Στις αρχές του περασμένου Ιουνίου βρέθηκα στο TikTok μπροστά στην ερώτηση να απαντήσω ποιοι είναι οι Ελληνες ποδοσφαιριστές που έχουν την προοπτική να κάνουν μια ακριβή μεταγραφή σε ένα καλό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Δεν μου χρειάστηκε να σκεφτώ πολύ τα δύο πρώτα ονόματα: ανέφερα τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο και τον Χάρη Τσιγγάρα – ο τρίτος που συμπεριέλαβα στο βίντεο της απάντησής μου ήταν ο Λευτέρης Λυρατζής.
Ήταν τόσο εύκολο να απαντήσει κανείς στην ερώτηση αφενός επειδή δεν ήταν πολλά τα παιδιά αυτής της γενιάς που πήραν μεγάλο αριθμό συμμετοχών στην τελευταία Superleague και αφετέρου επειδή όποιος έχει παρακολουθήσει αυτά τα παιδιά έχει διακρίνει μια σειρά από πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία.
Σχετικά με τον Αλεξανδρόπουλο ανέπτυξα τον συλλογισμό μου σε ένα προηγούμενο σημείωμα. Ο Τσιγγάρας σημείωσε πολύ σημαντική πρόοδο στην διάρκεια του προηγούμενου πρωταθλήματος. Στην αρχή έδειξε όλες τις αρετές του στο αμυντικό κομμάτι. Έπαιξε σε υψηλή ένταση, έδειξε τις δεξιότητές του στο πρέσινγκ, έδειξε ικανότητα στην επανάκτηση της κατοχής της μπάλας, έκανε τον ΠΑΟΚ πιο γρήγορο και αποτελεσματικό στην αμυντική μετάβαση, του έδωσε ενέργεια και κάλυψε ένα μέρος του ελλείμματος που είχε η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου σε αυτό το κομμάτι χάρη στην συγκέντρωσή του και την τακτική πειθαρχία του.
Στο τελευταίο διάστημα της σεζόν ο Τσιγγάρας άρχισε να δείχνει και την βελτίωσή του στην φάση επίθεσης και την κατοχή της μπάλας. Βελτίωσε την αποτελεσματικότητα στην ντρίμπλα, αύξησε τον αριθμό των επαφών του με την μπάλα στο επιθετικό τρίτο και εντός της αντίπαλης περιοχής, έδειξε επιθετικές τακτικές ενέργειες χωρίς την μπάλα. Αρχισε να δείχνει ότι μπορεί να γίνει πιο δημιουργικός αλλά και πιο απειλητικός για την αντίπαλη εστία.
Οι βασικές δεξιότητες, που έδειχνε με συνέπεια, και η βελτίωση που έδειξε στα κομμάτια που υστερούσε προκειμένου να φτάσει να δείχνει ένας κεντρικός χάφ με ισορροπία, είναι όσα χρειάζεται να δει σε έναν 22χρονο αμυντικό χάφ ένας σύλλογος της League 1 για να πει “τον αγοράζω”.
Αν έπαιζε στο περσινό γαλλικό πρωτάθλημα, οι περσινές επιδόσεις του θα τον έφερναν αρκετά ψηλά στο ranking των αμυντικών μέσων της League 1, όπως φαίνεται μέσα από τους συγκριτικούς πίνακες του Comparisonator – μιας διεθνούς πλατφόρμας σύγκρισης της απόδοσης ποδοσφαιριστών. Θα ήταν αρκετά ψηλά στις λίστες με τις επιδόσεις στις ντρίμπλες, στις επιθετικές και στις εναέριες μονομαχίες.
Είναι πολύ ευχάριστο για το ελληνικό ποδόσφαιρο το γεγονός ότι οι δύο πιο “υποσχόμενοι” της “20+” γενιάς κάνουν μεταγραφή και μάλιστα μεταναστεύοντας σε συλλόγους και πρωταθλήματα όπου μπορούν να εξελιχθούν και τελικά να “πατήσουν” για να ανελιχθούν. “Μα φεύγουν τα καλύτερα ταλέντα και αδειάζουν από Έλληνες οι μεγάλοι σύλλογοι”, είναι το αντεπιχείρημα. Θα έλεγα ότι αξίζει να συμβεί, αν είναι να παραδειγματίσει και να ενθαρρύνει τις μεγάλες ομάδες για “να πιάσουν το νόημα” και να μετακινηθούν λίγο, με όρους νοοτροπίας.
Το όραμα για μια μεγάλη ελληνική ομάδα θα έπρεπε να είναι το να σχηματίζει έναν πυρήνα από 4-5 “δικούς της” ποδοσφαιριστές, που προέρχονται από τις υποδομές της ή έστω από την β’ ομάδα της και να τους προωθεί με υπομονή και επιμονή. Να τους καθιερώνει προκειμένου να τους εξελίξει και να τους αναδείξει. Και να επιχειρεί το βέλτιστο, δηλαδή πρώτα να παίρνει τη συνεισφορά τους στην ομάδα και να επιτυγχάνει χάρη και σε αυτούς θετικά αποτελέσματα και στην εξέλιξη του χρόνου να τους πουλάει όσο πιο ακριβά.
Δεν αποτελεί μοντέλο που προκύπτει από παρθενογένεση – στην πραγματικότητα η ελληνική ομάδα θα έπρεπε να έχει ήδη ελληνοποιήσει το μοντέλο των πορτογαλικών ή των ολλανδικών συλλόγων. Τα οφέλη από μια σταθερή διαδικασία που ακολουθείται με πίστη και πειθαρχία θα ήταν αμέτρητα. Κυρίως όμως ένας σύλλογος θα κατάφερνε να έχει πυρήνα με συναισθηματικό δεσμό με την ομάδα, και πυρήνα που θα συντηρούσε ή και θα αύξανε τη συνοχή ανάμεσα σε ομάδα και κερκίδα. Την ίδια ώρα που θα δημιουργούσε την προοπτική να μεγαλώσει τα έσοδά του μέσα από την δημιουργία υπεραξιών και την πώληση ποδοσφαιριστών.
Είναι σημαντικό που “βγαίνουν στην Ευρώπη” τα δύο καλύτερα προϊόντα που παρήγαγε το ελληνικό πρωτάθλημα. Θα είναι πολύ σημαντικό να πετύχει το πρότζεκτ του ΠΑΟΚ. Είναι ευχή για το ελληνικό πρωτάθλημα να ενθαρρυνθούν οι ομάδες της Superleague για να δώσουν, με σχέδιο, ευκαιρία σε νέα παιδιά να παίξουν και να ωριμάσουν μέσα από τις παραστάσεις ώστε να δείξουν τις δεξιότητές του. Φυσικά δεν είμαι πολύ αισιόδοξος ότι θα συμβούν όλα αυτά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να χαίρομαι όταν βλέπω να δημιουργούνται καλά παραδείγματα.
Πηγή: Gazzetta
