Του Αλέξη Σπυρόπουλου
Με την άφιξη στον πρώτο σταθμό ανεφοδιασμού, σε αυτό το νούμερο-ένα “τεχνικό τάιμ-άουτ” του πρωταθλήματος λόγω των Εθνικών Ομάδων, “λίγες και καλές” κουβέντες μιας κάποιας αρχικής αξιολόγησης. Η μία είναι ότι ακόμη, τούτη τη στιγμή η βαθμολογία δεν λέει τίποτα. Ο Ολυμπιακός (ήταν και εξακολουθεί να) είναι φαβορί. Είναι ο κάτοχος του τίτλου, είναι στην τέταρτη διαδοχική σεζόν με τον προπονητή, είναι γεμάτο γκρουπ, είναι “δύο προς ένα” σε συσχετισμό εξοπλισμού προς τον άμεσο αντίπαλό του.
Και ισχύει βέβαια, ό,τι εγκαίρως (από τον Αύγουστο) επισημάναμε εδώ. Η τέταρτη είναι η χρονιά-καμπή του κύκλου. ‘Η προλαβαίνεις τη φθορά ή σε προλαβαίνει η φθορά. Εξηγεί αυτό, συμπεριφορές του Πέντρο Μαρτίνς αλλά και του κλαμπ. Και του περίγυρου του κλαμπ. Το νευρικό σύστημα είναι λίγο πιο ευάλωτο. Ιδίως όταν ο άμεσος αντίπαλος, παρά το “ένα προς δύο”, είναι ο αντίπαλος που κατ’ εξοχήν δεν σε βολεύει, πολύ περισσότερο στη συγκεκριμένη χρονιά, να έχεις.
Οι τρεις εβδομάδες μετά την ήττα από τον ΠΑΣ στην πρεμιέρα, ανέδειξαν ανάγλυφο το κορυφαίο προτέρημα του Λουτσέσκου. Μάνατζμεντ, ψυχών πρώτα. Ποδοσφαιριστών και ομάδας, ύστερα. Τέσσερα ταξίδια σε αυτές τις τρεις εβδομάδες (Γιβραλτάρ, Τρίπολη, Αγρίνιο, Ηράκλειο), τέσσερις νίκες. Και μία-μπόνους, σε ντέρμπι με την ΑΕΚ. Ο Ρουμάνος προστάτευσε τις ψυχές και διαφύλαξε την ισορροπία. Λίγο-λίγο, αναβάθμισε και το παιγνίδι.
Γιατί η δοκιμασία, δεν ήταν ο ΠΑΣ. Ηταν, οι επόμενες είκοσι μέρες. Κι αν ο Ραζβάν έπρεπε να “διαλέξει” μία απώλεια μέσα στις είκοσι μέρες, αυτήν που έχει θα έπαιρνε. Με τη Σλόβαν. Είναι η απώλεια για την οποία δίνεται περιθώριο, ο χρόνος και ο δρόμος μπροστά ως τον Δεκέμβριο, να υπερκαλυφθεί. Κατά μία έννοια, στο περίπου, όπως μετά το εντός έδρας 1-1 με τη Ριέκα στην Ευρώπη.
Η ΑΕΚ έχει τον Τσούμπερ-ορχήστρα, πράγμα που ευθύς εξαρχής έγινε δεδομένο. Κάτι καινούργιο είναι, ότι στο Αγρίνιο η συνύπαρξή του με τον Μάνταλο σαν δύο δεκάρια, δέκα ο Μάνταλος και τύποις αριστερός εξτρέμ ο Τσούμπερ αλλ’ επί της ουσίας δεύτερο δέκα, λειτούργησε για το καλό. Δεν φτάνει, όμως. Διότι και έτσι, η ΑΕΚ στην έδρα του Παναιτωλικού “έπαθε ΟΦΗ” ξανά. Δεν κόντεψε να το πάθει, πάλι. Το έπαθε.
Με τις εξής δύο διαφορές. Αυτό δεν αποτυπώθηκε, όπως Ηράκλειο, στο αποτέλεσμα. Ειδάλλως ο “Μίλο” σήμερα μπορεί να μη δούλευε στα Σπάτα. Η δεύτερη διαφορά είναι ότι τώρα, στο Αγρίνιο, δεν υπήρχε η αποπροσανατολιστική δικαιολογία που “μπήκε μπροστά” μετά το ματς στην έδρα του ΟΦΗ. Κακή διαιτησία, κακή φιλοξενία, όλη εκείνη η σκόνη που θόλωνε το ν’ αντικρύσει κανείς την ουσία κατάματα.
Οσο η Ενωση δεν έχει αποκαταστήσει το συνδυαστικό παιγνίδι της στη φάση κατοχής μπάλας, ένα διακριτό επιθετικό πλάνο που προς το παρόν…δεν είναι και τόσο διακριτό, η καλύτερη πιθανότητά της (να κερδίζει παιγνίδια και χρόνο) θα είναι πίεση+transition. Γενικώς το επιθετικό πλάνο, σώζει ζωές! Να σκεφτούμε μόνο ότι στην επανεκκίνηση τη μεθεπόμενη Κυριακή, ο αγώνας κορυφής είναι ΠΑΟΚ-Βόλος! Και δεν το αναφέρω, για τον ΠΑΟΚ. Το αναφέρω, για τον Βόλο.
Καμία ομάδα δεν έχει κάνει τα έντεκα γκολ του Βόλου σε αυτές τις πέντε αγωνιστικές. Σε αυτές τις πέντε αγωνιστικές, είτε φαίνεται στη βαθμολογία είτε δεν φαίνεται, ποδόσφαιρο έχουν παίξει ο Βόλος, ο Παναιτωλικός, η Λαμία, ο Αστέρας. Το πιο έξυπνο που έχεις να κάνεις για να μη μπλέξεις στον υποβιβασμό, είναι να παίζεις ποδόσφαιρο για να μπεις στο top-6. Ποδόσφαιρο, με τη μπάλα. Οχι ποδόσφαιρο, με τη μπάλα στα πόδια των άλλων.
Οσοι παίζουν, μες στο μυαλό μου είναι τα φαβορί για το top-6. Οσοι δεν παίζουν, μες στο μυαλό μου είναι τα φαβορί για να εμπλακούν. Το top-6 να θυμίσω, είναι το μοναδικό πράγμα που δεν κρίνεται στην post-season. Κρίνεται, στις 26 αγωνιστικές της regular season. Σε διαδρομή 26 (όχι 33 ή 36) αγωνιστικών λοιπόν, το ήδη +10 του Βόλου από τον Αρη και τον Αστέρα, σημειώνω Αρη και Αστέρα επειδή είναι ομάδες του περσινού top-6, κάτι λέει. Το μόνο “κάτι” που λέει, μία βαθμολογία μόλις πέντε αγωνιστικών.
Επόμενος σταθμός αξιολόγησης, πρώτα ο Θεός εδώ θα ‘μαστε πάλι, 7 Νοεμβρίου μετά και την 9η αγωνιστική. Ως τότε θα έχουμε μαζέψει χρήσιμο “καινούργιο υλικό” αφού θα έχουμε δει Αστέρα-Παναθηναϊκό, Βόλο-ΑΕΚ, Ολυμπιακό-ΠΑΟΚ, Παναιτωλικό-Ολυμπιακό, ΑΕΚ-Αρη, Παναθηναϊκό-ΠΑΟΚ. Ισως να ήταν σώφρον δε, Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ να το πήγαιναν (από Κυριακή) Δευτέρα. Σε μια Πορτογαλία παράδειγμα, θα το είχαν πάει κιόλας.
Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ είναι το μεγαλύτερο ματς της Σούπερ Λιγκ. Θέλεις να δώσεις στις ομάδες, την καλύτερη προϋπόθεση. Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ πριν, βράδι Πέμπτης, θα έχουν παίξει πολύ απαιτητικά ευρωπαϊκά ματς εκτός έδρας. Στη Φρανκφούρτη και στην Κοπεγχάγη. Μία μέρα, κάνει περισσότερη ωφέλιμη διαφορά απ’ όση εν πρώτοις μπορεί να φανταζόμαστε.
Πηγή: Sport DNA
