Πήρε γρήγορα προπονητή ο Παναθηναϊκός. Πιο γρήγορα απ’ ότι περιμέναμε όλοι. Η απόφαση για τον Μπενίτεθ, βλέπετε, είχε ληφθεί νωρίς. Αν υπήρχε μία σοβαρή πιθανότητα να παραμείνει, την έχασε με την τεσσάρα και τραγικές επιλογές στη Σεβίλλη, εναντίον της Μπέτις. Αν υπήρχε δεύτερη σοβαρή πιθανότητα να παραμείνει, την έχασε από νωρίς στα play offs.
Ο αφανής, αλλά ακόμα «πρωταγωνιστής, Φράνκο Μπαλντίνι, έκανε τη σύνθεση της λίστας των τεσσάρων υποψήφιων τεχνικών, σύμφωνα με το προφίλ που είχε συμφωνηθεί με Κοτσόλη – Κορόνα και το πράσινο φως του Αλαφούζου: διψασμένος, μοντέρνος, με στυλ… επιθετικό. Ει δυνατόν με τριβή πρωταθλητισμού και με ευρωπαϊκά παιχνίδια στις βαλίτσες του. Ει δυνατόν και λιγουλάκι αυστηρός, αν θέλετε «σκληρός», σε κάθε περίπτωση πιο απαιτητικός από τον Ρουί Βιτόρια και τον Ράφα Μπενίτεθ.
Ξέρετε, στην αναζήτηση του προπονητή, σπανίως τσεκάρονται όλα τα «κουτάκια»: θα σας το πουν όλοι οι τεχνικοί διευθυντές που έχουν βιώσει τη διαδικασία. Σαν τα σπίτια ένα πράμα. Δεν θα βρεις και καλή τιμή και θέση πάρκινγκ και μπαλκόνι με θέα και μεγάλες ντουλάπες και αποθήκη και πατάρι και δύο μπάνια και ηλιακό και αιρ κοντίσιον και πόρτα ασφαλείας και ανακαινισμένα αλουμίνια και led και έτοιμη εγκατάσταση για συναγερμό και, και, και… Εκτός κι αν είσαι πραγματικά… πελούσιος τη σήμερον ημέρα. Θα βάλεις τις προτεραιότητές σου. Κι αν «τσεκάρεις» τα 4-5 από τα έξι βασικά «κουτάκια» σου, προχώρα!
Ο Παναθηναϊκός, εν προκειμένω, οικονομικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζει. Δεν είναι δα και ο Κροίσος του ευρωπαϊκού – ούτε καν του ελληνικού – ποδοσφαίρου. Είναι, όμως, ένα club του οποίου ο ιδιοκτήτης δεν κώλωσε να δεσμευτεί για αποζημίωση άνω των 5 εκατ. Ευρώ προκειμένου να βρει έναν καλύτερο, πιο αποτελεσματικό, πιο μεταδοτικό, πιο επιδραστικό, πιο σύγχρονο, (βάλτε ό,τι θέλετε, μέσα θα πέσετε) από τον Ράφα Μπενίτεθ. Και ήταν τυχερός ο Παναθηναϊκός! Οχι επειδή του έλαχε το… πρώτο λαχείο: αυτό θα το δούμε μόνο στην πράξη, αν και προφανώς ο Νίστρουπ τυχαίος δεν είναι – νέος είναι. Ηταν τυχερός διότι η πρώτη και βασική επιλογή του, αυτή στην οποία συμφώνησαν όλοι μετά τις «συνεντεύξεις», ήταν θετικός εξ’ αρχής.
Θα μπορούσε να το παίξει «βαρύ πεπόνι» ο Νίστρουπ: υπομονή για Bundesliga κι’ έτσι κι’ αλλιώς κι’ αλλιώτικα. Δεν το έκανε. Εδειξε καλή διάθεση εξ’ αρχής. Και συμφώνησε σχετικά γρήγορα (απαραίτητη υποσημείωση: παίκτες που θα το παίζουν «βαρύ πεπόνι» και έχουν – λογικά από την πλευρά τους – άλλες προτεραιότητες και τον Παναθηναϊκό σαν «σιγουράκι» – «αποκούμπι», δεν πρόκειται να αποκτηθούν εφέτος όσο καλοί κι αν είναι – κλείνει η παρένθεση). Αρα, κέρδισε λίγο χρόνο ο Παναθηναϊκός. Και καλείται να τον εκμεταλλευτεί !
Οχι με βιαστικές μεταγραφές μόνο και μόνο επειδή έχει μεγάλο όγκο δουλειάς μπροστά του. Αλλά με οριστικές αποφάσεις του προπονητή για τους υπό παραχώρηση και τους… «επανεξεταζόμενους». Αυτοί είναι σε πρώτη φάση οι δυο κεντρικοί άξονες των επόμενων κινήσεων του Παναθηναϊκού. Το πλάνο γι’ αυτούς που δεν θέλει ο Νίστρουπ και η λίστα εκείνων με «αστερίσκο». Γιατί; Για να προχωρούν αναλόγως και οι Κοτσόλης – Κορόνα τη δουλειά τους. Δηλαδή να αρχίσουν τις επαφές με τους «κομμένους» και τους μάνατζέρς τους και ταυτόχρονα να διαφοροποιούν ή καλύτερα να εμπλουτίζουν τη λίστα των υποψηφίων ανάλογα με τα «θέλω» του προπονητή.
Διότι ακριβώς σ’ αυτό το σημείο εντοπίζεται μια τεράστια αλλαγή συγκριτικά με την εποχή Μπενίτεθ, εφόσον ο διάσημος Ισπανός είχε προσληφθεί πριν από τους τεχνικούς διευθυντές: αυτή τη φορά τον προπονητή τον επέλεξαν όλοι μαζί και ο κόουτς θα είναι εκείνος που θα αποφασίσει για τα «κοψίματα» παικτών, έχοντας και καταλυτικό ρόλο στις μεταγραφές: κάτι που ο Μπενίτεθ είχε αποφύγει, είχε «ντριμπλάρει» αν θέλετε, ή ακόμα – ακόμα και είχε συμβιβαστεί με επιλογές που ίσως ο ίδιος δεν θα είχε κάνει.
Παράδειγμα για να το κάνουμε «πενηνταράκια»: μπορεί για τον Παναθηναϊκό να είναι εφικτό αυτή τη στιγμή να συμφωνήσει με τρεις παίκτες. Ας πούμε να πάρει τερματοφύλακα, αριστερό μπακ και έναν (εκ των δύο καινούριων) στόπερ. Να έχει κάνει συζητήσεις, να είναι έτοιμος να προχωρήσει στην τελική ευθεία των μεταγραφών. Αν ο Νίστρουπ έχει μια «δική» του επιλογή κεντρικού αμυντικού εκτός της ήδη διαμορφωμένης λίστας υποψηφίων και η μεταγραφή είναι υλοποιήσιμη βάσει των οικονομικών δεδομένων, θα προτιμηθεί η επιλογή του Δανού. Κι αν ο Παναθηναϊκός προχωρήσει στη μεταγραφική περίοδο βάσει αυτής της κεντρικής ιδέας, θα έχει δώσει μια πρώτη σημαντική ψήφο εμπιστοσύνης στο νέο κόουτς. Αν όλο αυτό πάει καλά ή όχι θα το δούμε εν συνεχεία. Σε πρώτη φάση, ας περιμένουμε πλέον τις προσθαφαιρέσεις…
Πηγή: Gazzetta
