Του Παναγιώτη Παλλαντζά
Το πρώτο ημίχρονο στην Ουκρανία το βράδυ της Τετάρτης ήταν μάλλον το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει αυτή την περίοδο η Ρόμα, με τον Ούντερ να δίνει συνέχεια στον ενθουσιασμό που υπάρχει για τις εμφανίσεις του. Το δεύτερο ημίχρονο ήταν… Ρόμα 100%, αφού το 0-1 έγινε 2-1, αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό. Οποιαδήποτε ομάδα, άλλωστε, μπορεί να δεχθεί μια ανατροπή. Το πρόβλημα είναι ότι ουσιαστικά δεν εκπλήσσεται κανείς από το γεγονός ότι οι Τζαλορόσι για ακόμη μία φορά αδίκησαν τον εαυτό τους μέσα στο ίδιο παιχνίδι. «Σήμερα είδα δύο διαφορετικές ομάδες», ήταν η σωστή διαπίστωση του Ντι Φραντσέσκο μετά τη λήξη και αυτός είναι που θα πρέπει να βρει τη λύση ώστε οι δύο ομάδες να γίνουν, επιτέλους, μία…
«Ομορφοι σαν ένα όνειρο, άσχημοι σαν ένας εφιάλτης. Ρόμα, τι είσαι;», αναρωτήθηκε ο Il Romanista μετά την ήττα από την Σαχτάρ, προσθέτοντας: «Το παρήγορο είναι ότι το αποτέλεσμα μπορεί να ανατραπεί. Υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι η ομάδα θα αρχίσει και θα τελειώσει τον αγώνα με την ίδια πίστη. Νοοτροπία νικητή, λέγεται». Αυτή η νοοτροπία νικητή που λείπει πολλά χρόνια από τους Τζαλορόσι και προφανώς δεν μπορεί να αποκτηθεί από την μία στιγμή στην άλλη, αν και η αλήθεια είναι ότι φέτος η ομάδα έδειξε διαφορετικό πρόσωπο στο Champions League. Η Ρόμα που πήγαινε να δημιουργήσει παράδοση με βαριές ήττες ή που έχανε την μεγάλη ευκαιρία όταν αυτή της παρουσιαζόταν, φέτος τα έκανε όλα καλά στον όμιλο και στα δύο ματς με την Τσέλσι έδειξε έτοιμη να αλλάξει. Το ότι έδειξε, όμως, δεν σημαίνει και ότι άλλαξε.
Μπορεί όλες οι συζητήσεις το τελευταίο δίμηνο να αφορά στην κατάρρευση της Ιντερ αλλά και στη Ρόμα τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα, υπό την έννοια πως εδώ και αρκετό καιρό η ομάδα του Ντι Φραντσέσκο δεν έχει και μεγάλη σχέση με αυτή του πρώτου 1/3 της σεζόν, όταν προχωρούσε εντυπωσιακά στην Ευρώπη και ήταν κοντά στην κορυφή στην Ιταλία. Τώρα, δύο μήνες μετά, οι Ρωμαίοι ξέρουν ότι αν δεν νικήσουν τη Μίλαν το βράδυ του Σαββάτου μπορεί να πέσουν στην 5η θέση και με το πρόγραμμα να λέει Νάπολι-Ρόμα, Ρόμα-Τορίνο και Ρόμα-Σαχτάρ, καταλαβαίνει ο καθένας ότι οι Τζαλορόσι παίζουν πολλά στα προσεχή ματς. Οπως μπορεί ο καθένας, αν δει ένα ή παιχνίδια, να καταλάβει ότι η Ρόμα δεν είναι και στην καλύτερη της κατάσταση αυτή την στιγμή.
Το πρόβλημα, φυσικά, δεν είναι μόνο πνευματικό. Είναι και αγωνιστικό, με τα ρωμαϊκά Μέσα να στέκονται σε τρία πρόσωπα: Αλεξάνταρ Κολάροβ, Ράτζα Ναϊνγκολάν, Εντιν Τζέκο. Αμυνα, κέντρο και επίθεση δηλαδή. Οι τρεις που ήταν οι καλύτεροι της Magica στους πρώτους μήνες της σεζόν είναι και αυτοί που… κρατάνε την ομάδα πίσω στους τελευταίους, με την εξήγηση για τα προβλήματα του καθενός να είναι διαφορετική. Καταρχάς -και αυτό μάλλον δεν είναι τυχαίο- αυτοί είναι οι τρεις με τον περισσότερο χρόνο συμμετοχής ως τώρα, γεγονός που σημαίνει και κούραση. Ο Τζέκο των 2804 λεπτών ουσιαστικά αναγκάζεται να παίζει πάντα, όχι μόνο επειδή είναι ο καλύτερος σκόρερ του ρόστερ αλλά κι επειδή τα προβλήματα τραυματισμών που αντιμετώπισαν οι Σικ και Ντεφρέλ είχαν ως συνέπεια να μην υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές ώστε να ξεκουραστεί ο Βόσνιος φορ.
Ο Κολάροβ των 2669 λεπτών είναι 32 ετών, άρχισε τη σεζόν σε τρελή φόρμα και πηγαίνοντας πάνω-κάτω συνεχώς από την πλευρά του, με συνέπεια να έχει ανάγκη για ξεκούραση από ένα σημείο κι έπειτα. Ο Εμερσον Παλμιέρι, όμως, είναι παίκτης της Τσέλσι πλέον και κάποια αξιόπιστη εναλλακτική επιλογή για την αριστερή πλευρά της άμυνας δεν υπάρχει. Οσο για τον Ναϊνγκολάν των 2379 λεπτών, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η θέση στην οποία αγωνιζόταν για μεγάλο διάστημα, αλλά η εξωγηπεδική του ζωή, με το σκηνικό της Πρωτοχρονιάς να έχει αφήσει τα σημάδια του. Ο Βέλγος δεν είναι υπεράνω κριτικής πλέον από τον Τύπο, δεν έχει την απόλυτη στήριξη των τιφόζι, δεν μπορεί να βοηθήσει τους συμπαίκτες του στο γήπεδο σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο και μέχρι πέρυσι.
Επειδή και τα τρία πρόσωπα είναι πολύ σημαντικά για την Ρόμα, άλλο τόσο σημαντικά είναι και τα προβλήματα που δημιουργούνται στην ομάδα όσο ο Βόσνιος, ο Σέρβος και ο Βέλγος ψάχνουν τον καλό τους εαυτό. Κι όσο αυτοί ψάχνουν την έξοδο από το τούνελ, ο Ντι Φραντσέσκο πρέπει να ψάξει τον τρόπο με τον οποίο δεν θα σβήνει το φως, όπως έγραψε η Il Messaggero, στο δεύτερο 45λεπτο των αγώνων. Η εφημερίδα μέτρησε και κατέγραψε τελικά οκτώ παιχνίδια στα οποία η Ρόμα, είτε νίκησε είτε όχι, σταδιακά γονάτιζε όσο περνούσε η ώρα: Αταλάντα-Ρόμα 0-1, Ρόμα-Ιντερ 1-3, Ρόμα-Ατλέτικο Μ. 0-0, Καραμπαχ-Ρόμα 1-2, Ατλέτικο Μ.-Ρόμα 2-0, Ιντερ-Ρόμα 1-1, Βερόνα-Ρόμα 0-1, Σαχτάρ-Ρόμα 2-1. «Θα πρέπει να δούμε αν, από ένα σημείο κι έπειτα, είναι και θέμα φυσικής κατάστασης», είπε πριν δέκα μέρες ο allenatore, ο οποίος δεν ασχολείται μόνο με το πνευματικό επίπεδο ή με τη φυσική κατάσταση αλλά και με την τακτική.
Σύμφωνα με την Gazzetta dello Sport, ο Ντι Φραντσέσκο προβληματίζεται πλέον για το 4-2-3-1 και ειδικά όταν ο αντίπαλος είναι καλός, αφού δημιουργούνται συνθήκες αριθμητικού μειονεκτήματος στα άκρα και η άμυνα πιέζεται περισσότερο, με αποτέλεσμα να χρειάζονται τα… ηρωικά του εκπληκτικού Αλισον κάθε φορά ώστε η Ρόμα να μένει όρθια. Η λύση για αυτό το πρόβλημα, σύμφωνα με τα ίδια ρεπορτάζ, θα είναι η επιστροφή στο 4-3-3 τουλάχιστον για τα πιο δύσκολα παιχνίδια και η αλήθεια είναι ότι οι Τζαλορόσι έχουν μόνο τέτοια μπροστά τους τις επόμενες δύο εβδομάδες, οι οποίες θα κρίνουν πολλά. Με τη μάχη για την έξοδο στο Champions League να είναι πλέον σε πλήρη εξέλιξη και να αναμένεται σκληρή ως το τέλος, αλλά και με την Σαχτάρ να απειλεί με έναν αποκλεισμό που θα σβήσει όσα καλά έγιναν στον όμιλο, γιατί όταν έγινε η κλήρωση όλοι συμφώνησαν ότι είναι επιτέλους ευκαιρία για να επιστρέψει στους “8” έπειτα από απουσία μιας 10ετίας, η Ρόμα μέσα στις επόμενες εβδομάδες παίζει πάρα πολλά. Και μόνη της θα «αποφασίσει» αν τα θέλει όλα ή τίποτα…
Πηγή: Gazzetta – Four Four Two
