Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Ο ΠΑΟΚ επιβεβαίωσε και στον Βόλο ότι κόντρα στις ομάδες του κάτω μισού της βαθμολογίας δεν έχει φέτος το παραμικρό πρόβλημα. Έβαλε πέντε γκολ χωρίς να παίξει ιδιαίτερα καλά και συνέχισε ένα επιθετικό κρεσέντο, το οποίο δεν ξέρω αν σας φαίνεται απλό πράγμα, πάντως δεν είναι.
Δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο, ούτε αυτονόητο να μοιράζει ο ΠΑΟΚ από τέσσερα και πάνω, διαρκώς, σε όποια έδρα κι αν παίζει, με όποια ενδεκάδα κι αν κατεβάσει. Στους μικρομεσαίους βέβαια και όχι στα ντέρμπι, όπου με εξαίρεση την τεσσάρα κόντρα στον Ολυμπιακό δεν έχει νίκη. Και βασικά, δεν έχει καν καλή εμφάνιση. Για αυτό κρατάμε την ευχέρεια του στα γκολ και τις άνετες νίκες με αντιπάλους κάτω από τα κυβικά του και περιμένουμε τα τρία ντέρμπι που έχει να δώσει στην Τούμπα μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αρχής γενομένης από το ντέρμπι κορυφής με τον Παναθηναϊκό. Ο οποίος ζει στον αστερισμό των μεταγραφών και του Φατίχ Τερίμ, Είμαστε στην περίοδο που ό,τι και να κάνει ο Τούρκος, εφόσον η ομάδα κερδίζει, αντιμετωπίζεται σαν “μαγικό”! Και επειδή είμαστε σε αυτήν την περίοδο, ερωτήσεις όπως η αυτονόητη “γιατί βγάζει τόσους μυικούς τραυματισμούς ο Παναθηναϊκός;” προς το παρόν κρύβονται κάτω από το χαλί.
Σε κάθε περίπτωση οι Πράσινοι παραμένουν πρώτοι μαζί με τον ΠΑΟΚ, έστω κι αν δεν έχουν παρουσιάσει κάποια πραγματική αγωνιστική βελτίωση με τον Τερίμ (πράγμα λογικό) και ενώ περιμένουν τις μεταγραφές να ενσωματωθούν και να δώσουν βάθος και ποιότητα.
Οι ομάδες σπανίως φτιάχνονται τον Ιανουάριο. Μόνο που ο Παναθηναϊκός δεν χρειάζεται να “φτιαχτεί” τώρα. Είχε ομάδα καλή και δουλεμένη από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, η οποία χρειαζόταν ορισμένες ποιοτικές προσθήκες για να διεκδικήσει εκ νέου το πρωτάθλημα μέχρι τέλους και φέτος να το πάρει κιόλας, διότι αν έχω καταλάβει καλά, οτιδήποτε άλλο πλέον θα είναι αποτυχία. Τέτοιες προσθήκες λοιπόν είναι κυρίως ο ηγέτης Μπακασέτας (δεν έχω αμφιβολία ότι θα βοηθήσει πολύ) , ο βραζιλιάνος στόπερ Ουγκό και φυσικά ο Νεμάνια Μαξίμοβιτς. Ειδικά αν έρθει από τώρα ο Σέρβος, αλλάζει αμέσως το κέντρο του Παναθηναϊκού προς το καλύτερο.
Δεν υπάρχει ΠΑΟΚτσής που να μην έχει ξενερώσει με αυτήν την μεταγραφή, ας είμαστε ειλικρινείς. Ο παίκτης είχε “ψηθεί” από το περασμένο καλοκαίρι να έρθει στον ΠΑΟΚ, η μεταγραφή χάλασε για οικονομικούς λόγους (και επειδή η Χετάφε έκανε τερτίπια) και όλοι πιστέψαμε τότε ότι τον Ιανουάριο ή έστω το καλοκαίρι του 2024 θα ερχόταν Θεσσαλονίκη, για να κάνει παρέα με τον Ζίφκοβιτς και να γίνει ο ηγέτης στα χαφ του “Δικεφάλου”. Δεν συνέβη έτσι. Ο ΠΑΟ έκανε μπάσιμο, προσέφερε “χρυσό” συμβόλαιο στον Μαξίμοβιτς (που μάλλον δεν είχε καν πρόταση από τον ΠΑΟΚ) και πέτυχε μια σημαντική συμφωνία.
Τούτο δεν σημαίνει ότι ο ΠΑΟΚ δεν έχει καλά χαφ ή ότι έκανε λάθος. Αυτά έτσι κι αλλιώς κρίνονται στο γήπεδο. Ωστόσο η μεταγραφή του Μαξίμοβιτς, είτε τον ήθελαν οι “Ασπρόμαυροι”, είτε όχι, πόνεσε. Και θα πονέσει ακόμα περισσότερο αν ο ΠΑΟ περάσει από την Τούμπα, όπου ο – απόντας – Σέρβος θα είναι κεντρικό θέμα συζήτησης.
Έτσι γίνεται συνήθως: όσο οι αντίπαλοι ενισχύονται και ο ΠΑΟΚ περιμένει τον Ότο, τόσο θα υπάρχει μουρμούρα παρά τις τεσσάρες και τις πεντάρες. Ο Ραζβάν και οι ποδοσφαιριστές του το έζησαν το έργο από το περασμένο καλοκαίρι και ξέρουν καλύτερα από τον καθένα ότι η μόνη πειστική απάντηση στην γκρίνια είναι το καλό ποδόσφαιρο και οι νίκες, Με αυτά έσβησαν κάθε αμφισβήτηση που πήγε να υπάρξει στο ξεκίνημα της σεζόν. Και μόνο με αυτά μπορούν να σβήσουν και κάθε συζήτηση περί Μαξίμοβιτς και άλλων μεταγραφών που δεν έγιναν.
Πηγή: Sport DNA
