Του Βασίλη Σκουντή
Λένε πως «το γαρ πολύ της θλίψεως και του έρωτος γεννά παραφροσύνην» και αναρωτιέμαι τι στα κομμάτια μπορεί να γεννά το πολύ της Μπαρτσελόνα!
Όχι απλώς το πολύ, αλλά το παρά πολύ διότι τους λεγάμενους ο Ολυμπιακός τους τρώει στη μάπα όλη την εβδομάδα και μετά τον Τάκη Λεμονή που αναζητούσε τον τρόπο για να αναχαιτίσει τον Λιονέλ Μέσι, έρχεται απόψε η σειρά του (μπασκετικού ομολόγου του) Γιάννη Σφαιρόπουλου να επιδιώξει να ξεπαστρέψει τον Κέβιν Σεραφέν.
Επίτηδες ξεδιάλεξα τον Γάλλο σέντερ διότι ήταν εκείνος που προκάλεσε τη μεγαλύτερη ζημιά στον «έτερο Καππαδόκη» μας στην Euroleague, μάλιστα οι θύμησες είναι ακόμη νωπές: το βράδυ της 13ης Οκτωβρίου, στην πρεμιέρα της διοργάνωσης, ο Σεραφέν έκανε πάρτι στη ρακέτα του Παναθηναϊκού και οδήγησε την Μπαρτσελόνα σε μια άνετη νίκη (98-71) που ακόμη δεν μπορεί να τη χωνέψει ο Τσάβι Πασκουάλ…
Θα είχε πλάκα πάντως εάν στον πάγκο των Καταλανών καθόταν ακόμη ο Γιώργος Μπαρτζώκας, διότι σε αυτή την περίπτωση, μέσα σε 72 ώρες ο Ολυμπιακός ως σύλλογος θα έβρισκε απέναντι του όχι μονάχα με τον ίδιο αντίπαλο σε δυο διαφορετικές κορυφαίες διοργανώσεις, αλλά και δυο πρώην προπονητές του!
Αλλά και πάλι έχει το χάζι της αυτή η υπόθεση, διότι πριν από το συναπάντημα με τον Ερνέστο Βαλβέρδε, ο μπασκετικός Ολυμπιακός είχε υποδεχθεί στο σπίτι του τον Μπαρτζώκα, στον οποίο δεν επέτρεψε να βιώσει ένα νόστιμον ήμαρ…
Έχουμε και λέμε λοιπόν… Έχουμε και λέμε και προσέχουμε να μη μπλέξουμε κιόλας τα μπούτια μας!
Ολυμπιακός- Μπαρτσελόνα την Τρίτη στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», Μπαρτσελόνα-Ολυμπιακός απόψε στο «Palau Blaugrana» και -για να συμπληρωθεί έστω και από σπόντα το …τρικάβαλο- οφείλω να υπενθυμίσω ότι πριν από έντεκα ημέρες (26 Οκτωβρίου) ο Ολυμπιακός, στην πρεμιέρα του Champions League στο γουότερ πόλο έπαιξε στη Βαρκελώνη όχι βεβαίως με την Μπαρτσελόνα, αλλά με την Μπαρτσελονέτα!
Αμ’ το άλλο; Και σε αυτόν τον αγώνα (της υδατοσφαίρισης) βρήκε απέναντι του ένα πρώην δικό του άνθρωπο, τον Καταλανό Μπλάι Μάγιαρακ!
Να το χοντρύνω ακόμη περισσότερο; Μόνος μου ρωτώ, μόνος μου θα απαντήσω…
Δεν θέλω να παρέμβω στη δουλειά του Σφαιρόπουλου, αλλά εάν ήμουν στη θέση του –και προς χάριν της σημειολογίας- θα έβαζα απόψε στη δωδεκάδα τον Κάιλ Γουίλτζερ, ο οποίος ούτως ή άλλως ακολούθησε την αποστολή στη Βαρκελώνη για να πάρει…μυρωδιά από την ομάδα και από τη διοργάνωση στην οποία ενδέχεται να μπει και μάλιστα με τα μπούνια την ερχόμενη Παρασκευή στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Προς χάριν της σημειολογίας λοιπόν θα ήταν εξόχως συναισθηματική η επιστροφή ενός Γουίλτζερ στο ίδιο γήπεδο μετά από είκοσι πέντε χρόνια και μάλιστα κόντρα στην ομάδα με την οποία ο πατέρας του εμφανίσθηκε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή σκηνή!
Τη σεζόν 1985-86 ο αγέρωχος, ευθυτενής, ξανθομάλλης Καναδός σέντερ Γκρεγκ Γουίλτζερ αγωνίσθηκε στην Μπαρτσελόνα με την οποία μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Την επόμενη περίοδο μετακόμισε στη Μαδρίτη για λογαριασμό της Καχαμαδρίδ, ακολούθησε η διετής θητεία του στον Άρη του οποίου αποτέλεσε τον πρώτο ξένο με δικαίωμα συμμετοχής στην Α’ Εθνική (με δυο Πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και δύο παρουσίες σε Final 4) και ο κύκλος του στην Ευρώπη έκλεισε το 1992 με την τρίτη εμφάνιση του στην Ισπανία, αυτή τη φορά με τη φανέλα της Πένιας Ουέσκα.
Για την Ιστορία, ο Γουίλτζερ έκανε το ντεμπούτο του με τον Άρη στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, στις 15 Οκτωβρίου του 1987 στον εκτός έδρας αγώνα της προκριματικής φάσης με την ελβετική Πιγί, ενώ στη φάση των 6, ο Άρης νίκησε στην πρεμιέρα τη γαλλική Ορτέζ του μετέπειτα προπονητή του Τζόρτζ Φίσερ, ενώ στη δεύτερη αγωνιστική (3 Δεκεμβρίου 1987, μια ημέρα μετά την όγδοη επέτειο της πρώτης εμφάνισης του Νίκου Γκάλη, κόντρα στον Ηρακλή) άλωσε το «Palau Blaugrana» με 89-88.
Πρόκειται βεβαίως για το ματς στο οποίο ο «gangster» σκόραρε 45 πόντους, ενώ συχωρεμένος ο Φίλιππας Συρίγος-δίπλα στον οποίο καθόμουν- βγήκε από τα… ρούχα του με τα σφυρίγματα των διαιτητών και στο τελευταίο δευτερόλεπτο, όταν ο Πολωνός Βιέτσλαβ Ζιχ εφηύρε φάουλ εις βάρος του Λευτέρη Σούμποτιτς ωρυόταν «είναι κλοπή, είναι κλοπή, ωωωωωωω»
Αρχή γενομένης από τη σεζόν 1993-94 ο Ολυμπιακός και η Μπαρτσελόνα βρίσκονται ενώπιος ενωπίω για 27η φορά στην ιστορία με τους Καταλανούς να έχουν τη μερίδα του λέοντος με 15-11 νίκες, ωστόσο οι «ερυθρόλευκοι» έχουν να επιδείξουν ένα σερί 6-1 στα τελευταία επτά ματς.
Σε έντεκα αγώνες στη Βαρκελώνη το σκορ είναι 9-2, καθώς οι «Βlaugrana» έτρεχαν ένα σερί 8-0 μέχρι τη στιγμή που είδαν το κάστρο τους να γκρεμίζεται για πρώτη φορά: τούτο συνέβη στις 17 Απριλίου του 2015, όταν στον δεύτερο αγώνα της σειράς των πλέι οφς οι «ερυθρόλευκοι» επιβλήθηκαν με 76-63, άρπαξαν το πλεονέκτημα έδρας και έβαλαν τα θεμέλια για την πρόκριση τους στο Final 4 της Μαδρίτης.
Παρεμπιπτόντως η 17η Απριλίου σημαίνει πολλά για τον Πειραιά: αυτή την ημερομηνία μέρα το 1961 ο Μάνος Χατζηδάκις πήρε το Οσκαρ καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού για «Τα παιδιά του Πειραιά», που τραγουδούσε η Μελίνα Μερκούρη στην ταινία «Ποτέ την Κυριακή» και 54 χρόνια αργότερα ο Ολυμπιακός στάθηκε στο ύψος των επετειακών, αλλά και των μπασκετικών περιστάσεων) και έλαβε το βραβείο για τη δική του πρωτότυπη νίκη!
Υπήρξε πράγματι πρωτότυπη η νίκη του με 76-63, διότι απλούστατα ήταν πρωτοφανής, σηματοδότησε το «break» στη σειρά των πλέι οφς και μετέτρεψε το κακοτράχαλο σοκάκι προς τη Μαδρίτη σε λεωφόρο. Η μάλλον μετέτρεψε ένα ναυάγιο σε μελωδία της ευτυχίας: το εννοώ αυτό διότι δυο ημέρες νωρίτερα, στον πρώτο αγώνα της σειράς, που ο Ολυμπιακός πέρασε και δεν ακούμπησε από το «Παλαού Μπλαουγκράνα» (σκορ 73-57), το ημερολόγιο έδειχνε 15 Απριλίου και τέτοια ημέρα του 1912 είχε βυθιστεί ο «Τιτανικός» στα νερά του βόρειου Ατλαντικού!
Η δεύτερη έκτός νίκη του Ολυμπιακού επί της Μπαρτσελόνα (και όλου του ελληναριού της, προεξάρχοντος του Μπαρτζώκα) επιτεύχθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 2017 με 69-67, χωρίς τον Βασίλη Σπανούλη που απουσίασε λόγω τραυματισμού, όπως συμβαίνει και σήμερα.
Οι δυο ομάδες αναμετρήθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους στις 15 Δεκεμβρίου του 1993 στη Βαρκελώνη όπου οι Καταλανοί νίκησαν με 73-69 (Σαν Επιφάνιο 21,Μάσενμπεργκ 14, Χιμένεθ 10,- Πάσπαλι 29, Τάρπλεϊ 14, Φασούλας 10) , ενώ στις 16 Φεβρουαρίου του 1994 στο Νέο Φάληρο ο Ολυμπιακός επιβλήθηκε με 82-64 (Τάρπλεϊ 26, Πάσπαλι 18, Φασούλας 15- Αντρέου 12, Μοντέρο 11, Μάσενμπεργκ 10, Ρόμπερτς 10).
Aμφότερες προκρίθηκαν στο Final 4 του Τελ Αβίβ, αλλά με τη λογική της αναγκαστικής αναμέτρησης των ομάδων από την ίδια χώρα στους ημιτελικούς, ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό, ενώ η Μπαρτσελόνα ηττήθηκε από την Μπανταλόνα, η οποία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Μερικούς μήνες αργότερα, οι «ερυθρόλευκοι» ξαναβρήκαν απέναντι τους την Μπαρτσελόνα, καθ’ οδόν προς το δεύτερο Final 4 και τους back to back τελικούς: στις 4 Ιανουαρίου του 1995 τη διέλυσαν με 99-78 (Τζόνσον 27, Νάκιτς 15, Βολκόφ 14- Μαρτίνεθ 20, Μίντλετον 13), ενώ στις 23 Φεβρουαρίου οι Καταλανοί πήραν τη ρεβάνς με 79-64 (Μίντλετον 16, Φερνάντεθ 13, Μαρτίνεθ 13- Νάκιτς 20, Βολκόφ 14, Τόμιτς 13). Ο Ολυμπιακός προχώρησε έως το Final 4 στη Σαραγόσα, όπου ξεπέρασε το εμπόδιο του Παναθηναϊκού, αλλά στον τελικό γνώρισε την ήττα από τη Ρεάλ Μαδρίτης;.
Οι δυο ομάδες δεν βρέθηκαν αντιμέτωπες τη σεζόν 1995-96 κατά την οποία ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε στα πλέι οφς από τη Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ η Μπαρτσελόνα γνώρισε την ήττα στον τελικό του Φάιναλ Φορ στο Παρίσι από τον Παναθηναϊκό και ξαναείδε το ίδιο έργο σε κόκκινη απόχρωση μετά από έναν χρόνο!
Στις 24 Απριλίου του 1997, στον τελικό του Final 4, στο Palaeur της Ρώμης, ο Ολυμπιακός και η Μπαρτσελόνα βρέθηκαν να διεκδικούν το τρόπαιο στον μεγάλο τελικό. Καμιά από τις δυο ομάδες δεν είχε κατακτήσει μέχρι τότε τον τίτλο, αμφότερες είχαν χαμένους τελικούς στο βιογραφικό τους και διψούσαν για τη λύτρωση.
Μετά την πρωινή… ψυχοθεραπεία στην παραλία της Οστια, όπου τους πήγε βόλτα ο Ντούντα και τους άφησε να ρίχνουν βότσαλα στη θάλασσα, οι “ερυθρόλευκοι” παρουσιάστηκαν αγχωμένοι και είχαν 9/31 σουτ στο πρώτο ημίχρονο. Μάλιστα βρέθηκαν να χάνουν με 9-0, όταν ο Νάκιτς αστόχησε σε λέι απ, αλλά ο Ιβκοβιτς αντί να κατεβάσει… καντήλια, απλώς χειροκρότησε και φώναξε «πάμε μπρε, πάμε να τους φάμε»!
Και πράγματι πήγαν και τους έφαγαν!
Αυτός που υπέφερε εκείνο το βράδυ ήταν ο Σάσα Τζόρτζεβιτς, ο οποίος (προερχόμενος μάλιστα από τραυματισμό) παγιδεύτηκε από την άμυνα του Ολυμπιακού και έμεινε στους 6 πόντους με 2/11 σουτ. Η στρατηγική του Ιβκοβιτς για το μαρκάρισμα του αποδείχτηκε αριστοτεχνική και εξελίχθηκε σε casus belli ανάμεσα στον προπονητή του Ολυμπιακού και στον Ομπράντοβιτς! Μίλησαν στο τηλέφωνο την παραμονή του τελικού, ο Ντούντα του αποκάλυψε ότι σκόπευε να βάλει τον Ρίβερς να κλείσει το αριστερό πέρασμα του συμπατριώτη τους και να τον αναγκάσει να πάει από δεξιά για να επιβαρύνει το τραυματισμένο γόνατο του και να μην πασάρει εύκολα στη weak side, αλλά ο τότε προπονητής Ρεάλ διαφώνησε λέγοντας «δεν νομίζω ότι θα πιάσει αυτό το σχέδιο».
Ο Ντούντα δεν σήκωνε κουβέντα και λίγο προτού κλείσει θυμωμένος το τηλέφωνο, είπε στον Ζέλικο: «Καλά, δεν πειράζει. Άνοιξε αύριο την τηλεόρασή σου, δες τι θα κάνω και πάρε ιδέες για τους τελικούς του ισπανικού πρωταθλήματος»! Πράγματι το κόλπο του Ντούντα έπιασε και όπως είπε μετά από λίγα λεπτά το θύμα της υπόθεσης, «ήξεραν καλά όλα τα συστήματα μας και όποτε έπαιρνα με το ζόρι την μπάλα δεν μπορούσα να κάνω ούτε βήμα»
Πενήντα δυο δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του τελικού κι ενώ όλα είχαν κριθεί ο Παναγιώτης Φασούλας πήρε ένα αναμμένο πούρο από έναν φίλο του που καθόταν πίσω από τον πάγκο και άρχισε να το καπνίζει όρθιος!
Οι συνθέσεις των δύο ομάδων στον τελικό, με διαιτητές τους Γιούνγκεμπραντ (Φινλανδία) – Μπραζάουσκας (Λιθουανία)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Ρίβερς 26 (6/9δ., 1/3τρ., 11/14β., 4ρ., 3ασ., 3κλ., 5λ.), Σιγάλας 7 (5ρ., 2ασ.), Νάκιτς, Τάρλατς 11 (1/8δ., 9/14β., 11ρ.), Φασούλας 6 (7ρ., 2τ.), Μπακατσιάς 1, Παπανικολάου 11 (3/6δ., 1/2τρ., 2/4β., 3ρ.), Γαλακτερός, Τόμιτς 9 , Βελπ 2. Προπονητής: Ιβκοβιτς
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Τζόρτζεβιτς 6 (2/9δ., 0/2τρ., 2/2, 3ρ., 7ασ., 2κλ., 4λ.), Φερνάντεθ, Καρνισόβας 14 (1/3δ., 3/4τρ., 3/3β., 3ρ.), Χιμένεθ 16 (7/11δ., 0/1τρ., 2/4β., 8ρ., 2ασ., 2κλ.), Ρίβας 6, Ρ. Τζοφρέσα 9, Μπος, Εστεγέρ 3, Αντρέου 2, Ντουένιας 2. Προπονητής: Ρενέσες.
Μετά τον τελικό της Ρώμης, οι δυο ομάδες έχασαν η μια τα ίχνη της άλλης και εδέησαν να ξανασυναντηθούν τη σεζόν 2002-03, όταν ο Ολυμπιακός κόντεψε να πετύχει ένα (τηρουμένων των αναλογιών εκείνης της εποχής) θαύμα και να εκτροχιάσει την οικοδέσποινα του Final 4 και μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Στο πλαίσιο του Top 16, στις 20 Μαρτίου στη Βαρκελώνη, οι «ερυθρόλευκοι» προηγούνταν επί 38 λεπτά και ηττήθηκαν εντέλει με 80-77 (Μποντιρόγκα 22, Γιασικεβίτσιους 20, Ντε Λα Φουέντε 17, Ναβάρο 13- Εβανς 18, Τόμιτς 16, Ντε Μιγκέλ 13). Στις 10 Απριλίου στον Κορυδαλλό, όπου τον Μποντιρόγκα κλήθηκε να μαρκάρει και ο Γιώργος Γιαννουζάκος, επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό που κατέληξε σε ένα φινάλε θρίλερ, με τους Καταλανούς να αρπάζουν in extremis τη νίκη με 58-55 (Μάρκοβιτς 18, Τζόνσον 15- Φούτσκα 19π. Και 12ρ.-Μποντιρόγκα 15)
Τρία χρόνια αργότερα (2005-06), στο δρόμο προς την Πράγα, βαρέθηκαν να βλέπουν οι μεν τα μούτρα των δε! Στην πρεμιέρα της 3ης Νοεμβρίου του 2005, η Μπαρτσελόνα που είχε στη σύνθεση της τον Μιχάλη Κακιούζη επικράτησε με 86-70 (Ναβάρο 26, Θόρντον 12, Τρίας 12- Εντνι 16, Χατζής 16), ενώ στις 22 Δεκεμβρίου ο Ολυμπιακός επικράτησε στο ΣΕΦ με 80-68 (Ζίζιτς 18, Εντνι 16- Γουϊλιαμς 17, ντε Λα Φουέντε 12). Στις 9 Μαρτίου, στο πλαίσιο του Τοp 16, η Μπαρτσελόνα επιβλήθηκε με 76-72 (Μπαζίλε 20, Ναβάρο 20, Κακιούζης 16-Εντνι 20, Σχορτσανίτης 10) και δυο εβδομάδες αργότερα άλωσε και το ΣΕΦ με 74-67 (Λιούις 16, Ζίζιτς 12- Μπαζίλε 19, Γουίλιαμς 13).
Στα πλέι οφς ο Ολυμπιακός αποκλείστηκε από τη Μακαμπί Τελ Αβίβ, ενώ οι Καταλανοί ξεπέρασαν το εμπόδιο της Ρεάλ Μαδρίτης και προκρίθηκαν στο Φάιναλ Φορ, όπου γνώρισαν δυο ήττες, από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Ταού Βιτόρια.
Το επόμενο συναπάντημα τους καταγράφηκε στις 3 Μαϊου του 2009 στον μικρό τελικό του Final 4 του Βερολίνου. Η Μπαρτσελόνα που είχε λυγίσει δυο βράδια νωρίτερα απέναντι στην ΤΣΣΚΑ επιβλήθηκε του Ολυμπιακού ο οποίος προερχόταν από την ήττα του από τον Παναθηναϊκό, με 95-79 (Αντερσεν 20, Ναβάρο 14, Λάκοβιτς 14- Γκριρ 19, Μπουρούσης 17) και οι δυο ομάδες έμελλε, χωρίς να το ξέρουν, να ανανεώσουν το ραντεβού τους σε έναν χρόνο από τότε στον μεγάλο τελικό!
Η σεζόν 2009-10 δεν τους βρήκε αντιμέτωπους παρά μόνο την τελευταία βραδιά της διοργάνωσης: στους ημιτελικούς ο μεν Ολυμπιακός επικράτησε στην παράταση της Παρτίζαν Βελιγραδίου, η δε Μπαρτσελόνα πήρε τη ρεβάνς από την ΤΣΣΚΑ και στον τελικό πλήρωσε τους ερυθρόλευκους με το νόμισμα της Ρώμης, νικώντας τους με 86-68. Ο τελικός έμοιαζε ως μη γενόμενος, από τη στιγμή που ο Ολυμπιακός εγκλωβίστηκε από τον γρήγορο και πιεστικό ρυθμό των Καταλανών και υστερώντας σε βασικά σκέλη του παιχνιδιού δεν προέταξε σθεναρή αντίσταση. Μείωσε βεβαίως (με την ενέργεια που του έδωσε ο Πάτρικ Μπέβερλι) σε 52-47 στο 25ο λεπτό, αλλά το «γκολ-φάουλ» του Ν’ Ντονγκ αποτέλεσε το εφαλτήριο της αντεπίθεσης της Μπαρτσελόνα και το τέλος του δικού του ονείρου…
Κάποιοι εξέφρασαν την άποψη ότι απέναντι σε αυτή την σχεδόν τέλεια ομάδα που ανέβηκε στο θρόνο με 20 νίκες σε 22 ματς, ο Ολυμπιακός έπρεπε να παίξει ένα είδος κλεφτοπόλεμου, αλλά, ως γνωστόν, μετά τον πόλεμο όλοι γίνονται στρατηγοί! Το βέβαιο είναι ότι (από την αρχή της σεζόν και όχι μόνο στο Παρίσι) η Μπαρτσελόνα ήταν ένα κλικ πιο μπροστά από κάθε άλλη ομάδα, οπότε χαλάλι της!
Εκτός από την ανωτερότητα της Μπαρτσελόνα, ο Ολυμπιακός είχε ν’ αντιμετωπίσει στον τελικό και τα δικά του προβλήματα, κυρίως τη γκρίνια και τα νεύρα. Περισσότερο εκνευρισμένος εμφανίστηκε ο Κλέιζα ο οποίος έπαιξε ατομικά και συν τοις άλλοις τσακώθηκε χοντρά και με τον συμπατριώτη του Μπραζάουσκας. Ο Λιθουανός διαιτητής σφύριζε για τελευταία φορά στην Euroleague και ο Λίνας τον έλουσε με διάφορα κοσμητικά επίθετα που ασφαλώς ταίριαζαν στην περίπτωση διότι ήταν… γαλλικά! «Εάν αισθάνεται ότι τον προσέβαλα, είμαι έτοιμος να του ζητήσω συγνώμη» δήλωσε αργότερα ο Κλέιζα, ενώ ο Μπραζάουσκας είπε ότι «ντρέπομαι να επαναλάβω δημοσίως αυτά που άκουσα»!
Αυτή ήταν η μεγάλη βραδιά του Χουάν Κάρλος Ναβάρο ο οποίος το 2003 στη Βαρκελώνη βρισκόταν στη σκιά του Μποντιρόγκα, του Γιασικεβίτσιους, του Φούτσκα και του Ντε λα Φουέντε, αλλά επτά χρόνια οδήγησε την Μπαρτσελόνα στο θρόνο και πέτυχε την 18η νίκη του σε 20 αγώνες εναντίον ελληνικών ομάδων, σε συλλογικό και εθνικό επίπεδο! Αυτό θα πει, κακός δαίμονας!
Ενώ ο «La Bomba» ΄ήταν ο σούπερ σταρ, τον ρόλο του αφανούς ήρωα στον τελικό πιστώνονται από κοινού ο Ρότζερ Γκριμάου και ο Βίκτορ Σάδα. Ο μεν αρχηγός της Μπαρτσελόνα ήταν άποντος στον ημιτελικό, αλλά επέστρεψε δριμύτερος στον τελικό, «έγραψε» 14 πόντους ((5/9δ., 1/3τρ.,1/1β.), 5 ριμπάουντ και τρία κλεψίματα και σήκωσε την κούπα όπως ο παρών στο «Μπερσί» Πουγιόλ (άλλωστε έχουν το ίδιο… τρελό μαλλί!) την προηγούμενη χρονιά στη Ρώμη. Ο Σάδα υπήρξε ένας άσος που τον έβγαλε από το μανίκι του ο Πασκουάλ, αντί του Ρούμπιο και δικαιώθηκε πανηγυρικά διότι ο Ισπανός γκαρντ έκανε όλες τις δουλειές με αθόρυβο τρόπο και κυρίως ανακάτεψε το παιχνίδι και «χάλασε» τη δημιουργία του Ολυμπιακού,
Μιας και το ‘φερε η κουβέντα στο ποδόσφαιρο, λίγα λεπτά πριν από το τζάμπολ του τελικού επικράτησε πανδαιμόνιο, ο κόσμος άρχισε να αλαλάζει και ο λόγος αποκαλύφθηκε όταν έσκασαν μύτη ο Πουγιόλ, ο Τσάβι, ο Πικέ, ο Μπουσκέτς και ο Μπόγιαν, μαζί με τον διάσημο παλαίμαχο πολίστα (κολλητό φίλο του Γκουαρδιόλα και υπεύθυνο διεθνών σχέσεων της Μπαρτσελόνα) Μανουέλ Εστιάρτε!
Οι συνθέσεις των δυο ομάδων στον τελικό, με διαιτητές τους Μπραζάουσκας (Λιθουανία), Μπαχάρ (Ισραήλ), Σαμπόν (Γαλλία)
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Μπαζίλε 6, Τρίας, Ρούμπιο 9 (4ρ., 2ασ., 2κλ., 5λ.), Λάκοβιτς, Ναβάρο 21 (2/4δ., 4/9τρ., 5/6β., 5ρ., 3ασ., 1κλ., 1λ.), Βάθκεθ 6, Ν’ Ντονγκ 7, Μόρις 8, Σάδα 7 (3ρ., 3ασ.), Λόρμπεκ 8, Γκριμάου 14 (5/9δ., 1/3τρ., 1/1β., 5ρ., 1ασ., 3κλ., 1λ.). Προπονητής: Πασκουάλ.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Παπαλουκάς 12 (6/6δ., 0/2τρ., 1ρ., 3ασ., 1λ.), Πεν, Τσίλντρες 15 (2/7δ., 3/5τρ., 2/3β., 6ρ., 2ασ., 3κλ., 1τ., 2λ.), Βούϊτσιτς 2, Βασιλόπουλος, Μπουρούσης 9 (5ρ., 2τ., 2λ.), Κλέιζα 13 (3/8δ., 1/1τρ., 4/7β., 4ρ., 1κλ., 4λ.), Μαυροκεφαλίδης 1, Μπέβερλι, Τεόντοσιτς 10 (2/3δ., 2/3τρ., 3ρ., 3ασ., 1κλ., 2λ.), Σχορτσανίτης 6 (3ρ.). Προπονητής: Γιαννάκης
Την επόμενη σεζόν (2010-11) η Μπαρτσελόνα ήταν πάλι (μετά την απόσυρση των Ιταλών) η οικοδέσποινα του Final 4 στο οποίο δεν έφτασε ποτέ, διότι την πέταξε έξω και μάλιστα με μειονέκτημα έδρας ο Παναθηναϊκός, ενώ ο Ολυμπιακός αποκλείσθηκε από τη Σιένα, αλλά οι λογαριασμοί των δυο ομάδων παρέμεναν ανοιχτοί και βγήκαν στο τραπέζι στις 11 Μαΐου του 2012 στον ημιτελικό του Φάιναλ Φορ, στο «Sinan Erdem» της Κωνσταντινούπολης, όπου ο Ολυμπιακός πήρε το αίμα του πίσω για τον χαμένο τελικό στο Παρίσι.
Προεξάρχοντος του Βασίλη Σπανούλη οι «ερυθρόλευκοι» επιβλήθηκαν με 68-64, πήραν το εισιτήριο για τον τελικό (όπου έμελλε να κάνουν «το ριφιφί του αιώνα», κόντρα στην ΤΣΣΚΑ και να στεφθούν πρωταθλητές Ευρώπης) και στη συνέντευξη Τύπου ο Ντούσαν Ιβκοβιτς μέσ’ στην καλή χαρά επικαλέστηκε την παροιμιώδη ατάκα της Βούλας Πατουλίδου (το ’92 στη Βαρκελώνη) δίνοντας το σύνθημα: «Για την Ελλάδα, ρε γαμώ το»!
Οι συνθέσεις των δύο ομάδων στον ημιτελικό της Πόλης, με διαιτητές τους Λαμόνικα (Ιταλία), Λοτερμόζερ (Γερμανία), Τολγκά (Ιταλία):
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Χάινς 2, Αμτιτς 4, Σπανούλης 21 (3/9δ., 4/10τρ., 3/3β., 3ρ., 6ασ., 6λ.), Ντόρσεϊ 8 (5ρ.), Κέσελι, Πρίντεζης 14 (3/5δ., 2/2τρ., 2/2β., 4ρ.), Παπανικολάου 9 (4ρ.), Μάντζαρης 4, Σλούκας 2, Λο 4. Προπονητής: Ιβκοβιτς
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Σάδα 6. Χουέρτας 4, Ναβάρο 18 (4/7δ., 2/8τρ., 4/4β., 3ασ., 5λ.), Πέροβιτς 2, Βάθκεθ 8 (7ρ.), Γουάλας 3, Ινγλς, Ν’ Ντόνγκ 10 (3/8δ., 4/7β., 5ρ.), Λόρμπεκ 9 (5ρ.), Είντσον, Μάικλκ 4. Προπονητής: Πασκουάλ
Η συνέχεια δόθηκε τη σεζόν 2012-13, όταν οι δυο ομάδες αναμετρήθηκαν στο πλαίσιο του Top 16 με τους Καταλανούς να καταγάγουν δύο νίκες: με 76-68 στις 11 Ιανουαρίου του 2013 στην έδρα τους (Τόμιτς 15π. και 12ρ., Μάικλ 12- Πρίντεζης 14, Σπανούλης 9) και με 90-77 στις 7 Μαρτίου στο Νέο Φάληρο (Σπανούλης 23, Πρίντεζης 16, Πάουελ 15- Λόρμπεκ 21, Μάικλ 20, Ναβάρο 10). Οι δύο ομάδες διήνυσαν παράλληλους δρόμους, καθώς έφτασαν στο Final 4 του Λονδίνου, όπου ο μεν Ολυμπιακός πέτυχε το repeat, η δε Μπαρτσελόνα ηττήθηκε στον ημιτελικό από τη Ρεάλ Μαδρίτης και στον αγώνα για την τρίτη θέση από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Tη σεζόν 2013-14 η Μπαρτσελόνα άλωσε το ΣΕΦ με 81-72 και ζευγάρωσε τις νίκες της στη Βαρκελώνη με 70-58. Την επόμενη χρονιά ο Ολυμπιακός επικράτησε με 3-1 στη σειρά των playoffs (57-73, 76-63, 73-71 και 71-68, με το… μυθικό τρίποντο του Γιώργου Πρίντεζη στην εκπνοή). Τη σεζόν 2015-16 οι δυο ομάδες μοιράσθηκαν πάλι τις νίκες (74-62 ο Ολυμπιακός, 82-66 η Μπαρτσελόνα), ενώ την περίοδο 2016-17 οι «ερυθρόλευκοι» πέτυχαν το νταμπλ (59-52 εντός, 69-67 εκτός).
Πηγή: Gazzetta
