Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο Παναθηναϊκός έχει απόλυτο δίκιο να διαμαρτύρεται για το απίθανο σφύριγμα του Γκεστράνιους στην Τούμπα. Και είμαι ο τελευταίος που θα πει σε κάποιον «φτιάξε ομάδα να κερδίζεις και την διαιτησία».
Οι Πράσινοι πράγματι ήταν μετριότατοι. Σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη αποτελούσε το μοναδικό ζητούμενο για εκείνους, δεν παρήγαγαν σχεδόν τίποτα επιθετικά. Για την ακρίβεια παρήγαγαν δυο καθαρές ευκαιρίες. Του Καρλίτος στις καθυστερήσεις και του Μακέντα στην επίμαχη φάση. Προφανώς δεν πρόκειται για γκολ που ακυρώθηκε, αφού το σφύριγμα έχει ακουστεί πριν καν πάρει τη μπάλα ο Ιταλός. Πρόκειται όμως για καθαρό τετ α τετ που έχω την εντύπωση πώς δεν θα μπορούσε να σταματήσει ο Βαρέλα ή οι υπόλοιποι αμυντικοί του ΠΑΟΚ, ακόμα κι αν συνέχιζαν να παίζουν.
Δίχως περιστροφές λοιπόν, ο Παναθηναϊκός αδικήθηκε κατάφωρα από το συγκεκριμένο, ακατανόητο, ερασιτεχνικού επιπέδου σφύριγμα. Ο Γκεστράνιους έχει δείξει ξανά ότι είναι κακός διαιτητής και ο Κλάτενμπεργκ έχει την ευθύνη του ορισμού του. Πρόθεση να ευνοήσει τον ΠΑΟΚ, προσωπικά δεν είδα σε όλο το υπόλοιπο ματς, συμπεριλαμβανομένης και της περίεργης φάσης στις καθυστερήσεις με το μαρκάρισμα του Βέλεθ στον Κρμέντσικ (ευτυχώς που δεν το έδωσε, λέω εγώ, διότι δεν θα ήθελα να περάσω την Μεγάλη Εβδομάδα με πρήξιμο από την γκρίνια). Ωστόσο το συγκεκριμένο λάθος (το ότι δεν άφησε το πλεονέκτημα δηλαδή) ήταν τεράστιο και αρκεί για στοιχειοθετήσει αδικία.
Ας δεχτούμε χάριν συζήτησης, ότι ο Μακέντα θα σκόραρε σίγουρα. Και ας δεχτούμε ότι παρότι υπήρχαν ακόμα 15 λεπτά παιχνιδιού με τις καθυστερήσεις, ο Παναθηναϊκός θα κέρδιζε. Η διαφορά του από τον Άρη στην βαθμολογία θα μειωνόταν στους πέντε βαθμούς, από τον ΠΑΟΚ στους τέσσερις και από την ΑΕΚ στους δύο.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Ότι εκτός απροόπτου θα έπαιζε για την νίκη, υποχρεωτικά, και στη Θεσσαλονίκη με τον Άρη και στη Λεωφόρο με την ΑΕΚ (και φυσικά με τον Αστέρα). Το ίδιο ακριβώς οφείλει να πράξει και τώρα. Επί της ουσίας δηλαδή, οι ελπίδες του «Τριφυλλιού» για ευρωπαϊκή έξοδο μειώθηκαν, η αγωνιστική του στόχευση όχι. Τα ίδια θα έπρεπε να κάνει αν κέρδιζε, τα ίδια πρέπει να κάνει και τώρα.
Την Ευρώπη, για να το πω αλλιώς, δεν του την στερεί ο Γκεστράνιους (αν την χάσει για δυο βαθμούς, εδώ θα είμαστε να τα ξαναπούμε). Του την στερούν όλα τα αγωνιστικά λάθη που έκανε από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, η αδυναμία του Μπόλονι (παρότι συμμάζεψε τα ασυμμάζευτα) να φτιάξει μια ομάδα που να παίζει στοιχειωδώς δημιουργικά όταν χρειάζεται, οι κακές επιλογές σε πρόσωπα, που φούσκωσαν το μπάτζετ, δίχως να ανεβάσουν την ποιότητα του ρόστερ. Και, ναι, του την στερεί και η εξωαγωνιστική ανυπαρξία της διοίκησής του (ο Παναθηναϊκός είναι ο μόνος από τους μεγάλους που «πιστολιάζεται» συστηματικά εδώ και τρία χρόνια).
Στη φετινή σειρά αγώνων με τον ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός έχει δυο καθαρές νίκες, μια δύσκολη ήττα και μια ισοπαλία. Θα ήταν ευχής έργον για το ελληνικό πρωτάθλημα αν αυτό συνέβαινε επειδή ο ΠΑΟ ανέβηκε επίπεδο και έγινε πάλι διεκδικητής τίτλων. Στην πραγματικότητα συνέβη επειδή ο ΠΑΟΚ κατέβηκε επίπεδο. Όπως και η ΑΕΚ, την οποία οι Πράσινοι μπορούν ακόμα να προσπεράσουν.
Είτε τα καταφέρουν, είτε όχι, ο κόσμος του Παναθηναϊκού, όπως εκφράζεται στα social media τουλάχιστον, δείχνει ότι δεν μασάει στην προσπάθεια της διοίκησης να μετατρέψει το εγκληματικό σφύριγμα της Τούμπας, σε χαλί κάτω από το οποίο θα κρύψει τις δικές της ευθύνες. Και τούτο, η ωριμότητα και η συναίσθηση της κατάστασης από τους οπαδούς, είναι μια σχετικά αισιόδοξη νότα, στη γενικότερη «πράσινη» μιζέρια και της φετινής σεζόν.
Υ.Γ. Ο ΠΑΟΚ με τριάδα στα στόπερ ήταν μέτριος και αποτελεσματικός με τον Ολυμπιακό, μέτριος και ψυχωμένος με τον Άρη, κακός και άνευρος με τον Παναθηναϊκό. Δεν έφαγε γκολ, δέχτηκε λίγες φάσεις (δυο καθαρές πάντως, στις καθυστερήσεις των αγώνων του, στατιστικό που ίσως εγείρει ζήτημα συγκέντρωσης) αλλά δεν έκανε και πάνω από πέντε – έξι. Στην παρούσα φάση το ζητούμενο είναι φυσικά το αποτέλεσμα. Πιθανόν, λόγω κούρασης και τραυματισμών ο Πάμπλο Γκαρσία να μην έχει και άλλη επιλογή. Καμιά ομάδα δεν μπορεί να βγάλει ένταση σε αυτό το χρονικό σημείο της σεζόν (ο ΠΑΟΚ δεν μπορούσε και κατά την διάρκειά της) οπότε η λογική θωρακίζουμε τα μετώπισθεν και κάπως θα το βρούμε το γκολ μπροστά, είναι, ίσως ,μονόδρομος.
Αποκαρδιωτικός και αντιαισθητικός, αλλά μονόδρομος.
Πηγή: Sport DNA
