Του Ιάσονα Θεριού
«Al mala tiempo, buena cara», λένε στη Λατινική Αμερική, θέλοντας να τονίσουν πώς πρέπει να αντιμετωπίζει κανείς τις δυσκολίες.
«Στον κακό καιρό, ωραίο πρόσωπο».
Ωραίο το πρόσωπο του Γκονσάλο Πλάτα δεν ήταν. «Σπασμένο» ήταν. Ή, απογοητευμένο, με τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά του. Τον διέλυσε η απροσδόκητη γκέλα παρά την τεράστια προσωπική του εμφάνιση, εκείνο το 0-0 με το Κουρασάο που θα μπορούσε να έχει αποδειχθεί καταδικαστικό.
Τέτοιο θα ήταν αν ο ίδιος κλαμένος τύπος δεν αποφάσιζε να αλλάξει την ιστορία, υπογράφοντας τη μεγαλύτερη νίκη στη μουντιαλική ιστορία του Εκουαδόρ.
Έσπασε ξανά, αυτή τη φορά από χαρά, αφού το δικό του γκολ και λύγισε κοτζάμ Γερμανία με ανατροπή και έφερε τη χώρα του αγκαλιά με τα νοκ άουτ.
Καμία φουρτούνα δεν κρατάει για πάντα, κανένα πρόσωπο δεν αξίζει να μένει «σπασμένο» για μια κακοκαιρία που δεν μπορεί παρά να περάσει κάποια στιγμή.
Το ξέρει καλύτερα από όλους ο Πλάτα, αυτός που μόνος του βάλθηκε να σβήσει τα σύννεφα από τον ουρανό του Εκουαδόρ.
Και το πιστεύει περισσότερο από όλους. Πριν αρχίσει το τουρνουά, προέτρεψε τους συμπαίκτες του να γεμίσουν τις βαλίτσες τους ασφυκτικά, λέγοντας πως θα μείνουν στο Μουντιάλ μέχρι το τέλος.
Το – σχεδόν – σίγουρο είναι πως το τέλος δεν ήρθε, το έγραψε αλλιώς εκείνος. Και πως οι βαλίτσες του Εκουαδόρ ετοιμάζονται για νέα ταξίδια.
Πηγή: Athletestories
