Του Γιάννη Σερέτη
«Αν με ρωτήσεις ποιο είναι το επιθετικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού, να σου πω… δεν το έχω καταλάβει» είπε σήμερα στη NOVA ένας από τους κορυφαίους επιθετικούς του ελληνικού ποδοσφαίρου τα τελευταία 30 χρόνια. Δεν έχει κι άδικο ο Ντέμης Νικολαϊδης. Ειδικά όταν δεν βρίσκεται στην ενδεκάδα του Παναθηναϊκού ο Ανδρέας Τεττέη. Οταν ο 24χρονος φορ είναι (συνήθως) στην ενδεκάδα, το σημείο αναφοράς είναι ορατό. Η αναζήτηση είτε του ίδιου στον κενό χώρο, είτε κάποιου κοντινού συμπαίκτη του, ώστε να πάρει ο πρώην σέντερ φορ της Κηφισιάς τη σωστή πάσα ή να χτίσει τη σωστή συνεργασία. Αν μπορούσε ο Παναθηναϊκός να τον αξιοποιήσει και καλύτερα, δηλαδή να τον «ταΐσει» και με πλάτη στον αντίπαλο ώστε να εκμεταλλευτεί ο Τεττέη τον εκρηκτικό συνδυασμό δύναμης / ταχύτητας, θα είχε πάρει και περισσότερα γκολ, αλλά και περισσότερες ασίστ από εκείνον.
\Στο πρόσωπό του, με πέντε γκολ στα τελευταία τέσσερα ματς – χωρίς κάποιο εξ’ αυτών να προέρχεται από την άσπρη βούλα – οι Πράσινοι δεν βρίσκουν μόνο έναν σκόρερ ολκής τον οποίο αναζήτησαν το καλοκαίρι στο πρόσωπο του άτυχου Σίριλ Ντέσερς, στη θέση του Φώτη Ιωαννίδη. Βρίσκουν κι ένα παιδί που χαίρεται ακόμα με το ίδιο το παιχνίδι! Οπως ήταν και ο Φώτης στα πρώτα δύο χρόνια του στο Τριφύλλι, κι ας μην ήταν «βασικός». Βρίσκει έναν παίκτη για τον οποίο η UEFA ανεβάζει βιντεάκι από τη ρεβάνς με την Πλζεν, θέτοντας το ερώτημα: «Τι προτιμάτε, το τελευταίο πέναλτι του Πάντοβιτς ή το πανηγυρικό σπριντ του Τεττέη;». Βρίσκει έναν τύπο, ο οποίος βλέπει τον Κάρολ Σφιντέρσκι έτοιμο να τον αντικαταστήσει στη γραμμή του άουτ, η ρεβάνς έχει φτάσει στο 113′, ο ίδιος παλεύει με νύχια και με δόντια σε όλο το ματς για λίγα μέτρα ελευθερίας απέναντι στον τρομερό («ντούκι») Ντουέ και κάνει σήμα στον Ράφα Μπενίτεθ ««κάλμα – κάλμα»: σαν να του λέει «άσε με μέσα»! Και τελικά βγαίνει στο 116’… Βρίσκει ένα νεαρό ο οποίος σε τρεις μήνες γίνεται ο αγαπημένος των παιδιών. Κι όχι όποιον κι όποιον. Ενα νεαρό με ιστορία ζωής που αξίζει κάθε μπαμπάς να εξηγήσει με λίγα και σαφή λόγια στο γιο…
Οπως αξίζει να διηγείται και την ιστορία του Βισέντε Ταμπόρδα, ο οποίος όντως αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες στην προσαρμογή του και κάποια στιγμή σίγουρα θα μιλήσει γι’ αυτή. Για την Ευρώπη, το Κορωπί, τους δύσκολους μήνες εκτός αποστολής. Αξίζει διότι ο επίσης 24χρονος Αργεντινός το πάλεψε και το παλεύει όπως μπορεί. Δεν είναι γρήγορος, αλλά έχει γρήγορη σκέψη. Δεν είναι δυνατός, αλλά μπαίνει σε όλες τις μονομαχίες. Δεν είναι εξτρέμ (αν είναι δυνατόν!!!), αλλά… ξεκινά από τη δεξιά πτέρυγα. Δεν παίζει στη φυσική του θέση, βρήκε την ευκαιρία του σ΄ εκείνο το ματς που ο σακατεμένος Παναθηναϊκός έπαιζε και «μισός» λόγω ευρωπαϊκής λίστας, εναντίον της Ρόμα. Δεν τον πίστεψαν οι δυο πρώτοι προπονητές, δεν τον πίστευε ούτε ο Μπενίτεθ μέχρι να δει την αφοσίωσή του στην καθημερινή προπόνηση και το μόχθο του σ’ εκείνο το ματς.
Αν είχε βρει έναν τρόπο ο Παναθηναϊκός να τον φέρει πιο κοντά στην περιοχή του αντιπάλου, ώστε να παίρνει περισσότερες ασίστ και τελικές προσπάθειες, ίσως να είχε ήδη μεγαλύτερα οφέλη από τον Ταμπόρδα που επίσης δείχνει να το χαίρεται σαν παιδί και να τα δίνει όλα. Σαν να κλείνει τ’ αυτιά του στη γκρίνια για την εφετινή πορεία της ομάδας του. Σαν να είναι απόλυτα αφοσιωμένος σ’ αυτό που μπορεί να παίξει. Σαν να μην κοιτάζει πίσω, παρά μόνο μπροστά. Κι αυτό είναι πολύτιμο γι’ αυτόν τον υπό ανακατασκευή Παναθηναϊκό, ο οποίος μπορεί να βρει τη δίψα και από τον Κάτρη, τον Παντελίδη, τον Αντίνο, τον Γιάγκουσιτς, ασφαλώς και από τον διαρκώς βελτιούμενο Κοντούρη, ο οποίος θα ήταν φρόνιμο να ξαναδεί πώς ο Ράτσιτς σκοράρει σχεδόν δίπλα του, ενώ ο ίδιος ακόμα βρίσκεται στο γρασίδι…
Αυτή τη νέα γενιά μπορεί να τη στηρίξει ο Παναθηναϊκός, αλλά μόνο μ’ αυτή τη νέα γενιά δεν μπορεί να πάρει πρωτάθλημα. Θα χρειαστεί του χρόνου διαμόρφωση ποδοσφαιρικής φυσιογνωμίας, αυτοματισμούς στην επίθεση, περισσότερη πίεση του αντιπάλου από τους μέσους, σημαντικές αποφάσεις για το ποιοι θα φύγουν. Προς το παρόν, έχοντας αναπτύξει κάποιες σταθερές στον αμυντικό του προσανατολισμό και χαρακτήρα με πυρήνα το 3-4-3, συνεχίζει να παίζει μόνο για το αποτέλεσμα και σωστά πράττει μιας και η πίεση για το ευρωπαϊκό εισιτήριο, τα δύσκολα νοκ άουτ στο Europa League και εν συνεχεία τα play offs δεν επιτρέπουν πια πολλά περιθώρια για «κατασκευαστικές» αναπροσαρμογές με στόχο το… θέαμα ή τη διαμόρφωση ποδοσφαιρικής ταυτότητας. Ας μην περιμένουμε θεαματικές αλλαγές ως το τέλος της σεζόν διότι δεν θα τις δούμε κιόλας.
Υ.Γ 1: Το βασικό που έλειπε από την ΑΕΚ στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα στο Βόλο είναι η ηρεμία, ο καθαρός στόχος. Αρχικά της έλειπε και η πνευματική προετοιμασία για να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που θα έπαιζε στο 100% μ’ ένα ολόκληρο γήπεδο στα κιτρινόμαυρα, αλλά τα δύσκολα τα αντιλήφθηκε νωρίς, μετά το 1-0. Πολύ δύσκολο για τον προπονητή να… πείσει τους παίκτες σ’ αυτές τις περιπτώσεις! Ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα που προέρχεται από μία νίκη στα τελευταία δέκα ματς και μετρούσε 6 ήττες – 1 ισοπαλία στα επτά προηγούμενα του αγώνα με την Ενωση παιχνίδια. Η ΑΕΚ πλήρωσε ακριβά δυο ατομικά λάθη και την προκατάληψη που την διακατέχει ως οργανισμό εναντίον της διαιτησίας. Ακόμα κι αν αυτή είναι δικαιολογημένη για κάποιες στιγμές σε ματς, θα είναι αυτοκτονικό για την ΑΕΚ αν οι παίκτες και ο προπονητής πιστέψουν αυτό που είπε ο Νίκολιτς στη συνέντευξη Τύπου για το τι συμβαίνει από το καλοκαίρι. Αν συνέβαινε όλο «αυτό» από το καλοκαίρι, η ΑΕΚ δεν θα ήταν πρώτη τον Μάρτιο, θα είχε «τελειώσει» προ πολλού η ιστορία για τίτλο. Επειδή, όμως, η Ενωση είναι ακόμα εδώ και είναι δυνατή, ας σκεφτούν όλοι στον οργανισμό της με ποια νοοτροπία είχαν αντιμετωπίσει σε κενές κερκίδες μόλις πριν από λίγες μέρες τον Λεβαδειακό. Σαν ντέρμπι! Ας σκεφτούν πώς έπαιξε στα τελευταία 20 λεπτά με το Βόλο: σαν ντέρμπι! Και ο Τσιμεντερίδης ας σκεφτεί πώς κατάφερε να γράψει 2/2 σημαντικές λανθασμένες αποφάσεις που διορθώθηκαν από τον VAR Παπαδόπουλο και πώς κράτησε σ’ αυτό το ματς καθυστερήσεις μόνο οκτώ λεπτών…
Υ.Γ 2. Πολύ σημαντικό για τον Ολυμπιακό ότι «ξεμπούκωσε» ο Ελ Καμπί και αξιοποίησε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν εναντίον του Πανσερραϊκού. Μερικές φορές δεν ξέρεις πώς μπορεί να «κολλήσει» ένας φορ, ακόμα και της δικής του κλάσης. Το κακό για τους Ερυθρόλευκους είναι ότι εναντίον «πούλμαν» εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Το καλό είναι ότι αυτού του είδους τα παιχνίδια… τελειώνουν. Και στα play offs με «πούλμαν» ίσως να τους αντιμετωπίσει μόνο ο Παναθηναϊκός (αν φτάσει έως εκεί, είναι πια φαβορί για την τετράδα), όπως το είχε κάνει αποτελεσματικά και στο Γ. Καραϊσκάκης.
Πηγή: Gazzetta
