Του Αντώνη Οικονομίδη
Λίγες ώρες πριν τη σέντρα της αναμέτρησης της Νορβηγίας με την Ακτή Ελεφαντοστού, κυκλοφόρησε στα social media ένα βίντεο με τον Έρλινγκ Χάαλαντ να τρώει, να καταβροχθίζει καλύτερα, κινέζικο φαγητό με τα τσόπστικς του.
Αφοσιωμένος, απολαμβάνει, ξεχνάει προφανώς τόπο και χρόνο και, ενώ μασουλάει, μπουκωμένος μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο, γυρίζει το κεφάλι του. Το βλέμμα του πέφτει στον καθρέφτη που έχει ακριβώς δίπλα του (και που προφανώς επίσης έχει ξεχάσει την ύπαρξή του) και αντανακλαστικά, εκεί, φαίνεται το είδωλό του να συσπάται, για ένα δέκατο του δευτερολέπτου, τρομαγμένο από το τι αντίκρισε. Μέχρι τουλάχιστον να συνειδητοποιήσει πως αυτό δεν είναι άλλο από -ακριβώς- τον… ίδιο.
Έγινε viral. Σιγά που δεν θα γινόταν. Και κανείς δεν φαίνεται να επηρεάστηκε από το ότι αποδείχτηκε πως ήταν προϊόν τεχνητής νοημοσύνης από έναν ευφάνταστο Κινέζο, ο οποίος έτσι, με αυτόν τρόπο, θέλησε να αποδώσει το πόσο τρομακτικός -ακόμα και για τον ίδιο του τον εαυτό- μοιάζει, είναι ο Νορβηγός φουνταριστός. Και κάπου εδώ, στην υπερβολή, στη φαντασία, κρύβεται η βάση της αλήθειας που έκανε το συγκεκριμένο βίντεο ανάρπαστο σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Είναι όντως τρομακτικός. Όχι μόνο (ή όχι τόσο, γούστα είναι αυτά) στην όψη, όχι μόνο στο εκτόπισμα και την κορμοστασιά αλλά και στον τρόπο που κάνει τη δουλειά του. Και η δουλειά του, από τότε που γεννήθηκε ποδοσφαιρικά, είναι το γκολ.
Με όποιον τρόπο. Με κάθε τρόπο. Με μια ευκαιρία. Πολλές φορές χωρίς καν ευκαιρία. Στα πόδια του σέρβιρε το τόπι ο Πάτρικ Μπεργκ λίγο μετά την ισοφάριση της Ακτής. Στο ύψος της μικρής περιοχής, στο κέντρο της εστίας των «Ελεφάντων», με όλους τους αντιπάλους, αμυντικούς και τερματοφύλακα, εξουδετερωμένους. Με κλειστά μάτια; Με δεμένα πόδια; Καθισμένος σε καρέκλα, με πλάτη στο τέρμα; Με όλα μαζί και άλλα τόσα; Στα δίχτυα θα το έστελνε. Τόσο διαδικαστικό. Για τον οποιονδήποτε (λόγω θέσης), όχι μόνο για το θεριό που τρομάζει με την ίδια του την όψη.
Εννοείται πως το έκανε. Στα ριπλέι φάνηκε πως κάτι άλλο είχε στον νου του. Να κοντρολάρει; Να σταματήσει την μπάλα, πριν μπει μαζί της στο πλεκτό; Ό,τι και αν ήθελε τέλος πάντων, μοιάζει να του φεύγει λίγο το κοντρόλ, να είναι λίγο ατσούμπαλο, λίγο “ανοιχτό”, συνέχεια της παράταιρης για την αποτελεσματικότητά του αστοχία στο πρώτο ημίχρονο του παιχνιδιού. Μα, ακόμα και έτσι, ακόμα και (φαινομενικά) κατά λάθος με το εσωτερικό του ζερβού του, “έγραψε”.
Ο πανηγυρισμός του, οι πάντα χαρακτηριστικές γκριμάτσες του, λες και παραδεχόταν πως δεν ήθελε να κάνει αυτό που τελικά έκανε. Όχι αυτό που συνέβη, αλλά το πώς συνέβη. Η φύση όμως είναι τέτοια που πάντα, πόσο μάλλον σε επαναλαμβανόμενες -όπως κόντρα στους Αφρικανούς- ευκαιρίες, βρίσκει τρόπο τουλάχιστον να διατρανώνει, να επιβεβαιώνει την κανονικότητά της.
Στις τελευταίες 13 αναμετρήσεις των Νορβηγών ο 26χρόνος στράικερ σκοράρει ανελλιπώς, έχοντας στον λογαριασμό του σε αυτό το διάστημα συνολικά 25 γκολ. Μόνος του ισοφάρισε, παίζοντας σε τέσσερα παιχνίδια, ολόκληρο το ενεργητικό των Βίκινγκς (5 γκολ) στην παραγωγικότερη συμμετοχή τους σε Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1998.
Έγινε ο πρώτος, μετά τον θρυλικό Μαγυάρο Σάντορ Κόκτσις το 1954, που σκοράρει στις τρεις πρώτες του συμμετοχές σε τελική φάση της διοργάνωσης. Έφτασε συνολικά τα 60 γκολ με το εθνόσημο σε μόλις 53 εμφανίσεις. Κανείς άλλος στην ιστορία δεν έχει φτάσει το συγκεκριμένο ορόσημο πιο γρήγορα. O Κριστιάνο το πέτυχε μετά από 130, ο Μέσι μετά από 122.
Και έτσι έστειλε τους Σκανδιναβούς στην τελική 16άδα του τουρνουά, απέναντι στην Βραζιλία. Ούτε ψύλλος στον κόρφο της «Seleção», αφού η Νορβηγία είναι η μοναδική ομάδα στη δική της ιστορία που δεν έχει κερδίσει ποτέ (σε τέσσερεις αναμετρήσεις). Και, τώρα έχει και τον Χάαλαντ.
Γίνεται να μην τρομάζεις μετά, ακόμα και με τον ίδιο σου τον εαυτό, ακόμα και σε κατασκευασμένο βίντεο, όταν, real time, περπατώντας, υπάρχοντας, αναπνέοντας μόνο στο χορτάρι, σκορπάς τόσο τρόμο;
Πηγή: Athletestories
