Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε λάβει όλοι μας μέρος σε συζητήσεις για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή μιας ομάδας, τον κορυφαίο όλων των εποχών, ή τον κορυφαίο μιας χρονιάς; Όσες φορές κι αν έχω εμπλακεί σε τέτοιου είδους κουβέντες, δεν θυμάμαι ποτέ να επικρατεί στις προτιμήσεις των διαφωνούντων αμυντικός ή τερματοφύλακας. Ο κάθε Μαραντόνα είναι πάντα πιο γοητευτικός από τον κάθε Μπενεμπάουερ, ο κάθε Μέσι είναι πάντα πιο ελκυστικός από τον κάθε Μαλντίνι, ο κάθε Κριστιάνο θα συγκεντρώνει πάντα περισσότερους φαν από τον κάθε Σμάιχελ. Λογικό και απόλυτα φυσιολογικό! Το γκολ αποτελεί και λόγω της φύσης του αθλήματος την απόλυτη πηγή παραγωγής έντονων συναισθημάτων. Λογικό, λοιπόν, οι παίκτες που σκοράρουν να υπερτερούν πάντα στις καρδιές των φιλάθλων έναντι εκείνων που… προσπαθούν να εμποδίσουν το σκοράρισμα.
Επιτρέψτε μου, ωστόσο, να πάω κόντρα στο συναίσθημα του ίδιου του ποδοσφαίρου και στο ερώτημα «ποιος είναι τον τελευταίο χρόνο ο κορυφαίος σε απόδοση ποδοσφαιριστής του πλανήτη» να ρίξω… δαγκωτή την ψήφο μου σε έναν αμυντικό: Βίρτζιλ Φαν Ντάικ!
Όταν στις 27 Δεκεμβρίου 2017, η Λίβερπουλ ανακοίνωνε την απόκτησή του από τη Σαουθάμπτον, άπαντες στο λιμάνι είχαν την προσδοκία ότι ο Ολλανδός θα έδινε τέλος στην εποχή των… συγκρουόμενων στην καρδιά της κόκκινης άμυνας, αλλά ελάχιστοι πίστευαν ότι το «κόκκινο τείχος» θα εξελισσόταν στο πλέον κομβικό γρανάζι της μετάλλαξης της ομάδας του Κλοπ. Υπήρχαν, μάλιστα, αρκετοί που αμφισβητούσαν το ύψος της δαπάνης των 75 εκατομμυρίων λιρών που ξόδεψε ο Γερμανός τεχνικός, θεωρώντας το υπερβολικό για την απόκτηση αμυντικού!
18 μήνες μετά, ο απίθανος Ολλανδός συνθέτει με τον Κλοπ και τον Άλισον το «τρίγωνο της μεγάλης ελπίδας» που εκατομμύρια φίλοι της Λίβερπουλ ελπίζουν ότι μπορεί να οδηγήσει ξανά την αγαπημένη τους ομάδα στο θρόνο της πρωταθλήτριας Αγγλίας. Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο!
Ο Φαν Ντάικ εξελίσσεται στα 27 του χρόνια σε ένα φαινόμενο του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και σε έναν αμυντικό που δίνει άλλη διάσταση στη θέση του στόπερ. Δεν στέκομαι στα απίστευτα στατιστικά του, ή το μυθικό ρεκόρ των 64 αγώνων με τη φανέλα της Λίβερπουλ που δεν έχει δεχτεί ντρίμπλα (!), όσο στην ηγετική του φυσιογνωμία και στην ενεργό συμμετοχή του σε όλες τις πτυχές της αγωνιστικής λειτουργίας της «μηχανής του Κλοπ».
Ο τρόπος που μεταφέρει την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση, οι απίθανες μεταβιβάσεις ακριβείας σε απόσταση 30-40 μέτρων, το καθαρό του μυαλό σε κάθε φάση, οι κατευθύνσεις που δίνει στους συμπαίκτες του και στις δύο περιοχές του αγωνιστικού χώρου. Από ποιο πλεονέκτημά του να ξεκινήσεις και σε ποιο χάρισμά του να τελειώσεις!
Αν, λοιπόν, τα προηγούμενα χρόνια τσακωνόμασταν για τον κάτοχο της Χρυσής Μπάλας και κατά πόσο έπρεπε να καταλήξει στα χέρια του Μέσι ή του Ρονάλντο, για τη φετινή σεζόν ας μεταφέρουμε το βλέμμα μας προς την… οπισθοφυλακή: Ο Βίρτζιλ Φαν Ντάικ είναι τον τελευταίο χρόνο ο κορυφαίος σε απόδοση ποδοσφαιριστής του πλανήτη! Και ως τέτοιος αξίζει να αναγνωριστεί σε λίγους μήνες…
ΥΓ: Για τον συνοδοιπόρο του Ολλανδού, τον τεράστιο Άλισον, τι άλλο να γράψω; Απλά… τον απολαμβάνω! Και σκέφτομαι πόσα πρωταθλήματα θα μετρούσε τα τελευταία τριάντα χρόνια η Λίβερπουλ, αν οι προκάτοχοι του Κλοπ είχαν πράξει το αυτονόητο: Αντί να πετούν εκατομμύρια δεξιά και αριστερά να τα είχαν ξοδέψει για να θωρακίσουν τα κόκκινα γκολπόστ με έναν τερματοφύλακα παγκόσμιας κλάσης…
Πηγή: Sport DNA
