Οκτώ μεταγραφές μέχρι τις 24 Ιουλίου. Εννιά, αν συμπεριλάβουμε και του 21χρονου μεσοεπιθετικού Αϊντόν Σέχου από τη Χαλ. Not bad at all για τον Παναθηναϊκό! Ειδικά αν θεωρήσουμε ότι έχει καλύψει όλες τις «βασικές» ανάγκες του και αν συνυπολογίσουμε ότι οι μόνοι που ακόμα δεν έχουν ενσωματωθεί στο Τριφύλλι είναι ο Βίκτορ Κρίστιανσεν, για τον οποίο ούτως ή άλλως υπάρχουν οι αμφιβολίες (που μπορεί τελικά να καταρρεύσουν) λόγω της περυσινής περιπέτειάς του στο γόνατο και ασφαλώς ο πολυσυζητημένος Κινγκς Κάνγκουα.
Μόνο ο Κρίστιανσεν και ο τούρμπο χαφ της Χάποελ Μπερ Σεβά είναι ακόμα… εκτός, διότι ο Φαν Ντρόνγκελεν με ελάχιστες προπονήσεις στην καινούρια ομάδα του, ταξίδεψε στην Ουγγαρία και ήδη αναμένεται να κάνει ντεμπούτο την προσεχή Πέμπτη εναντίον της Πάξι. Προφανώς, μπορεί να ενισχυθεί περισσότερο ο Παναθηναϊκός μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου – θα εξαρτηθεί και από τις αποχωρήσεις, αλλά και από την εικόνα του στα επόμενα ευρωπαϊκά προκριματικά και στα πρώτα ματς πρωταθλήματος. Μπορεί να πάρει 6-8άρι, εξτρέμ, στόπερ, φορ, ποιος ξέρει! Πάντως να μείνει… ως έχει, α-πο-κλεί-ε-ται.
Αλλά ανεξάρτητα από την ενθαρρυντική δημιουργικά και παραγωγικά εικόνα του Παναθηναϊκού και στα φιλικά ματς και στο πρώτο επίσημο με την ουγγρική ομάδα, δύο είναι τα βασικά στοιχεία στα οποία θα πρέπει να εστιάσουμε για να δούμε κατά πόσο μπορεί να βελτιωθεί η εικόνα του συγκριτικά με την περυσινή σεζόν (σίγουρα θα βελτιωθεί, αλλά το θέμα είναι πώς, πόσο, πότε).
Το πρώτο και σημαντικότερο είναι οι τρομερές αλλαγές σε μεσαία γραμμή και άμυνα. Ειδικά αυτό που συμβαίνει εφέτος στη μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού είναι σπάνιο και για το Τριφύλλι και… γενικώς. Να αλλάζει όλους τους βασικούς! «Εξάρι» ο Καμαρά, «οκτάρι» ο Κάνγουα, «δεκάρι» ο Γιάγκουσιτς. Η περυσινή σεζόν είχε ξεκινήσει με τον Ρουί Βιτόρια στον πάγκο και τριάδα Τσιριβέγια – Μαξίμοβιτς – Μπακασέτα, η οποία εν συνεχεία εξελίχθηκε σε Τσιριβέγια – Τσέριν (Σάντσες, Κοντούρη) – Μπακασέτα. Δύσκολη αλλαγή. Ολοι καινούριοι, όλοι ξένοι. Και όλοι «αθλητικοί»! Να μια μεγάλη διαφορά συγκριτικά με πέρυσι. Πιο γρήγοροι συγκριτικά με τους προκατόχους τους.
Δεύτερη τεράστια αλλαγή; Στην αμυντική γραμμή. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι αλλάζουν ταυτόχρονα οι δυο στόπερ και ο βασικός τερματοφύλακας αρκεί για να καταδείξει το μέγεθος της μεταβολής, τη δυσκολία του εγχειρήματος. Ο Ντραγκόφσκι με Πάλμερ – Μπράουν και Τουμπά ήταν πέρυσι οι βασικοί στην εκκίνηση και κατά τη διάρκεια της σεζόν… άλλαξαν τα πάντα. Εγινε ο Λαφόν βασικός, έγιναν ο Ινγκασον, ο Γεντβάι, ο Κάτρης… Επαιξε τέσσερις μήνες 3-4-3 ο Παναθηναϊκός, όλα ήταν διαφορετικά συγκριτικά με την αρχή της χρονιάς, ασφαλώς και οι προπονητές. Μπορεί να παίζει και ο Τσάπρας αντί του Καλάμπρια, ίσως κάποια στιγμή και ο Κρίστιανσεν αντί του Κυριακόπουλου. Όμως οι 3/5 αλλαγές είναι δεδομένες με Πένια και Ντε Φράι – Φαν Ντρόνγκελεν.
Να, λοιπόν, μάνι – μάνι δυο στοιχήματα για τον Νίστρουπ, ο οποίος μπορεί άνετα και χωρίς κανένα δισταγμό να αξιοποιήσει τους δυο πρώτους προκριματικούς γύρους του Conference League και ως δοκιμές και ως τεστ χημείας. Διότι απλούστατα τόσο η Πάξι όσο και η επόμενη αντίπαλός του (ΤΣΣΚΑ 1948 ή Σπαρτάκ Τρνάβα) είναι ομάδες αρκετά κατώτερες του Τριφυλλιού: ναι στην προσοχή, αλλά είναι και αντίπαλοι «βολικοί» σε διοργάνωση επίσης «βολική» για καινούρια ομάδα που χρειάζεται το χρόνο της.
Τον χρειάζεται και θα τον χρειάζεται το χρόνο του ο Παναθηναϊκός, διότι εκτός όλων των άλλων θα δοκιμαστούν οι αντοχές του και στις «στραβές». Θα δούμε τότε πόσο και πώς θα κλυδωνιστεί. Ευάλωτος είναι, όπως και ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός πια. Μόνο η πρωταθλήτρια ΑΕΚ έχει αντισώματα και «μαξιλαράκια», τα οποία επίσης θα δοκιμαστούν στις πρώτες αποτυχίες.
Προς το παρόν, όπως όλοι, θέλει να αγοράζει χρόνο, να δουλεύει στα δυο του «στοιχήματα» και να προσπαθεί για να πάρει πολύ καλύτερη απόδοση από κάποιους «περυσινούς». Αν ο Αντίνο, ο Κοντούρης, ο Τετέι, ο Γιάγκουσιτς, ο Ζαρουρί, ο Ταμπόρδα, ο Παντελίδης, ακόμα και οι Καλάμπρια – Κυριακόπουλος που λογικά θα τύχουν πολύ καλύτερης διαχείρισης, προσφέρουν περισσότερα από πέρυσι, ο Παναθηναϊκός σίγουρα θα είναι όμορφος στο μάτι και ίσως να διεκδικήσει περισσότερα απ΄ όσα πολλοί περιμένουν.
Αλλά για τους «παλιούς», όπως και για όσους φεύγουν ή βρίσκονται στην πόρτα εξόδου, θα αναφερθούμε σε προσεχές σημείωμα…
Υ.Γ.2: Και η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ χρειάζονται χαφ. Ισως και δύο χαφ. Κυρίως η ΑΕΚ πια, η οποία δεν πάει να παίξει στο Conference League όπως πέρυσι, αλλά ως πρωταθλήτρια στο Champions League…
Πηγή: Gazzetta
