Του Αντώνη Οικονομίδη
Ορισμένα γράμματα, ακόμα και αν φτάνουν στον παραλήπτη τους, δεν ανοίγουν ποτέ.
Δεν χρειάζεται, αφού το περιεχόμενό τους είναι γνωστό. Και αδιάφορο.
Διακοπές έκανε, άνοιξη του ’23, ο Γιούλιαν Κινιόνες, όταν ένα γράμμα που περίμενε σε ολόκληρη την ποδοσφαιρική ζωή του έφτασε. Στο σπίτι του, εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε, στα περίχωρα του Κάλι. Δεν το άνοιξε καν. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Κολομβίας, της πατρίδας του, τον καλούσε να ενταχθεί στην αποστολή του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος για πρώτη φορά. Στα 26 του.
Πλέον δεν (τους) περίμενε άλλο. Είχε διαλέξει. Άλλη πατρίδα, άλλη φανέλα, άλλο εθνόσημο. Οι… άλλοι ήταν αυτοί που τον είχαν ξεχωρίσει, παιδί ακόμη, να τα σπάει σε μια ερασιτεχνική ομάδα της γειτονιάς του. Πενήντα γκολ λέει ο θρύλος πως σημείωσε σε μια σεζόν, παίζοντας σε κάτι περισσότερα από τριάντα παιχνίδια. Θαμπώθηκαν τόσο οι λεφτάδες της Τίγκρες, ώστε, για να τον καπαρώσουν από τότε, στα 14 του, αγόρασαν και την ακαδημία, η οποία έκτοτε λειτουργεί από τα δικά τους χρήματα.
Στο Μεξικό ανδρώθηκε. Ανθρώπινα και ποδοσφαιρικά. Χρονιά την χρονιά μεγάλωνε. Παντού. Και στο γήπεδο και έξω από δαύτο.
Έκανε την προβλεπόμενη διαδρομή στο χορτάρι, περνώντας φυτωριακές ομάδες, δανεισμούς, ανεβαίνοντας την επαγγελματική σκάλα, φτάνοντας σε κορυφαίους συλλόγους της χώρας, κερδίζοντας τίτλους. Επιθετικό πολυεργαλείο, “έγραφε” όπου κι αν χρησιμοποιούνταν. Οι πατριώτες του όμως τον αγνοούσαν. Όχι οι όψιμοι. Σε δαύτους έδειχνε τι νιώθει. Παντρεύτηκε Μεξικάνα, έγινε πατέρας μιας Μεξικάνας κόρης, ένιωθε πια σε όλα και ο ίδιος Μεξικάνος.
Και έτσι, όταν ήρθε εκείνο το γράμμα, είχε κατασταλάξει. Θα έπαιζε για την «τρι». Οι διαδικασίες είχαν κινηθεί για να πάρει την υπηκοότητα, την οποία και λίγους μήνες αργότερα, φθινόπωρο πια, την απέκτησε, κάνοντας άμεσα το ντεμπούτο του. Η καλύτερη σεζόν της καριέρας του, του 2025-2026, στη Αλ Κάντσια της Σαουδικής Αραβίας, όπου και πήγε το 2024 με ρεκόρ πώλησης για μεξικανικό σύλλογο σε ομάδα εκτός Ευρώπης (16 εκατ. δολάρια), τον βρήκε πρώτο σκόρερ, με 33 γκολ σε 31 αγώνες, μπροστά απ’ όλα τα χρυσοπληρωμένα θεριά των πετρελαιάδων.
Στη νέα του Εθνική δεν έχει πολυπαίξει. Δεν έχει σκοράρει τόσο. Το πρώτο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, στο εναρκτήριο παιχνίδι κόντρα στη Νότια Αφρική, στο μυθικό Azteca, ήταν μόλις το τρίτο. Μα και το πιο σημαντικό. Όχι μόνο επειδή άνοιξε τον δρόμο της επικράτησης των Λατίνων και με δαύτη ουσιαστικά τον δρόμο τους για τα νοκ άουτ αλλά γιατί έβαλε μια και καλή, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, και βουλοκέρι σε εκείνο το γράμμα.
Πηγή: Athletestories
