρόνο πριν από τις βουλευτικές εκλογές: στην τελική ευθεία, δηλαδή, για την εκλογή της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, υπέρ της οποίας εμμέσως ή αμέσως πολλάκις είχε εκφραστεί η πολιτική γραμμή του Νο 1 τηλεοπτικού σταθμού της χώρας.
Δύο ήταν τα στοιχεία που άπαντες (ακόμα και οι εντός ή εκτός των παναθηναϊκών “εχθροί” ή πολέμιοί” του) “αναγνώριζαν” στον Αλαφούζο: α) τα δεκάδες (περίπου 75 πλέον) εκατομμύρια που έχει βάλει για την αποπληρωμή των χρεών που ανέλαβε και της “τρύπας” που ο ίδιος δημιούργησε με τις “τρελές” και αντι-ποδοσφαιρικές επιλογές και τα ρίσκα του β) την προσπάθειά του, μέσω του καναλιού του και όχι μόνο επί πέντε χρόνια για να αλλάξει το status του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μια προσπάθεια με πολλά λάθη, με πάμπολλες “άτσαλες” κινήσεις και πρωτοβουλίες, αλλά και με θετικό πρόσημο στο τέλος: Τρία χρόνια στην Ελλάδα η UEFA, από ένα πρωτάθλημα έκαστος. Συμπτωματικά (;) ο πρωταθλητής σε καθεμιά απ΄ αυτές τις τρεις σεζόν στις οποίες το ελληνικό ποδόσφαιρο ζει υπό την επίβλεψη των ευρωπαίων τοποτηρητών ήταν και η καλύτερη ομάδα της σεζόν! Ο Ολυμπιακός το 2017, η ΑΕΚ το 2018 (κι άσε τον ΠΑΟΚ να “σκούζει” για το γκολ στην Τούμπα και να κάνει “μόκο” για την εν μία νυκτί αλλαγή της πρωτόδικης απόφασης για τα επεισόδια εναντίον του Ολυμπιακού), ο Δικέφαλος του Βορρά ασφαλώς το 2019.
Η ΤΡΙΕΤΙΑ ΜΕ ΤΙΣ “ΟΜΟΡΦΙΕΣ” ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΥΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ
Οχι, δεν ήταν αναμάρτητο το ελληνικό ποδόσφαιρο σ’ αυτή την τριετία. Πράγματα και θαύματα έγιναν στους τελικούς του Κυπέλλου. “Οργια” έγιναν σε ορισμένους αγώνες με διαιτητές τύπου Κύζα. Ξύλο πέφτει “ράι θρου” παντού και σταθερά. Επιθέσεις και μηνύματα εναντίον διαιτητών μπήκαν στην ημερήσια διάταξη. Και ακόμα κάποιοι ψάχνουν να βρουν τι κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια με την υπόθεση Καλπαζίδη: οι “ομορφιές του ποδοσφαίρου” δεν εξαφανίστηκαν. Ομως, από την άλλη, ο Περέιρα τελείωσε σ’ ένα καλοκαίρι σχεδόν όλους όσοι είχαν δώσει δικαιώματα, μοίρασε ευκαιρίες σε νέους που δεν τον έχουν δικαιώσει, ήρθαν ξένοι διαιτητές, μπήκε το VAR (κι αυτό… λειψό λόγω της πατροπαράδοτης ελληνικής τσαπατσουλιάς και του all time classic ωχαδερφισμού των αρμοδίων), τα πρωταθλήματα πια διεκδικούνται. Παίζονται. Μπορούν να πανηγυρίσουν δύο ή και τρεις ομάδες: ο ΠΑΟΚ που θεωρείται από πολλούς “ευνοημένος” έχει εφέτος μόνο μία νίκη σε ντέρμπι με ξένους διαιτητές, ενώ πέρυσι είχε πέντε! Γιατί; Διότι – απλούστατα – είναι πολύ χειρότερος από πέρυσι σ’ αυτά τα παιχνίδια!
Επανερχόμεθα στον Αλαφούζο διότι χάθηκε η πυξίδα: αφού σωστά πήρε τις αποστάσεις του από τον Σαββίδη μετά τη διαιτησία Κύζα στον ημιτελικό του 2017 (άμεσος υποβιβασμός του ρέφερι στη Β΄ Εθνική, κρέμασε τα παπούτσια του, αυτά είχαν γίνει μόνο με τον “θρυλικό” Δαλούκα επί Πιλάβιου), αποφάσισε να κάνει “ανακωχή” και με τον Ολυμπιακό, θεωρώντας πλέον ότι το πρόβλημα δεν ήταν οι Ερυθρόλευκοι. Σήμερα, λοιπόν, κλήθηκε να καταθέσει. Όχι για την τριετία 2017-2020. Για την υπόθεση του “Koriopolis”. Για τα… προηγούμενα. Και κατάφερε να χάσει την τελευταία ευκαιρία του να “αποκαταστήσει” άπαξ και δια παντός το πρόσωπό του απέναντι σε όλους τους φίλους της ομάδας που χρηματοδοτεί και διαφεντεύει.
Η ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΑΠΟ ΠΕΝΑΛΤΙ ΣΕ ΚΕΝΗ ΕΣΤΙΑ
Ειλικρινά, είναι πολύ δύσκολο να πει κάποιος με βεβαιότητα αν ο Γιάννης Αλαφούζος έχει αντιληφθεί τις συνέπειες του σημερινού ‘δεν είδα, δεν ξέρω’ για την περίοδο στην οποία ο ίδιος είχε σηκώσει πρώτος το λάβαρο της “επανάστασης”. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι έχει συνειδητοποιήσει τον απόηχο που θα έχει από σήμερα και μελλοντικά η σημερινή του στάση στο δικαστήριο, όπου κλήθηκε να καταθέσει για γεγονότα που τον βασάνιζαν πέντε χρόνια! Για μια υπόθεση στην οποία αφιέρωσε τη μισή ζωή του για πέντε χρόνια. Είχε ξοδέψει άφθονο χρόνο, και κόπο, είχε διαθέσει χρήμα, ανθρώπους, εργατοώρες. Είχε αφοσιωθεί σ’ έναν στόχο, κατάφερε να συντελέσει αληθινά στην αλλαγή των δεδομένων και τη στιγμή που βρίσκεται στην άσπρη βούλα για να εκτελέσει το πέναλτι σε κενή εστία, προτιμά να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα.
“Προτιμά”! Δηλαδή, “αποφασίζει”. Διότι η σημερινή κατάθεση του Αλαφούζου είναι επιλογή. Με ποια κριτήρια; Μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Ολοι οι υπόλοιποι απλώς φανταζόμαστε. Μας έδωσε το δικαίωμα να φανταζόμαστε και να κάνουμε εύλογες υποθέσεις. Το γεγονός ότι – εκτός όλων των άλλων – κατάφερε να αυτοδιαψευστεί στην ίδια αποστροφή του λόγου του τονίζοντας ταυτόχρονα ότι “Φέτος με ξένους διαιτητές και VAR το ποδόσφαιρο έχει αλλάξει (….) – τα ίδια πράγματα έχουν συμβεί και εις βάρος Ολυμπιακού από άλλη ομάδα” είναι ίσως μια ένδειξη για την πηγή των δικών μας υποθέσεων.
Ο Γιάννης Αλαφούζος σήμερα “αυτοκτόνησε” παναθηναϊκά. Θα είχε συμβεί πριν δύο χρόνια αν είχε υποβιβαστεί το Τριφύλλι λόγω χρεών. Τότε “σώθηκε” από την απόφαση των υπόλοιπων ομάδων. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, όμως, ουδείς θα ξεχάσει αυτό το έσχατο σημείο κατάντιας και ντροπής για τον σύλλογο. Ουδείς θα λησμονήσει και τη σημερινή του κατάθεση. Η Ιστορία γράφει και δεν ξεγράφει.
πηγή: gazzetta.gr
