Του Γιάννη Σερέτη
Είναι αυτό ακριβώς που είπε ο δακρυσμένος Ηλίας Πουρσανίδης. «Υπάρχουν πράγματα που δεν εξηγούνται. Συναισθήματα που σου δίνει το ποδόσφαιρο που δεν μπαίνουν σε λέξεις. Για κάτι τέτοιες στιγμές αξίζουν όλες οι θυσίες και όλη η δουλειά. Για τη χαρά που βλέπεις στον κόσμο μας που ήρθε τόσο μακριά από το Ηράκλειο για να ζήσει μια ιστορική στιγμή. Τους παίκτες μας, τον πρόεδρο που κάνει τα πάντα για να χαρίσει αυτή τη στιγμή σε όλους στην ομάδα». Αυτό ακριβώς. Σ’ αυτού του επιπέδου τις ομάδες, μια στιγμή, μια βραδιά, ένα τρόπαιο, δεν ξεχνιούνται ποτέ! Είναι πολύ πιο βαριά αυτά τα τρόπαια στην ιστορία τους συγκριτικά με των «μεγάλων».
Θα θυμούνται πολλοί οπαδοί του Ολυμπιακού την περυσινή κούπα εναντίον των Κρητικών μετά από πολλά χρόνια; Όχι. Θα θυμούνται πολλοί οπαδοί του Παναθηναϊκού το προπέρσινο Κύπελλο εναντίον του Αρη; Όχι. Αν, όμως, το είχαν κατακτήσει οι Κιτρινόμαυροι εκείνη τη βραδιά του Βαγιαννίδη, θα είχε «καεί» η Θεσσαλονίκη και ο Αρης θα είχε πάρει τα πάνω του. Εκείνος ο τελικός ήταν το ναδίρ της διοργάνωσης του Κυπέλλου Ελλάδας τα τελευταία χρόνια. Όχι με ευθύνη των δύο ομάδων. Σε κενό γήπεδο, με ελάχιστους φιλάθλους στις κερκίδες, χωρίς παλμό, άχρωμος, άγευστος, άοσμος. Με σίριαλ μηνών για το αν θα διεξαχθεί στην… Αυστραλία ή στη… Γερμανία και με ένα ιστορικό «ντου» στη Στεφανί Φραπάρ που φιλοτέχνησε το προφίλ του ελληνικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη με μαύρα χρώματα.
Με Ελληνα προπονητή, με πολλούς Ελληνες παίκτες, με συνέχεια και συνέπεια της διοίκησης μετά από πολλές απογοητεύσεις, ο ΟΦΗ δείχνει έναν διαφορετικό δρόμο στους υπόλοιπους. Μακριά από το παρασκήνιο, με δουλειά πρώτα στις υποδομές, στην Ακαδημία, στα γήπεδα, σε όλα, ήρθε η ώρα της δικαίωσης για τη διοίκηση του Μιχάλη Μπούση.
Y.Γ. Μοιάζει κάπως άδικος για τον Λεβαδειακό ο αποκλεισμός από την Ευρώπη, αλλά είχε την ευκαιρία του και την πέταξε στον ημιτελικό. Δυστυχώς ή ευτυχώς όλα κρίνονται τους δύο τελευταίους μήνες και η ομάδα της Λειβαδιάς λύγισε. «Μεγάλωσε» πολύ και ο Λεβαδειακός εφέτος με τη συνολική παρουσία του στο πρωτάθλημα, έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο επαρχιακής ομάδας εδώ και πάρα πολλά χρόνια για έξι μήνες, αξίζει τον κόπο να συνεχίσει αυτό που χτίζει τα δύο τελευταία χρόνια.
