Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Χρειάστηκε να φτάσουμε μία αγωνιστική πριν το φινάλε του πρώτου γύρου για να καταθέσει ο Ολυμπιακός το πρώτο σοβαρό πειστήριο πρωταθλητισμού και να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα στους άλλους δύο διεκδικητές του τίτλου (ΑΕΚ και ΠΑΟΚ) να μην παρασύρονται από τα αγωνιστικά του προβλήματα και να μην θεωρούν εύκολο το έργο αφαίρεσης των σκήπτρων του.
Γιατί αυτό ακριβώς είναι το αποψινό διπλό του Ολυμπιακού στο Αγρίνιο, απέναντι σε μια εξαιρετική (επιθετικά τουλάχιστον) ομάδα όπως είναι ο φετινός Παναιτωλικός: Ένα μήνυμα στους ανταγωνιστές του, για τη δυσκολία της αποστολής τους.
Όσα προβλήματα κι αν αντιμετωπίζουν οι «ερυθρόλευκοι», δεν παύουν να διαθέτουν παίκτες που για το χαμηλό επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος, μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να κρίνουν ένα παιχνίδι με 1-2 τους ενέργειες.
Ο Καρίμ Ανσαριφάρντ, για παράδειγμα, δεν ξέρω αν μπορεί να ηγηθεί ποτέ της επιθετικής γραμμής ομάδας που θα έχει αξιώσεις διάκρισης στο Champions League, αναμφισβήτητα όμως πρόκειται για επιθετικό που στο ελληνικό πρωτάθλημα μπορεί άνετα να χαρίσει τρίποντα σαν το αποψινό. Ο Κώστας Φορτούνης, επίσης, δεν ξέρω αν είναι έτοιμος να σηκώσει το βάρος του ηγέτη του Ολυμπιακού που τόσο βιαστικά έχουν επιχειρήσει να του φορτώσουν, αλλά σταμάτημα της μπάλας και πλασέ με τη μία επαφή (σαν αυτά του πρώτου γκολ) δεν ξέρω πόσοι ακόμη μεσοεπιθετικοί της Superleague, μπορούν να πραγματοποιήσουν με τόση άνεση.
Και μην ξεχνάτε ακόμη μια σημαντική λεπτομέρεια. Ο Τάκης Λεμονής διαθέτει τεχνογνωσία πρωταθλητισμού που μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμη σε βάθος χρόνου. Η δική του εμπειρία σε έναν προβληματικό Ολυμπιακό (και παρά την κριτική που δέχεται και από… φίλους) εξελίσσεται σε σημαντικό όπλο των «ερυθρόλευκων» και δεν είναι τυχαίο ότι οι πρωταθλητές μετρούν ήδη πέντε διαδοχικές νίκες στο πρωτάθλημα, τις οποίες μπορούν να φτάσουν και στις εννιά, καθώς ακολουθούν τρία εντός και μόλις ένα εκτός έδρας παιχνίδια.
Αυτά είναι τα θετικά στοιχεία, του διπλού στο Αγρίνιο. Γιατί υπάρχει και η… γάγγραινα της άμυνας, που απειλεί να σκοτώσει κάθε ελπίδα του Ολυμπιακού για κατάκτηση του πρωταθλήματος. Η ευκολία με την οποία οι «ερυθρόλευκοι» δέχονται γκολ, είτε ο αντίπαλός τους είναι η Γιουβέντους, είτε ο Κισσαμικός, εξελίσσεται στο… ανέκδοτο της σεζόν για τους Πειραιώτες. Και είναι λάθος αν εστιάσει κανείς σε λάθη των αμυντικών, γιατί το πρόβλημα αφορά συνολικά την αμυντική λειτουργία της ομάδας.
Προσπάθησα να μετρήσω πόσες φορές πήρε την μπάλα στα πόδια του παίκτης του Παναιτωλικού και διέσχισε ανενόχλητος απόσταση 30 και 40 μέτρων και στην πορεία… έχασα τον λογαριασμό. Το δίδυμο Ρομαό – Ταχτσίδη αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα με γρήγορους μέσους, οι επιθετικοί μέσοι και τα εξτρέμ… μόνο φανατικά δεν μαρκάρουν τους αντιπάλους τους και όλα αυτά οδηγούν σε μια άμυνα που προκαλεί τρόμο… στους φίλους του Ολυμπιακού και όχι σε αυτούς των άλλων ομάδων! Και το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο χτυπητό (για κάποιους εξοργιστικό), αν αναλογιστεί κανείς ότι ο κορυφαίος και πιο σταθερός σε απόδοση παίκτης των Πειραιωτών το τελευταίο δίμηνο είναι ο… τερματοφύλακάς τους!
Όχι, δεν θα σας κουράσω περισσότερο με τον Προτό. Απλά θα σας γράψω για άλλη μια φορά να δείτε πως ζει τα παιχνίδια. Πόσο πολύ τα χαίρεται, πόσο πολύ απολαμβάνει αυτό που κάνει. Και ειδικά αν είστε νέοι σε ηλικία ποδοσφαιριστές που θέλετε να κάνετε καριέρα, αξίζει να εμπνευστείτε από το παράδειγμά του.
Απλά όσο ψύχραιμος κι αν είναι ο Βέλγος, κάποια στιγμή θα πάρει κι αυτός στο… κυνήγι τους συμπαίκτες του με τον τρόπο που τον αφήνουν εκτεθειμένο σε κάθε παιχνίδι. Πόσο να αντέξει ο δόλιος;
Πηγή: Sport DNA
