Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου
Λίγες ώρες πριν από την αναμέτρηση της Αργεντινής με την Αγγλία στην Ατλάντα, ένας φίλαθλος έγραψε με μαύρο σπρέι πάνω σε ένα σεντόνι του ξενοδοχείου όπου διέμενε τη φράση «Οι Μαλβίνες είναι αργεντίνικες». Η ταυτότητά του παραμένει άγνωστη και ενδέχεται να μην αποκαλυφθεί ποτέ. Η εικόνα θα μπορούσε να είχε περάσει απαρατήρητη, αν, λίγα λεπτά μετά την εμφάνιση του Λιονέλ Μέσι που θύμισε τον Ντιέγκο Μαραντόνα απέναντι στους Άγγλους, το ίδιο πανό δεν είχε καταλήξει από τις εξέδρες στον αγωνιστικό χώρο και στα χέρια των ποδοσφαιριστών της Αργεντινής.
Υπάρχει κάτι που είναι προφανές: το σύνθημα, με το οποίο η Αργεντινή διεκδικεί την κυριαρχία επί των νησιών που τελούν υπό βρετανική κατοχή από το 1833, έκανε τον γύρο του κόσμου. Υπάρχει όμως και ένα ερώτημα που παραμένει αναπάντητο: δεν έχει αποσαφηνιστεί αν οι φίλαθλοι πέταξαν το πανό στον αγωνιστικό χώρο και οι ποδοσφαιριστές το σήκωσαν για να το επιδείξουν ή αν συνέβη το αντίστροφο, με τον Τζιοβάνι Λο Σέλσο να το εντοπίζει στην εξέδρα, να περνά τις διαφημιστικές πινακίδες, να το ζητά από τους οπαδούς και στη συνέχεια να το υψώνει μπροστά στις κάμερες μαζί με τους συμπαίκτες του.
Η σχέση αυτή στηρίζεται στον σεβασμό προς τον Λιονέλ Μέσι, τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της ομάδας, αλλά ταυτόχρονα τροφοδοτείται από τη διαρκή απαίτηση για νίκη. Το τελευταίο σύνθημα που τραγούδησαν ταυτόχρονα οι φίλαθλοι στις εξέδρες και οι ποδοσφαιριστές στον αγωνιστικό χώρο, μετά την επικράτηση επί της Αγγλίας, ήταν μια υπόσχεση για τον τελικό: «Την Κυριακή, πάση θυσία, πρέπει να νικήσουμε».
Οι Αργεντινοί οπαδοί, οι οποίοι κατέλαβαν περίπου το 80% των θέσεων στο στάδιο της Ατλάντα – και ασφαλώς όχι χάρη στην οικονομική τους άνεση – γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να επηρεάσουν άμεσα το παιχνίδι, πιστεύουν όμως ότι η παρουσία και η φωνή τους συμβάλλουν στην έκβασή του. Οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές συμμερίζονται αυτή την πεποίθηση. «Μετά την ισοφάριση, η ώθηση που μας έδωσαν οι φίλαθλοι ήταν καθοριστική», παραδέχθηκε ο Ταλιαφίκο μετά τη λήξη της αναμέτρησης.
Και αυτό δεν περιορίζεται στα 90 λεπτά του αγώνα. Όπως ο άγνωστος φίλαθλος προετοιμάστηκε με το σπρέι και το σεντόνι, έτσι και ο Κρίστιαν Ρομέρο κράτησε σημειώσεις από όσα είχε δηλώσει πριν από τον ημιτελικό ο Γκάρι Νέβιλ, αμφισβητώντας τη σταθερότητα της αργεντίνικης άμυνας. «Ελπίζω, όταν αποσυρθώ, να μην είμαι τόσο ανόητος», ήταν η αιχμηρή απάντησή του. Το ίδιο είχε συμβεί και στο Κατάρ απέναντι στην Ολλανδία, όταν ο Λουίς φαν Χάαλ αμφισβήτησε τον ρόλο του Μέσι και η Αργεντινή μπήκε στον αγωνιστικό χώρο σαν να είχε μυρίσει αίμα. Είναι βέβαιο ότι στο στρατόπεδο των πρωταθλητών δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε τα εγκωμιαστικά σχόλια του Λουίς ντε λα Φουέντε μετά τον ημιτελικό Ισπανίας–Γαλλίας, όταν έκανε λόγο για την αναμέτρηση της «καλύτερης εθνικής ομάδας του κόσμου» με την «καλύτερη ομάδα του κόσμου».
