Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Το βράδυ της 30ης Οκτωβρίου ο ΠΑΟΚ έμοιαζε χιλιόμετρα μακριά από την κορυφή του πρωταθλήματος. Όχι βαθμολογικά. Αγωνιστικά. Κόντρα στην ΑΕΚ στην ΟΠΑΠ Αρένα πραγματοποίησε μια σοκαριστικά κακή εμφάνιση, σαφώς την χειρότερη της σεζόν και σκόρπισε απογοήτευση στα όρια του πανικού. Όλα αυτά στον περίγυρο του κλαμπ. Εντός του κλαμπ, ουδείς έχασε την ψυχραιμία του. Όλοι ενοχλήθηκαν, μα δεν σταμάτησαν να πιστεύουν στο πλάνο τους και στην δουλειά που γίνεται κάθε μέρα. Από εκείνη τη βραδιά κι έπειτα, ο ΠΑΟΚ μετρά μόνο νίκες στο πρωτάθλημα, με τεσσάρα στο γεμάτο Καραϊσκάκη και τεσσάρα την πάντα δύσκολη για αυτόν Τρίπολη. Και στην Ευρώπη, με εξαίρεση την ισοπαλία με την Αμπερτίν, επίσης μόνο νίκες, μεταξύ των οποίων το εντυπωσιακό διπλό στην Φρανκφούρτη που του εξασφάλισε την πρωτιά στον όμιλο και την πρόκριση στους «16» του Κόνφερενς Λιγκ. Συνολικά εννιά ματς (μαζί με το κύπελλο), με 8 νίκες, μία ισοπαλία, καμία ήττα και απολογισμό τερμάτων 27-9.
Κατά τη γνώμη μου δεν έχει και τόση σημασία ότι ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στην πρώτη θέση για μια Κυριακή και πιθανόν να είναι δεύτερος την Δευτέρα.
Σαφώς μεγαλύτερη σημασία έχει το γεγονός ότι ξεπέρασε με εντυπωσιακό τρόπο την ήττα από την ΑΕΚ και την μίνι αγωνιστική κρίση που πήγε να δημιουργηθεί. Όπως έβγαλε με εντυπωσιακό τρόπο τα καλοκαιρινά προκριματικά του Κόνφερενς Λιγκ, όταν και πάλι η ατμόσφαιρα μύριζε κρίση και αν έσκαγε η στραβή, πιθανόν να πήγαινε νωρίς – νωρίς στον βρόντο, ολόκληρη η χρονιά.
Σε ένα πρωτάθλημα τόσο ανταγωνιστικό, με τόσο μικρές διαφορές και με πλέι – οφ γεμάτα ντέρμπι, η διαχείριση των κρίσεων και των κακών βραδιών που όλοι θα έχουν, ενδέχεται να παίξει καθοριστικό ρόλο στην μάχη του τίτλου. Το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε το καλοκαίρι δίχως το παραμικρό περιθώριο για λάθος, μέχρι στιγμής δείχνει να τον έχει ωφελήσει. Εκεί που οι άλλοι σχεδόν συνέχαιραν τους εαυτούς τους για ένδοξους αποκλεισμούς, εκείνος έχτισε νοοτροπία και αυτοπεποίθηση. έμαθε να παίζει με το μαχαίρι στα δόντια και να βλέπει κάθε ματς σαν τελικό.
Η ΑΕΚ λίγο ζορίστηκε στο Πέμπτη – Κυριακή και έχασε βαθμούς. Ο Ολυμπιακός μετά το ντέρμπι με τον ΠΑΟ αλλά κυρίως μετά την τεσσάρα από τον ΠΑΟΚ, έχασε το μυαλό του, γκέλαρε και στον Βόλο, έδιωξε τον προπονητή του και αντιδρά ως συνήθως: σαν το κακομαθημένο της γειτονιάς που απειλεί να πάρει την μπάλα του να φύγει, επειδή…βασικά δεν ξέρω γιατί. Μάλλον επειδή δεν παίρνει το πρωτάθλημα δια περιπάτου.
Κα ο ΠΑΟ; Ο ΠΑΟ, μετά την καθαρή αποτυχία του αποκλεισμού στην Ευρώπη (και για την ΑΕΚ ο αποκλεισμός πονά μα ήταν πάντα ενδεχόμενο στον όμιλο που της έτυχε) και την μάλλον σοκαριστική ήττα από τον Ατρόμητο καλείται να αντιμετωπίσει την πρώτη μεγάλη αγωνιστική του κρίση φέτος και πιθανόν την μεγαλύτερη στην εποχή Γιοβάνοβιτς αφού πλέον αμφισβητείται και ο ίδιος ο Ιβάν, για πρώτη φορά τόσο έντονα.
Το πώς θα διαχειριστούν αυτήν την κρίση οι Πράσινοι είναι κρισιμότερο θέμα από την ήττα στο Περιστέρι. Η τάση να γίνουν όλα ίσωμα πιστεύω ότι δεν θα επικρατήσει.
O ΠΑΟΚ έχει δείξει ήδη τον δρόμο. Αλλά βέβαια και για τον ίδιο, τώρα, η παγίδα είναι αντίστροφη: να διαχειριστεί το ενθουσιώδες και υπεραισιόδοξο κλίμα που υπάρχει -και πάλι -κυρίως γύρω από την ομάδα. Να μην πιστέψει ότι έχει πετύχει κάτι ή ότι θα πάρει κάποια παιχνίδια, όπως π.χ. το επερχόμενο με την Κηφισιά «σβηστά». Και να είναι έτοιμος να διαχειριστεί με την ίδια νοοτροπία την επόμενη κρίση, όταν θα του χτυπήσει την πόρτα. Προς το παρόν έχει πάρει άριστα και στα δυο. Ο πιο ώριμος Λουτσέσκου που έχουμε δει ποτέ, αποτελεί μάλλον εγγύηση για αυτό.
Πηγή: Sport DNA
