Του Αλέξανδρου Σόμογλου
Βασικός κανόνας στο Champions League: Αν είσαι μια μικρομεσαία ομάδα στο στάτους κβο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και θέλεις να γράψεις ιστορία απέναντι σε θηρία της Γηραιάς Ηπείρου, απαγορεύεται να τρέμεις τον κίνδυνο και τις παρενέργειες μιας ενδεχόμενης συντριβής.
Όταν τα θηρία… μυρίζουν αίμα, το φοβισμένο θήραμα μπορεί να αποφύγει μια βαριά ήττα, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσει σε νίκες που θα μνημονεύονται για γενιές. Ο Ερυθρός Αστέρας δεν φοβήθηκε τη Λίβερπουλ στο Βελιγράδι, οι Σέρβοι παραδοσιακά αισθάνονται πανίσχυροι στο φλεγόμενο «Μαρακανά» και έτσι ο Μιλόγεβιτς, ο Μάριν και η παρέα τους έβαλαν φωτιά στον 3ο όμιλο, στριμώχνοντας στα σχοινιά το συγκρότημα του Κλοπ. Πάλι καλά, δηλαδή, που βόλεψε η ισοπαλία στη Νάπολι και οι «κόκκινοι» μπορούν να προκριθούν στους «16» αρκεί να «ανατρέψουν» το 1-0 του «Σάο Πάολο» τελευταία αγωνιστική στο «Άνφιλντ» (ανεξαρτήτως του αποτελέσματος που θα φέρουν στο Παρίσι με την Παρί).
Αν θέλουμε, βέβαια, να είμαστε ειλικρινείς η… σφαλιάρα έμοιαζε να γυροφέρνει γύρω από το «Άνφιλντ», εδώ και ενάμιση μήνα. Γιατί την ώρα που η Λίβερπουλ δείχνει να έχει βρει το βάλσαμο στις χρόνιες παθογένειες της αμυντικής της λειτουργίας (χάρη κυρίως στη σπάνια κλάση του Φαν Ντάικ και τη σιγουριά που εμπνέει ο Άλισον), η περσινή… φονική επιθετική της μηχανή, δείχνει να έχει δώσει τη θέση της σε… μπλαζέ έως και αλαζονικές συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στην κόκκινη φανέλα.
Πολύ… τακουνάκι, πολλή κατάχρηση ντρίμπλας, πολύς εγωισμός, πολύ φλυαρία, πολλά… κορδελάκια κυρίως από τα μέλη της «μαγικής» τριπλέτας Σαλάχ – Μανέ – Φιρμίνο. Για να το γράψω διαφορετικά, η φετινή Λίβερπουλ βρίσκεται εκεί που βρίσκεται στη βαθμολογία της Premier League, πολύ απλά επειδή μετά από χρόνια έχει αποκτήσει αξιόπιστη άμυνα, αλλά… δεν δαγκώνει! Σου δίνει την αίσθηση ότι δεν γυαλίζει το μάτι της! Εκεί που πρέπει να σκοτώσει τον αντίπαλό της απλά… φλυαρεί!
Στο «Μαρακανά», όμως τέτοιου είδους νοοτροπίες δεν επιτρέπονται. Δεν πα να λέγεσαι Λίβερπουλ, Μάντσεστερ, Μπαρτσελόνα, Ρεάλ, αν επιχειρήσεις να επιβιώσεις στο συγκεκριμένο ηφαίστειο χωρίς να είσαι 100% συγκεντρωμένος, χωρίς να βάζεις τα πόδια σου στη φωτιά και με το μυαλό… πάνω από το κεφάλι σου, απλά θα… τσουρουφλιστείς από τη λάβα.
Προσωπικά, δεν αποκλείω η… σφαλιάρα του Βελιγραδίου να αποδειχτεί άκρως ευεργετική για τη συνέχεια της χρονιάς, αρκεί άπαντες στο λιμάνι να την αξιολογήσουν στο 100%. Και για να το κλείσουμε…
Δεδομένα, η Λίβερπουλ στο πρώτο δίμηνο της σεζόν δεν τρέχει με τις μηχανές της στο φουλ! Παρ΄ όλα αυτά φαντάζει ως η πιο επικίνδυνη απειλή στην Premier League για την ασταμάτητη Σίτι του Γκουαρδιόλα, γιατί παρότι τρέχει σε χαμηλότερες στροφές από πέρσι, έχει γίνει σαφώς πιο αξιόπιστη και αποτελεσματική λόγω της βελτίωσης της αμυντικής της λειτουργίας.
Το ερώτημα λοιπόν είναι αν η συγκεκριμένη εκκίνηση στη χρονιά αποτελεί κομμάτι ενός γενικότερου προγραμματισμού του Κλοπ (με την ομάδα να φορτσάρει όσο κυλούν οι μήνες της σεζόν, καθώς μην ξεχνάμε ότι προερχόμαστε κι από ένα καλοκαίρι Παγκοσμίου Κυπέλλου) ή αν το πρόσωπο που βλέπουμε είναι ο καθρέφτης των φετινών δυνατοτήτων της Λίβερπουλ. Μόνο ο χρόνος θα μας δώσει την απάντηση…
Ό,τι κι αν ισχύει, όμως, οι «κόκκινοι» θα πρέπει άμεσα να αρχίσουν να… δαγκώνουν ξανά. Μπλαζέ νοοτροπίες σε ομάδες που κυνηγούν ιστορικά ραντεβού, απλά ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ!
Πηγή: Sport DNA
