Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Παρατηρώ στα Social Media μια ολοένα και μεγαλύτερη συζήτηση μεταξύ των οπαδών του Ολυμπιακού για το αν ο πρωταθλητής πρέπει να κάνει κι άλλες μεταγραφές. Θέλω να πω κάτι όχι γιατί το θέμα αφορά τον Ολυμπιακό, αλλά γιατί αφορά την δυσκολία μας να καταλάβουμε τους προπονητές, ακόμα κι αν όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Βάσκου και τους οπαδούς του Ολυμπιακού υπάρχει αγάπη αμοιβαία.
Ολοι οι οπαδοί έχουν στο κεφάλι τους συνήθως ένα προπονητή που ελάχιστη σχέση έχει με τον κόουτς που αγαπάνε. Νομίζουν ότι ο κόουτς είναι κάποιος που αναγκάζεται από κακές διοικήσεις να δεχτεί πολλά, που δεν τον ικανοποιούν ενώ αξίζει να τον έχουν στα πούπουλα, που άλλους παίκτες θέλει κι άλλους του φέρνουν κτλ. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η περίπτωση του Μεντιλίμπαρ. Που ο Μαρινάκης του έκανε πριν από ένα μήνα συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές 2 εκατομμύρια και τον ακούει τόσο πολύ ώστε του έδωσε την δυνατότητα να διαλέξει μέχρι και τους προπονητές της Β΄ ομάδας! Δεν λέω ότι το περασμένο καλοκαίρι όλοι οι παίκτες που ήρθαν ήταν υποδείξεις του προπονητή – δεν συμβαίνει σχεδόν σε καμία ομάδα στον κόσμο. Αλλά ούτε παίκτες του φορτώνουν, ούτε παίκτες του αρνούνται.
Αυτά έγιναν και πέρσι
Δεν έχει αλλάξει ο Μεντιλίμπαρ σε αυτή την μεταγραφική περίοδο: έχει αλλάξει απλά ο Ολυμπιακός αποφασίζοντας με πράξεις να δεχτεί ό,τι θέλει ο προπονητής. Γιατί; Γιατί αν συνέχιζαν να του φέρνουν παίκτες, το μόνο που θα κατόρθωναν είναι να φέρουν τον προπονητή σε δύσκολη θέση και δεν το θέλουν. Θυμηθείτε κάτι απλό. Τον περασμένο χειμώνα, ένα δηλαδή χρόνο πριν, πολλές από τις συζητήσεις που είχαν να κάνουν με τον Ολυμπιακό ήταν απολύτως όμοιες με τις εφετινές. Πολύς κόσμος περίμενε και τότε μεταγραφές για να δυναμώσει η ομάδα να κερδίσει το πρωτάθλημα των γενεθλίων των 100 χρονών και να πάει καλύτερα και στην Ευρώπη. Ο κόσμος, όχι μόνο του Ολυμπιακού αλλά όλων των ομάδων, συνδέει τον ερχομό νέων παικτών σχεδόν αποκλειστικά με την βελτίωση των αποτελεσμάτων: στην πραγματικότητα με το τι είδους μπάλα παίζει μια ομάδα ελάχιστα ασχολείται αν κι εφόσον η ομάδα κερδίζει. Ο κόσμος θέλει μεταγραφές γιατί πιστεύει πως αυτοί που θα ρθουν θα βοηθήσουν την ομάδα να κερδίζει μόνο και μόνο με την παρουσία τους. Αλλά ο Μεντιλίμπαρ περίμενε την μεταγραφική περίοδο όχι για να πάρει παίκτες, αλλά για να διώξει παίκτες.
Και πέρυσι τον Ιανουάριο οι παίκτες που έφυγαν ήταν αρκετοί: δεν αναφέρομαι σε κάποιους που έφυγαν απλά για να αδειάσει το ρόστερ (Αποστολόπουλος, Ανδρούτσος κτλ) αλλά για άλλους σημαντικότερους. Ο Γουίλιαν είχε το ακριβότερο συμβόλαιο στον Ολυμπιακό: ο προπονητής δεν τον ήθελε. Δεν ήθελε και τον Σέρζιο Ολιβέιρα: έφυγε κι αυτός. Εφυγε για την Μπόχουμ και ο Γιώργος Μασούρας. Επειδή ο καιρός περνάει και δεν τα θυμόμαστε όλα καλά, ο Ολυμπιακός πέρυσι τέτοιο καιρό ήταν έτοιμος να αντικαταστήσει τον Ρόμαν Γιάρεμτσουκ με τον πρώτο σκόρερ του πρωταθλήματος Χέφτε Μπετανκόρ που είχε αποκτήσει από τον Πανσερραϊκό. Ο Μεντιλίμπαρ για τον ερχομό του Ισπανού σκόρερ δεν δήλωνε ενθουσιασμένος. Δεν τον ήθελε και δεν τον κράτησε ούτε το καλοκαίρι μολονότι ο παίκτης ξεκίνησε στην προετοιμασία. Όταν ήρθε μια πρόταση για αυτόν από την ισπανική Αμπαθέτε τον άφησε να φύγει. Τον είχε απορρίψει πριν τον δει τον Ιανουάριο: και που τον είδε στην προετοιμασία γνώμη δεν άλλαξε. Όπως δεν άλλαξε φέτος γνώμη και για τον Ρεμί Καμπελά. Όταν του τον έφεραν το καλοκαίρι ρώτησε για ποιο λόγο τον απέκτησαν. Του εξήγησαν ότι θα ήταν ένας χρήσιμος έμπειρος ποδοσφαιριστής που θα μπορούσε να προσφέρει ειδικά σε παιχνίδια κόντρα σε μικρομεσαίους αντιπάλους που κλείνονται στο Καραϊσκάκη, όπως έκανε κάποτε ο Βαλμπουενά. Ο Καμπελά έκανε προετοιμασία κανονικά. Πήρε μια δυο ευκαιρίες στο πρωτάθλημα, αλλά ποτέ δεν κέρδισε την εκτίμηση του προπονητή που δεν κατάλαβε ποτέ του την απόκτηση του. Αυτά βλέπουν στον Ολυμπιακό και αυτό τον Ιανουάριο αποφάσισαν να κάνουν μόνο ό,τι θέλει ο Μεντιλίμπαρ και τίποτα άλλο.
