Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Ο Ολυμπιακός κάνει πρεμιέρα απόψε στο Καραϊσκάκη στον προκριματικό του Τσάμπιονς λιγκ απέναντι στην Ναϊμέγκεν κι ομολογώ ότι δεν θυμάμαι πιο παράξενη ευρωπαϊκή του πρεμιέρα τα τελευταία χρόνια. Είναι δύσκολο να καταλάβεις ποια μπορεί να είναι η πιθανή ενδεκάδα του, δεν έχει δώσει ένα φιλικό εντός έδρας, έχει απουσίες σημαντικές (ειδικά για την συγκεκριμένη στιγμή της περιόδους), μοιάζει βέβαιο ότι δεν θα έχει στο αρχικό σχήμα του πολλούς από τους νεοφερμένους ώστε να τον περιμένεις πολύ διαφορετικό. Κι έχει απέναντί του μια ολλανδική ομάδα που κουβαλάει κι αυτή μερικά ερωτηματικά. Το ματς είναι δύσκολο γιατί έρχεται πολύ νωρίς. Αλλά πριν αρχίσει μοιάζει, για όποιον αγαπάει το ποδόσφαιρο, ένα συναρπαστικό αίνιγμα. Από πολλές απόψεις.
Ας τα πάρουμε με την σειρά.
Τα προηγούμενα με τους Ολλανδούς
Στα χρόνια του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ (το τονίζω γιατί κατά την γνώμη μου τα προηγούμενα δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία), ο Ολυμπιακός έχει βρεθεί συχνά απέναντι σε ολλανδικές ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Το Δεκέμβριο του 2024 είχε φέρει μια σχεδόν ανεξήγητη λευκή ισοπαλία με την Τβέντε στην League Phase του Europa League– σε ένα ματς που ήθελε νίκη για να πανηγυρίσει πρόκριση στα νοκ άουτ. Ακολούθησαν τα περσινά ματς με την PSV (εντός) και τον Αγιαξ (εκτός) στα οποία ήταν καλός. Εχασε την νίκη στο Καραϊσκάκη απέναντι στην πρωταθλήτρια Ολλανδίας εξαιτίας ενός γκολ στις καθυστερήσεις και κέρδισε τον Αγιαξ με 1-2 στο Αμστερνταμ – μετά μάλιστα από ένα πολύ καλό ματς που έκρινε και μια κίνηση του προπονητή του να βγάλει από τον ματς τον ΕλΚαμπί και να βάλει τον Τσικίνιο πίσω από τον απόντα απόψε Ταρέμι. Το παράδοξο, αλλά όχι ανεξήγητο, σε αυτά τα ματς είναι ότι ήταν τρία παιγνίδια «κλειστά» ειδικά όταν μιλάμε για ολλανδικές ομάδες. Αλλά γιατί συνέβη αυτό; Γιατί δεν χρειάζεται να δεις περισσότερες από δυο φορές τον τωρινό Ολυμπιακό για να καταλάβεις πως αν δεν του δώσεις χώρους για αντεπιθέσεις και τον περιμένεις μπορείς να τον αποδιοργανώσεις παίζοντας με την επιθετική του δυσκολία, δηλαδή με το μυαλό του. Η απορία μου είναι αν η Ναϊμέγκεν μπορεί να έχει απόψε μια ανάλογη τακτική.
Η Ναϊμέγκεν είναι ανοιχτό βιβλίο, αλλά…
Η Ναϊμέγκεν δεν έχει την γνώση των ευρωπαϊκών διοργανώσεων της PSV ή του Αγιαξ. Επίσης είχε πέρσι μια εξαιρετική σεζόν στην Ολλανδία παίζοντας και σκοράροντας κι όχι γιατί προσάρμοζε το παιγνίδι της στον αντίπαλο και τον ακύρωνε. Ο προπονητής της Ντικ Στρέντερ παρουσίασε μια ομάδα με απολύτως επιθετικές βλέψεις που ανέβαινε πολύ ψηλά στο γήπεδο, έκανε κατοχή μπάλας, γέμιζε με παίκτες την αντίπαλη περιοχή και δεν είχε κανένα πρόβλημα να δεχτεί ένα γκολ παραπάνω. Η Ναϊμέγκεν είχε την δεύτερη καλύτερη επίθεση στην Ολλανδία με 77 γκολ (περισσότερα, αλλά πολλά περισσότερα είχε μόνο η PSV που πέρασε τα 100), αλλά είχε την χειρότερη άμυνα μεταξύ των πρώτων εννέα του βαθμολογικού πίνακα έχοντας δεχτεί 53 γκολ: πέντε μόλις λιγότερα από την Μπρέντα που υποβιβάστηκε! Φυσικά μπορεί να τερμάτισε τρίτη, αλλά δεν έκανε πρωταθλητισμό. Στη θέση αυτή έφτασε μόλις την τελευταία αγωνιστική προσπερνώντας την Τβέντε στο φινάλε.
Στα γενικότερα περίεργα που την χαρακτηρίζουν είναι ότι δεν μιλάμε για ολλανδική ομάδα με εξελίξιμους μικρούς: οι καλύτεροι παίκτες της είναι μεγάλα παιδιά. Μικροί είναι ο Μαροκινός Σάμι Γουίσα, μόλις 21 χρόνων, και ο Γιαπωνέζος Κοντάι Σάνο, ο 22χρονος καλύτερος μέσος της – είναι απορίας άξιο πως δεν τον έχει αγοράσει κανείς. Αλλά υπάρχουν εκεί ο Νάιτινγκ, ο Τσέρι, ο Λίνσεν – όλοι πάνω από 35 – κι αποκτήθηκαν και ο Μοντέιρο και ο Τάντιτς που στόχο έχουν ένα αξιοπρεπές κλείσιμο καριέρας. Αλλά αυτό δεν το αναφέρω ως ντεζαβαντάζ: επισημαίνω απλά ότι υπάρχουν αρκετοί έμπειροι παίκτες ικανοί να διαβάσουν την δυσκολία ενός ματς στην εξέλιξή του. Ο κόουτς Στρέντερ μάλιστα εξέφρασε ανοιχτά τα παράπονά του για το γεγονός ότι ήθελε κι άλλους έμπειρους που δεν αποκτήθηκαν: μην σας κάνει εντύπωση, υπάρχουν και προπονητές που μιλάνε.
Δέκα μεταγραφές, λίγοι καινούργιοι
Κι ο Ολυμπιακός; Ο Ολυμπιακός ζει αυτό το παράξενο καλοκαίρι κατά την διάρκεια του οποίου έχει κάνει δέκα μεταγραφές και παρόλα αυτά πολλοί νομίζουν ότι δεν έχει κάνει καμία. Στην αρχή του καλοκαιριού ήμουν βέβαιος πως και είκοσι μεταγραφές να κάνει στον συγκεκριμένο προκριματικό θα αγωνιστεί με την περσινή του ενδεκάδα κι όχι μόνο γιατί ο προπονητής του έχει ένα ιδιαίτερο δέσιμο με τους παλιούς του παίκτες: τις καλοκαιρινές προκρίσεις πρέπει να τις πάρεις με τους «παλιούς». Το πρόβλημα εν προκειμένω είναι ότι οι παλιοί δυο χρόνια τώρα δεν αγωνίστηκαν σε καλοκαιρινά προκριματικά – χάρη στην κατάκτηση του Conference League και την καλή του ευρωπαϊκή βαθμολογία ο Ολυμπιακός αυτά τα απέφυγε. Και αυτός είναι ένας λόγος που δεν είναι εύκολο να καταλάβεις ποια ακριβώς ενδεκάδα θα διαλέξει ο Μεντιλίμπαρ απόψε αν και πιστεύω πως τα διλλήματα του είναι λίγα.
Ο Πόποβιτς θα είναι ο τερματοφύλακάς του, ο Ρέτσος κι ο Πιρόλα θα είναι τα στόπερ (εκτός αν ο αρχηγός του δεν έχει ξεπεράσει μικροενοχλήσεις που τον άφησαν έξω στα τελευταία φιλικά), ο Μπρούνο θα είναι αριστερά αφού ο Ορτέγκα φεύγει, ο Ντάνι Γκαρσία και ο Μουζακίτης θα παίξουν πίσω από τον Τσικίνιο κι ο Ζέλσον με τον ΕλΚαμπί είναι οι δύο που θα βρίσκονται μπροστά. Αν υπάρχουν διλλήματα είναι λίγα. Παίζεται μια θέση στα δεξιά που δεν αποκλείω στο τέλος να την πάρει ο Ροντινέι με τον Φορτούνη μπροστά του. Εκτός κι αν ο Βάσκος θέλει τον Βραζιλιάνο ως δεξιό εξτρέμ και χρησιμοποιήσει κάποιο νεοφερμένο (τον Σάλιακα μάλλον…) στις πλάτες του. Η απουσία του Εσε είναι μεγάλη, ο Πόποβιτς πέφτει στα βαθιά.
Όπως και να έχει, πολύ διαφορετικός ο Ολυμπιακός από πέρσι δύσκολα θα είναι: η ερώτηση του ματς δεν έχει να κάνει με την δική του τακτική προσαρμογή, αλλά σχεδόν αποκλειστικά με το τι θα κάνουν οι Ολλανδοί. Δεν είναι εύκολο να το μαντέψει κανείς.
Γνωστή και η συνέχεια
Ο Ολυμπιακός αν προκριθεί ξέρει πως θα αντιμετωπίσει ή την Ουνιόν Σεν Λουάζ ή την γνωστή του Μπόντο: ο σκόπελος είναι μεγάλος αλλά όταν δεν έχεις κερδίσει το πρωτάθλημα ο δρόμος προς το Τσάμπιονς λιγκ δεν είναι εύκολος. Ωστόσο το αποψινό ματς προηγείται και είναι ένα παιγνίδι που εκτός από το αποτέλεσμα θα μετρήσει και η εικόνα του Ολυμπιακού. Αν είναι παραγωγικός, επιθετικός, φτιάξει φάσεις και κυκλοφορήσει πολύ καλά την μπάλα θα στείλει ένα μήνυμα ότι κατάλαβε πολλά από την περσινή σεζόν του. Αν δούμε πενήντα σέντρες, τον Ζέλσον να θέλει να περάσει τρεις παίκτες κάθε φορά και τους χαφ να κερδίζουν την μπάλα και να μην ξέρουν τι να την κάνουν, θα δούμε μια ομάδα που σαν τον γάτο θα κυνηγάει πάλι την ουρά της.
Από το πρώτο επίσημο ματς της σεζόν δεν μπορεί και δεν πρέπει να βγουν συμπεράσματα. Αλλά κάθε πάθημα πρέπει να γίνεται μάθημα. Κι αυτό είναι ένα συμπέρασμα που δεν έχει να κάνει με το ποδόσφαιρο, αλλά με την ζωή (και την διοίκηση των επιχειρήσεων) γενικότερα. Από την άλλη η παρουσία της ομάδας στο Europa League είναι εξασφαλισμένη και στο ρόστερ του Ολυμπιακού θα υπάρχουν στο τέλος των μεταγραφών τουλάχιστον έξι παίκτες που μπορούν να μπουν και να τον αλλάξουν. Για αυτό συνιστώ ψυχραιμία στις κρίσεις: ο Ολυμπιακός απόψε ξεκινά την σεζόν με την μόνη βεβαιότητα ότι σε ένα μήνα θα είναι αρκετά διαφορετικός. Για την ενδεκάδα του μιλάω. Για το παιγνίδι του δεν είμαι τόσο βέβαιος.
Πηγή: Karpetshow
