Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Ο Ολυμπιακός κέρδισε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ με 87-82 φτάνοντας τις δέκα συνεχόμενες νίκες στην Ευρωλίγκα απέναντι στον αντίπαλό του. Αυτό και μόνο το τρομερό σερί μαρτυρά πως ό,τι έγινε στο ματς δεν αποτελεί έκπληξη. Στην εφημερίδα, γράφοντας για το παιγνίδι πριν αυτό γίνει, ολοκλήρωνα λέγοντας πως ακόμα κι αν οι στοιχηματικές εταιρίες βλέπουν τον ΠΑΟ ως φαβορί, στην πραγματικότητα το παιγνίδι θα κριθεί από ένα και μόνο στοιχείο: την διάρκεια της καλής απόδοσης του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν εντυπωσιακά καλύτερη στο πρώτο δεκάλεπτο, πιο καλή στο τρίτο όταν άντεξε μετά την επιστροφή του ΠΑΟ και σίγουρα πιο ψύχραιμη στο τέταρτο. Με τριάντα λεπτά καλής απόδοσης θα ήταν δύσκολο να χάσει από τον ΠΑΟ που είχε αληθινά διακριθέντα μόνο τον Ναν. Που δεν είναι η πρώτη φορά που δεν τα καταφέρνει να κερδίσει μόνος του ένα μας. Αλλά όλα αυτά είναι εύκολες διαπιστώσεις. Ας δούμε γιατί έγιναν.
Οι δυο λεπτομέρειες
Ο Ολυμπιακός μπήκε πολύ καλά στο παιγνίδι γιατί η πεντάδα του ήταν η πρέπουσα. Με τους Γουόκαπ, Ντόρσεϊ, Βεζένκοφ, Μιλουτίνοφ και κυρίως στο παρκέ τον Παπανικολάου οι ρόλοι είναι ξεκάθαροι και το μόνο που μένει να δει κανείς είναι αν θα μπουν τα σουτ: μπήκαν και γιατί πολλά ήταν ελεύθερα. Ο Μπαρτζώκας κράτησε την συγκεκριμένη πεντάδα για σχεδόν δέκα λεπτά και η απόδοση των παικτών έδωσε στον Ολυμπιακό μια εντυπωσιακή διαφορά (5-22) που μέτρησε πολύ στην τελική εξέλιξη του ματς μολονότι μέχρι το τέλος του ημιχρόνου χάθηκε. Ο Νίκος Ρογκαβόπουλος εξήγησε πολύ ωραία μετά το τέλος του ματς ότι όταν μια ομάδα κάνει μια υπερπροσπάθεια για να μαζέψει μια τόσο μεγάλη διαφορά σε βάρος της αυτό είναι πολύ πιθανό να πληρωθεί με κόπωση – και κάπως έτσι συνέβη. Για αυτό το σημαντικότερο δεκάλεπτο του ματς ήταν τελικά το τρίτο. Ο Ολυμπιακός έχασε το δεύτερο δεκάλεπτο με το βαρύ 30-15, αλλά το έβγαλε όπως ο Μπαρτζώκας διάλεξε με πεντάδες που βοήθησαν τους βασικούς τους να πάρουν αναπνοές. Στο δεύτερο ημίχρονο οι Βεζένκοφ, Ντόρσεϊ, Μιλουτίνοφ έμειναν ελάχιστα λεπτά στον πάγκο κι αυτό έκανε την διαφορά. Στο τρίτο δεκάλεπτο επιστρέφοντας οι τρεις (αλλά και ο Παπανικολάου και ο Γουόκαπ) ο Ολυμπιακός έχει σκληρύνει πολύ στην άμυνα: αν ο Παπανικολάου ήταν πιο προσεχτικός σε μια σειρά από ελεύθερα σουτ ο Ολυμπιακός θα είχε ξεφύγει πάλι πολύ στο σκορ. Ωστόσο όπως αποδείχτηκε του αρκούσε απλά να κόψει την φόρα του ΠΑΟ και να κάνει τον χρόνο σύμμαχό του.
Στην τελική ευθεία, πέρα από τα προφανή (δηλαδή το μεγάλο καλάθι του Ντόρσεϊ που όπως και στην Μπολόνια έτσι και στο ΟΑΚΑ κρίνει επί της ουσίας το ματς, το σοβαρό παιγνίδι του Βεζένκοφ σε άμυνα και επίθεση και τα επιθετικά ριμπάουντ του ξεκούραστου και χωρίς αντίπαλο Μιλουτίνοφ), μετράνε δυο σημαντικές λεπτομέρειες. Η πρώτη είναι η παρουσία του Μόντε Μόρις. Ο Αμερικάνος δεν είναι ακόμα έτοιμος – όσοι τον ξέρουν ορκίζονται ότι δεν είναι ούτε στο 40% αυτού που μπορεί. Χθες όμως τα λεπτά που δίνει στο τέλος δεν είναι απλά χρήσιμα: είναι λεπτά με προσφορά που θα ήταν δύσκολο να δεις από τον τσαπατσούλη ενστικτώδη Νιλικίνα πόσο μάλλον από τον για μήνες ψαρωμένο Σέιμπεν Λι – τον έβλεπες και σκεφτόσουν πόσο καλύτερος θα ήταν ο Ολυμπιακός αν τον είχε έστω και στην τωρινή του κατάσταση τρεις μήνες πριν. Οι 8 πόντοι (και οι 2 από τις 3 ασίστ και το ένα του κλέψιμο στον Ναν) έρχονται την στιγμή που χρειάζονται.
Η παρουσία του Μόρις επιτρέπει κι ένα σχήμα με τρεις γκαρντ που προκύπτει και χάρη στην διάθεση του Φουρνιέ να υπηρετήσει ένα ρόλο κομμάτι διαφορετικό: ο Γάλλος γίνεται στο τέλος σχεδόν play maker ενώ παίζει και άμυνες – μια δική του στον ΤJ Σορτς ολοκληρώνει το ματς. Κι αυτό, ο τρόπος δηλαδή που ο Μπαρτζώκας παίρνει πράγματα από τον Φουρνιέ σε μια βραδιά που εκτελεστικά ο Γάλλος είναι κακός, είναι η δεύτερη σημαντική λεπτομέρεια στο φινάλε του παιγνιδιού, που παρά την αστοχία των Μόρις και Φουρνιέ στις βολές και ένα παιδαριώδες λάθος του Ντόρσεϊ μετά το «καλάθι – μαχαιριά» που βρήκε, έχει ελάχιστα καρδιοχτύπια. Ο Ναν είναι μόνος κι άλλος να πάρει σουτ στον ΠΑΟ δεν υπάρχει. Ο Σλούκας, βαρύς από τον τραυματισμό, έχει αποβληθεί με πέντε φάουλ. Ο Γκραντ έχει χαθεί. Ο Σορτς είναι μια καταστροφή. Κι ο Οσμαν δεν έχει εύστοχο τρίποντο όλο το βράδυ.
Ο φόβος του Αταμάν
Ο Αταμάν στο τέλος τα έβαλε εθιμοτυπικά με τους διαιτητές και κυρίως με κάποιους παίκτες του. Στοχοποίησε τους Μήτογλου και Χουάντσο μιλώντας για ανύπαρκτη προσφορά ενώ έδωσε συγχαρητήρια στον Βεζένκοφ. Πιο εντυπωσιακό είναι ότι μίλησε για φόβο του Παναθηναϊκού να παίξει μπάσκετ απέναντι στον Ολυμπιακό – ένα φόβο που όπως δήλωσε οφείλεται στις πολλές συνεχόμενες ήττες στην Ευρωλίγκα. Ίσως έχει δίκιο όμως αυτό τον φόβο τον έχει φανερά κι ο ίδιος.
Η πρώτη πεντάδα που εμφανίζει – και που επιτρέπει στον Ολυμπιακό να κάνει πλάκα – είναι μια ιδιοκατασκευή χωρίς λογική. Ο Μήτογλου μοιάζει να θέλει αυτόγραφο από τον Βεζένκοφ κι ο Οσμαν πρέπει συνεχώς να δίνει βοήθειες, γεγονός που επιτρέπει στον Παπανικολάου να κάνει πάρτι, όπως και ο Ντόρσεϊ που τον Σόρτς τον κάνει ό,τι θέλει. Η χρησιμοποίηση του Σορτς είναι η απόδειξη του πανικού του Αταμάν: τον εμφανίζει στην αρχική πεντάδα και τον ξαναθυμάται στο τέλος (!) του ματς – ο συνολικός χρόνος παρουσίας του είναι ένα πεντάλεπτο κι όμως κλείνει το ματς με αυτόν ενώ ο ΠΑΟ είναι στην διεκδίκησή του. Ο Τούρκος επειδή είναι τρομερά εύστροφος ανακατεύει νωρίς την τράπουλα, βρίσκει λύσεις από τον πάγκο για να βοηθήσει τον ΠΑΟ να γυρίσει από το -17 αλλά ό,τι κάνει στο πρώτο ημίχρονο το ξεχνά στο δεύτερο: χάνονται στην πορεία και ο Γιούρτσεβεν και ο Ρογκαβόπουλος και η εξάρτηση από τον Ναν γίνεται απόλυτη. Η δε αναφορά του κόουτς στην αδυναμία του Μήτογλου είναι μάλλον ατυχής: ο Μήτογλου δεν παίζει καλά, αλλά παίζει μόλις 6 λεπτά – δεν του φταίει αυτός. Αν κάτι φταίει είναι ότι σε ένα ολόκληρο ματς ο Αταμάν δεν βρήκε μια πεντάδα ικανή να κάνει τον Ολυμπιακό να φοβηθεί στην άμυνα. Ο Μπαρτζώκας δεν ξοδεύει δεύτερο παίκτη στον Ναν, παρά μόνο όταν στο τέλος αυτός έχει κουραστεί, αλλά ο Αταμάν δεν έχει τρόπο να πάρει κάτι από τους ψηλούς του, ακόμα κι όταν στο γήπεδο είναι ο Χολ αντί του Μιλουτίνοφ. Και κάπως έτσι το όντως σπουδαίο παιγνίδι του Ναν πάει στράφι: ο Αμερικάνος κουράζεται σκοράροντας – ακόμα κι ένα ηρωϊκό του κλέψιμο 30΄΄ πριν το τέλος με το σκορ 82-86 δεν αποφέρει τίποτα γιατί κανείς δεν το αξιοποιεί.
Αφήνει πληγές
Ο Ολυμπιακός παίρνει μια νίκη που του δίνει ηρεμία και κυρίως του βελτιώνει την βαθμολογία. Φεύγει από το ΟΑΚΑ με την βεβαιότητα ότι υπερέχει του ΠΑΟ που δεν πρέπει να ξεχνάμε πως δεν ήταν απλά φαβορί χθες, αλλά ως οικοδεσπότης του Final 4 παραμένει και φαβορί στην διοργάνωση. Ο Ολυμπιακός θα γίνει πολύ καλύτερος αν ανεβεί κι άλλο ο Μόρις, αν επιστρέψουν ο Γουόρντ και ο ΜακΚίσικ κι αν προσθέσει στο ρόστερ του και τον ψηλό που ψάχνει καθώς θα σταματήσει η αγωνία που προκαλεί η ερώτηση τι θα γίνει αν λείψει ο Μιλουτίνοφ. Το αν αυτό που έγινε στο ΟΑΚΑ αποτελεί συνταγή θα το δούμε σύντομα: το ματς με την Φενέρ που έχει μπροστά του είναι απαιτητικό. Στον ΠΑΟ το ματς αφήνει πληγές. Ο Χολμς δεν αγωνίστηκε δευτερόλεπτο κι αυτό κάτι σημαίνει. Οι δηλώσεις του Αταμάν είναι πολύ σκληρές και η απουσία αυτοκριτικής από την πλευρά του θα δημιουργήσει μεγάλη γκρίνια. Η Αρμάνι που ακολουθεί είναι ασταθέστατη. Αλλά προσοχή γιατί ράβει κουστούμια.
Πηγή: Karpetshow
