Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Να ξεκινήσουμε με τα αυτονόητα: Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει φέτος έναν απόλυτα δίκαιο πρωταθλητή! Να ξέρουμε τι λέμε. Ο ΠΑΟΚ ήταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη σταθερότητα, την ισχυρότερη χημεία, το καλύτερο υλικό, μακράν την καλύτερη αποτελεσματικότητα και ουσιαστικά θέρισε μια πενταετή σπορά που οδήγησε στο σταδιακό χτίσιμο ενός κορμού που όμοιος του δεν είχε υπάρξει στη σύγχρονη ιστορία του «Δικέφαλου».
Στην αντίπερα όχθη, ο απόλυτος κυρίαρχος της τελευταίας εικοσαετίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο, Ολυμπιακός, έμεινε για δεύτερη διαδοχική χρονιά χωρίς τίτλο. Και για τους «ερυθρόλευκους», όμως, το πρόσημο της σεζόν που ολοκληρώνεται δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το αντίστοιχο που συνόδευε το φινάλε της περσινής τραγικής – σε όλα τα επίπεδα – αγωνιστικής περιόδου.
Οι δύο ομάδες προφανώς σχεδιάζουν από τώρα την εκκίνηση της επόμενης σεζόν (έχοντας να αντιμετωπίσουν και ιδιαίτερα σημαντικές ευρωπαϊκές προκλήσεις στην καρδιά του κατακαλόκαιρου, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε μέρα για χάσιμο αναφορικά με την υλοποίηση του μεταγραφικού τους πλάνου). Για τον ΠΑΟΚ το σχέδιο είναι ξεκάθαρο: Διατήρηση του ισχυρού κορμού του και ενίσχυση της ποιότητας που θα του επιτρέψει αφενός να ταξιδέψει για πρώτη φορά στην ιστορία του στα αστέρια των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ και αφετέρου να βρεθεί στην pole position του επόμενου πρωταθλήματος έχοντας… απόσταση από τους αντίζηλούς του (τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ).
Για τον Ολυμπιακό, από τη στιγμή που ξεπεράστηκε ανώδυνα ο τελευταίος μήνας που θεωρητικά μπορούσε να θέσει σε αμφισβήτηση την παραμονή του Πέδρο Μαρτίνς στο λιμάνι, ακολουθεί ένα δίμηνο στο οποίο οι «ερυθρόλευκοι» έχουν τη δυνατότητα να αξιολογήσουν με καθαρό μυαλό τι πρέπει να κάνουν για να καλύψουν το χάντικαπ που τους χωρίζει από τον εν δυνάμει πρωταθλητή Ελλάδος.
Καθαρά αγωνιστικά, λοιπόν, ο Ολυμπιακός καλείται να προχωρήσει στις ακόλουθες κινήσεις:
- Να διατηρήσει αναλλοίωτο το μεγαλύτερο μέρος του φετινού του βασικού κορμού.
- Να διατηρήσει στο ρόστερ του τον Σα – κι αν είναι εφικτό και τον Λοντίγκιν – για να έχει το κεφάλι του ήσυχο στη νευραλγική θέση του τερματοφύλακα.
- Να αποκτήσει δύο βαριά χαρτιά στις δύο θέσεις που τον πόνεσαν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τη σεζόν που φεύγει: Αυτή των στόπερ και αυτή των σέντερ φορ. Οι υπάρχοντες κεντρικοί αμυντικοί του Ολυμπιακού δεν είναι κακοί ποδοσφαιριστές (πλην του Μιράντα, τον οποίο θεωρώ εξαιρετικά μέτριο παίκτη). Τι λείπει από την «ερυθρόλευκη» οπισθοφυλακή; Ο αμυντικός – σημείο αναφοράς. Ο (το ξέρω ότι κινδυνεύω να γίνω κουραστικός)… Μέλμπεργκ του 2019. Ο παίκτης εκείνος που θα προσδώσει αξιοπιστία και οντότητα σε ολόκληρη την αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού και ο ηγέτης που θα κάνει και τους συμπαίκτες του καλύτερους. Δεν νοείται αυτή τη στιγμή να θεωρείται ηγέτης της άμυνας του Ολυμπιακού ο Σισέ, ένα παιδί με τεράστιες δυνατότητες εξέλιξης, αλλά και με εξαιρετική ανωριμότητα στο παιχνίδι του. Αν τοποθετήσεις έναν Μέλμπεργκ δίπλα στον Σισέ, τότε και η εξέλιξη που θα έχει ο Σενεγαλέζος θα είναι αλματώδης.
Στη θέση του φορ, τι να συζητάμε. Ο Ολυμπιακός έχει την ανάγκη από έναν γκολτζή! Όχι έναν απλό κεντρικό επιθετικό, αλλά έναν γκολτζή! Έναν παίκτη που θα έχει να παρουσιάσει στην καριέρα του διψήφιο αριθμό τερμάτων, τουλάχιστον σε τρεις αγωνιστικές του σεζόν. Επί των ημερών του Μαρτίνς ο Ολυμπιακός έγινε ξανά μια ομάδα που παράγει ποδόσφαιρο και δημιουργεί ευκαιρίες. Του έλειψε, όμως, πολύ ο killer μέσα στο κουτί. Ένας δικός του Πρίγιοβιτς, ένας δικός του Μπεργκ. - Έχοντας κλείσει με τον καλύτερο τρόπο μετά από χρόνια την τρύπα που άφησε ο Μιλιβόγεβιτς στη θέση «6» (νομίζω ότι ο Γκιγιέρμε δεν αμφισβητείται πλέον από κανέναν) κι αν επιτευχθεί η παραμονή Φορτούνη στο λιμάνι, στα κεντρικά χαφ απαιτείται ενίσχυση μόνο αν υπάρξει περίπτωση κάποιας εξαιρετικής προσθήκης.
- Ο Ολυμπιακός καλείται να αξιοποιήσει το κεφάλαιο που ακούει στο όνομα Ντανιέλ Ποντένσε. Ο Πορτογάλος είναι ένας γητευτής της στρογγυλής θεάς, με μια αχίλλειο πτέρνα που είναι η αδυναμία του στο τελείωμα των φάσεων. Μην κοροϊδευόμαστε. Αν ο Ποντένσε διέθετε και το συγκεκριμένο χάρισμα στο παιχνίδι του, απλά δεν θα ερχόταν ποτέ να παίξει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Με δεδομένη, λοιπόν, τη δική του εξασφαλισμένη παρουσία στο ένα άκρο της επίθεσης, ο Ολυμπιακός πρέπει να προσθέσει και έναν ακόμη παίκτη στα εξτρέμ του με έφεση στο σκοράρισμα.
Απ’ όλα τα παραπάνω, γίνεται αντιληπτό ότι σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, οι μεταγραφές του Ολυμπιακού δεν πρέπει να είναι ποσοτικές, αλλά λίγες και εξαιρετικά ποιοτικές. Μία στα στόπερ, μία στη θέση του σέντερ φορ, μία στα εξτρέμ και το πολύ τρεις κινήσεις ακόμη, ανάλογα με τις πωλήσεις παικτών που θα προκύψουν.
Ένα είναι σίγουρο, πάντως. Ένας δρόμος υπάρχει για τον Ολυμπιακό αν θέλει τη νέα χρονιά να… τουμπάρει από το θρόνο του τον πρωταθλητή ΠΑΟΚ (αποστολή που δεν θα είναι καθόλου, μα καθόλου εύκολη): Η συνεχιζόμενη αγωνιστική του βελτίωση! Ο ποιοτικός εμπλουτισμός του ρόστερ του και η κάλυψη κενών που αδίκησαν φέτος τη συνολική μεταμόρφωση της ομάδας.
Όταν ένας μόνιμος πρωταθλητής χάνει τα σκήπτρα του, επιβάλλεται να ξεκινήσει την αντεπίθεση του μέσα από τη δική του αγωνιστική βελτίωση. Γιατί, όπως υποστηρίζω εδώ και χρόνια το ποδόσφαιρο δικαιώνει όσους ασχολούνται… με το ποδόσφαιρο!
Πηγή: Sport DNA
