Της Βάσως Πρεβεζιάνου
Πιστός στις εξαγγελίες που είχε κάνει κατά την επίσημη παρουσίασή του ο Γιούργκεν Κλοπ οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση ενός τίτλου εντός τετραετίας. Ακόμα κι αν δεν ήρθε, μετά από τριάντα χρόνια το πρωτάθλημα, η Λίβερπουλ είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης για έκτη φορά στην ιστορία της ολοκληρώνοντας μια σεζόν κατά την οποία θα μπορούσε να πετύχει περισσότερα.
Οι «κόκκινοι» έμειναν με την πίκρα ότι δεν κατάφεραν να πανηγυρίσουν τον τίτλο στην Πρέμιερ Λιγκ αν και έφτασαν τους 97 βαθμούς και είχαν μόλις μια ήττα: αυτή από τη Μάντσεστερ Σίτι, που πήρε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο.
Ο Γερμανός προπονητής και οι ποδοσφαιριστές του μπορούν να περηφανεύονται ότι κατάφεραν να κλείσουν αγωνιστικά την ψαλίδα με τους «Πολίτες», ακόμα και αν δεν διαθέτουν το ίδιο βάθος στο ρόστερ, και να βάλουν τις βάσεις για να φτάσουν στο πρωτάθλημα τα αμέσως επόμενα χρόνια.
Στην Πρέμιερ Λιγκ η Λίβερπουλ είχε 30 νίκες και μόλις μία ήττα. Η Σίτι είχε 32 νίκες και τέσσερις ήττες, αλλά αναδείχθηκε πρωταθλήτρια χάρη στις… ισοπαλίες.
Μανέ και Σαλάχ σημείωσαν από 22 γκολ, άλλα 12 έβαλε ο Φιρμίνο, από τα συνολικά 89 που σημείωσε η Λίβερπουλ στο πρωτάθλημα. Δέχθηκε μόλις 22 τέρματα, αριθμός ενδεικτικός της συμπαγούς άμυνας που έχει δημιουργήσει με πρωταγωνιστές τους Άλισον και φαν Ντάικ.
Σε 13 παιχνίδια στο Τσάμπιονς Λιγκ, η ομάδα του Κλοπ είχε 8 νίκες, 4 ισοπαλίες και 1 ήττα, σημείωσε 24 τέρματα και δέχθηκε 12. Θα μπορούσε, μάλιστα, να έχει αποκλειστεί από τους ομίλους κιόλας, αλλά ήταν η εξαιρετική απόδοση του Άλισον στο «Σαν Πάολο» κόντρα στη Νάπολι, για την τελευταία αγωνιστική, που όχι μόνο την κράτησε στη διοργάνωση, αλλά την έφερε τελικά ως την κατάκτηση του τροπαίου.
Η Λίβερπουλ δεν έχει έναν Μέσι, ούτε brandname όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα. Βάσει του πρότζεκτ στο οποίο ηγείται ο Κλοπ οι τίτλοι ήταν θέμα χρόνου. Φέτος ήρθε το Τσάμπιονς Λιγκ, δεν θα αργήσει το πρωτάθλημα. Ο Γερμανός προπονητής είναι ο εγγυητής γι’ αυτό, μπορεί να μείνει μια δεκαετία στο «Άνφιλντ» και να γίνει θρύλος της ομάδας.
Μέσα στο γήπεδο «μίλησαν» πολλοί
Φαν Ντάικ: ενάμιση χρόνο μετά την απόκτησή του ο Ολλανδός, που έγινε τον Ιανουάριο του 2018 ο πιο ακριβός αμυντικός στην ιστορία του ποδοσφαίρου, έδειξε για ποιο λόγο άξιζε να ανοίξει τα ταμεία της Λίβερπουλ. Ο MVP της Πρέμιερ Λιγκ έχει ένα απίθανο στατιστικό: σε 64 παιχνίδια του σε όλες τις διοργανώσεις κανείς αντίπαλος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει μια ντρίμπλα εναντίον του! Πέτυχε και τέσσερα γκολ στο πρωτάθλημα.
Ρόμπερτσον: δεν ήταν πολλοί αυτοί που περίμεναν ότι ένας παίκτης που αποκτήθηκε πριν από δύο χρόνια από τη Χαλ για… σκάρτα δέκα εκατομμύρια ευρώ θα κατάφερνε να γίνει τόσο σημαντικός για τη Λίβερπουλ. Είχε έντεκα ασίστ φέτος και σε αντίθεση με τον Μορένο δείχνει να αντιλαμβάνεται καλύτερα τα αμυντικά καθήκοντά του.
Μανέ: πέρασε την περσινή σεζόν στη σκιά του Σαλάχ, αλλά φέτος ήταν, μαζί με τον Αιγύπτιο, πρώτος σκόρερ της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ με 22 γκολ. Αν είχε, μάλιστα, μπει και εκείνο το γκολ κόντρα στη Μάντσεστερ Σίτι τον περασμένο Ιανουάριο, που τελικά δεν πέρασε τη γραμμή για 1,17 εκατοστό, τότε θα κάναμε λόγο για τον απόλυτο ήρωα της ομάδας.
Αλεξάντερ – Άρνολντ: στα 20 χρόνια του βασικός και αναντικατάστατος. Όχι μόνο ως παρουσία στην άμυνα των «κόκκινων», αλλά χάρη και στη βοήθεια που προσέφερε στην επίθεση της ομάδας, με 11 ασίστ στο πρωτάθλημα. Πολλοί λένε ότι πρόκειται για τον καλύτερο δημιουργό παιχνιδιού από τα χρόνια του Τσάμπι Αλόνσο.
Άλισον: σχεδόν μια δεκαετία, από τον Πέπε Ρέινα δηλαδή, είχε η Λίβερπουλ να νιώσει εμπιστοσύνη στον άνθρωπο που υπερασπίζεται την εστία της. Καθοριστικές επεμβάσεις από τον Βραζιλιάνο σε κρίσιμα παιχνίδια και στην Αγγλία και στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Σαλάχ: πέρυσι, στην πρώτη σεζόν του στο «Άνφιλντ», ήταν μακράν ο καλύτερος παίκτης όχι μόνο της Λίβερπουλ, αλλά συνολικά στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Αιγύπτιος έβαλε ψηλά τον πήχη και παρά το μέτριο ξεκίνημά του φέτος, παρά την αγωνιστική πτώση από τον Φεβρουάριο ως τον Απρίλιο, όταν είχε εννέα παιχνίδια χωρίς να βρει δίχτυα, τελικά πάτησε γκάζι και έδειξε ότι παραμένει ένας εκ των καλύτερων του κόσμου.
Βαϊνάλντουμ: τρία χρόνια είναι στην Αγγλία και μόλις τη φετινή σεζόν, κόντρα στην Τότεναμ στο «Γουέμπλεϊ» κατάφερε να σκοράρει το πρώτο γκολ του. Ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας ποσοστό 91.1% σε επιτυχημένες πάσες και 67.5% σε τάκλιν. Συν τα δύο γκολ που πέτυχε στην επική ανατροπή επί της Μπαρτσελόνα στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ.
Χέντερσον: διφορούμενα είναι γενικά τα σχόλια για τον αρχηγό της ομάδας. Άλλοι θα πουν ότι δεν έχει επίδραση στο παιχνίδι, άλλοι ότι λείπει όταν δεν παίζει. Μπορεί να έχει φανατικούς υποστηρικτές και εξίσου φανατικούς πολέμιους, ωστόσο στα 29 του είναι στην καλύτερη περίοδο της καριέρας του.
Φιρμίνο: αναγκάστηκε αρκετές φορές να… θυσιαστεί για χάρη των Σαλάχ και Μανέ, αλλά τα στατιστικά του γράφουν 12 γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, μεταξύ των οποίων και το χατ τρικ κόντρα στην Άρσεναλ. Σκόραρε άλλα τέσσερα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αν και υπήρξαν παιχνίδια που πέρασε απαρατήρητος, ο Βραζιλιάνος χρησιμοποίηθηκε στο γήπεδο για να κάνει πιο ουσιαστική δουλειά καλύπτοντας χώρους ώστε να διευκολύνει τη δουλειά των δύο συμπαικτών του στην επίθεση.
Φαμπίνιο: χρειάστηκε χρόνο την πρώτη σεζόν του για να προσαρμοστεί, αλλά φέτος ήταν σημαντική μονάδα για τον Γιούργκεν Κλοπ. Ένα από τα ενδεικτικά στατιστικά που δείχνουν τη χρησιμότητα του Βραζιλιάνου μέσου είναι ότι έκλεισε τη σεζόν στην Πρέμιερ Λιγκ με επιτυχημένο ποσοστό 85.3% σε πάσες.
Ένας άγνωστος πρωταγωνιστής και μια ιστορία α λα Moneyball
Τον Νοέμβριο του 2015, περίπου στην τρίτη εβδομάδα της παρουσίας του Γιούργκεν Κλοπ στον πάγκο της ομάδας, μπήκε στο γραφείο του κουβαλώντας ένα πάκο με χαρτιά ο Ίαν Γκράχαμ, ο επικεφαλής του τμήματος έρευνας του συλλόγου. Οι δύο άνδρες δεν είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν νωρίτερα και ο Γκράχαμ ήθελε να δείξει στον Γερμανό προπονητή τη δουλειά του. Κυρίως, βέβαια, σκοπός του ήταν να τον πείσει ότι πρέπει να χρησιμοποιεί τη δουλειά του στη δική του.
Ο Γκράχαμ άπλωσε τα χαρτιά στο γραφείο του Κλοπ. Άρχισε να του λέει για ένα παιχνί9δι της Ντόρτμουντ την αμέσως προηγούμενη σεζόν. Είχε καταγράψει ότι οι Βεστφαλοί, που είχαν τον Κλοπ στον πάγκο τους, είχαν δημιουργήσει πολλές ευκαιρίες κόντρα στη Μάινζ και τελικά ηττήθηκαν με 2-0. Την ώρα που ο Γκράχαμ μιλούσε ο Κλοπ πετάχτηκε και του είπε: «Α, είδες το παιχνίδι. Ήταν τρελό. Τους πατήσαμε. Το είδες».
Ο Γκράχαμ δεν είχε δει τον συγκεκριμένο αγώνα, όπως δεν είχε παρακολουθήσει και μερικά ακόμα παιχνίδια της Ντόρμουντ τα οποία είχε αναλύσει όταν έγινε γνωστό ότι ο Κλοπ θα αναλάβει τους «κόκκινους». Βάσει ενός μαθηματικού μοντέλου ανέλυσε την απόδοση των ποδοσφαιριστών της Ντόρτμουντ και τα στατιστικά της ομάδας και κατέληξε ότι η Ντόρτμουντ θα έπρεπε να είχε τερματίσει στη δεύτερη θέση και όχι στην έβδομη εκείνη τη σεζόν, την τελευταία με τον Κλοπ στον πάγκο της.
Κατά το παράδειγμα του «Moneyball» (που μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο), όπου οι άνθρωποι μιας ομάδας μπέιζμπολ που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, κατάφεραν να θέσουν σε εφαρμογή ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα στατιστικής μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή, που τους βοήθησε να στελεχώσουν την ομάδα με τους καταλληλότερους παίκτες, παραμένοντας παράλληλα εντός μπάτζετ και η ομάδα να κερδίσει 20 συνεχόμενους αγώνες, ο Γκράχαμ είχε φτιάξει μια βάση με 100.000 ποδοσφαιριστές και ήταν σε θέση να προτείνει πιθανούς μεταγραφικούς στόχους ανάλογα με τις απαιτήσεις του προπονητή.
Ο Κλοπ που δεν συνήθιζε να χρησιμοποιεί καμία τέτοιους είδους ανάλυση είχε πειστεί από τον Γκράχαμ. Κυρίως διότι έμαθε λίγο αργότερα πως δεν θα είχε προσληφθεί από τη Λίβερπουλ αν τα στοιχεία του Γκράχαμ δεν ήταν υπέρ του! Αυτά έδειξαν ότι ο Κλοπ στη Ντόρτμουντ δεν ήταν κακός, αλλά άτυχος!
Ο Γκράχαμ μπορεί να μη βλέπει τα παιχνίδια (ούτε ζωντανά ούτε καν σε βίντεο), αλλά μπορεί να παρέχει στον Γερμανό προπονητή αναλυτικά στατιστικά στοιχεία που μπορουν να εξηγήσουν τι μπορεί να πήγε στραβά σε ένα παιχνίδι. Ακόμα, βέβαια, κι αν βάσει στατιστικής όλα έχουν πάει τέλεια, ένας αγώνας μπορεί να χαθεί. Δεν είναι όλα μαθηματικά, αλλά είναι μια ιστορία, που παρουσίασαν οι «New York Times» και δείχνει ότι ο Κλοπ είχε μια σημαντική βοήθεια στην προσπάθειά του να φτάσει την ομάδα στην κορυφή.
Πρόκειται για μια ιστορία όχι τόσο πολύ γνωστή, αλλά άξια να αναφερθεί στην προσπάθεια να καταγραφούν όλες οι πτυχές της επιτυχίας της Λίβερπουλ. Υπάρχουν οι ήρωες των γηπέδων, αλλά επίσης και κάποιοι αφανείς, έστω κι αν ο Γκράχαμ δεν ήταν το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στη Μαδρίτη. Ίσως να μην είδε καν τον τελικό!
Πηγή: Sport DNA
