Και μακάρι, εδώ που τα λέμε, όλα τα Παγκόσμια Κύπελλα να έρχονταν όπως αυτό του 2022. Μες στη μέση της χρονιάς, με ποδοσφαιριστές σε φουλ φόρμα. ‘Η ακόμη και, όπως το έχουν στο μπάσκετμπολ, στην αρχή της χρονιάς. Με ποδοσφαιριστές που θα έχουν ξεκουραστεί “σαν άνθρωποι” το καλοκαίρι.
Ο οδικός χάρτης αυτού του καλοκαιριού και αυτού του φθινοπώρου δείχνει ότι οι ελληνικές ομάδες, τα επιτελεία τους πρωτίστως, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μία ολότελα καινοφανή άσκηση. Στις δώδεκα εβδομάδες από τις 20 Αυγούστου ως τις 13 Νοεμβρίου, θα έχουν κιόλας παίξει και τους 13 αγώνες του πρώτου γύρου της Σούπερ Λιγκ. Ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, ο Αρης, ο Παναθηναϊκός, όσοι από αυτούς κερδίσουν συμμετοχή σε ευρωπαϊκό όμιλο, ως τότε θα έχουν παίξει 25 (ο Παναθηναϊκός 23) αγώνες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Οι ευρωπαϊκοί όμιλοι ολοκληρώνονται στην ημερομηνία (3 Νοεμβρίου) στην οποία συνήθως γινόταν η τέταρτη από τις έξι αγωνιστικές. Κι ύστερα, στις 40-45 ημέρες του “κενού Κατάρ”; Δεύτερη προετοιμασία! Ηδη ο Γιάννης Σαμαράς στον ΟΦΗ, ανακοίνωσε πού θα γίνει εκείνη η “δεύτερη προετοιμασία” ενόψει του κομματιού της περιόδου από τις Γιορτές και πέρα. Αργά ή γρήγορα, θα το κάνουν όλοι. Σκληρό οδοιπορικό, σε αχαρτογράφητο έδαφος.
Οι κληρώσεις βοήθησαν να πάρει σιγά-σιγά ο οδικός χάρτης του καθενός, σχήμα και μορφή. Να γίνει πιο εύκολα συνείδηση, το από δω και μετά. Τα ψέματα τελειώνουν, η αληθινή ζωή αρχίζει. Στην αληθινή ζωή, μας δίδασκε επίμονα ο Οτο, ποτέ δεν πηγαίνεις στο μεθεπόμενο βήμα προτού κατοχυρώσεις το αμέσως επόμενο. Στην αληθινή ζωή του καλοκαιριού δε, το ποδόσφαιρο που παίζεται είναι άλλο από το ποδόσφαιρο που παίζεται το φθινόπωρο, τον χειμώνα, την άνοιξη. Η εικόνα τον Ιούλιο, ποτέ δεν ήταν σοβαρό και αξιόπιστο πρόκριμα για ό,τι μέλλει να συμβεί αργότερα. Πέρυσι τέτοιες μέρες, η Φέγενορντ δεινοπάθησε ν’ αποκλείσει τη Ντρίτα (Κόσοβο). Δεν έμοιαζε, ομάδα που τον Μάιο θα έπαιζε τελικό Κόνφερενς Λιγκ. Η Ρέιντζερς βγήκε νοκ-άουτ από τα γκολ του Τσόλακ (Μάλμε). Ούτε η Ρέιντζερς έμοιαζε τότε, ομάδα που τον Μάιο θα έπαιζε τελικό Γιουρόπα Λιγκ.
Το καλοκαίρι στο γήπεδο, κανείς δεν μπαίνει σε διαγωνισμό εντυπωσιασμού. Και δεν έχει ιδιαίτερη σημασία εάν θα πέσεις στο πρώτο ή στο δεύτερο ή στο τρίτο (για κάποιες ομάδες υπάρχει και τέταρτο) εμπόδιο. Σημασία έχει, μόνον, εάν θα μπεις ή δεν θα μπεις σε όμιλο. Ειδάλλως, όπως συνήθιζε να λέει ο μακαρίτης Καίσαρης, τι να πεθάνεις Σάββατο τι Κυριακή πρωί. Συνεπώς όλοι παίζουν για το αποτέλεσμα, για το αποτέλεσμα…και για το αποτέλεσμα. Δίχως χαζά ρίσκα, Στα (όσο γίνεται πιο) σίγουρα. Μηδέν πίσω, ό,τι κλέψεις μπροστά. Οι καλύτερες προκρίσεις είναι με 1-0 και 1-0.
Τα καταφέρνουν κατά κανόνα, όσοι έχουν από πριν κάτι το στέρεο ώστε να βασιστούν για αρχή. Εκεί που δεν προϋπάρχει κάτι, και περιμένεις μες στο καλοκαίρι να το φτιάξεις απ’ την αρχή για να σηκώσεις την άμεση ευθύνη του ίδιου αυτού καλοκαιριού, κονόμησες! Οι προκρίσεις το καλοκαίρι, είναι η υποχρέωση για τους προϋπάρχοντες. Οι μεταγραφές, έπονται. Μεταγραφές, είναι για δύο ή για τέσσερα χρόνια. Οχι για δύο ή για τέσσερα παιγνίδια. Κανείς δεν θα αποκλειστεί επειδή άργησε να πάρει δεκάρι, κανείς δεν θα προκριθεί επειδή πήρε εγκαίρως δεξιό μπακ. Ευτυχώς και οι τέσσερις ομάδες της χώρας, συνεχίζουν από πέρυσι. Δεν το πιάνουν, από το μηδέν. Στην πρώτη εμφάνισή τους ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός δεν θα έχουν περισσότερους από δυο-τρεις νεοφερμένους στην ενδεκάδα. Μονάχα ο Αρης θα έχει πέντε-έξι.
Και θέλει βέβαια, και τύχη. Είναι διαδοχικά μεσοβδόμαδα ματς, είναι ματς που (“ένα παραπάνω” με την κατάργηση του εκτός έδρας γκολ) πηγαίνουν συχνά στην παράταση και στα πέναλτι, είναι ματς δίχως τη δικλείδα-var. Ο,τι έγραψε δεν ξεγράφει, και κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται/διορθώνεται εκ των υστέρων. Μιλώντας για τύχη, στην περίπτωση του Ολυμπιακού ας πούμε, φαίνεται αρκετά παράξενο πως το ενδεχομένως πιο υψηλό από τα τρία θερινά εμπόδια είναι το πρώτο. Αυτό εδώ, με τη Μακάμπι Χάιφα. Φυσιολογικό, είναι το αντίστροοφο. Από γύρο σε γύρο, ο βαθμός δυσκολίας να κλιμακώνεται. Οπως, παράδειγμα, πέρυσι. Πρώτα Νεφτσί, εν συνεχεία Λουντογκόρετς, στο τέλος (εάν περνούσε τη Λουντογκόρετς) Μάλμε. Μία νορμάλ κλιμάκωση. Εφέτος, η προοπτική δείχνει…αποκλιμάκωση. Δεν ξέρω καν, εάν πιο ισχυρή ομάδα για μετά είναι αυτή στο Τσάμπιονς Λιγκ (Απόλλωνας Λεμεσού) ή μήπως εκείνη στο Γιουρόπα Λιγκ (Σλόβαν Μπρατισλάβας). Αρα, ίσως και “όλη η χρονιά” του Ολυμπιακού στην Ευρώπη είναι η Μακάμπι Χάιφα.
Οπως και να ‘χει, για να μη αφήνουμε με αλόγιστη επιείκεια τα στάνταρντ και τις απαιτήσεις να υποχωρούν χαμηλά, είναι ξεκάθαρη “χρηματιστηριακή” υποχρέωση του Ολυμπιακού ν’ αποκλείσει τη Μακάμπι Χάιφα. Και του ΠΑΟΚ εννοείται, τη Λέφσκι. Και του Αρη, τη Γόμελ. Του ΠΑΟΚ είναι επίσης αυτονόητη υποχρέωση, ασυζητητί, και το μετά τη Λέφσκι. Είναι η διαφορά, να μπαίνεις στην κλήρωση seeded ή unseeded. Ο ΠΑΟΚ είναι seeded, και δεν υπάρχει διαπραγμάτευση ως προς την απαίτηση. Ο Αρης και ο Παναθηναϊκός, δεν είναι. Ηξεραν ευθύς εξαρχής, ότι το να παίξουν σε όμιλο προϋπέθετε να καταφέρουν κάτι ιδιαίτερο. Καλύτερα τώρα όμως, παρά μετά. Γιατί τώρα τους δίνεται η δυνατότητα να το καταφέρουν, οπότε μετά να μείνουν (ως seeded πλέον) μακρυά απ’ το να πρέπει να καταφέρουν κάτι το…ακραία ιδιαίτερο.
Πηγή: sdna.gr
