Του Αντώνη Καρπετόπουλου
Η τρίτη αγωνιστική του μουντιάλ δε πολλές περιπτώσεις γίνεται για να γίνει – θέλω να πω ότι οι ομάδες που έχουν προκριθεί κι αυτές που έχουν αποκλειστεί είναι συχνά τόσες πολλές που τα ματς έχουν μονόπλευρη βαθμολογική σημασία. Χθες οι Αμερικάνοι έχασαν από τους Τούρκους με 2-3 και οι Γερμανοί από το Εκουαδόρ με 1-2. Κανονικά θα πρεπε να μιλάμε για τεράστιες εκπλήξεις. Στην πραγματικότητα Αμερικάνοι και Γερμανοί ήταν αδιάφοροι – ο Ποτσετίνο ξαναείδε τον Πούλισιτς, ο Νάιγκελσμαν έκανε πολλές δοκιμές: οι παίκτες του Εκουαδόρ πήραν μια πρόκριση που τους την έδωσε το πρόγραμμα, οι παίκτες του Μοντέλα εξασφάλισαν ότι στην επιστροφή δεν θα τους κυνηγάνε. Πιο ενδιαφέροντα τα άλλα αποτελέσματα. Οι Ολλανδία κέρδισε εύκολα την Τυνησία και θα βρει το Μαρόκο στο πρώτο νοκ άουτ στους 32. Οι Γιαπωνέζοι έδειξαν ότι δεν φοβούνται την πιθανότητα να βρουν νωρίς την Βραζιλία: έπαιξαν με την Σουηδία για να κερδίσουν κι αν δεν τα κατάφεραν είναι γιατί ο Ελάνγκα πέτυχε το γκολ της ζωής του για να δώσει στους Σουηδούς μια πρόκριση. Προκρίθηκε και η Ακτή Ελεφαντοστού, που είδε τον δικό της σταρ, τον Πέπε, να κάνει την διαφορά στο ματς με το Κουρασάο που μας αποχαιρέτησε αξιοπρεπώς. Συνεχίζουν και η Αυστραλία και λογικά και η Παραγουάη που έδειξαν ότι ξέρουν την «τέχνη του μπισκότου» με το βαρετό τους 0-0. Δεν υπήρχαν συγκινήσεις. Αλλά όλα θα είναι καλύτερα απόψε γιατί στο πρόγραμμα υπάρχει ένα Γαλλία – Νορβηγία το οποίο όποιος κερδίσει περνά πρώτος. Γαλλία – Νορβηγία σημαίνει ΕμΠαπέ εναντίον Χάαλαντ, δηλαδή μια μονομαχία. Στις ΗΠΑ, στη χώρα των γουέστερν, δεν θα μπορούσε μια τέτοια να λείπει. Ο ΕμΠαπέ κι ο Χάαλαντ έχουν ήδη πετύχει τέσσερα γκολ. Και δεν έχουν τίποτα άλλο κοινό.
Οι μεγάλες τους διαφορές
Ο Χααλαντ είναι στο πρώτο του μουντιάλ. Ο ΕμΠαπέ, που είναι μόλις δύο χρόνια μεγαλύτερός του έχει φτάσει τα τρία. Ο Χααλαντ ονειρεύεται κάτι που να μοιάζει με διάκριση για την Νορβηγία του. Ο ΕμΠαπέ θέλει να πάει την Γαλλία του σε ένα τρίτο τελικό στη σειρά – να την βοηθήσει να κάνει κάτι που έκαναν μόνο οι Βραζιλιάνοι και οι Γερμανοί. Ο ΕμΠαπέ έρχεται από μια σεζόν γεμάτη γκρίνιες γιατί η Ρεάλ Μαδρίτης δεν κέρδισε το πρωτάθλημα ή το Τσάμπιονς λιγκ. Ούτε η Μάντσεστερ Σίτυ τα έχει κερδίσει αυτά εφέτος, αλλά το αστέρι του Νορβηγού παρέμεινε λαμπρό αφού τα γκολ του δεν έλειψαν.
Οι διαφορές των ανθρώπων είναι μεγαλύτερες κι από αυτές των ποδοσφαιριστών. Το Μποντί, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε ο ΕμΠαπέ βρίσκεται δεκατρία χιλιόμετρα μακριά από τον Πύργο του Αϊφελ. Ανήκει στο διαμέρισμα 13 της πόλης του Φωτός – πρόκειται για το διαμέρισμα με την μεγαλύτερη εγκληματικότητα στην γαλλική πρωτεύουσα: σε αυτό διαδραματίζεται το «Μίσος», η μεγάλη εκείνη ταινία του Ματιέ Κάσοβιτς. Ο Χάαλαντ μεγάλωσε στο Μπρίνε, την πόλη με την μικρότερη εγκληματικότητα στην Νορβηγία – ίσως και στην Ευρώπη. Εχει δίπλα της το λιμάνι του Σταβάνγκερ, που θεωρείται νορβηγικό αξιοθέατο και μπροστά του θαυμάσιο κολπίσκο του Πρέικεστόλεν, υποχρεωτικό πέρασμα κάθε κρουαζιέρας στην σκανδιναβική χερσόνησο.
Ο ΕμΠαπέ βρέθηκε σε μια τρύπα της Ευρώπης, όπου υπάρχει μεταξύ άλλων μια σχολή ποδοσφαίρου: ένα απλό γήπεδο, ένα μικρότερο με συνθετικό χορτάρι κι ένα γυμναστήριο. Παίζει εκεί η AS Bondy – το καμάρι της περιοχής. Ορος απαράβατος για να δεχτούν παιδιά είναι αυτά να έχουν καλούς βαθμούς στο σχολείο: δέχονται οκτακόσιες αιτήσεις το χρόνο και κρατάνε μόλις ογδόντα παιδάκια γιατί οι εγκαταστάσεις δεν επιτρέπουν δουλειά με περισσότερα. Κι όμως από αυτή την ακαδημία που λειτουργεί με ψίχουλα έχουν βγει τα τελευταία χρόνια τρία παιδιά που κάνουν καριέρα: ο ΕμΠαπέ είναι ο πιο γνωστός αλλά καλά τα πάει και ο Τζόναθαν Ικονέ που έκανε καριέρα στη Λιλ και ο Σεμπάστιαν Κορία που πέρασε από την Σεβίλλη. Ο Χάαλαντ ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις ακαδημίες του συλλόγου της πόλης του, της Μπρίνε ΦΚ, όπου τον πήγε να μάθει ποδόσφαιρο ο καλός μπαμπάς του, ποδοσφαιριστής κι αυτός. Κατά τη διάρκεια των σεζόν 2015 και 2016, αγωνίστηκε στην Β΄ ομάδα της Μπρίνε όπου εντυπωσίασε, καθώς σημείωσε 18 γκολ σε 14 αγώνες: κάπως έτσι έφτασε να κάνει το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα. Σε ηλικία 15 ετών, στις 12 Μαΐου του 2016, αγωνίστηκκε σε αγώνα της 1ης Κατηγορίας εναντίον ης Ράνχαϊμ. Συνολικά, συμμετείχε σε 16 αγώνες για τη Μπρίνε. Και κάπου εκεί τον ανακάλυψε η Σάλσμπουργκ. Τον ΕμΠαπέ από την άλλη τον ανακάλυψαν οι σκάουτερ της Μονακό στον Κλερφοντέν, όπου βρέθηκε για λίγο μετά την Μποντί. Αυτοί τον έπεισαν να διατηρήσει την γαλλική υπηκοότητα: φλέρταρε σοβαρά, λόγω του μπαμπά του, να γίνει Καμερουνέζος. Μετά έφτασε στην Παρί και μετά στην Ρεάλ. Κι ο Χααλαντ που συνεχώς προόδευε στο μεταξύ βρέθηκε στην Σίτυ – σε αυτό το σημείο οι διαφορές των δυο περιορίζονται στα αγωνιστικά. Οι δρόμοι τους προς την επιτυχία είναι ολότελα διαφορετικοί. Δεν υπάρχει εύκολος και δύσκολος. Και οι δυο τα χουν καταφέρει με σκληρή δουλειά.
Είπαν για αυτούς τους δυο
Στα πολλά που διάβασα πριν την μεταξύ τους αναμέτρηση ξεχώρισα δυο τοποθετήσεις που έκαναν πριν την αποψινή τους μονομαχία δυο που θα κληθούν να τους αντιμετωπίσουν. Ο προπονητής της Νορβηγίας Στάλε Σόλμπακεν και ο στόπερ της Γαλλίας Οπομαεκανό μίλησαν για το πως μπορεί αυτούς τους δύο να τους περιορίσεις.
Ο Σολμπάκεν είπε ότι ο ΕμΠαπέ κατέληξε να παίζει στην θέση του φορ, καθώς για χρόνια αγωνιζόταν η στα αριστερά ή ελεύθερος πίσω από τον φορ. «Δεν είναι γεννημένος φορ αλλά χάρη στην διαδρομή του προς την θέση του φορ έμαθε πολλά» είπε ο Νορβηγός και εξήγησε πως ο ΕμΠαπέ, «χάρη σε αυτές του τις προηγούμενες εμπειρίες του παραμένει πολύ κινητικός, βγαίνει πολύ από την περιοχή κι αγαπάει τις συγκλίσεις για αυτό δεν αντιμετωπίζεται από ένα και μόνο παίκτη». Για τον Σολμπάκεν η λύση είναι να τον υποχρεώσεις να πάρει την μπάλα πολύ μακριά από την περιοχή και να κουραστεί κατεβάζοντάς την: «πρέπει τρεις τουλάχιστον παίκτες να αμύνονται στους χώρους που αυτός αγαπάει να κινείται», είπε ο κόουτς. «Δεν αμύνεσαι κυνηγώντας τον ΕμΠαπέ γιατί αν το κάνεις θα σου ξεφύγει. Αμύνεσαι δυσκολεύοντας τον να πάρει την μπάλα, να κινηθεί όπως θέλει» εξήγησε.
Ο Οπαμεακανό ήταν ακόμα πιο αναλυτικός. «Όταν αντιμετωπίζεις τον Χάαλαντ, πρέπει να ελέγχεις συνεχώς το πού βρίσκεται, αλλά ταυτόχρονα να μην χάνεις από τα μάτια σου και τον παίκτη που κουβαλάει την μπάλα κι έχει σκοπό να τον βρει. Ο Χάαλαντ κινείται πάντα ανάλογα με αυτόν από τον οποίο περιμένει πάσα και την περιμένει πάντα, αλλά όχι μένοντας στατικός εντός περιοχής – χρειάζεται μόνο ένα κλάσμα του δευτερολέπτου για να αλλάξει κατεύθυνση και να σε εκπλήξει» είπε και πρόσθεσε πως ο Νορβηγός «είναι σωματικά δυνατός και απολαμβάνει την επαφή με τον αντίπαλο, για αυτό είναι καλύτερο να προσπαθήσεις να τον αναγκάσεις να βγει από την περιοχή: κυρίως πρέπει να του περιορίσεις τη γωνία σουτ του». Για τον στόπερ των Γάλλων ο Χάαλντ είναι επίσης τρομερός στις εναέριες μονομαχίες, και δεν είναι τυχαίο ότι οι συμπαίκτες του τον αναζητούν ακόμα και εκτελώντας πλάγια άουτ. «Ενας παίκτης για αυτόν δεν αρκεί: χρειάζεσαι έναν που να βγαίνει στη μπάλα και έναν που να περιμένει τα γυρίσματα του» είπε.
Ωραία είναι όλα αυτά. Αλλά εμείς που έχουμε δει πολλά γουέστερν ξέρουμε πως στις μονομαχίες ίσως το πιο βασικό είναι το ποιος θα πυροβολήσει πρώτος…
Πηγή: Karpetshow
