Του Γιάννη Φιλέρη
Οι νεότεροι φίλοι του μπάσκετ δεν έχουν ιδέα πόσο μεγάλος σκόρερ ήταν ο Βασίλης Γκούμας. Τα βίντεο από την εποχή της ακμής του είναι λιγοστά, η δεκαετία του 80 στην οποία τελείωσε την γεμάτη πόντους καριέρα του, έχει πιο πολλά, αλλά και πάλι η αίσθηση που έδινε μέσα στο γήπεδο αυτός ο ανυπέρβλητος μπασκετμπολίστας δεν αντικατοπτρίζεται στις οθόνες των υπολογιστών. Ο “Μπίλυ”, ο “αυτοκράτορας” όπως ονομάστηκε για το στιλ του όταν σηκωνόταν να βάλει ένα καλάθι, έφυγε στα 79 του χρόνια, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία μπασκετική ιστορία με ιστορικές συγκρούσεις, μεγάλες στιγμές και αμέτρητους πόντους.
Ο Βολιώτης που έφτασε να παίζει μπάσκετ στη Νότιο Αφρική και την Αντις Αμπέμπα μας έκλεισε το μάτι, τράβηξε μια τελευταία ρουφηξιά από το τσιγάρο του και έβαλε το ύστατο καλάθι του σε αυτή την περιπετειώδη ζωή, που κυκλώθηκε από τις δεκάδες προσωπικές ιστορίες, ανάμεσα στο μύθο και την πραγματικότητα
Ο Γκούμας πάνω απ’ όλα ήξερε να βάζει την μπάλα στο καλάθι. Και ο μέγιστος γλωσσοπλάστης, Φαίδων Κωνσταντουδάκης, βρήκε κάποτε το καλύτερο ενδεχομένως προσωνύμιο για το ταλέντο του: Καλαθοκένταυρος! Πιο ευρηματικός δε γινόταν.
Μόνο ο Νίκος Γκάλης τελείωσε την καριέρα του με περισσότερους πόντους από τον Βασίλη. Ο Νικ είχε 12.864, ο Γκούμας 11.030. Έπαιξε μέχρι τα βαθιά μπασκετικά γεράματα, αφού στα 40 του χρόνια φορώντας τη φανέλα του Ηλυσιακού των βετεράνων (Κοκολάκης, Καστρινάκης, Παπαγεωργίου, Παπαντωνίου, Βίδας οι συμπαίκτες της τρομερής ομάδας του μακαρίτη Ηλία Βλαβάκη) είχε σκοράρει 31 πόντους εναντίον του παντοδύναμου Άρη με 12/19 σουτ και 7/11 βολές.
Εκείνο το απόγευμα ο Γκάλης είχε βάλει 40π, ο Άρης νικούσε 118-80 και ο Γιάννης Ιωαννίδης, μετά το ματς έλεγε ότι ο “Γκούμας πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση”.
Αυτή τη χρονιά ο μεγάλος άσος είχε αναδειχθεί δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος με μ.ό. 22.3π και αντιπάλους που δεν είχαν καν γεννηθεί όταν ξεκινούσε να παίζει μπάσκετ.
Ένας μάγκας στα σαλόνια…
Η αλήθεια είναι ότι ο “αυτοκράτορας” που με τη φανέλα του Πανελληνίου είχε αναδειχθεί 4 φορές πρώτος σκόρερ και σε ένα ματς με τον Αμύντα το 1971 έβαλε 61 πόντους, δεν ήταν ακριβώς το παράδειγμα του αθλητή που έκανε καλογερική ζωή, φρόντιζε τον εαυτό του και έτσι κατάφερε να παίζει μέχρι τα 40.
Όχι, ο Γκούμας που έφτασε να φορέσει μέχρι και τη φανέλα της Μικτής Ευρώπης (το 1974) έμοιαζε περισσότερο με ένα μάγκα που είχε εισβάλει στα σαλόνια του μπάσκετ, δεν ήταν το καλύτερο παιδί, μάλλον το πιο άτακτο της τάξης, θα μπορούσε κανείς να πει.
Του άρεσε η καλή ζωή, ήταν φίλος με τον Ντέμη Ρούσο για τον οποίο είχε διηγηθεί διάφορα περιστατικά στο SPORT 24, περιδιάβαινε τα μαγαζιά της Αθήνας μέχρι πρωίας, αλλά την επόμενη μέρα ήταν έτοιμος να σκοράρει 40 πόντους, χωρίς καν να ιδρώσει.
Τσαντίλας, εγωιστής, αλλά και παικταράς. Το 1981 στον τελικό του Κυπέλλου της ΑΕΚ εναντίον του Ηρακλή, ο Γκούμας σκοράρει 30 πόντους, αλλά οι δημοσιογράφοι επιλέγουν MVP τον Κυριάκο Ραμπίδη, μετέπειτα Κερτ Ράμπις με τους Λος Άντζελες Λέικερς. Ο Βασίλης “τρελαίνεται”, δεν κρύβει τον εκνευρισμό του, αλλά στο τέλος πανηγυρίζει μαζί με τους υπόλοιπους συμπαίκτες του, το μοναδικό τρόπαιο της καριέρας του.
Με την ΕΟΚ ήταν σχεδόν πάντα στα μαχαίρια. Το 1970 τιμωρήθηκε και βρέθηκε στη Μοζαμβίκη, ενώ πέντε χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στη… σερενάτα του Δούναβη, όπως είχε αποκαλέσει το επεισόδιο τότε, ο Φίλιππος Συρίγος. Η ιστορία εκτυλίχθηκε στο Βελιγράδι, που φιλοξενούσε τότε το Ευρωμπάσκετ 75. Τη διηγήθηκε ο ίδιος ο Γκούμας στον Γιάννη Λαμπίρη πριν από έντεκα χρόνια:
“Μετά από μια ήττα από την Ολλανδία, όπου είχα δώσει εγώ το προβάδισμα με δύο βολές στην εθνική μας, αλλά ένας απίθανος Ολλανδός, παρότι του είχα ρίξει και μία (!) έβαλε καλάθι στη λήξη και κέρδισε και φάουλ.
Γενικά οι διαιτητές εκείνα τα χρόνια μας πήγαιναν κόντρα και μου βγήκαν πολλές αναμνήσεις, όπως εκείνο το περίφημο ματς με την ενιαία μεγάλη Γιουγκοσλαβία στους βαλκανικούς του Σαράγεβο όπου κερδίζαμε ένα πόντο και πέτυχα καλάθι παίρνοντας την εσωτερική και δίνοντας ουσιαστικά τη νίκη στην ομάδα μας, αλλά μου το ακύρωσαν δίνοντας επιθετικό !
Εκείνη την εποχή οι διοικούντες πήγαιναν γεμάτοι δώρα που έδιναν σε επίσημους, διαιτητές αλλά και στον πανίσχυρο Στάνκοβιτς και την Ούρσουλα (σ.σ. η βοηθός του τότε ΓΓ της FIBA), που έτσι φρόντιζαν και τις ομάδες μας με καλές κληρώσεις στα κύπελλα Ευρώπης, σε εκείνους του ορισμούς κληρώσεων που έκαναν στο γνωστό πατάρι του Μονάχου!
Εμένα δεν με ενδιέφεραν αυτά και τσαντισμένος όπου ήμουν ρώτησα τον φροντιστή μας τον αείμνηστο Πάνο Μεταξά, που είναι τα κονιάκ, οι ξηροί καρποί και τα τσολιαδάκια.
Βασίλη εδώ είναι, μου είπε και μου έδειξε ένα σάκο. Τον πήρα και ανέβηκα στην ταράτσα του ξενοδοχείο, αρχίζοντας να χύνω τα κονιάκ στο Δούναβη και να εκσφενδονίζω τους ξηρούς καρπούς και τα τσολιαδάκια.
Όταν ήρθε η ώρα, οι επίσημοι γυρίζοντας προς τον φροντιστή μας του είπαν: «ThePresents» είναι η ώρα, αλλά ο σάκος ήταν άδειος και ο Στάνκοβιτς ακόμα περιμένει… Φυσικά έφαγα μεγάλη καμπάνα”
Ο Γκούμας τιμωρήθηκε μαζί με τον Άρη Ραφτόπουλο, που έφυγε από κοντά μας πρόωρα (το 2018) και έτσι σε ηλικία 29 ετών τελείωσε άδοξα η καριέρα του στην Εθνική Ομάδα με την οποία έπαιξε 114 φορές σκοράροντας 1641 πόντους (μ.ό. 14.4, ρεκόρ 41π). Στο Ευρωμπάσκετ 87 φώναζε για την άρνηση της ομοσπονδίας να δώσει προσκλήσεις στους άλλοτε διεθνείς, ήταν πάντα στην κόντρα και σίγουρα όχι από τα αγαπημένα παιδιά των παραγόντων γενικώς.
Ρεκόρ και τσιγάρο στα αποδυτήρια!
Τον Δεκέμβριο του 1983 ο Βασίλης Γκούμας περνάει στο πάνθεον του ελληνικού μπάσκετ καθώς στο παιχνίδι της ΑΕΚ με τον ΒΑΟ γίνεται ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που υπερβαίνει τους 10.000 πόντους. Πριν από το τζάμπολ είχε 9.993π και έσπασε το φράγμα, 6:59 πριν από το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Ο αγώνας που γινόταν στο ιστορικό κλειστό του Ιωνικού ΝΦ, σταμάτησε, τα φλας άναψαν και το κοινό αποθέωσε τον “αυτοκράτορα” φωνάζοντας ρυθμικά το όνομά του.
Ο Γκούμας ολοκλήρωσε το ματς με 33π, ενώ την ίδια μέρα πέρασε τους 7.000π ο έτερος βετεράνος της “Ένωσης”, Απόστολος Κόντος, ο οποίος είχε αποχωρήσει από τον Παναθηναϊκό.
Στα αποδυτήρια άνοιξαν σαμπάνιες, ενώ ο Γκούμας έπαιρνε ως αναμνηστικά το… καλάθι του γηπέδου και την μπάλα του αγώνα με τον αριθμό 10.000. Του την έδωσε, μετά το ματς, ο αρχηγός του ΒΑΟ και σπουδαίος σκόρερ, Αλέκος Παρασκευάς που χάσαμε πρόσφατα.
Ο “Μπίλης” χαμογέλασε, ήπιε από την σαμπάνια του και μετά άναψε ένα τσιγάρο, για να βγει μια ιστορική φωτογραφία, σα να μας έλεγε ένα διαχρονικό “γεια σας μάγκες”…
Πηγή: Sport24
