Του Γιάννη Σερέτη
Τελικά το ρόστερ του Παναθηναϊκού μάλλον δεν ήταν τόσο κακό ώστε να δημιουργεί δύο φάσεις εναντίον της ΑΕΛ (1-1) και του Ατρομήτου (0-0) με MVP τον Αλμπάν Λαφόν. Ώστε να γλιτώνει τεσσάρα στην Τούμπα και να αποκλείεται με «κατεβασμένα» χέρια στους ημιτελικούς με τον ΠΑΟΚ παίζοντας στην Τούμπα ταμπούρι με γιόμες σε τυφλές «αντεπιθέσεις» λες και αντιμετωπίζει τη μικτή Μπαρτσελόνα – Μπάγερν. Και, από την άλλη πλευρά, μάλλον ο Μπενίτεθ κάτι καλό άρχισε να κάνει ώστε με την απαραίτητη ωρίμανση των συνθηκών ο Παναθηναϊκός να αρχίσει να αποδίδει και παραγωγικά. Μέσα σε 17 μέρες και με κορωνίδα την πρόκριση επί της Βικτόρια Πλζεν ο Παναθηναϊκός σχεδόν «καθάρισε» την τέταρτη θέση διασφαλίζοντας χωρίς άγχη και μπελάδες το εισιτήριο για το Europa League της επόμενης σεζόν με ό,τι αυτό συνεπάγεται (αύρα, έσοδα, μεταγραφές) και έφτιαξε το κέφι όλων: παικτών, προπονητικού σταφ, οπαδών.
Εβαλε πολύ γερά το… ποδαράκι του σ’ αυτό το άλμα ο Ανδρέας Τετέι, αυτή είναι η αλήθεια: δυο γκολ στο Ηράκλειο, τρία με την Πλζεν, γεια σας. Όμως δεν ήταν ο μόνος. Ολοι βοήθησαν, ο καθένας με τον τρόπο του. Κι έφτασε ο Παναθηναϊκός να παρουσιάζει εναντίον του ΟΦΗ μια ομάδα με φρεσκάδα, ένταση, ωραίες ιδέες, αποτελεσματικότητα. Με κέφι, με αυτοπεποίθηση στις τελικές προσπάθειες, με ωραίες συνεργασίες δημιουργικά, σταθερά με γκολ στο πρώτο δεκάλεπτο (στα δύο εκ των επτά τελευταίων αγώνων που δεν τα κατάφερε, δεν νίκησε κιόλας!) και με πολλούς βελτιωμένους παίκτες μέσα από τη βελτίωση και του συνόλoυ: Σάντσες, Μπακασέτα, Γεντβάι, Αντίνο, ακόμα και τον… Ερνάντεθ.
Ανεξάρτητα από την ευρεία νίκη και την όμορφη ποδοσφαιρική βραδιά, τέσσερις σταθερές καλείται ο Παναθηναϊκός στα επόμενα ματς να διατηρήσει από την εμφάνιση εναντίον του ΟΦΗ: α) το γεγονός ότι για πρώτη φορά με τον Τετέι στην ενδεκάδα έκοψε τις τυφλές γιόμες και έπαιξε με την μπάλα κάτω. Β) Το μέγεθος της έντασης που κατέθεσε σε όλο το ματς Γ) τον τρόπο με τον οποίο προστατευόταν αμυντικά ακόμα και σε φάση δικής του επίθεσης/ανάπτυξης Δ) το play making των Σάντσες – Μπακασέτα και τη δική τους χημεία σε τοποθετήσεις/κινήσεις.
Προφανώς ο δρόμος της αλλαγής είναι ακόμα μακρύς και (επαναλαμβάνουμε ότι) καθοριστικές θα είναι οι αποφάσεις που θα ληφθούν το καλοκαίρι για το υπερμέγεθες σε χαφ και εξτρέμ ρόστερ. Όμως αυτό το σερί που φτιάχνει ακόμα περισσότερο την ατμόσφαιρα μεταξύ όλων ενόψει της αναμέτρησης με την Μπέτις, μπορεί να κάνει και τον Μπενίτεθ να εμπιστευτεί περισσότερο τις ικανότητες του ρόστερ του, αλλά και τους παίκτες να πιστέψουν περισσότερο στον Ισπανό κόουτς ο οποίος μετά την ΑΕΛ και ενόψει των αγώνων με ΟΦΗ στο Ηράκλειο και Πλζεν είχε φτάσει στο όριο θραύσης. Δημιουργούνται οι συνθήκες καλύτερης συνεργασίας πια και επειδή ο Ράφα είναι πάρα πολύ ανοιχτός, παίκτες με προσωπικότητα δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να μην του πουν την άποψή τους για την ομάδα.
Παρεμπιπτόντως, μιας και μιλάμε για παίκτες με ισχυρό χαρακτήρα, ένα επιπλέον μπράβο αξίζει στον Μπακασέτα, ο οποίος βρήκε τη νοητική, ψυχική και σωματική δύναμη όχι μόνο να σταθεί όρθιος, αλλά και να επιστρέψει για τα καλά απέναντι σε ένα γήπεδο που αποδοκίμαζε τον αρχηγό της ομάδας του πριν από 17 μέρες. Μην τα ξεχνάμε αυτά. Είναι δύσκολα πράγματα. Κι επειδή είναι δύσκολα και για λίγους, πρέπει να τα υπογραμμίζουμε.
Υ.Γ. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα… άντεχε μέχρι τέλους η «μισή» λόγω απουσιών Κηφισιά. Με τον Ντέλια μέσα το πιθανότερο είναι ότι ο προβληματικός ΠΑΟΚ θα το έπαιρνε το τρίποντο στη Νεάπολη, αλλά είναι αστείο να καταλογίζονται πέναλτι σαν κι αυτό που είδε ο Φωτιάς και προφανώς επιβεβαίωσε ο VAR Tζήλος για αγκωνιά (;!) του Πέτκοφ στον Σάντσες και με το οποίο ο Δικέφαλος πήρε ξανά προβάδισμα με 2-1 σε ματς το οποίο είχε δυσκολέψει πολύ λόγω του σούπερ Λέτο που είχε διαβάσει τέλεια και είχε αποσυντονίσει τον αντίπαλό του. Το καλό είναι ότι στα play offs δεν θα σφυρίξουν Ελληνες διαιτητές και η καχυποψία κάπως θα περιοριστεί. Το κακό είναι ότι με τέτοιες αποφάσεις οι Ελληνες refs τορπιλίζουν αυτό που οι ίδιοι έχτισαν εφέτος στο Κύπελλο Ελλάδας, με αποτέλεσμα να φέρνουν τον (όποιο…) Λανουά (που θέλει να τους εμπιστευτεί και να τους «διαφημίσει» περισσότερο) σε δύσκολη θέση ενόψει της επόμενης σεζόν. Πώς να τους δώσει ελληνικό κρίσιμο ντέρμπι όταν σε «εύκολα» διαιτητικά παιχνίδια κάνουν τέτοια σφάλματα; Θα πει, εύλογα, κάποιος από την άλλη πλευρά: «Γιατί, με τους Νταμπάνοβιτς, τους Μάσα, τους Μπόγκναρ και πολλούς άλλους, έχεις εμπιστοσύνη;». Οχι βέβαια. Στην Ελλάδα είμαστε και ουδείς δικαιούται βάσιμα να έχει εμπιστοσύνη σε κανέναν…
Πηγή: Gazzetta
