Του Νίκου Παπαδογιάννη
To εγχώριο ντέρμπι του Φαλήρου με άφησε ν’ αναρωτιέμαι αν οφείλω να πιστέψω στη μεταφυσική, στα μάγια και στα μαντζούνια. Προτίμησα, τελικά, να ακούσω την ετυμηγορία του ψυχιάτρου.
Ήταν φανερό εκείνο το βράδυ, ότι ο Ολυμπιακός υποφέρει από κάποιο σύνδρομο που δεν τον αφήνει να καταθέσει στο παρκέ την ανωτερότητά του, ακόμα και όταν αυτή είναι οφθαλμοφανής.
Τα περί «βαριάς φανέλας» και «ψυχής» είναι ωραία για εσωτερική κατανάλωση και για τίτλους οπαδικών φυλλάδων, αλλά δεν αντέχουν σε σοβαρή ανάλυση.
Για να μη το πολυψειρίζουμε, ο Ολυμπιακός δεν έχασε από τον Παναθηναϊκό στην τιτανομαχία της Basket League, αλλά από τον εαυτό του.
Ώσπου, ω του θαύματος, η μπασκετική λογική επέστρεψε στο προσκήνιο και η διαφορά ποιότητας που χωρίζει φέτος τις δύο ομάδες καθρεφτίστηκε (όχι μόνο στη βαθμολογία, αλλά και) στο σκορ μιας μετωπικής σύγκρουσης: 65-84.
Δεκαεννέα πόντοι και μάλιστα μέσα στο ΟΑΚΑ.
Σύμφωνοι, κάπως κολακευτική για τον νικητή και άδικη για τον ηττημένο η λυπητερή της βραδιάς, αλλά μόνο σε ότι αφορά το σκορ.
Μόνο αόμματος μπορεί να αμφισβητήσει την ανωτερότητα του Ολυμπιακού στο ευρωελληνικό ντέρμπι που κλείνει το 2021.
Απομένει να δούμε, αν το σύνδρομο που λέγαμε έφτασε στην ημερομηνία λήξης του ή όχι. Αν θα σκίσει το πτυχίο ο ψυχίατρος, που έλεγα στην αρχή.
Αυτό θα το μάθουμε στους τελικούς της Basket League, αλλά και νωρίτερα, όταν οι «αιώνιοι» θα βρεθούν ξανά αντιμέτωποι στο ΟΑΚΑ για το πρωτάθλημα και σε ουδέτερο έδαφος για το κύπελλο.
Η Ευρώπη, όμως, ανήκει στον Ολυμπιακό. Όσοι «πράσινοι» μεγάλωσαν αλλιώς θα πρέπει να το πιουν αυτό το πικρό ποτήρι, ιδίως όταν φτάσει η ώρα των ευρωπαϊκών πλέι-οφ τον Απρίλιο.
Δεν γνωρίζω τι μπορεί να κρύβει το μέλλον, ιδίως αν προκύψουν λοκντάουν και κεκλεισμένες θύρες στα γήπεδα, πιστεύω όμως ότι ο Ολυμπιακός του Δεκεμβρίου είναι η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης.
Και όμως, ο Παναθηναϊκός βρήκε τρόπους να τον παγιδεύσει για 10-15 λεπτά, από την ανάπαυλα του ημιχρόνου μέχρι το τελευταίο βιράζ του παιχνιδιού.
«Εάν θέλουμε να φτάσουμε ψηλά, πρέπει να μελετήσουμε το βίντεο της γ’ περιόδου και να βρούμε τι κάναμε λάθος», είπε μετά το ματς ο Σάσα Βεζένκοφ.
Το 32-47 έγινε 51-54 μέσα σ’ ένα δεκάλεπτο και μάλιστα ο Παναθηναϊκός έχασε και μία ευκαιρία να ισοφαρίσει, με το τούβλο του Κέντρικ Πέρι.
Το πέτυχε όταν άφησε κατά μέρος τις ζωνούλες και ξάφνιασε τους «ερυθρόλευκους» με μία δυναμική, αντρική αν μου επιτρέπετε το λανθάνον σεξιστικό, άμυνα που έβγαλε τον Σλούκα εκτός παιχνιδιού και μίκρυνε το γήπεδο.
Ο Ολυμπιακός έδωσε πρώτος δικαιώματα στα τέλη του πρώτου μέρους, όταν παρέταξε πεντάδες χωρίς εξωτερική απειλή (με ΜακΚίσικ, Παπανικολάου, Πρίντεζη, Μάρτιν) ή και εντελώς ακυβέρνητες (με τους Σλούκα, Ουόκαπ ταυτόχρονα στον πάγκο).
Ο Πρίφτης δεν είχε τον «λόκο» Σαντ-Ρόος που κλείνει αμέτρητες τρύπες στην άμυνα και όχι μόνο, βρήκε όμως τον καμικάζι που χρειαζόταν στο πρόσωπο του υποτιμημένου Μποχωρίδη και έστειλε όλους τους υπόλοιπους στα νύχια του Γιώργου Παπαγιάννη.
Οι απανωτές τάπες του ψηλού στους Ουόκαπ, Ντόρσεϊ όχι μόνο προκάλεσαν βραχυκύκλωμα στον Ολυμπιακό, αλλά πυροδότησαν και αιφνιδιασμούς, για μία ομάδα που αγκομαχούσε για κάθε πόντο.
Συχνά μάλιστα τους τελείωνε ο ίδιος ο Παπαγιάννης! Η τελευταία γραμμή άμυνας γινόταν αστραπιαία πρώτο κύμα επίθεσης.
Αλλά ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να πάρει τέτοιο ματς με άχρωμο Μέικον, μέτριο Παπαπέτρου, ανύπαρκτο Πέρι και παροπλισμένο Σαντ-Ρόος.
Όταν η άμμος στην πράσινη κλεψύδρα άδειασε, ο Ολυμπιακός είχε ακόμη το δικό του ρεζερβουάρ μισογεμάτο.
Κέρδισε το ματς χάρη στον 9ο παίκτη του (ΜακΚίσικ) και άντεξε να κουβαλήσει την απίστευτη αστοχία των Λαρεντζάκη (0/7 τρίποντα), Ουόκαπ (1/7 σουτ), ακόμα και Παπανικολάου (1/5 προσπάθειες).
Παράλληλα ο Σλούκας έμεινε άποντος επί 15 λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο, ενώ ο Ντόρσεϊ σούταρε 1/7 τρίποντα αν εξαιρεθεί το εναρκτήριο δίλεπτο και η «βόμβα» που ερέθισε την εξέδρα στην εκπνοή.
Και όμως, το κοντέρ έγραψε 66-85, υπέρ της ομάδας που έγραψε 1/10 τρίποντα στην γ’ περίοδο και δέχθηκε 6 τάπες!
Ίσως επειδή κράτησε τον αντίπαλό του 7 λεπτά σερί άσφαιρα (από το 32-39 στο 32-47) και γενικά του έβγαλε το λάδι στην άμυνα. Εξηνταπέντε πόντοι δεν κερδίζουν ντέρμπι.
Ο Παναθηναϊκός είχε τέσσερις παίκτες που έμειναν στο παρκέ 30-38 λεπτά και, όπως ήταν φυσικό, ξέμεινε από δυνάμεις. Την ίδια ώρα, ο Μπαρτζώκας είχε χρήσιμους παίκτες ανενεργούς στον πάγκο (Ζαν-Σαρλ).
Ο Ολυμπιακός έδωσε την εντύπωση ότι δεν χρειαζόταν τίποτε άλλο, παρά ένα μικρό δεκανίκι για να αποφύγει τα παραπατήματα στο ξεκίνημα του αγώνα.
Το βρήκε με τα δύο τρίποντα του Ντόρσεϊ, ένα απέναντι στην οργανωμένη άμυνα και ένα «ορειβατικό» στον αιφνιδιασμό.
Ο ψυχρός Βεζένκοφ έχανε αρχικά πολλές μάχες από τον Οκάρο Ουάιτ, αλλά αφυπνίστηκε στα μισά της β’ περιόδου και εκτόξευσε τη διαφορά στα ύψη με δύο απανωτά τρίποντα (23-37).
Και όταν ο Ολυμπιακός χρειάστηκε έναν ήρωα για να αντέξει τη μάχη χαρακωμάτων και τις εκδηλώσεις της φλογισμένης εξέδρας, το βρήκε στο πρόσωπο του παίκτη που μοιάζει φτιαγμένος για «κορ-α-κορ» μονομαχίες και για ακροβασίες στην κινούμενη άμμο.
Ο Σακίλ ΜακΚίσικ πέτυχε πέντε καλάθια που στην οικονομία του αγώνα ήταν το ένα βαρύτερο από τ’ άλλο: τρίποντο στο 32-39, τρίποντο στο 51-54, καλάθι και φάουλ στο 54-57, λέι-απ στο 56-61, τρίποντο εν στάσει στο 58-63.
Το όλον, 13 από τους 24 πόντους του Ολυμπιακού στο ενάμισυ δεκάλεπτο της βασανιστικής δυστοκίας.
«Η δυναμική φέτος έχει αλλάξει», εξήγησε ο ίδιος. «Προτιμώ να είμαι μέλος μίας ομάδας που κερδίζει και να παίζω λιγότερο, παρά να έχω μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής και να χάνουμε».
Το μακρινό σουτ του Αμερικανού δεν είναι πάντοτε αξιόπιστο, αλλά τα αποθέματα ενέργειας που διαθέτει αποτελούν εφόδιο ανεκτίμητης αξίας σε τέτοιους αγώνες.
Ο ΜακΚίσικ δεν έφτασε καν τα 19 λεπτά συμμετοχής. Στο τέλος έδινε την εντύπωση ότι άντεχε να παίξει άλλο ένα ημίχρονο.
Για καλή τύχη του μπάσκετ, το ντέρμπι ολοκληρώθηκε χωρίς αμφισβητήσεις, χωρίς ίντριγκα, χωρίς διαμαρτυρία.
Οι φανατικοί των δύο ομάδων έβλεπαν και ξανάβλεπαν το βίντεο με το πολυσυζητημένο φάουλ που κέρδισε ο Μίροτιτς στο θρίλερ Μπαρτσελόνα-Ούνιξ και περίμεναν το σουαρέ του ΟΑΚΑ με ζωνάρι λυμένο.
Αλλά όχι. Δεν είχε την πολεμική του παλιού καιρού, αυτό το ντέρμπι.
Στο τέλος ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, αφού οι «κόκκινοι» ξόρκισαν το φάντασμα του Νοέμβρη, οι «πράσινοι» κέρδισαν χειροκροτήματα για την προσπάθεια και οι ουδέτεροι είδαν ένα ωραίο ματς με υψηλό δείκτη ποιότητας και ίχνη σασπένς.
«Η ουσία είναι ότι δεν χάσαμε το προβάδισμα ούτε για μία στιγμή», επισήμανε ο Μπαρτζώκας.
Η ΤΣΣΚΑ του Ιτούδη καταφτάνει πληγωμένη την Τετάρτη στο Φάληρο, και ο Ολυμπιακός έχει μία σπουδαία ευκαιρία να πάρει ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις από τις ομάδες που βρίσκονται εκτός τετράδας.
Πηγή: Gazzetta
