Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο Θόδωρος Καρυπίδης χαρακτήρισε σε πρόσφατη συνέντευξή του τον ΠΑΟΚ «πελάτη» του Άρη.
Πράγματι τον τελευταίο χρόνο υπήρξε ένα -αφύσικο για τα δεδομένα των δυο ομάδων- σερί όπου ο «Δικέφαλος» όχι μόνο δεν νικούσε τον Άρη αλλά δεν του έβαζε και γκολ. Ξέρετε για πόσα παιχνίδια μιλάμε; Για πέντε. Με τρείς νίκες του Άρη με 1-0 (δυο στην Τούμπα) και δυο 0-0. Ξέρετε για πόσες σεζόν μιλάμε; Για μία. Την περυσινή. Μια σεζόν παρεμπιπτόντως, όπου ο ΠΑΟΚ τερμάτισε ξανά πάνω από τον Άρη, πήγε τελικό κυπέλλου και στους «8» του Κόνφερενς Λιγκ κι όμως για τους περισσότερους οπαδούς του θεωρήθηκε μέτρια. Νομίζω η διαφορά των δυο συλλόγων γίνεται εύκολα αντιληπτή.
Τα παραπάνω για τον κ. Καρυπίδη και πολλούς φίλους του Άρη συνιστούν προφανώς «πελατειακή» σχέση. Για τους φίλους του ΠΑΟΚ συνιστούσαν απλώς μια ανωμαλία που έπρεπε να διορθωθεί. Διορθώθηκε εύκολα και ωραία, με μια γενικά μεστή εμφάνιση, καλή στο πρώτο ημίχρονο, διαχείρισης στο δεύτερο (που πάντως ήταν ξενέρωτο και σε μεγάλο βαθμό αδικαιολόγητο ως προς την εικόνα του «Δικεφάλου», αλλά εντέλει μετρούν οι τρεις βαθμοί και το γεγονός ότι ο Άρης σε αυτό το διάστημα δεν απείλησε καθόλου).
Δεν υποτιμώ διόλου τον Άρη. Είναι καλή ομάδα τα τελευταία χρόνια και πάντα δυσκολεύει τον ΠΑΟΚ. Ασφαλώς τα ματς μεταξύ τους είναι παραδοσιακά ντέρμπι, όπου η νίκη σημαίνει πολλά σε ψυχολογικό επίπεδο και για τους δυο. Δεν θα ισχυριστώ ποτέ το αντίθετο. Άλλωστε φάνηκε από τον τρόπο που πανηγύρισαν το βράδυ της Τετάρτης η Τούμπα και οι παίκτες των γηπεδούχων την επικράτησή τους. Πιθανόν να έπαιξε ρόλο τόσο στην ένταση των πανηγυρισμών όσο και στην οπισθοχώρηση του Β’ μέρους από πλευράς ΠΑΟΚ και το μικρό αρνητικό σερί που είχε χτιστεί.
Σε κάθε περίπτωση όμως τα γεγονότα είναι απλά: Την ώρα που ο ΠΑΟΚ επί Σαββίδη διεκδικεί και παίρνει τίτλους, ο Άρης δεν έχει πάει ούτε καν σε τελικό κυπέλλου ενώ έχει ξεχάσει πότε τερμάτισε τελευταία φορά πάνω από τον «αιώνιο» αντίπαλό του.
Οπότε, δικαιολογημένα ο Άρης αντιλαμβάνεται τον ΠΑΟΚ, πέραν όλων των άλλων, ως μια ομάδα που πρέπει να ξεπεράσει, εφόσον θεωρητικά και με βάση τους διακηρυγμένους στόχους του, κοιτάζει ψηλά. Αλλά εξίσου δικαιολογημένα και δίχως ίχνος έπαρσης ο ΠΑΟΚ δεν βλέπει τον Άρη. Εννοώ δεν τον βλέπει, τουλάχιστον προς το παρόν, ως άμεσο ανταγωνιστή σε κάτι. Αν συμβεί αυτό σημαίνει ότι πώς είτε ο «Δικέφαλος» έκανε βήματα προς τα πίσω, είτε ο Άρης βήματα μπροστά.
Να ξεκαθαρίσουμε βέβαια ότι όπως αποδείχθηκε και την περυσινή σεζόν, όλα όσα ανέφερα πριν δεν δίνουν στον ΠΑΟΚ το παραμικρό αγωνιστικό δικαίωμα να αντιμετωπίζει τον Άρη με αλαζονεία. Όποτε το έκανε, το πλήρωσε. Και το γεγονός ότι ετούτη τη φορά μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο αποτέλεσμα.
Αντίστοιχα, ο Άρης αδικεί τον εαυτό του όσο θεωρεί την χρονιά επιτυχημένη όταν δεν χάνει από τον ΠΑΟΚ.
Καλή και θεμιτή η καζούρα, δεν λέω, αλλά προτού θεωρήσει ο Άρης και ειδικά ο κ. Καρυπίδης «πελάτη» τον ΠΑΟΚ, καλό θα ήταν να τον περάσει έστω και μια φορά στη βαθμολογία.
Πηγή: Sdna
