Του Χρήστου Σωτηρακόπουλου
Η Νορβηγία αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μαζί με την Ελβετία. Η Αγγλία, όμως, οφείλει να είναι συνεπής και έτοιμη για τη «μάχη» τους στα προημιτελικά. Να τη σεβαστεί, να τη χειροκροτήσει, αλλά να μην τη φοβηθεί. Η ομάδα του Τούχελ σε ένα Μουντιάλ που δεν έχει εντυπωσιάσει , βρίσκει λύσεις και η νίκη με το Μεξικό ήταν τεράστια.
Υπάρχουν ερωτηματικά για την ενδεκάδα, ο Γερμανός τεχνικός πρέπει να παρουσιάσει μία έτοιμη πνευματικά ομάδα, που θα κάνει ό,τι και με το Μεξικό. Η ευκαιρία είναι «χρυσή», αλλά οι Σκανδιναβοί το πιστεύουν, έχοντας και την στήριξη των ουδέτερων, σε μία υπέροχη, ποδοσφαιρικά ιστορία. Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία το όνομα της φανέλας δεν αρκεί. Η Αγγλία απέναντι στη Νορβηγία, στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, είναι ακριβώς μία τέτοια περίπτωση. Όποιος θεωρεί πως οι Άγγλοι έχουν απέναντί τους έναν «βολικό» αντίπαλο, πιθανότατα δεν έχει παρακολουθήσει την πορεία των Σκανδιναβών στη διοργάνωση.
Η Νορβηγία αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη ευχάριστη έκπληξη του τουρνουά, μαζί με την Ελβετία, την οποία αρκετοί δεν περίμεναν.
Είναι η ομάδα που έχει κερδίσει τη συμπάθεια των ουδέτερων, όχι μόνο για τα αποτελέσματά της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται. Το αποκορύφωμα ήταν φυσικά η τεράστια πρόκριση επί της Βραζιλίας με 2-1 στη φάση των «16», ένα αποτέλεσμα που ελάχιστοι θα προέβλεπαν πριν από τη σέντρα. Δεν πρόκειται όμως για μία επιτυχία που ήρθε τυχαία. Οι Νορβηγοί παρουσιάζουν συνέπεια, ένταση, προσωπικότητα και διαθέτουν ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Πρώτος και καλύτερος ο Έρλινγκ Χάαλαντ. Ο επιθετικός της Μάντσεστερ Σίτι έχει σκοράρει σε κάθε παιχνίδι του Μουντιάλ στο οποίο ξεκίνησε βασικός και αποδεικνύει για ακόμη μία φορά πως στα μεγάλα ραντεβού βρίσκει τον τρόπο να αφήνει το αποτύπωμά του. Δίπλα του υπάρχει ο Μάρτιν Έντεγκααρντ, ο αρχηγός της Άρσεναλ, ο άνθρωπος που με την ασίστ του απέναντι στη Γουέστ Χαμ ουσιαστικά «σφράγισε» την κατάκτηση της Premier League και έγινε ο πρώτος αρχηγός των «κανονιέρηδων» που σηκώνει το πρωτάθλημα μετά τον Πατρίκ Βιεϊρά, το 2004.
Αυτοί οι δύο εκφράζουν τη νέα γενιά του νορβηγικού ποδοσφαίρου, αλλά δεν είναι μόνοι τους. Η ομάδα του Στάλε Σόλμπακεν έχει συνοχή, αυτοπεποίθηση και ξέρει τι ζητάει μέσα στο γήπεδο, έχοντας εξελίξει σε μεγάλο βαθμό το στυλ παιχνιδιού της και γνωρίζοντας πόσο σημαντική θα ήταν για ολόκληρη τη χώρα μία πρόκριση και επί των «τριών λιονταριών», για ολόκληρο το σκανδιναβικό ποδόσφαιρο. Η ιστορία, πάντως, μας θυμίζει πως η Νορβηγία έχει καταφέρει και στο παρελθόν να «πληγώσει» την Αγγλία. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1981, στο Όσλο, επικράτησε με 2-1 στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ισπανίας, σε ένα από τα μεγαλύτερα «σοκ» της εποχής. Εκείνη η ήττα δημιούργησε τεράστια πίεση στους Άγγλους, που κινδύνεψαν σοβαρά να μείνουν εκτός της τελικής φάσης και να χάσουν τρίτο συνεχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, κάτι που τελικά απέφυγαν την τελευταία στιγμή. Υπολογίστε πως θα βίωναν ό,τι σήμερα η Ιταλία, πράγμα που φυσικά θα αποτελούσε μελανό σημείο σε ολόκληρη την ιστορία τους.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι έμεινε στην ιστορία όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά και για την εμβληματική περιγραφή του Νορβηγού σχολιαστή Μπγέργκε Λίλελιεν, ο οποίος έκλεισε τη μετάδοση με τη θρυλική ατάκα προς τη Μάργκαρετ Θάτσερ: «Your boys took a hell of a beating». Ένα ποδοσφαιρικό γεγονός που ακόμη και σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς στις σχέσεις των δύο εθνικών ομάδων.
Η σημερινή πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Η Αγγλία διαθέτει μεγαλύτερο βάθος, περισσότερες λύσεις και συνολικά περισσότερη ποιότητα. Το σημαντικό είναι να μπορέσει να το αποδείξει μέσα στο γήπεδο. Υπάρχουν ερωτηματικά. Ο Μαρκ Γκέχι παραμένει αμφίβολος, ενώ ο Ντέκλαν Ράις ταλαιπωρήθηκε από ίωση, έμεινε για 48 ώρες απομονωμένος από την υπόλοιπη αποστολή και η κατάστασή του θα αξιολογηθεί μέχρι την τελευταία στιγμή. Πρόκειται για δύο απουσίες που, αν επιβεβαιωθούν, θα επηρεάσουν σημαντικά τις ισορροπίες της ομάδας.
Από την άλλη πλευρά, ο Τόμας Τούχελ απέδειξε απέναντι στο Μεξικό πως μπορεί να διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις, να αλλάξει τον ρυθμό ενός αγώνα και να οδηγήσει την ομάδα του εκεί που θέλει. Η εμπειρία του σε παιχνίδια υψηλής πίεσης είναι δεδομένη και η Αγγλία έχει την ευκαιρία να βρεθεί για ακόμη μία φορά στην τετράδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Περιμένω ένα ανοιχτό παιχνίδι, με φάσεις και γκολ. Αν η Αγγλία καταφέρει να διατηρήσει το «μηδέν» στην άμυνά της για μεγάλο χρονικό διάστημα, θεωρώ πως η συσσωρευμένη ποιότητα που διαθέτει θα εμφανιστεί κάποια στιγμή. Ένας ποδοσφαιριστής θα βρει τη λύση, μία συνεργασία θα κάνει τη διαφορά και η εμπειρία των Άγγλων σε τέτοιου είδους νοκ – άουτ αναμετρήσεις μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική.
Η Νορβηγία έχει ήδη ξεπεράσει κάθε προσδοκία και αξίζει τον απόλυτο σεβασμό. Ωστόσο, αν η Αγγλία παρουσιαστεί σοβαρή, με προσωπικότητα και πνευματική συγκέντρωση, εξακολουθεί να έχει το προβάδισμα για την πρόκριση στα ημιτελικά, εκεί όπου θα αντιμετωπίσει τον νικητή της αναμέτρησης ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ελβετία. Και αυτή την ευκαιρία δεν πρέπει να την αφήσει να χαθεί.
Πηγή: England365
