Του Νίκου Παπαδογιάννη
Σε μία βραδιά όπου πήγε να ανθίσει το χαμόγελο της αισιοδοξίας και της σιγουριάς, ο Παναθηναϊκός έφυγε εν τέλει από το γήπεδο πλημμυρισμένος από απογοήτευση.
Μπορεί να έπαιξε θαυμάσια απέναντι στη Μπαρτσελόνα και να τη στρίμωξε στα σχοινιά επί 35 λεπτά, αλλά η εξίσωση διαβάζεται καλύτερα εάν αντιστραφεί.
Εφ’ όσον μία τέτοια παράσταση ολοκληρώνεται με διψήφια ήττα στο κλείσιμο της αυλαίας, σε τι μπορεί να ελπίσει κανείς όταν φτάσει η ώρα των πλέι-οφ;
Διότι, ας μη ξεχνιόμαστε, ο πιθανότερος αντίπαλος των «πρασίνων» στον προημιτελικό γύρο θα είναι ένας από τους Βig-4 της φετινής σεζόν: Eφές, Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, ΤΣΣΚΑ. Το μόνο πραγματικά ευοίωνο σημάδι αυτού του διημέρου είναι ότι η διαφορά από την 9η θέση παγιώθηκε στους 3 πόντους παρά την ήττα. Όσο βαρύ και αν είναι το πρόγραμμα, θα χρειαστεί να προσπαθήσει πολύ ο 6ος Παναθηναϊκός για να προσπεραστεί από δύο ομάδες στις εννέα αγωνιστικές που υπολείπονται, κουτρουβαλώντας τρία ή τέσσερα σκαλοπάτια.
Η ανάπαυλα του αποψινού αγώνα βρήκε το «τριφύλλι» στο +7 και τη Μπαρτσελόνα ξαπλωμένη στο καναβάτσο. Οι μόλις 38 πόντοι των Ισπανών με 12/39 σουτ ήταν το κραυγαλέο στατιστικό του πρώτου εικοσαλέπτου, αλλά ο Ρικ Πιτίνο δεν έτρεφε ψευδαισθήσεις. «Επειδή αποκλείεται μία ομάδα με τόσο ταλέντο να μείνει στο 30%, οφείλουμε να συνεχίσουμε με το ίδιο πάθος στην άμυνα και στα ριμπάουντ. Εκείνη τη στιγμή, το ισοζύγιο της εναέριας κυκλοφορίας έβγαζε ισοπαλία: 16-5 ο Παναθηναϊκός, 13-6 οι Καταλανοί. Αλλά ο Πέσιτς είχε Ντέιβις και Οριόλα πίσω από τον Τόμιτς, ενώ ο Πιτίνο πόνταρε υποχρεωτικά σε ψηλούς που -με πιθανή εξαίρεση τον Παπαγιάννη- δεν θα χωρούσαν ούτε στη δωδεκάδα των αντιπάλων του. Η βενζίνη στέρεψε λίγο πριν την τελική ευθεία και ο εναέριος χώρος γέμισε με κίτρινα μανίκια. Τα επιθετικά ριμπάουντ στο δεύτερο μέρος ήταν 2-5, το σύνολο 10-19. Σχεδόν όλοι οι πόντοι της Μπαρτσελόνα στην δ’ περίοδο (όταν πέτυχε 25 και δέχθηκε μόλις 12), σημειώθηκαν σε συνθήκες «δεύτερης ευκαιρίας». Τα τρία αμυντικά ριμπάουντ που χάθηκαν στο 74-70 και στο 76-76 τσάκισαν τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής ομάδας.
«Αυτό το ημίχρονο έδειξε ότι το ταβάνι του Παναθηναϊκού βρίσκεται πιο ψηλά από εκεί που ίσως και ο ίδιος νομίζει», έγραφα ενθουσιασμένος στο ημίχρονο. Όμως, ο αφορισμός μου είχε και μια σημαντική υποσημείωση: «Άλλο πράγμα ένα εικοσάλεπτο και άλλο μία σειρά πέντε αγώνων». Υπάρχει άνθρωπος που δίνει ελπίδες στον Παναθηναϊκό σε διαδικασία πλέι-οφ απέναντι στη Μπαρτσελόνα (και μάλιστα χωρίς αβαντάζ έδρας) μετά το αποψινό πάθημα;
Εάν το ματς τελείωνε στο 35ο λεπτό, θα χρειαζόμασταν τα δάχτυλα των δύο χεριών για να απαριθμήσουμε τους διακριθέντες του Παναθηναϊκού: Καλάθης, Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Μπεντίλ, Ράις, Βουγιούκας, Φρεντέτ, Τόμας, σχεδόν όλοι βαθμολογήθηκαν με «καλώς» ή με «λίαν καλώς». Στο φινάλε, όμως, η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν χαώδης, με πρωταγωνιστές μάλιστα τους παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο του Πέσιτς. Ο Ντέιβις, ο Αμπρίνες και ο Ντιλέινι έδωσαν ποιοτικά 20λεπτα και 25λεπτα, προστατεύοντας το οχυρό μέχρι να πάρουν μπρος ο Μίροτιτς, ο Χίγκινς και οι άλλοι βασικοί.
Ο κυνικός θα επισημάνει ότι η διαφορά που χωρίζει τις δύο ομάδες δημιουργήθηκε το καλοκαίρι με κινητήριο άξονα το πορτοφόλι των Ισπανών, αλλά δεν κερδίζει πάντοτε ο πιο πλούσιος στο μπάσκετ.
H Mπαρτσελόνα με τη μαλαματένια στολή μετράει ήδη 11 ήττες μέσα στη σεζόν και προερχόταν από το στραπάτσο στο Κύπελλο του Βασιλιά εντός των ισπανικών τειχών.
Οι ομάδες που τη νίκησαν, βέβαια, δεν σπατάλησαν μία μεταγραφή και ένα χρήσιμο κονδύλι για να στρατολογήσουν έναν απόμαχο σαν τον Ράουτινς.
Πηγή: Gazzetta
