Του Γιάννη Φιλέρη
Ο Ζαν (ή Γιαν ή Τζιν, προφέρεται ποικιλοτρόπως το όνομα του) Μοντέρο ήταν 7 χρονών το 2010, όταν περπατούσε στους δρόμους της Βίλα Κονσουέλο, μια γειτονιά του Σάντο Ντομίνγκο, πρωτεύουσας της Δομινικανής Δημοκρατίας. Πήγαινε στο σπίτι του, στη Βίλα Χουάνα, όταν κοντοστάθηκε έξω από ένα μικρό μπαρ. Η τηλεόραση έπαιζε μπάσκετ, ΝΒΑ. Ήταν ένας αγώνας των Λέικερς.
Ο μικρός Μοντέρο, όπως διηγήθηκε ο ίδιος στο The Players Tribune, κάθισε να χαζέψει την ομάδα με τις χρυσαφένιες φανέλες, που του έκαναν εντύπωση. Του άρεσε πολύ το θέαμα, σχεδόν μαγεύτηκε από την πορτοκαλί μπάλα. Πιο πολύ, όμως, είχε εντυπωσιαστεί από ένα παίκτη, το όνομα του οποίου δεν θα ξεχνούσε ποτέ: Κόμπι Μπράιαντ!
“Όταν επέστρεψα στο σπίτι μου, ήταν σα να είχα κατέβει από ένα άλλο πλανήτη. Ήξερα ότι μια μέρα θα έπαιζα στο ΝΒΑ και άρχισα να λέω στον ξάδερφό και φίλο μου ότι έπρεπε να δει κι αυτός μια πολύ ωραία ομάδα, με το όνομα Λέικερς. Όσο για μένα; “Εγώ είμαι ο Κόμπε…” τους έλεγα και έφτιαξα το δικό μου γήπεδο. Κανονικά δεν έπρεπε να συμβεί κάτι τέτοιο σε μένα, αλλά και οποιοδήποτε παιδί από τη Βίλα Χουάνα. Εκεί κάθε μέρα μια γειτονιά έχει πόλεμο με μια άλλη. Αλλά εγώ ήθελα να παίξω μπάσκετ…” θυμόταν ο Μοντέρο το 2022. Τότε, που ζούσε το αμερικάνικο όνειρο, σαν μέλος μιας ομάδας της Overtime Elite League, ενός ειδικού προγράμματος για ταλαντούχους μπασκετμπολίστες, όπως εκείνος.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, μπορεί να μην έπαιξε ακόμα στο ΝΒΑ, έχει ωστόσο θριαμβεύσει στην Ευρώπη, με τη φετινή σεζόν να είναι η καλύτερή του: MVP των τελικών της λίγκας ACB, ηγέτης της Βαλένθια στην πορεία της για τον δεύτερο τίτλο της ιστορίας της, κορυφαίος νέος παίκτης της Ευρωλίγκας και καθοριστικός και επίσης πολυτιμότερος όλων, στα πλέι-οφ με τον Παναθηναϊκό.
Όλα αυτά τα εξαργύρωσε με ένα σπουδαίο συμβόλαιο στον Ολυμπιακό, ο οποίος ανακοίνωσε και τυπικά την απόκτησή του για τα επόμενα τρία χρόνια, εν χορδαίς και οργάνοις, στην επίσημη δηλαδή παρουσίαση του νέου χορηγού (Superbet) της νέας φανέλας της επόμενης χρονιάς.
Οι πρωταθλητές Ευρώπης κινήθηκαν πολύ νωρίς, μέσα στη σεζόν. Εκεί στα μέσα Μαΐου, χρονολογούνται οι πρώτες επαφές με τον ατζέντη του, ενώ ταυτόχρονα έβαζαν στο μάτι και τον Κόντι Μίλερ Μακιντάιρ. Στη συνέχεια προστέθηκαν κι άλλοι μνηστήρες, ο Ολυμπιακός, ωστόσο, είχε κάνει όλα όσα χρειαζόταν για να πείσει την πλευρά του νεαρού γκαρντ ότι στο νέο ΣΕΦ, θα βρει τον επόμενο μεγάλο σταθμό της καριέρας του: “Τον διαβεβαιώσαμε ότι ο Γιώργος Μπαρτζώκας θα συνέχιζε μαζί μας, γιατί ήταν … η βασική ερώτηση του” είπε ο Γιώργος Αγγελόπουλος στην επίσημη ανακοίνωση της μεγάλης μεταγραφής.
Και κάπως έτσι, ο “El Problema”, όπως τον είπαν για … τα προβλήματα που δημιουργεί στους αντιπάλους του, πάνω στο παρκέ, είναι έτοιμος να διαπρέψει και με τα “ερυθρόλευκα”, όπως έκανε όλη τη σεζόν φέτος, με τα πορτοκαλί της Βαλένθια.
Από την La Canchita, στην ακαδημία του ΝΒΑ…
Μαγεμένος από τους Λέικερς και τον Κόμπι, ο μικρός Μοντέρο, πήρε μια μπάλα του μπάσκετ και δεν την άφησε ποτέ από τα χέρια του. Έξω από το κουρείο του θείου του, φτιάχτηκε ένα γηπεδάκι που ονόμασαν La Canchita. Εκεί σε μια αυτοσχέδια μπασκέτα, που πολλές φορές διαλυόταν από τον καιρό, μαζί με τον αγαπημένο ξάδερφό του Λίλι (σκοτώθηκε το 2015) έπαιζαν για ώρες, μιμούμενοι τους άσους του ΝΒΑ, που έβλεπαν στην τηλεόραση. Αυτός ήταν ο Κόμπι κι ο ξάδερφός του, ο Τζέιμς Χάρντεν, γιατί σούταρε με το αριστερό.
Στοv Δομίνικο, όπως σε όλη την Καραϊβική, λατρεύουν το μπέιζμπολ. Το μποξ επίσης. Όταν έβρεχε ή το γηπεδάκι τους είχε τα χάλια του, ο Μοντέρο και ο ξάδερφός του, πήγαιναν στο γυμναστήριο ενός πρώην προπονητή πυγμαχίας για να συνεχίσουν εκεί τα … μαγικά τους.
Το μπάσκετ έχει τη δική του δυναμική στο νησί των 11.6 εκατομμυρίων. O Αλ Χόρφορντ ήταν νο 3 στο ντραφτ του 2007 και σαν βετεράνος αλλά πολύτιμος για τους Σέλτικς το 2024 πήρε το πρωτάθλημα στο ΝΒΑ γεννήθηκε στον Δομίνικο, ο Καρλ Άντονι Τάουνς φετινός πρωταθλητής με τους Νικς έχει δομινικανή καταγωγή από τη μητέρα του, ενώ γηγενείς Δομινικάνοι είναι ο Άντρες Φελίς της Ρεάλ Μαδρίτης και ο Κρις Ντουάρτε ο οποίος έπαιξε τέσσερα χρόνια στο ΝΒΑ, μετακόμισε πέρσι στη Μάλαγα, αλλά είχε πολλά προβλήματα στη συνεργασία με τον Ιμπόν Ναβάρο.
Αν το ξεχάσατε αυτοί οι δυο, μαζί με τον Μοντέρο, είχαν περάσει το κατώφλι του ΣΕΦ παίζοντας για την Εθνική Ομάδα της χώρας τους, στο προολυμπιακό τουρνουά που είχε φιλοξενήσει η Ελλάδα. Ο νέος πόιντ γκαρντ του Ολυμπιακού είχε χριστεί διεθνής με την Εθνική Ανδρών σε τρία φιλικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019. Μόλις είχε κλείσει τα 16 του και λόγω των τρομερών εμφανίσεων του με τις μικρές εθνικές του Δομίνικου, πήγαινε να παίξει και με τους άνδρες.
Αυτό το έκανε από … μικρός. Έπαιζε πάντα με μεγαλύτερους και συνήθως τους κέρδιζε. Έχοντας μάθει τα μυστικά του μπάσκετ από ένα θρυλικό δάσκαλο στις γειτονιές του Σάντο Ντομίνγκο (κόουτς Μπαζίλ) και πηγαίνοντας στην φημισμένη ομάδα Μαουρίτζιο Μπαέζ, άρχισε να γίνεται σιγά-σιγά γνωστός.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι στο Δομίνικο δεν έχασε ποτέ, ενώ όταν ήθελε να κάνει άνω-κάτω το ματς μαζί με τους συμπαίκτες του έπαιζαν το σύστημα “Ελ Κουίντο”. Έτσι λέγεται η πιο επικίνδυνη περιοχή της πρωτεύουσας. Κανείς δεν πατάει το πόδι του εκεί, ειδικά το βράδυ.
Όταν ο Μοντέρο φώναζε “Ελ Κουίντο” οι αντίπαλοι δεν ήξεραν από που να … φυλαχτούν. Ο θάνατος του ξάδερφού του, τον επηρέασε, έχασε το κέφι του, άρχισε να αλητεύει. Έκανε συχνά κοπάνες από τις προπονήσεις και μια μέρα που είχε πάει στην πισίνα με τους φίλους του, άκουσε τη φωνή του πατέρα του: “Τι κάνεις εδώ; Δεν πήγες στην προπόνηση;”. Ένιωσε ντροπή, γύρισε στο γήπεδο και ζήτησε συγγνώμη από προπονητές και συμπαίκτες κι άρχισε να δουλεύει ακατάπαυστα,
Στα 14 του έπαιξε με τον Δομίνικο στο πρωτάθλημα U-16 της Αργεντινής. Ένα χρόνο αργότερα, εμφανίστηκε στο Παγκόσμιο U-17 (ενώ ο ίδιος ήταν 15) και σε 7 αγώνες είχε 15.4π, 4.9ρ, 2.9 ασίστ και … 4.1 κλεψίματα! Η ομάδα του κατέκτησε την 9η θέση, μια σπουδαία διάκριση για το δομινικανό μπάσκετ.
Στο Centrobasket U-15, το 2018, κόντρα στους συνομήλικους του, ο Μοντέρο αναδείχθηκε MVP του τουρνουά με 25.8π, 8ρ και 5 ασίστ. Ο Δομίνικος πήρε το χρυσό μετάλλιο. Στο επόμενο τουρνουά (Americas U-16) ο Ζαν είχε 30.3π, 9.5ρ, 3.2 ασ και 3.3 κλεψίματα. Η ομάδα έπαιρνε το χάλκινο μετάλλιο, με τον ίδιο να σημειώνει … 42π (έχοντας ακόμη 12ρ και 6κλ) στο μικρό τελικό εναντίον της Αργεντινής.
Είχε γίνει πια μανιακός με το μπάσκετ. Σε ένα ματς που δεν είχε παίξει καλά και ο προπονητής τον άφησε στον πάγκο, πείσμωσε τόσο πολύ, που κάθισε και έβλεπε για 45 λεπτά χάι λάιτς με τον Κόμπι Μπράιαντ! Στον επόμενο αγώνα σκόραρε … 42 π.
Κάπως έτσι ο Μοντέρο βρέθηκε και στην NBA Academy που μαζεύει παιδιά απ’ όλο τον κόσμο στις ηλικίες του χάι-σκουλ (από μια τέτοια σχολή, “αποφοίτησε” ο Τζος Γκίντι). Δεν ολοκλήρωσε, ωστόσο, το πρόγραμμα, με προβλήματα -όπως ειπώθηκε τότε- συμπεριφοράς.
Η καριέρα στην Ευρώπη
Στα 16 του, λοιπόν, ο Μοντέρο βρέθηκε στην Ευρώπη και σε ένα άλλο νησί. Από το Σάντο Ντομίνγκο, μετακόμισε στη Λας Πάλμας και την Γκραν Κανάρια, παίζοντας στη δεύτερη ομάδα και δείχνοντας εξαρχής πόσο ταλαντούχος ήταν. Δεν είχε ξεχάσει, ωστόσο, το αμερικάνικο όνειρο και με την άδεια της ισπανικής ομάδας, το 2021 βρέθηκε στην Ατλάντα για να παίξει στην αναπτυξιακή Overtime League.
Εκεί αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 16.9π, έχοντας ακόμη 4.7 ασίστ και 3.4 κλεψίματα, ανά αγώνα, με το σκάουτινγκ ριπόρτ να σημειώνει τις εξαιρετικές ικανότητες του σαν φλορ τζένεραλ στο παρκέ, κάτι που με την πάροδο του χρόνου, το βελτίωσε στο μέγιστο βαθμό. Ήταν ο μοναδικός παίκτης από την Elite League που θα μπορούσε να γίνει ντραφτ το καλοκαίρι του 2022. Δεν έγινε, ενώ αργότερα δοκίμασε τις δυνάμεις του στο καμπ των Νιου Γιορκ Νικς.
Στα 19 του χρόνια, απλά έπρεπε να γυρίσει στην Ευρώπη. Κι εκεί άρχισε η ανοδική διαδρομή του, στην ισπανική λίγκα. Πρώτα η Ρεάλ Μπέτις, μετά η Ανδόρα (σαν δανεικός από τη Γκραν Κανάρια) και η τελευταία σπουδαία διετία στη Βαλένθια. Σε αυτά τα τριάμιση χρόνια, από ένας ταλαντούχος νεαρός, έγινε ένας από τους καλύτερους γκαρντ της EuroLeague, της οποίας φέτος ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης, μέλος της κορυφαίας πεντάδας και MVP των πλέι-οφ.
“O Ζαν είναι απίστευτα ταλαντούχος. Ένας από τους καλύτερους παίκτες που έχω κοουτσάρει στην καριέρα μου” σχολίασε για αυτόν ο Πέδρο Μαρτίνεθ, που αποκάλυψε ότι από κάποια στιγμή και μετά μέσα στη χρονιά συνειδητοποίησε ότι ο Δομινικανός δεν θα συνέχιζε στη Βαλένθια. Τελικά, ούτε ο ίδιος παρέμεινε στον πάγκο των πορτοκαλί, αφού αποδέχθηκε την πρόταση της Ρεάλ Μαδρίτης και θα αντικαταστήσει τον Σέρτζιο Σκαριόλο.
Με τον Ολυμπιακό, ο Μοντέρο ξέρει ότι ανεβαίνει ένα ακόμα επίπεδο. Τώρα δεν είναι απλά ένα μεγάλο ταλέντο, αλλά ένας ακριβοπληρωμένος σούπερ-σταρ, που καλείται να δικαιώσει και το θόρυβο, αλλά και τα χρήματα που θα εισπράξει. Το μικρό παιδάκι από τη Βίλα Χουάνα, έχει μια σπουδαία ευκαιρία, φορώντας το νο 8 του Ολυμπιακού. Να γίνει ακόμα καλύτερος και να φτάσει, κάποια στιγμή, στην εκπλήρωση του παιδικού του ονείρου. Να παίξει στο ΝΒΑ, όπως το είδωλο του, Κόμπι Μπράιαντ, αν και όπως παίζει στην Ευρώπη μοιάζει περισσότερο στον Σάι Γκίλιτζιους Αλεξάντερ…
Πηγή: Sport24
