Ο ΠΑΟΚ όχι απλώς δεν πήρε εξάρι και σε αυτή τη μεταγραφική περίοδο, αλλά επί της ουσίας έχασε και τα δύο που είχε: τον Εσίτι ο οποίος παραχωρήθηκε δανεικός, και πιθανόν τον Αουγκούστο, ο οποίος «μπαίνει στον πάγο». Θα βγάλει τη χρονιά δηλαδή με χαφ τους Σβάαμπ, Καντουρί, Τσιγγάρα, Νινούα.
Ας πούμε ότι εντάξει, συμβαίνουν αυτά. Εφόσον δεν βρήκε τον χαφ που ήθελε, καλώς δεν πήγε σε μπαλώματα. Θεωρώ άλλωστε ότι εύκολα ή δύσκολα Ευρώπη θα βγει (και μόνο που το συζητάμε βέβαια πρόκειται για τεράστιο πισωγύρισμα) ενώ το κύπελλο είναι έτσι κι αλλιώς ζήτημα συγκυριών, άρα δεν μπορεί να αποτελεί στόχο πάνω στον οποίο στήνεις τον σχεδιασμό σου.
Ποιος είναι ο στόχος πάνω στον οποίο στήνεις τον σχεδιασμό σου; Το χτίσιμο μιας καλής και ανταγωνιστικής ομάδας, η οποία με λίγες προσθήκες το καλοκαίρι να μπορεί του χρόνου να διεκδικήσει το πρωτάθλημα. Σωστά; Σωστά
Ας δούμε λοιπόν την βάση του μελλοντικού πρωταθλητή ΠΑΟΚ, όπως είναι δομημένο το σημερινό του ρόστερ.
Ξεκινώντας από το νούμερο 1, ο ΠΑΟΚ χρειάζεται τερματοφύλακα βασικό που να του δίνει βαθμούς. Δεν τον πήρε το καλοκαίρι, δεν τον πήρε τον Ιανουάριο, θα τον ψάξει ξανά σε μερικούς μήνες.
Στο δεξί μπακ έχει τον φιλότιμο Ροντρίγκο – χρήσιμος για μπακ απ, όχι για βασικός σε ομάδα αξιώσεων. Και τον 35άρη Βιερϊρίνια, που κανείς δεν ξέρει αν θα συνεχίσει μια ακόμα χρονιά. Ο Λύρατζης πιθανότατα δεν υπολογίζεται για βασικός. Θα χρειαστεί και δεξί μπακ ο «Δικέφαλος» το καλοκαίρι; Όχι ως πρώτη προτεραιότητα, ειδικά αν ανανεώσει ο Άντρε, ναι αν θέλει να ανέβει επίπεδο.
Αριστερά υπάρχει ο Περέιρα. Καλές προδιαγραφές επιθετικά, αδυναμίες τακτικά και αθλητικά. Χρειάζεται δουλειά, ενδεχομένως να αποτελέσει στο μέλλον λύση πρώτης γραμμής αλλά προς το παρόν δεν είναι. Υπάρχει πλέον και ο Μπάμπα, με πολλά προβλήματα τραυματισμών τα προηγούμενα χρόνια και χωρίς ρήτρα αγοράς. Στοίχημα ολκής. Θα χρειαστεί και αριστερό μπακ ο «Δικέφαλος»; Ουδείς μπορεί να πει με σιγουριά αλλά δεν είναι απίθανο.
Στα στόπερ υπάρχουν οι έμπειροι αλλά πλέον ασταθείς και επιρρεπείς στα λάθη Βαρέλα, Κρέσπο, ο Μιχαηλίδης που έχει χάσει έδαφος επί Γκαρσία, ο Μιχάι που θα προέρχεται από πολύμηνη αποχή και η -μόνη σταθερά – Ίνγκασον. Μια τουλάχιστον ποιοτική προσθήκη και σε αυτήν την θέση θα είναι απαραίτητη.
Στα χαφ τα είπαμε: θα χρειαστεί εξάρι οπωσδήποτε. Αν μείνει ο Καντουρί και βοηθήσει ο Καγκάβα και στο «8» και αν ο Χάρης Τσιγγάρας σταθεί στο ύψος της περίστασης, ίσως να αρκεί μια μεταγραφή. Επειδή πάντως μαζεύτηκαν πολλά «αν», βάλτε δυο μεταγραφές να είστε μέσα.
Και πάμε στην μεσοεπιθετική γραμμή όπου θεωρητικά υπάρχουν οι περισσότερες λύσεις. Είναι έτσι; Ναι, αλλά όχι.
Ο Χρήστος Τζόλης σε άλλες εποχές θα αποτελούσε τον θεμέλιο λίθο πάνω στον οποίο θα χτιζόταν η ομάδα για πολλά χρόνια. Στην σημερινή εποχή θα είναι από δύσκολο έως απίθανο να μην πουληθεί το καλοκαίρι.
Ο Αντρίγια Ζίφκοβιτς που ξεκίνησε εντυπωσιακά και έχει κάτσει λίγο το τελευταίο διάστημα, έχει συμβόλαιο 1+1: και η δική του παραμονή δεν είναι σίγουρη.
Ο Κρμέντσικ έχει έρθει δανεικός, χωρίς ρήτρα αγοράς. Καμία βεβαιότητα ότι θα είναι εδώ και του χρόνου, ακόμα κι αν ο ΠΑΟΚ τον θέλει.
Σβιντέρφσκι και Τσόλακ είναι αμφότεροι και για διαφορετικούς λόγους προς παραχώρηση.
Τι μένει λοιπόν από την πλούσια επιθετική γραμμή του ΠΑΟΚ, ώστε ο Πάμπλο Γκαρσία να σχεδιάσει το μέλλον; Ο Ουάρντα, ο Μούργκ, ο Καγκάβα, ο Κούτσιας, άντε και ο Λάμπρου με τον νεαρό Βόσνιο για τον οποίο δεν ξέρουμε και πολλά. Υπάρχει ποιότητα σε κάποιους, υπάρχει και προοπτική, δεν υπάρχει σιγουριά για την απόδοση τους.
Επί της ουσίας λοιπόν, τη δεδομένη στιγμή το βασικό πρόβλημα του ΠΑΟΚ δεν είναι -μόνο- η μη απόκτηση εξαριού. Είναι ότι το ρόστερ του έχει δομηθεί με τέτοιον τρόπο που δεν παρέχει στον Πάμπλο Γκαρσία σχεδόν ουδεμία βεβαιότητα και ελάχιστες πραγματικές σταθερές για την επόμενη χρονιά.
Η μόνη σταθερά είναι ο ίδιος. Ο «Δικέφαλος» όμως δεν του κάνει τη ζωή εύκολη. Και το ενδεχόμενο άσκοπο ξόδεμα ενός κεφαλαίου για τον σύλλογο, όπως είναι ο Ουρουγουανός, θα αποτελέσει πραγματικά κρίμα.
πηγή: Sdna
