Του Αντώνη Οικονομίδη
Έχει –κάτι σαν– καθιερωθεί σε μια ιρλανδική ποδοσφαιρική ιστοσελίδα.
Εδώ και αρκετές διοργανώσεις, στα τελικά τους παρουσιάζει τους πιο τυχερούς των αποστολών των ομάδων. Κατά το «balls.ie», αυτοί δεν είναι άλλοι από τους τρίτους στην ιεραρχία τερματοφύλακες.
«Άνδρες που απολαμβάνουν όλον τον ενθουσιασμό του να ταξιδεύουν σε τελικά μαζί με τους φίλους τους, χωρίς να ταλαιπωρούνται από τα ενοχλητικά άγχη της διατήρησης της καλύτερης αγωνιστικής απόδοσης στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική σκηνή. Απλώς και μόνο πληρώνονται για να διατηρούνται σε καλή φυσική κατάσταση, να συμβάλλουν στο καλό κλίμα και, περιστασιακά, να είναι οι πρώτοι που θα διαμαρτυρηθούν σε έναν βοηθό διαιτητή. Είναι η ιδανική δουλειά».
Κάπως έτσι προλόγισαν το αφιέρωμά τους για τους ευλογημένους του φετινού Παγκόσμιου Κυπέλλου. Και μάλιστα βρήκαν να έχουν και λόγους… εντοπιότητας, αφού ένας εκ των 48, στα μικράτα του, είχε ταξιδέψει από την άλλη άκρη του κόσμου, από την Αυστραλία, στα μέρη τους για να βρει απλώς δουλειά. Ως τερματοφύλακας. Στα 18 του σηκώθηκε και έφυγε από τη γενέτειρά του, το Σίδνεϊ, και έκανε 17.480 χιλιόμετρα για να φτάσει σε ένα άλλο νησί, μόνο και μόνο για να επιδιώξει το ξεκίνημα απλώς μιας ποδοσφαιρικής καριέρας.
Και αυτό, για να δοκιμαστεί αρχικά, για μήνες, στο ποδοσφαιρικό μεγαθήριο της Λάρνε, προτού γίνει δεκτός από αυτό της Ντάνταλκ, αλλά ούτε καν για την πρώτη της ομάδα, παρά μόνο για αυτή των Νέων, όπου και αγωνίστηκε για κοντά έναν χρόνο. Αρκετό -προφανώς- δεν ήταν και έτσι, παίρνοντας των οματιών του, γύρισε στο νησί που ήξερε. Καλύτερα εξελίχθηκε, αφού γρήγορα-γρήγορα, στα 22 του μόλις, τον Νοέμβριο του 2025, πρωτοκλήθηκε στους «Socceroos», παίζοντας σε δύο φιλικά στις ΗΠΑ.
Και αυτό ήταν όλο. Η ηλικία του, το στάτους της ιεραρχίας, με ακλόνητο τον πολύπειρο Ματ Ράιαν και από κοντά να εποφθαλμιά τη θέση του τον Πολ Ίζο, τα πάντα τον έφερναν ως και αυτονόητα τρίτο σε δαύτην των Αυστραλών.
Καλά-καλά και η παρουσία του στο ρόστερ έκπληξη θεωρούνταν. Σοκ προκάλεσε, όταν στο εναρκτήριο παιχνίδι τους ο εκλέκτορας Τόνι Πόποβιτς τον εμπιστεύτηκε να ξεκινήσει κόντρα στην Τουρκία.
«Αυτή είναι μια ΜΕΓΑΛΗ απόφαση», τόνισε χαρακτηριστικά -και μάλλον απηχώντας ευγενικά τα συναισθήματα όλων των Αυστραλών- live στην εγχώρια τηλεόραση πριν το παιχνίδι, δίνοντας έμφαση στο «μεγάλη» ο Άγγελος Ποστέκογλου. Αποδείχτηκε ακόμα μεγαλύτερη, με τα όσα έκανε ο Πάτρικ Μπιτς στην εστία του. Ακόμα περισσότερο, για τη συνέπεια που είχαν.
Όχι τη νίκη, εννοείται αυτό. Γνωρίζετε πολλούς να έχουν την ιδανική δουλειά και, “δουλεύοντας”, να τη χάνουν;
Πηγή: Athletestories
