Του Νίκου Παπαδογιάννη
O μέχρι χθες αχτύπητος Oλυμπιακός έφτασε από το ζενίθ στο ναδίρ μέσα σε μία εβδομάδα. Η ρουτίνα της Εuroleague είναι αδυσώπητη και δεν καταλαβαίνει ούτε από φανέλες ούτε από ονόματα.
Για μία ομάδα που στοχεύει στην κορυφή, είναι προφανώς προτιμότερη μία εντός έδρας νίκη επί της Χίμκι από ένα διπλό στη Βαρκελώνη.
Επειδή όμως δεν είναι ακόμη βέβαιο ότι ο Ολυμπιακός κοιτάζει πολύ ψηλά, νομίζω ότι θα είχε μεγαλύτερη βαθμολογική αξία μία νίκη εκτός συνόρων απέναντι σε άμεσο ανταγωνιστή.
Πρώτα η οχτάδα και μετά το πλεονέκτημα έδρας. Πρώτα σώζεις την παρτίδα και μετά κοιτάζεις να την πάρεις διπλή.
Οι δύο ελληνικές ομάδες έφυγαν στραπατσαρισμένες από το παλαιικό Παλάου Μπλαουγράνα και ξέρουν πια ότι δεν αντέχουν σε πιθανή ισοβαθμία με τους Καταλανούς.
Δυστυχώς, αυτό το ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος πέταξε την λευκή πετσέτα στο παρκέ γύρω στο 32ο λεπτό, όταν απέσυρε στον πάγκο όλους τους πενταδάτους του.
Οι παίκτες του, όμως, τη λευκή πετσέτα την έφεραν μαζί τους από τα αποδυτήρια και τη φορούσαν μέσα από το σορτσάκι. Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τον Ολυμπιακό τόσο κακό;
Το ξεκίνημα ήταν καλό (2-8, 10-14) και η εικόνα της ομάδας ενθαρρυντική, αλλά τα νερά γέμισαν το αμπάρι μόλις η εξέδρα μπήκε στην εξίσωση με τα πολιτικά της συνθήματα και τον ενθουσιασμό της.
Ο φιλοξενούμενος της βραδιάς κάθισε ευγενικά στο σκαμνί του κομπάρσου, σαν να μην ήθελε να χαλάσει το συλλαλητήριο των Καταλανών. Μόνο που το παράκανε με τη γαλαντομία!
Πού ξανακούστηκε, να τελειώσει ολόκληρος Ολυμπιακός ένα ευρωπαϊκό ντέρμπι με 51 πόντους και 21 λάθη; Απόψε του έλειψε ο Σπανούλης περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Ήταν πολλά τα στοιχεία που ενοχλούσαν το γυμνό μάτι. Η Μπαρτσελόνα πέτυχε 4 καλάθια από επαναφορά και με ελάχιστο χρόνο στο ρόλοι. Έβαλε 16 πόντους στον αιφνιδιασμό χωρίς να δεχθεί έστω έναν.
Πήρε το ματς με +22 μολονότι εκτέλεσε 13 παραπανίσιες βολές και έφτανε νωρίς στα 4 ομαδικά σε κάθε περίοδο. Είχε 11 παίκτες στη λίστα των σκόρερ και 11 στη λίστα των ριμπάουντερ.
Όσο και αν ξεψαχνίσει κανείς τα πεπραγμένα της βραδιάς, δεν θα βρει κάποιο στοιχείο που να κολακεύει τον Ολυμπιακό.
Τα ποσταρίσματα του Πρίντεζη και των δύο «Παπ» έδωσαν κάποιους πόντους όπως αναμενόταν, αλλά η ομάδα ήταν προβλέψιμη, βαριά και αργή.
Ο Σίτο Αλόνσο ανέβασε ψηλά την άμυνά του για να εκμεταλλευτεί την ισχνή περιφερειακή γραμμή του Ολυμπιακού, μίκρυνε το γήπεδο, απέκοψε τον Μιλουτίνοβ από τους υπόλοιπους και κράτησε τους παίκτες του Σφαιρόπουλου στους 51 ψωροπόντους, από 82 κατοχές της μπάλας!
Θα πρέπει να είναι κάποιου είδους αρνητικό ρεκόρ, αυτό το κλάσμα, ιδίως για τον Ολυμπιακό της τελευταίας εξαετίας.
Σε εμένα, που είμαι και γεροντάκι του μπάσκετ, η εικόνα του β’ ημιχρόνου θύμισε τις αιχμαλωσίες του Άρη στο ίδιο γήπεδο μετά το θρυλικό 88-89 του 1987.
Τριάντα χρόνια αργότερα, το μουχλιασμένο Παλέ που πρόκειται να κατεδαφιστεί σύντομα για να χτιστεί στη θέση του καινούριο, έγινε ξανά κατηφορικό για τα ελληνικά χρώματα.
Πηγή: Gazzetta
