Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Το δευτερόλεπτο που ακυρώθηκε το γκολ του Αστέρα Τρίπολης, με ένα από τα πλέον αστεία σφυρίγματα των τελευταίων ετών από τον Καραντώνη, ο μηχανισμός προπαγάνδας του Ολυμπιακού πήρε μπροστά, Μιλάμε για δουλεμένους στην προπόνηση αυτοματισμούς τους οποίους αν είχε η ομάδα στον αγωνιστικό χώρο, πιθανόν να έπαιζε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ (και σίγουρα δεν θα έχανε βαθμούς στην Τρίπολη). Ο Ολυμπιακός ευνοήθηκε; Ε, όχι δα. Ο Ολυμπιακός ως γνωστόν μόνο αδικείται. Να στην προκειμένη περίπτωση δεν του δόθηκαν δυο πέναλτι όπως δήλωσε ο Μασούρας. Είμαι βέβαιος ότι αν τον ρωτούσαν εκείνη τη στιγμή ποιες είναι αυτές οι δυο φάσεις, δεν θα ήξερε. Όπως δεν ήξεραν και όσοι τον άκουγαν και είχαν δει το ματς – τελικά το μυστήριο λύθηκε από τους αρθρογράφους του Ολυμπιακού: τα πεντακάθαρα πέναλτι που δεν δόθηκαν αφορούν σε ένα χέρι και σε ένα σπρώξιμο στον Βαλμπουενά. Δεν έχει σημασία ότι δεν ασχολήθηκε άνθρωπος την ώρα του αγώνα, ούτε καν οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού. Δεν έχει σημασία ότι ακόμα και τώρα που σας τα γράφω οι περισσότεροι δεν έχετε ιδέα πότε συνέβησαν αυτά. Σημασία έχει ότι ο Ολυμπιακός σφαγιάστηκε από την εξυγίανση . Το είπε εμμέσως πλην σαφώς ακόμα και ο Κορμπεράν: «Υπάρχουν και κάποιες φάσεις που πρέπει να τις ξαναδούμε, γιατί θεωρώ ότι αυτές οι φάσεις δεν κρίθηκαν δίκαια για τον Ολυμπιακό, σε φάσεις που μπήκαμε μέσα στη μικρή περιοχή».
Για να είμαι δίκαιος: στο 82ο λεπτό αναμφίβολα υπάρχει χέρι του Ζουκάνοβιτς. Πέναλτι δεν υπάρχει. Το σπρώξιμο στον Βαλμπουενά είναι αστείο να μπαίνει στη συζήτηση καν.
Επί του προκειμένου λοιπόν: Αυτή είναι η διαφορά των Ερυθρολεύκων σε σχέση με όλες τις άλλες ομάδες στην Ελλάδα. Ασφαλώς όλοι κατά καιρούς έχουν προσπαθήσει να κάνουν το άσπρο – μαύρο. Ουδείς παραδέχεται ποτέ ότι ευνοείται, ενώ όταν αδικούνται σηκώνουν τον κόσμο στο πόδι. Έτσι πάνε αυτά.
Ωστόσο ο τρόπος που ο Ολυμπιακός φωνάζει και όταν ευνοείται και κυρίως ο τρόπος που ενσωματώνει υποχρεωτικά σε αυτήν την νοοτροπία όσους εμπλέκονται με το κλαμπ (από παίκτες και προπονητές μέχρι δημοσιογράφους) είναι μοναδικός. Ο Κορμπεράν που ακόμα δεν ήρθε Ελλάδα καλά – καλά, στην πρώτη του γκέλα στο πρωτάθλημα, μίλησε για τη διαιτησία. Ο συνήθως σοβαρός Μασούρας στάθηκε μπροστά στις κάμερες και μίλησε σοβαρά για δύο πέναλτι, σε παιχνίδι που άπαντες είδαν ένα απίθανο σφύριγμα υπέρ της ομάδας του. Αμφότεροι θα μπορούσαν να μη μιλήσουν καν για τον διαιτητή και το ακυρωθέν γκολ του Αστέρα. Ουδείς θα τους έλεγε κάτι. Όμως όχι. Έπρεπε να ξεφτιλιστούν για να υπηρετήσουν την επικοινωνιακή πολιτική του Ολυμπιακού. Κι αν είχαν κάποιο πρόβλημα επ’ αυτού, προφανώς το κατάπιαν. Εδώ είναι Πειραιάς, τέτοιου είδους ευαισθησίες δεν χωράνε.
Θα μου πείτε, ε και τι έγινε; Πιάνει; Κι όμως πιάνει. Ασφαλώς όσοι είδαν το παιχνίδι, δεν ψήθηκαν από την προσπάθεια πλήρους διαστρέβλωσης της πραγματικότητας. Ο Καραντώνης και ο επόμενος Καραντώνης όμως βλέπουν, διαβάζουν, ακούν. Και σκέφτονται, φαντάσου τι θα γινόταν αν δεν είχαν ακυρώσει και το γκολ. Οπότε σφύρα να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Κάπως έτσι λειτουργεί αυτό. Και παρότι πολλοί θα ήθελαν να αντιγράψουν το μοντέλο του Ολυμπιακού (απολύτως «επιτυχημένο» ως προς τους στόχους του άλλωστε), προς το παρόν δεν υπάρχει σύγκριση με κανέναν.
Υ.Γ. Εφόσον ο Καραντώνης έσφαξε τον Ολυμπιακό, ενδεχόμενη τιμωρία του από την ΚΕΔ θα ικανοποιήσει τη διοίκηση της ομάδας, σωστά;
Πηγή: Sport DNA
