Επιλογή Σελίδας

Του Πολύδωρου Παπαδόπουλου

Ο Λιονέλ Μέσι βρέθηκε αναπόφευκτα, στην εθνική Αργεντινής, αντιμέτωπος με τη διαρκή σύγκριση με τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Για εκείνον, το ποδόσφαιρο ήταν το μοναδικό μέσο για να δικαιωθεί απέναντι σε έναν μύθο που ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια του γηπέδου.

Τελικός Μουντιάλ: Το στάδιο του «αντίο», το στάδιο της λύτρωσης για Μέσι!

Ο «Πελούσα» ενέπνευσε ένα σχεδόν θρησκευτικό κίνημα, το οποίο παραμένει ζωντανό μέχρι σήμερα και αγκάλιασε κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής, από την πολιτική έως την κοινωνία. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι γύρω από τον Mέσι γεννήθηκε κάτι αντίστοιχο, καθώς η επιρροή του αείμνηστου Μαραντόνα παραμένει ασύγκριτη. Ωστόσο, έχει διαμορφωθεί ένα διαφορετικό ρεύμα, το οποίο σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο αποδείχθηκε μέχρι στιγμής ακατάβλητο.

Μέσα στο γήπεδο, ο Μέσι περιβάλλεται από μια πιστούς συμπαίκτες που του είναι απόλυτα αφοσιωμένοι. Πρόκειται για ποδοσφαιριστές που μεγάλωσαν βλέποντάς τον να θριαμβεύει με την Μπαρτσελόνα και να απογοητεύεται με την «Αλμπισελέστε», χωρίς να του στερούν ούτε την παραμικρή ένδειξη σεβασμού και αφοσίωσης. Η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2022, αντί να χαλαρώσει αυτόν τον δεσμό, καθώς ο μεγάλος στόχος είχε πλέον επιτευχθεί, τον ενίσχυσε ακόμη περισσότερο. Το επαναλαμβάνουν καθημερινά τόσο με τα λόγια όσο και με τις πράξεις.

Όπως έχει εξηγήσει ο ομοσπονδιακός τεχνικός Λιονέλ Σκαλόνι, η ομάδα οργανώνεται στον αγωνιστικό χώρο με βάση όσα αποφασίζει αυθόρμητα ο ίδιος ο Μέσι. «Ας κάνει ό,τι θέλει», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο προπονητής, ένθερμος υποστηρικτής της παράδοσης του ομαδικού μπάρμπεκιου πριν από κάθε αγώνα, ως τρόπου ενίσχυσης της συνοχής και των δεσμών μεταξύ των παικτών. Αυτά τα συναισθήματα οδήγησαν την Αργεντινή σε δεύτερο διαδοχικό τελικό Μουντιάλ.

Το ελκυστικό ποδόσφαιρο της Ισπανίας του Λουίς ντε λα Φουέντε καλείται να αντιμετωπίσει στον τελικό αυτό το διπλό φαινόμενο: τη συσπείρωση τόσο στα αποδυτήρια όσο και στις εξέδρες. Ένα φαινόμενο που άντεξε σε κάθε δοκιμασία στη διάρκεια του τουρνουά, ακόμη και στις αγωνιστικές αδυναμίες της ομάδας, με στόχο τη διατήρηση του τίτλου που κατέκτησε στο Κατάρ, και το οποίο εκτόξευσε, έστω και καθυστερημένα, το κύρος του Μέσι στην εθνική ομάδα. Σε τέτοιο βαθμό ώστε ο τελικός να του προσφέρει την ευκαιρία να ξεπεράσει τον Μαραντόνα σε αριθμό κατακτήσεων Παγκοσμίων Κυπέλλων, κάτι που ο τελευταίος δεν κατάφερε μετά την ήττα στον τελικό του 1990 στην Ιταλία. Προς το παρόν, ο Μέσι θα ισοφαρίσει τον Βραζιλιάνο Καφού με τρεις συμμετοχές σε τελικούς (2014, 2022 και φέτος).
Το διαχρονικό ερώτημα «Μέσι ή Μαραντόνα;» έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα λεπτό, ακόμη και άβολο, θέμα για πολλές γενιές Αργεντινών που έζησαν την εποχή του Ντιέγκο. Προς το παρόν, σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο κόσμος του ποδοσφαίρου προσπαθεί να ερμηνεύσει τον αντίκτυπο ενός ποδοσφαιριστή που έκλεισε τα 39 του χρόνια και πριν από τρία αποχώρησε από το κορυφαίο επίπεδο της καθημερινής αγωνιστικής δράσης, μετακομίζοντας στο αμερικανικό πρωτάθλημα. «Η καλύτερη εκδοχή του Μέσι είναι η σημερινή», είχε πει πριν από καιρό ο Πάμπλο Αϊμάρ, συνεργάτης του Σκαλόνι και άλλοτε είδωλο του ίδιου του Μέσι.

Στις εξέδρες, δεκάδες χιλιάδες φίλαθλοι έχουν κατακλύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες τον τελευταίο μήνα, παρασυρμένοι από τον ενθουσιασμό για μια εθνική ομάδα που έχει αναπτερώσει το ηθικό ολόκληρης της χώρας. Τις τελευταίες ημέρες, οι Αργεντινοί αναζητούσαν απεγνωσμένα σε κάθε γωνιά της Νέας Υόρκης και σε κάθε πτήση προς την πόλη ένα εισιτήριο για τον τελικό απέναντι στην Ισπανία, με τις τιμές να ξεκινούν εύκολα από τις 8.000 ευρώ ανά θέση. «Η ευγνωμοσύνη μου προς τους παίκτες είναι αιώνια. Η πορεία τους αποτελεί παράδειγμα για όλους και εύχομαι να προσφέρει κάτι θετικό και στη χώρα μας», δήλωσε την Παρασκευή ο Σκαλόνι.

Ο αρχηγός της Αργεντινής έχει συμμετοχή σε 12 γκολ στη διοργάνωση (οκτώ τέρματα και τέσσερις ασίστ). Παράλληλα, έχει πραγματοποιήσει τα περισσότερα σουτ (34) και έχει δημιουργήσει τις περισσότερες ευκαιρίες (25), συγκεντρώνοντας συνολικά 59 τελικές ενέργειες, το υψηλότερο αντίστοιχο νούμερο μετά τον Μαραντόνα στο Μουντιάλ του 1986 (29 σουτ και 30 ευκαιρίες). Επιπλέον, οι 25 επιτυχημένες ντρίμπλες του αποτελούν την καλύτερη επίδοση ποδοσφαιριστή ηλικίας 30 ετών και άνω σε Παγκόσμιο Κύπελλο από το 1966, σύμφωνα με την Opta.

Μέχρι λίγες εβδομάδες πριν από την έναρξη του Μουντιάλ, η συμμετοχή του παρέμενε αβέβαιη, καθώς είχαν προηγηθεί οι χαρακτηριστικές του σιωπές μετά τη δήλωσή του, αμέσως μετά την κατάκτηση του τροπαίου το 2022, ότι δύσκολα θα αγωνιζόταν σε ακόμη μία διοργάνωση. Πλέον, όμως, το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να φορά τη φανέλα της εθνικής ομάδας. «Αν το κατακτήσουμε ξανά, θα μείνεις άλλα δυο χρόνια, έτσι δεν είναι;», του είπε ο Ρομέρο μετά τον ημιτελικό με την Αγγλία. «Του είπαμε ότι ήταν πολύ νωρίς για να επιστρέψει σπίτι», αποκάλυψε ο Ένσο Φερνάντες, αναφερόμενος στην ανατροπή απέναντι στην Αίγυπτο στους «16». Μετά από κάθε νοκ άουτ αγώνα, οι συμπαίκτες του τον σήκωναν στους ώμους, εικόνα που θυμίζει ήδη πρωταθλητή, μπροστά σε φιλάθλους που συνέχιζαν τους πανηγυρισμούς σχεδόν μία ώρα μετά τη λήξη των αγώνων.

Η φυσική του κατάσταση επίσης δεν έχει δείξει σημάδια κόπωσης, παρά τις δύο παρατάσεις απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι και την Ελβετία. Ο άνθρωπος που έχει χαρακτηριστεί «περιπατητής» έχει αγωνιστεί σε όλα τα λεπτά των νοκ άουτ αγώνων και, συνολικά, μετρά 620 λεπτά συμμετοχής, λιγότερα μόνο από τον τερματοφύλακα Εμιλιάνο Μαρτίνες (690) και τον Αλέξις Μακ Άλιστερ (629). Του αρκεί να επιταχύνει στις κρίσιμες στιγμές για να λύνει κάθε πρόβλημα της ομάδας του, είτε σκοράροντας είτε δημιουργώντας γκολ.

Μέσι αποχώρηση

Ο τελικός τον φέρνει ξανά στο MetLife του Νιου Τζέρσεϊ, ένα γήπεδο που συμβολίζει τα πιο δύσκολα χρόνια του με την εθνική Αργεντινής. Εκεί, το 2016, μετά την ήττα στον τελικό του Copa Africa – την τρίτη συνεχόμενη χαμένη συμμετοχή του σε τελικό – είχε ανακοινώσει, εν θερμώ, την αποχώρησή του από την εθνική. «Για μένα τελείωσε η εθνική ομάδα. Έφτασα σε τέσσερις τελικούς και δεν ήταν γραφτό. Το ήθελα περισσότερο από οτιδήποτε, αλλά δεν έγινε. Νομίζω ότι ήρθε το τέλος», είχε δηλώσει τότε.

Η παραίτηση εκείνη αποδείχθηκε προσωρινή. Δέκα χρόνια αργότερα, βρίσκεται μπροστά στην προοπτική να κατακτήσει τον πέμπτο διαδοχικό μεγάλο τίτλο με την Αργεντινή (Copa America 2021, Finalissima 2022, Παγκόσμιο Κύπελλο 2022 και Copa America 2024, καθώς και το νέο Μουντιάλ) και, κυρίως, να προσθέσει δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο στην τροπαιοθήκη του. Μια αποστολή που μπορεί να γράψει ιστορία για μια ποδοσφαιρική ιδιοφυΐα, πίσω από την οποία στέκεται πλέον μια ολόκληρη πιστών παικτών και φιλάθλων.

Πηγή: Gazzetta