Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Η εικόνα ήταν ίσως πιο δυνατή από οποιαδήποτε ανάλυση. Την ώρα που οι συμπαίκτες του έκαναν τον καθιερωμένο γύρο στο γήπεδο για να ευχαριστήσουν τους φιλάθλους, ο Κριστιάνο Ρονάλντο είχε ήδη αποχωρήσει προς τα αποδυτήρια. Ήταν μια στιγμή που αποτύπωσε την απογοήτευση ενός ποδοσφαιριστή ο οποίος για περισσότερα από είκοσι χρόνια είχε συνηθίσει να βρίσκεται στο επίκεντρο των μεγάλων στιγμών. Αυτή τη φορά, όμως, η εικόνα ήταν διαφορετική. Πριν το ματς πολλοί είχαν έτοιμο το κείμενο με το… ρεκόρ γκολ σε διαφορετικά Μουντιάλ. Ωστόσο, το enter δεν πατήθηκε ποτέ.
Η Πορτογαλία έμεινε στο 1-1 απέναντι στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η συζήτηση δεν αφορούσε μόνο το αποτέλεσμα. Αφορούσε τον ρόλο του αρχηγού της. Για πρώτη φορά τόσο έντονα, τίθεται το ερώτημα αν η εθνική ομάδα θα μπορούσε να λειτουργήσει καλύτερα χωρίς να εξαρτάται από έναν ποδοσφαιριστή 41 ετών.
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο για τον Ρονάλντο δεν είναι η κριτική από το εξωτερικό. Είναι ότι οι αντίπαλοι δείχνουν πλέον να τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά. Δεν υπάρχει ο ίδιος φόβος. Δεν υπάρχει η ίδια αίσθηση κινδύνου που υπήρχε στο παρελθόν κάθε φορά που βρισκόταν μέσα στην περιοχή.
Η εικόνα του αγώνα ήταν σκληρή. Ο Ρονάλντο δεν κατάφερε να επηρεάσει ουσιαστικά την εξέλιξη της αναμέτρησης. Δεν βρήκε ρυθμό, δεν δημιούργησε κινδύνους και δεν έδωσε την αίσθηση ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει τη μοίρα ενός αγώνα. Η κριτική που ασκήθηκε μετά το παιχνίδι ήταν ιδιαίτερα αυστηρή. Η άποψη που κυριάρχησε ήταν ότι η Πορτογαλία συνεχίζει να στηρίζεται υπερβολικά στην ιστορία και στο όνομα του Kριστιάνο, όμως το ποδόσφαιρο απαιτεί πλέον λύσεις που βασίζονται στο παρόν.
Η εμπιστοσύνη προς έναν θρύλο δεν αρκεί από μόνη της. Χρειάζεται και αγωνιστική προσφορά. Ιδιαίτερη συζήτηση προκάλεσε η ανάλυση του Τιερί Ανρί, ο οποίος υποστήριξε ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο η έλλειψη γκολ, αλλά ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζεται η λειτουργία ολόκληρης της ομάδας.
Ο Γάλλος πρώην επιθετικός στάθηκε στο γεγονός ότι η Πορτογαλία χρειάζεται να λειτουργεί ως σύνολο και όχι να προσαρμόζεται αποκλειστικά γύρω από την ανάγκη του Ρονάλντο να βρει δίχτυα. Σύμφωνα με την ανάλυσή του, σε αρκετές φάσεις ο Πορτογάλος επιθετικός αναζητούσε περισσότερο τη δική του τελική προσπάθεια παρά την καλύτερη επιλογή για την ομάδα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να περιορίζονται οι χώροι και οι επιλογές για παίκτες όπως ο Μπρούνο Φερνάντες, ο οποίος αποτελεί έναν από τους βασικούς δημιουργούς της Πορτογαλίας. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει;
Το ζήτημα πλέον δεν είναι αν ο Ρονάλντο παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Αυτό δεν αμφισβητείται. Το ζήτημα είναι αν μπορεί ακόμη να αποτελεί τον κεντρικό άξονα μιας ομάδας που θεωρείται από τα φαβορί για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Στην αναμέτρηση με το Κονγκό ολοκλήρωσε το παιχνίδι με: 0 τελικές προσπάθειες στην εστία, 0 επιτυχημένες ντρίμπλες, 0 καθοριστικές πάσες, μόλις 25 επαφές με την μπάλα!
Μάλιστα, ο τερματοφύλακας του Κονγκό είχε περισσότερες επαφές με την μπάλα από τον αρχηγό της Πορτογαλίας. Παράλληλα, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο ένα παιχνίδι. Το τελευταίο γκολ του Ρονάλντο σε μεγάλη διοργάνωση σημειώθηκε στο Μουντιάλ του Κατάρ, όταν σκόραρε με πέναλτι στην πρεμιέρα. Από τότε έχουν περάσει δέκα αγώνες σε μεγάλες διοργανώσεις και περισσότερα από 800 αγωνιστικά λεπτά χωρίς γκολ. Για έναν ποδοσφαιριστή που έχει συνδέσει το όνομά του με εκατοντάδες γκολ, η διαφορά είναι τεράστια.
Την ίδια στιγμή, οι κορυφαίοι επιθετικοί του παγκοσμίου ποδοσφαίρου έστειλαν διαφορετικό μήνυμα στην έναρξη της διοργάνωσης. Ο Μέσι σημείωσε χατ-τρικ, ο Μπαπέ και ο Χάαλαντ πέτυχαν από δύο γκολ, ενώ ο Ρονάλντο βρέθηκε στο επίκεντρο για τους λάθος λόγους.
Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ επιμένει πως η Πορτογαλία χρειάζεται χρόνο και πως η ομάδα μπορεί να βελτιωθεί. Όμως ο Ισπανός τεχνικός βρίσκεται πλέον μπροστά σε ένα από τα μεγαλύτερα διλήμματα της διοργάνωσης. Να συνεχίσει να χτίζει την ομάδα γύρω από τον μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό μύθο της χώρας ή να αναζητήσει μια νέα ισορροπία που θα αξιοποιεί περισσότερο τη νέα γενιά ταλέντων;
Γιατί το δύσκολο σημείο για κάθε μεγάλο αθλητή δεν είναι η στιγμή που σταματά να είναι σπουδαίος. Είναι η στιγμή που οι αντίπαλοι σταματούν να τον φοβούνται. Και αυτή η στιγμή, όσο σκληρό κι αν ακούγεται, φαίνεται πλέον να έχει πλησιάσει και για τον Κριστιάνο Ρονάλντο.
Πηγή: Gazzetta
