Του Γιάννη Φιλέρη
Να τος λοιπόν ο Ολυμπιακός. Ακμαίος, κυρίαρχος, επιβλητικός.
Ό,τι κι αν προσπαθούσε να κάνει η Φενέρμπαχτσε, οι “ερυθρόλευκοι” είχαν την απάντηση, τον τρόπο να έχουν τον πρώτο κι όπως αποδείχθηκε τελευταίο λόγο για την πρόκριση τους.
Για δέκατη φορά στην ιστορία τους οι “ερυθρόλευκοι” θα βρεθούν σε έναν τελικό, μπήκαν στο κλαμπ με τις περισσότερες εμφανίσεις σε ένα τέτοιο ματς, πιάνοντας τις 10 συμμετοχές που είχε η θρυλική Βαρέζε.
Η ΤΣΣΚΑ Μόσχας έχει 14, η Μακάμπι 15 και η … αντίπαλος του, την Κυριακή (24/05, 21:00), Ρεάλ Μαδρίτης 22 (και 11 τρόπαια).
Ο Ολυμπιακός θα διεδκικήσει το 4ο τρόπαιο της ιστορίας του, το θέλει, καίγεται μαζί με τα εκατομμύρια των οπαδών του.
Το T-Center του ΟΑΚΑ έζησε μαγικές στιγμές σε αυτόν τον πρώτο ημιτελικό, όταν κατ’ αρχήν γέμισε από κόκκινο χρώμα.
Πάνω από 12.000 ήταν οι φίλοι της ομάδας που βρέθηκαν, εν τέλει, στην εξέδρα.
Από την αρχή, όλα έδειχναν ότι αυτό το απόγευμα, ο Ολυμπιακός δεν είχε διάθεση για αστειάκια.
Μπορεί να έκανε δυο-τρία λεπτά να βάλει το πρώτο του καλάθι (ο Γουόκαπ) αλλά η άμυνα του τσάκιζε κόκαλα.
Η Φενέρ αναστέναξε. Στην πρώτη περίοδο έκανε εφτά λεπτά να σκοράρει, στη δεύτερη ένα εξάλεπτο, στην τρίτη άλλα τρία λεπτά.
Ο Ολυμπιακός δεν άφηνε κανένα σουτ αμαρκάριστο, πίεζε αφόρητα και σε αυτά τα εντυπωσιακά διαστήματα του είχε ένα απίθανο 31-0! Πώς να χάσει;
Ο Ταρίκ Μπιμπέροβιτς βρήκε σε κάποια στιγμή του δεύτερου ημιχρόνου δυο-τρία μεγάλα σουτ, ο Τάκερ έκανε κάνα δυο σωστές εφορμήσεις, αλλά η Φενέρ έμοιαζε σχεδόν αδύνατο να απειλήσει.
Οι Πειραιώτες με τον Μιλουτίνοβ να παίρνει ριμπάουντ ακόμα και στα αποδυτήρια, τον Ντόρσεϊ να εκτελεί απέξω, τον Φουρνιέ να σκαρώνει πικ εν ρολ και στο τέλος να βάζει δύο τρίποντα από το σπίτι του, τον Σάσα Βεζένκοβ με ένα τρομερό τρίτο δεκάλεπτο είχαν τον απόλυτο έλεγχο.
Ο καλύτερος Πίτερς που είδαμε με τα “ερυθρόλευκα”
Α, είχαν και τον Άλεκ Πίτερς στο κορυφαίο παιχνίδι του με τη φανέλα του Ολυμπιακού.
Ο Αμερικανός εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο όλες τις άμυνες με αλλαγές στην οποία η Φενέρ έχει στη θεωρία τις καλύτερες επιδόσεις στη EuroLeague, έβαλε τα τρία πρώτα σουτ με κοντύτερο αντίπαλο και δεν έχασε …κανένα στη συνέχεια.
Τελείωσε με 17π, έχοντας 7/7 και έβαλε την υπογραφή του στην τελική επικράτηση.
Ο “Αλέκος” όπως τον προσφωνεί ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης έκανε τη διαφορά και χτύπησε ανελέητα όλες τις αλλαγές της Φενέρ. Αν είναι να φύγει από τον Πειραιά στο τέλος της σεζόν θέλει να το κάνει σαν πρωταθλητής Ευρώπης.
Αλλά ποιός δεν θέλει αυτόν τον τίτλο στο κόκκινο στρατόπεδο;
Ο Ολυμπιακος δέχθηκε μόλις 61 πόντους, ξέροντας ότι απέναντι του είχε μια ομάδα η οποία και να ήθελε δεν μπορούσε να τρέξει, γιατί δεν το … έχει σαν σκεπτικό στο παιχνίδι της.
Πηγαίνοντας στο πέντε εναντίον πέντε, έπεφτε σε τοίχο, δεν είχε και τους σέντερ για να ακουμπήσει την μπάλα και όλα έμοιαζαν για τον Γιασικεβίτσιους και τους παίκτες του ανέφικτα.
Κάπως έτσι γράφτηκε η ιστορία ενός ημιτελικού στον οποίο ο Ολυμπιακός, επί της ουσίας, δεν κινδύνευσε και τον κέρδισε μάλλον εύκολα, όπως δείχνει και το τελικό +18.
Μια ομάδα προετοιμασμένη άψογα, πνευματικά ήρεμη και προσηλωμένη στον στόχο της.
Ακόμα και οι πανηγυρισμοί της στο τέλος είχαν την … ένδειξη, “ακόμα δεν τελειώσαμε όλη τη δουλειά”. Μένει ένας αγώνας ακόμα και είναι ο τελευταίος της χρονιάς, το ματς που δίνει τον τίτλο και αναδεικνύει την κορυφαία ομάδα της σεζόν.
Ο Ολυμπιακός σε αυτό το Final Four μοιάζει να βρίσκεται σε αποστολή. Και μόνο το Κύπελλο υπάρχει,πλέον, στο μυαλό του.
Ο Μπαρτζώκας, οι συνεργάτες και οι παίκτες του, έφυγαν από το ΟΑΚΑ σα να είχαν νικήσει σε ένα σπουδαίο ματς της κανονικής περιόδου. Κι ας ήταν ο μεγάλος ημιτελικός του Final Four.
Από το Κάουνας στο ΟΑΚΑ ένα σουτ του Γιουλ…
Να τη και η Ρεάλ, ωστόσο. Τι κι αν έπαιζε χωρίς Ταβάρες και Λεν; Τι κι αν έχασε στις αρχές της τέταρτης περιόδου και τον τρίτο της σέντερ, Ουσμάν Γκαρούμπα;
Οι “μερένγκες” βαρέθηκαν να βάζουν τρίποντα στο πρώτο μέρος (11/18) και να παίρνουν ριμπάουντ στο δεύτερο, με το τέλος του ματς να της δίνει μια συντριπτική υπεροχή: 48-31 (με 18 επιθετικά).
Οι 105 πόντοι που πέτυχε κόντρα στους Βαλενσιάνους δεν είναι έκπληξη. Αντίθετα αναδεικνύουν την υπεροχή της βασίλισσας. Έτσι κι αλλιώς οι Μαδριλένιοι απέναντι σε οποιαδήποτε ισπανική ομάδα προκαλούν πάντα το δέος, έχουν την υπεροχή.
Είναι, άλλωστε, η Ρεάλ Μαδρίτης. Η ομάδα που ξέρει να παίζει τελικούς και να κερδίζει τρόπαια. Αυτός είναι ο 22ος στην ιστορία της. Μετράει 11 τρόπαια, τα οποία θέλει να τα κάνει 12 στην πέμπτη μονομαχία της με τον Ολυμπιακό σε ένα τελικό EuroLeague.
Τριάντα ένα χρόνια πριν ξεκίνησε αυτό το γαϊτανάκι με τον Σαμπόνις να βρυχάται και τον Ολυμπιακό να υποκύπτει στην αρμάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.
Το 2013 στο Λονδίνο, οι “ερυθρόλευκοι” πήραν ρεβάνς με το εντυπωσιακό 100-88 και τα …όργια του Σπανούλη στο δεύτερο ημίχρονο.
Δυο χρόνια αργότερα ήταν ξανά η σειρά της Ρεάλ, μέσα στο σπίτι της, για να κερδίσει εκ νέου το Κύπελλο (για πρώτη φορά μάλιστα μετά από μια 20ετία)!
Αλλά όλοι θυμούνται τον τελικό του 23 στο Κάουνας, όπου ο Βεζένκοβ έκανε ένα οργιαστικό τελικό, ο Κάναν επίσης, όμως ο Σέρχιο Γιουλ είχε τον τελευταίο λόγο με το καλάθι που πέτυχε μπροστά από τον Μουσταφά Φαλ.
Ο Κώστας Σλούκας είχε τη δική του ευκαιρία, δεν την αξιοποίησε και έπαιρνε ρεβάνς ένα χρόνο αργότερα, αλλά με τον Παναθηναϊκό!
Τον Ολυμπιακό αυτό το σουτ τον στοίχειωσε, λες και εμφανιζόταν ξανά από τα χαλάσματα, ο Κορνέλιους Τόμπσον.
Όμως, τρία χρόνια μετά, η πληγή που παραμένει ανοιχτή, μπορεί πλέον να κλείσει. Στο ΟΑΚΑ, οι “ερυθρόλευκοι” πιο έτοιμοι από ποτέ είναι αποφασισμένοι για τα… χρωστούμενα.
Δεν θα είναι εύκολο, πρώτα γιατί έχουν να κάνουν με τη Ρεάλ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και κυρίως επειδή απέναντί τους θα βρεθεί μια ομάδα γεμάτη εμπειρία και ταλέντο.
Εντάξει δεν θα έχει ψηλούς, αλλά εναντίον της Βαλένθια δεν είχε κανένα πρόβλημα να μαζέψει 17 περισσότερα ριμπάουντ και να κυριαρχήσει σε όλες τις μάχες του αέρα.
Η Βαλένθια δεν μπόρεσε. Μέχρι εδώ που έφτασε είχε κάνει μια υπερβατική διαδρομή, με αποκορύφωμα την πρόκριση της κόντρα στον Παναθηναϊκό.
Έφυγε με πολλά χειροκροτήματα και μπράβο απ’ όλους κυρίως για το (ωραίο) μπάσκετ που έπαιξε και την γενναιότητα που είχαν όλοι…
Καμπάσο, Χεζόνια, Λάιλς, Ντεκ και αυτός ο δαιμόνιος Δομινικανός Φελίς είναι έτοιμοι να κοντράρουν τον Ολυμπιακό.
Η Ρεάλ ακόμα και σε ρόλο αουτσάιντερ έχει δυναμική και κανείς δεν μπορεί να τη θεωρήσει αμελητέα ποσότητα.
Οι “ερυθρόλευκοι” πάντως δεν πρόκειται ούτε να αεροβατήσουν, ούτε να υποτιμήσουν. Είπαμε, σε αυτό το Final Four έχουν μια αποστολή.
Και μέχρι τώρα έχουν κάνει τα μισά. Τα άλλα μισά τα φυλάνε για την Κυριακή το βράδυ…
Πηγή: Sport24
