Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ήταν το 2017 μια καλή χρονιά; Αυτό είναι κατ΄ αρχήν μια ατομική υπόθεση. Ο καθένας από εμάς ξέρει τι προσδοκούσε, τι πέτυχε, τι πέρασε, τι του έμεινε από τους προηγούμενους δώδεκα μήνες.
Ήταν καλό για τον κόσμο γενικά; Δεν θα το έλεγα. Για πολλούς και διαφόρους λόγους, η κυρίαρχη, ας πούμε «ιδεολογία» ετούτη τη στιγμή παγκοσμίως είναι ο λαϊκισμός. Η δημοκρατία δυστυχώς κλυδωνίζεται ακόμα και σε περιοχές όπου επί δεκαετίες θεωρούνταν αδιαπραγμάτευτη, και μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων αρχίζει να συνηθίζει ως κανονικότητα τους διάφορους Τραμπ, Ερντογάν, Πούτιν κ.α. Μόνο που αν τους συνηθίσουμε και τους αποδεχτούμε , οι επόμενοι μπορεί να είναι μόνο χειρότεροι.
Στη χώρα μας, εκτός από τον λαϊκισμό που κυριαρχεί έτσι κι αλλιώς εδώ και χρόνια, ο δημόσιος λόγος ασχήμυνε κι άλλο μέσα στο 2017: Έγινε ακόμη πιο χυδαίος, διχαστικός, αδίστακτος, κυνικός.
Κι ωστόσο , υπήρξε τουλάχιστον ένας τομέας στον οποίο τα πράγματα πήγαν καλύτερα: Το ελληνικό ποδόσφαιρο. Προφανώς δεν μιλώ για κάποια φοβερή και τρομερή ποιοτική αναβάθμιση. Ούτε για την εικόνα της Εθνικής, η οποία πάντως, παρότι δεν προκρίθηκε στο Μουντιάλ, βελτιώθηκε αισθητά.
Μιλώ για το πρωτάθλημα που έγινε και πάλι πρωτάθλημα, για την ΕΠΟ που έγινε και πάλι ΕΠΟ, για τις Κυριακές μας που όσο κι αν ορισμένοι επιμένουν να ειρωνεύονται, επιτέλους επέστρεψαν. Μετά από δεν θυμάμαι κι εγώ πόσο καιρό βλέπουμε μια διοργάνωση ανοιχτή σε κάθε πρόβλεψη, με τρεις ισότιμους διεκδικητές, ένα τίμιο αουσάιντερ, δίχως προκαθορισμένη έκβαση. Όλοι οι αγώνες παίζονται στα ίσια. Είμαι βέβαιος και το έχω ξαναγράψει πώς και οι Ολυμπιακού – όσοι δεν επηρεάζονται από την ασταμάτητη γκρίνια των διοικούντων την ομάδα τους – ευχαριστούνται τη φετινή σεζόν περισσότερο από τις προηγούμενες.
Μελανό σημείο, η ελεύθερη πτώση του Παναθηναϊκού. Ευχής έργον να βρει λύση στα προβλήματα που του δημιούργησε η εγκατάλειψή του από τον Γιάννη Αλαφούζο, ώστε του χρόνου να έχουμε τέσσερις διεκδικητές.
Δεν λύθηκαν φυσικά ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα των περασμένων ετών– εξακολουθούμε να έχουμε κακές διαιτησίες, παράγοντες – λαμόγια, προβληματικές υποδομές, οπαδούς που δεν χάνουν ευκαιρία να πλακωθούν στο ξύλο κ.α. Όμως η αρχή έγινε.
Ένα προϊόν καθαρό, είναι ένα προϊόν με προοπτικές βελτίωσης. Και το ελληνικό ποδόσφαιρο σταδιακά καθαρίζει. Τα υπόλοιπα έπονται.
Χρόνια πολλά με υγεία σε όλους.
Πηγή: Sport DNA
